Άρθρα

Σάββατο 11 Ιουλίου

«Πλατεία Αμερικής» του Γιάννη Σακαρίδη – Cine Alexandros



Το Σάββατο 11 Ιουλίου στις 21:30, το Φεστιβάλ Δράμας παρουσιάζει στο Cine Αλέξανδρος το Amerika Square (Πλατεία Αμερικής) του Γιάννη Σακαρίδη προσφέροντας στο κοινό της πόλης μια ευκαιρία να γνωρίσει το έργο του νέου καλλιτεχνικού διευθυντή του Φεστιβάλ. Το σενάριο έχει πολιτικές αιχμές στο ύφος που υπηρετεί ο δημιουργός από την πρώτη του ήδη ταινία, το WildDuck, ενώ αξιοποιεί το ανθρωποκεντρικό, το δραματικό και το κωμικό στοιχείο με την ίδια ένταση.

H ταινία υπήρξε η επίσημη πρόταση της Ελλάδας για το όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας το 2017.

Το Amerika Square είναι μια από τις καλύτερες ευρωπαϊκές ταινίες για τις οδυνηρές επιπτώσεις του προσφυγικού.

The Hollywood Reporter               

Σάββατο 11 Ιουλίου

Σύνοψη:

Με φόντο την πολύβουη Πλατεία Αμερικής, τέσσερις άνθρωποι συναντιούνται και η πορεία του ενός καθορίζεται από την πορεία του άλλου. Ο Μπίλι (Γιάννης Στάνκογλου) και ο Νάκος (Μάκης Παπαδημητρίου) είναι φίλοι από παιδιά, όμως έχουν εξελιχθεί σε δύο διαμετρικά αντίθετους χαρακτήρες. Ο Νάκος ζει ακόμα με τους γονείς τουκαι μισεί τους ξένους που έχουν κατακλύσει τη γειτονιά του. Ο Μπίλι, ένας rock n’ roll σαραντάρης με το δικό του μπαρ και ένα παράνομο tattoo studio στο πατάρι, βιώνει μια αναπάντεχη ερωτική ιστορία με την Τερέζα (Ξένια Ντάνια), μια μπλεγμένη στα δίχτυα της μαφίας Αφρικανή τραγουδίστρια. Παράλληλα, ο Τάρεκ (Βασίλης Κουκαλάνι), ένας απελπισμένος πρόσφυγας από τη Συρία απευθύνεται όπου μπορεί για να φύγει από τη χώρα με τη 10χρονη κόρη του. Οι ζωές τους διασταυρώνονται με απρόσμενες συνέπειες.

Η ταινία, μεταξύ πολλών άλλων βραβείων σε όλον τον κόσμο, απέσπασε το Βραβείο FIPRESCI καθώς και Ειδική Μνεία Ερμηνείας για τον Βασίλη Κουκαλάνι στο 57ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Το 2017 ήταν η επίσημη πρόταση της Ελλάδας για το όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας.

Διάρκεια: 86’

Σκηνοθετικό σημείωμα:

«Χιούμορ, σαρκασμός, έρωτας, μεταναστευτικό, trafficking, οικονομική κρίση, ξενοφοβία. Θάλασσα, έρημοι όρμοι, tattoo studio, τζαζ μπαρ, μια πολυκατοικία με όλες τις φυλές του κόσμου. Η Πλατεία Αμερικής, η “Via Veneto” της Αθήνας το ’50 και το ’60, το αγαπημένο μέρος καλλιτεχνών και κινηματογραφιστών, με δεκάδες σινεμά και θέατρα , τώρα είναι μια από τις πιο πολυπολιτισμικές γειτονιές της πρωτεύουσας και ένα πολύ γνώριμο περιβάλλον για μένα ερχόμενος από το Λονδίνο. Μεσολάβησαν πολλά εκεί όλα αυτά τα χρόνια που ήμουν στην Ελλάδα και ανάπτυσσα την ιδέα της ταινίας. Αφρικανοί, επιδρομές κατά των προσφύγων, και μια πλατεία που πλέον αποτελεί τον πρώτο σταθμό χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών: εκεί όπου χιλιάδες πρόσφυγες περιμένουν έναν τρόπο να φύγουν στη Δ. Ευρώπη.

