Αρχείο ετικετών για: Cinematherapy

Μεγάλη συμμετοχή κοινού στη δεύτερη βραδιά του Cinematherapy

Μεγάλη συμμετοχή κοινού στη δεύτερη βραδιά του Cinematherapy

Ένα πολυπληθές κοινό κατέκλυσε το βράδυ του Σαββάτου 9 Σεπτεμβρίου, το θερινό σινεμά «Αλέξανδρος», στην προβολή της ταινίας «Womb» που έγινε παρουσία των συντελεστών της, στο πλαίσιο του Cinematherapy, με θεματικό άξονα του φετινού προγράμματος τις «Aνθρώπινες σχέσεις». Παρόντες στο πάνελ ήταν ο σκηνοθέτης Θέμος Σκανδάμης, ο πρωταγωνιστής Αντώνης Τσιοτσιόπουλος και η εμπνεύστρια του προγράμματος και συνθετική ψυχοθεραπεύτρια Ντενίς Νικολάκου που εξήγησε πως «δυο πολύ μεγάλα ζητήματα τίθενται σε αυτήν την ταινία, το ένα είναι η σχέση που έχουμε όλοι με τη μητέρα μας και το άλλο είναι η σχέση μας με το θάνατο και ο φόβος ως απόρροια. Έχουμε μια σχέση μίσους – πάθους, κάτι που την ίδια στιγμή προσπαθούμε να το αποφύγουμε όσο περισσότερο γίνεται και να το καθυστερήσουμε όσο μπορούμε».

Απευθυνόμενος σε ένα θερμό ακροατήριο που συνεχώς τροφοδοτούσε τη συζήτηση με απανωτές ερωτήσεις, τοποθετήσεις, κρίσεις και σχολιασμούς, μέσα από ενδιαφέροντες διαλόγους, ο ηθοποιός Α. Τσιοτσιόπουλος δεν δίστασε να αναφερθεί στον χαρακτήρα που ερμήνευσε, επαναλαμβάνοντας πολλές φορές κατά τη διάρκεια της βραδιάς τη συγκίνηση που ένιωσε κατά τα γυρίσματα. «Από τις λίγες ταινίες που την ώρα που παίζω ήταν απίστευτη η συγκίνηση, το δέσιμο με αυτά τα λόγια. Να παίζεις έναν ρόλο που να μιλάς στη μάνα σου και ουσιαστικά να μην μπορείς να μπεις στον ρόλο, να μην παίζεις, ήταν απόλυτα συγκινητικό. Μπροστά στο φόβο του θανάτου της μάνας μου τρέμω», ομολόγησε.

Ο σκηνοθέτης Θέμος Σκανδάμης σημείωσε πως «το κρίσιμο σε αυτήν την ιστορία, στο σημείο τομής και ρωγμής, είναι ο ετεροχρονισμός, όταν ο χρόνος γυρνά ξαφνικά ανάποδα και αυτή η ρωγμή, κάτι σαν λάθος, ανοίγει ένα χάος. Ακολούθησα μια συνέπεια των πραγμάτων από τη στιγμή που συμβαίνει αυτό. Είναι λίγο σαν όνειρο. Αν δούμε έναν εφιάλτη, δεν εξηγούνται ακριβώς όλα τα πράγματα, παρόλο που την ώρα που το βλέπουμε, είναι σαν να βγάζει ένα νόημα, χαρμόσυνο, φρικτό ή ο,τιδήποτε. Οπότε άφησα αυτήν την ρωγμή που άνοιξε να με οδηγήσει στο να χτίσω τη συνέχεια της ιστορίας.. Η απόπειρα η δική μου ήταν να δείξω έναν καθόλα φυσιολογικό άνθρωπο που είχε ένα καθόλα φυσιολογικό και οικείο τηλεφώνημα με τη μητέρα του, σχεδόν τυπικό. Επιχείρησα να δούμε μια μεταμόρφωση ενός καθόλα φυσιολογικού ανθρώπου χωρίς να υπάρχει κάποια υπόνοια ότι κάτι άλλο συμβαίνει».