Κατάγομαι και εγώ από προσφυγική οικογένεια, οι παππούδες μου ήρθαν από την Ανατολική Θράκη. Τα 18 χρόνια που έζησα στο Λονδίνο με κάνανε να έρθω πολύ κοντά σε ανθρώπους που είναι μετανάστες ή πρόσφυγες .

Απέφυγα συνειδητά το μελόδραμα σε θέματα μελοδραματικά από τη φύση τους και προσέγγισα τους “κακούς” με τρυφερότητα, θέλοντας να ανακαλύψω το χιούμορ τους, το σαρκασμό τους, και την “καλή” πλευρά τους…»

Συντελεστές:

Παραγωγός, Σκηνοθέτης: Γιάννης Σακαρίδης.
Σεναριογράφοι: Γιάννης Τσίρμπας, Βαγγέλης Μουρίκης, Γιάννης Σακαρίδης. Η ταινία βασίζεται στη νουβέλα “Η Βικτώρια δεν υπάρχει” του Γιάννη Τσίρμπα (Νεφέλη).
Διανομή ρόλων: Γιάννης Στάνκογλου (Μπίλι), Μάκης Παπαδημητρίου (Νάκος), Βασίλης Κουκαλάνι (Τάρεκ), Θέμις Μπαζάκα (Γεωργία), Ερρίκος Λίτσης (Στάυρος), Αλέξανδρος Λογοθέτης (Μανόλης), Ξένια Ντάνια (Τερέζα), Ρέα Πεδιαδιτάκη (Νάντια), Σουλτάν Αμιρ (Χασάν) , Πέτρος Σαντοβίτο (Αχιλλέας), Αχιλλέας Κυριακίδης (Περικλής).
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Jan Vogel.
Μουσική: Μίνως Μάτσας.
Μοντάζ: Γιάννης Σακαρίδης.
Σκηνογράφος, Ενδυματολόγος: Αλεξία Θεοδωράκη.
Ηχολήπτης: Σπύρος Αραβοσιτάς.
Διεύθυνση Παραγωγής: Κοσμάς Σπηλιωτόπουλος.
Συμπαραγωγοί: ΕΡΤ, Marblemen (UK), Βένια Βέργου, Βασίλης Κωσταντιλιέρης (Arctos) Scripta Manent Tattoo Studio, Athens Filmmakers’ Coop. Με την υποστήριξη του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.

Συνέντευξη του Γιάννη Σακαρίδη

Η Κέλυ Σταμούλη από dikastiko.gr μίλησε με τον σκηνοθέτη Γιάννη Σακαρίδη για τον Καθηγητή κ. Τσιόδρα, το Netflix, το Φεστιβάλ Δράμας, την κορυφαία ταινία του “Amerika Square” και άλλα ενδιαφέροντα.

Ολόκληρη η συνέντευξη του Γιάννη Σακαρίδη

1.- Καθηγητής κ. Τσιόδρας. Ποια χαρακτηριστικά τον έχουν καταστήσει πρωταγωνιστή της καθημερινότητάς μας;