Ο Α. Τσιοτσιόπουλος παρατήρησε για τον χαρακτήρα που υποδύεται πως στην ταινία, με το θάνατο της μητέρας του αντί να ενηλικιωθεί και να μεγαλώσει, αντιθέτως γύρισε πίσω στην παιδική του ηλικία.

Η Ντενίς Νικολάκου εξήγησε πως ο ήρωας «επιστρέφει στην παιδική του ηλικία γιατί ενδεχομένως να θέλει να ξαναγράψει την ιστορία του χωρίς την εποπτική φιγούρα της μητέρας. Μια άλλη ερμηνεία για το θάνατο και τη μήτρα (Womb), είναι αυτό που πιστεύει και η ψυχαναλυτική σχολή, ότι δηλαδή γεννιόμαστε από το χάος και επιστρέφουμε σε αυτό. Και επιπλέον υπάρχει μια γραμμική σύνδεση μεταξύ της αρχής και τα του τέλους»

Εντυπωσιακή και ενδιαφέρουσα υπήρξε η συμμετοχή του κοινού με προσωπικές αποκαλύψεις σε σχέση με οικογενειακά τους πρόσωπα.

Από τις παρατηρήσεις που έκαναν αίσθηση ήταν το σχόλιο νεαρής ακροάτριας που σχολίασε πως η ταινία «έθιγε τη σημαντικότητα των οικογενειακών σχέσεων. Ακόμα και το γεγονός ότι τα τρία αντικείμενα του πρωταγωνιστή, η μηχανή, τα κλειδιά και το κινητό, αντικαθιστώνται μετά το θάνατο της μητέρας με παιδικά αντικείμενα. Κάτι που καταδεικνύει ότι όταν γνωρίσουμε από κοντά την απώλεια και το θάνατο, αυτό που μας μένει είναι οι αναμνήσεις από τα παιδικά χρόνια. Δεν έχουμε κάτι άλλο», κατέληξε.

Θυμίζουμε πως την Πέμπτη 7 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε η έναρξη του προγράμματος «Cinematherapy για νέους 18 έως 30 ετών» και η πρώτη γνωριμία με τη Ν. Νικολάκου και τους συμμετέχοντες. Η υλοποίηση του προγράμματος πραγματοποιείται υπό την αιγίδα και με τη χρηματοδότηση του Υπουργείου Πολιτισμού. Δεν υπάρχει καμία οικονομική επιβάρυνση για τους συμμετέχοντες. Η νέα αυτή δράση, απευθύνεται για πρώτη φορά στην ηλικιακή αυτή ομάδα με σκοπό την δημιουργία 5 μικτών ομάδων, που θα συναντώνται σε εβδομαδιαία βάση. Το πρόγραμμα, που θα υλοποιηθεί δια ζώσης και ψηφιακά (zoom), θα διαρκέσει έως τις 30/12/2023.

CINEMATHERAPY - Οι «Ανθρώπινες Σχέσεις»

CINEMATHERAPY

Οι «Ανθρώπινες Σχέσεις» στο φετινό Cinematherapy

Με θεματικό άξονα του φετινού  προγράμματος τις  «Aνθρώπινες σχέσεις», το Cinematherapy του 46ου DISFF, έκανε πρεμιέρα στο κατάμεστο θερινό σινεμά «Αλέξανδρος», παρουσία των συντελεστών της ταινίας «Διάβαση», που είχε επιλεγεί από κοινού με την ταινία «Womb» για να τροφοδοτήσουν τη συζήτηση.

Στην ενδιαφέρουσα βραδιά συμμετείχαν οι Αινείας Τσαμάτης, Κατερίνα Μαυρογεώργη, Γιάννης Τσορτέκης, Θάνος Αναστόπουλος και Γιάννης Καραμπάτσος.