Παρακολούθησα τον κ. Τσιόδρα, όταν συνειδητοποίησα ότι οι συζητήσεις με φίλους και συνεργάτες σταματούσαν απότομα λίγο πριν τις 6. Τις τελευταίες βδομάδες, οι πράξεις και τα λόγια των διάσημων και των σταρς δεν έχουν τόσο μεγάλη σημασία όσο των επιστημόνων και των γιατρών. Οι celebrities, οι rich and famous, παρά τις προσπάθειες τους, δεν επειρεάζουν την ηθική πυξίδα. Κανένας απ’ αυτούς δεν είναι ο μαγνητικός Βορράς της συνείδησης μας. Όπως ο Dr Fauci στην Αμερική, έτσι και ο Λοιμοξιολόγος Σωτήρης Τσιόδρας στην Ελλάδα, είναι ο σταρ των ημερών μας. Με ψυχραιμία ανακοινώνει και αναλύει τα στατιστικά μιας παράξενης κρίσης. Αν και υπάρχει μια νοσηρή αισιοδοξία και ένας ενθουσιασμός για μια σκληρή κατάσταση, ο κ. Τσιόδρας είναι πράγματι αξιολάτρευτος για πάρα πολλούς λόγους. Μας θυμίζει κάποιον συμμαθητή μας, που πάντα ήταν διαβασμένος, ήξερε απ’ έξω το μάθημα, αλλά ποτέ δεν έκανε επίδειξη της σοφίας του. Μας έπεισε, αυτός και η ομάδα του, να μείνουμε μέσα για βδομάδες, κάτι που δεν έχει γίνει ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας. Καραντίνα στους υγιείς.

2.- Ποιόν ηθοποιό θα επιλέγατε να ενσαρκώσει τον Καθηγητή κ. Τσιόδρα σε υποθετική ταινία σας;

Ο κ. Τσιόδρας διαθέτει μια προσωπικότητα, που την γνωρίζουν πλέον πολλοί ηθοποιοί μας. Όπως γνωρίζετε, στην Ελλάδα, έχουμε εξαιρετικούς ηθοποιούς. Τον Άρη Σερβετάλη μάλλον θα επέλεγα να τον ενσαρκώσει. Θα κατέληγα στην επιλογή του Άρη, για τη φωνή, τη σεμνότητα στο βλέμμα, τη θρησκευτικότητα αλλά και τον ανθρωπισμό που έχει η αύρα του. Επιπλέον, ο Άρης διαθέτει μοναδική αίσθηση στην κινησιολογία.

3.- Ποια ταινία του παγκόσμιου κινηματογράφου αποτελεί ναυαρχίδα καλλιτεχνική;

Το Mulholland Drive του David Lynch. Είναι μια Σουρεαλιστική, neo noir ταινία με μεγάλες δόσεις μυστηρίου. Κάθε φορά που την βλέπω, ανακαλύπτω κάτι τελείως καινούργιο στην ταινία αυτήν και κυριολεκτικά μπορώ να μιλάω ώρες για τη συγκεκριμένη ταινία. Συναισθηματικά μου θυμίζει την άλλη Αμερικάνικη ναυαρχίδα, το Sunset Boulevard που ομοίως ασχολείται με το Hollywood και το film industry.

4.- Ποιο είναι το μήνυμα της ταινίας σας “Amerika Square”;

Σε μια σύγχρονη Καζαμπλάνκα δύο φίλοι, ο Νάκος (Μάκης Παπαδημητρίου) και ο Μπίλλη (Γιάννης Στάνκογλου) μεγαλωμένοι στην ίδια πολυκατοικία, πήγαν στο ίδιο σχολείο, έχουν τις ίδιες σχεδόν παραστάσεις, μόνο που ο Νάκος αντιμετωπίζει την έλευση των μεταναστών και προσφύγων με αμηχανία στην αρχή και στη συνέχεια εχθρικά. Αντιθέτως ο Μπίλλη λειτουργεί ανθρωπιστικά και με ισορροπία, φτάνοντας να θυσιαστεί για την αγαπημένη του Τερέζα. Ρατσιστής δεν γεννιέσαι γίνεσαι.

Συνέντευξη του Γιάννη Σακαρίδη 3

5.- Πως εξειδικεύεται το ταλέντο, που πρέπει να διαθέτει ένας ηθοποιός, για να ερμηνεύσει άριστα έναν ρόλο;

Δεν πιστεύω ότι υπάρχουν κακοί ηθοποιοί αλλά κακό casting. Είναι ένας μαγικός συνδυασμός αμοιβαίας εμπιστοσύνης, αυτοσχεδιασμού, οξυδέρκειας, σκληρής δουλειάς και έμπνευσης.