Αναφερόμενη στην ταινία, η εμπνεύστρια του προγράμματος και συνθετική ψυχοθεραπεύτρια Ντενίς Νικολάκου, υπενθύμισε πως πρόκειται για «την ιστορία δύο ανθρώπων στη μέση του πουθενά, οι οποίοι έχουν έναν «εξαρτητικό» δεσμό, χωρίς να τους είναι εύκολο να εκφραστούν για αυτά που τους συμβαίνουν ή για αυτά που ενδεχομένως έχουν στο μυαλό τους». Ο σκηνοθέτης Αινείας Τσαμάτης υποστήριξε πως πολλές φορές «ένα βλέμμα δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα σε  μια σκηνή από μια πρόταση που μπορεί να γεννήσει μια ιστορία την οποία και θα πιστέψει ο χαρακτήρας». Ο Γιάννης Τσορτέκης αναλύοντας στοιχεία του χαρακτήρα τον οποίο ερμηνεύει, χαρακτήρισε «μοναδικό και φανταστικό ταξίδι σε αυτήν την ιστορία, τη μοναξιά αυτών των ανθρώπων, που με λόγια ή χωρίς, η επικοινωνία μεταξύ τους ήταν πολύ βαθιά, μέσα στην ησυχία του τοπίου και της συνθήκης, όπου όλα ήταν καθαρά και ειλικρινή. Στη σχέση αυτών των δυο ανθρώπων δεν υπήρχε κανένα σημείο που να είναι κρυφό. Οπότε αυτό το τόσο ξαφνικό που αλλάζει τη ζωή του ενός από τους δυο και ανατρέπει αυτήν την ισορροπία, ήταν κάτι που συνέβαινε όπως θα συνέβαινε και η υπόλοιπη καθημερινότητα». Επεσήμανε πως στην ταινία «το τοπίο είναι ζωντανό» και πως «όταν βρεθείς στην ησυχία της φύσης δε χρειάζεται να επικαλεστείς κάτι, ούτε να ασχοληθείς εμμονικά με κάτι, καθώς το κάθε τι αποτελεί εμμονή και παρατήρηση του ίδιου του εαυτού. Η σχέση των δυο ηρώων στηρίζεται στην ησυχία. Και στην ησυχία αυτής της μοναξιάς που δεν είναι η απομόνωση έτσι όπως τη βιώνουμε στην πόλη, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Είναι ένα εκκωφαντικό σύμπαν  το οποίο τρέχει ταυτόχρονα».

Ο παραγωγός Θάνος Αναστόπουλος υποστήριξε πως στη συγκεκριμένη ταινία «οι άνθρωποι και η φύση ήταν ένα πράγμα», και ο Αινείας Τσαμάτης συμπλήρωσε πως «η φύση και ο καιρός έκαναν μια δραματουργία»

Ο φωτογράφος Γιάννης Καραμπάτσος παίρνοντας αφορμή από την ειδησεογραφία με τις πλημμύρες και τους δεκάδες νεκρούς, αποκάλυψε πως «η τοποθεσία, το location της ταινίας, κάηκε πριν από δυο μήνες και έτσι σκέφτομαι τη δυσκολία να διαχειριστούμε το φως που είναι μέρος της κλιματικής αλλαγής. Και αναρωτιέμαι πως το διαχειριζόμαστε όλο αυτό, εάν μπορούμε να περνάμε καλά, να συζητάμε για ταινίες, για σινεμά, όταν έξω συμβαίνουν όλα αυτά».

Σε παρέμβασή της η Ντενίς Νικολάκου έθεσε το ερώτημα στους συντελεστές «πώς διαχειρίζονται όλα αυτά που συμβαίνουν, τι διεξόδους βρίσκουν».

Απαντώντας ορισμένοι από το κοινό σημείωσαν πως προσπαθούν «να είναι σε επαφή με αυτό που νιώθουν». Άλλοι  απάντησαν πως «φτιάχνουμε ή παρακολουθούμε ταινίες».