6.- Είστε καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ Δράμας. Τι καινούριο να περιμένουμε;

Θα δώσουμε μεγάλη σημασία στην εκπαίδευση. Κατά τη διάρκεια της χρονιάς θα δουλέψουμε με νέους δημιουργούς, όλων των ηλικιών, και με τη συμμετοχή της εγχώριας κοινωνίας της Δράμας, η οποία για χρόνια αγκαλιάζει αυτό το φυτώριο, ανοίγοντας το δρόμο σε πολλούς κινηματογραφιστές. Δημιουργούμε ένα νέο Διεθνές Σπουδαστικό Διαγωνιστικό, που θα φέρει στο φεστιβάλ ταινίες και συντελεστές από τα καλύτερα Film Schooll του κόσμου. Επιπλέον θα συντελέσει στην επίτευξή του οράματος μας, για μια Κινηματογραφική Σχολή στη Δράμα. Θέλουμε να βοηθήσουμε τους «μικρομηκάδες» να δουν το μικρό τους όνειρο να γίνεται μεγάλο, δηλαδή το πέρασμα τους στη μεγάλου μήκους. Περισσότερη εξωστρέφεια στις επιλογές ταινιών αλλά και focous σε workshops στη κινηματογραφο-θεραπεία, στη dramatotherapy… στη περίπτωση μας… Drama-therapy.

7.- Ποια σειρά του Netflix σας έχει συνεπάρει;

Το επίπεδο είναι πολύ ψηλά. Για ψυχαγωγία τo Better call Saul, με πρωταγωνιστές ένα ζευγάρι δικηγόρων που δοκιμάζουν τα όρια του επαγγέλματος, με έναν πολύ ιδιαίτερο και συγχρόνως κωμικό τρόπο. Αριστούργημα όμως της χρονιάς θεωρώ ότι είναι το Unbelievable.

8.- Ποιο θεωρείτε κορυφαίο έργο τέχνης;

Ένα από τα αγαλματίδια από μάρμαρο του κυκλαδίτικου πολιτισμού, που παριστάνει έναν καθιστό μουσικό να παίζει λύρα. Διακρίνεται για την απλοποίηση των σχημάτων και των αναλογιών και τονίζονται κάποια ελάχιστα στοιχεία, απαραίτητα στο τελικό αποτέλεσμα. Με ταξιδεύει αυτό το αγαλματάκι και το βρίσκω παγκόσμιο και συγχρόνως κατ΄ εξοχήν τοπικό.

9.- Ποια είναι η ύψιστη καταξίωση που μπορεί να βιώσει ένας Σκηνοθέτης;

Κατ’ αρχάς να μπορεί να είναι ειλικρινής απέναντι στον εαυτό του και την τέχνη του. Όταν δούλεψα στο trailer του Eyes Wide Shut κατάλαβα ότι ο Stanley Kubrick είχε συμβόλαιο συνεργασίας με τη Warner Brothers, στο οποίο του δινόταν η δυνατότητα να κάνει ταινία όποιο σενάριο ήθελε, όποτε επιθυμούσε, χωρίς περιορισμούς στο χρόνο ή στο budget! Απόλυτο κοντρόλ στη διαδικασία, παρέα με έναν κολωσό που σε υποστηρίζει.


Συνέντευξη του Γιάννη Σακαρίδη 2

Ο Σκηνοθέτης Γιάννης Σακαρίδης είναι Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ Μικρού Μήκους της Δράμας. Έχει σπουδάσει σινεμά στο Λονδίνο, όπου έζησε για 18 χρόνια. Η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία Wild duck έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ του Τορόντο. Η πολυβραβευμένη ταινία του, Amerika Square, ήταν η επίσημη συμμετοχή της Ελλάδας στα Όσκαρ.