Και η Ν. Νικολάκου πρόσθεσε πως «αυτό κάνουμε στο Cinematherapy, παρακολουθούμε ταινίες γιατί είναι ένας τρόπος για μια άλλη οπτική των πραγμάτων. Και επειδή η ταινία έχει αυτήν την ονειρική αίσθηση να σε μεταφέρει σε ένα άλλο περιβάλλον, αυτό είναι πολλές φορές ανακουφιστικό. Αρκεί να ξέρουμε τι βλέπουμε. Και στο συγκεκριμένο πρόγραμμα προσπαθώ να επιλέγω ταινίες που έχουν να πουν κάτι πέρα από αυτό που δείχνουν».

Η Κατερίνα Μαυρογεώργη αναφέρθηκε σε μια επιπλέον οπτική που μπορεί να εξερευνηθεί και όπως είπε υπάρχει μέσα στην ταινία, «και είναι η ποίηση. Είναι κάτι που το αγαπάω, μου λείπει , είναι πολύ ευεργετικό να ζούμε ποιητικά. Νομίζω ότι είναι ένα σύμπαν μαθηματικό, έχει μια γεωμετρία. Σαν εξίσωση που λειτουργεί και βγαίνει πάντα σωστή. Νιώθω ότι η ταινία μπορεί να έχει πρακτικά μια επίδραση ευεργετική, μια ιαματική δράση. Με κάνει πολύ χαρούμενη αυτό».

Ο Θάνος Αναστόπουλος συμπλήρωσε πως «η ποίηση σώζει, αλλά πέρα από αυτήν είναι και το χιούμορ που χωρίς αυτό δεν μπορείς να αντεπεξέλθεις στη ζωή καθώς πολλές φορές μοιάζει παράλογη ή πολύ βαριά. Αυτό που μου έκανε βαθιά εντύπωση στην ταινία και με συγκίνησε πολύ στο σενάριο, είναι το πένθος. Ο χαρακτήρας του Αντώνη παίρνει αυτήν την ευθύνη να πάει να πενθήσει για κάποιον άλλον. Και αυτή νομίζω ότι είναι η μεγαλύτερη ευθύνη που έχουμε σαν άνθρωποι. Να μπορούμε να πενθήσουμε για τους άλλους».

Κλείνοντας η Ντενίς Νικολάκου, υπογράμμισε πως «κάνουμε αυτό το πρόγραμμα με θέμα την ρευστότητα και την αναδιάρθρωση των ανθρώπινων σχέσεων τον 21ο αιώνα καθώς και τις διάφορες μορφές που συγκροτούν την δομή της. Αντικείμενο συζήτησης είναι η δομή που έχουν οι ανθρώπινες σχέσεις τα τελευταία χρόνια, τόσο σε οικογενειακό όσο και σε προσωπικό επίπεδο. Πόσο έχουν επηρεαστεί οι σχέσεις μας από την οικονομική κρίση, την πανδημία, τις κοινωνικοπολιτικές μεταβολές, αλλά και πώς διαμορφώνεται η σημερινή τους μορφή και οι άξιες μας».

Θυμίζουμε πως την Πέμπτη πραγματοποιήθηκε η έναρξη του προγράμματος «Cinematherapy για νέους 18 έως 30 ετών» και η πρώτη γνωριμία με τη Ντενίς Νικολάκου και τους συμμετέχοντες. Η υλοποίηση του προγράμματος πραγματοποιείται υπό την αιγίδα και με τη χρηματοδότηση του Υπουργείου Πολιτισμού. Δεν υπάρχει καμία οικονομική επιβάρυνση για τους συμμετέχοντες. Η νέα αυτή δράση, απευθύνεται  για πρώτη φορά στην ηλικιακή αυτή ομάδα με σκοπό την δημιουργία 5 μικτών ομάδων, που θα συναντώνται σε εβδομαδιαία βάση. Το πρόγραμμα, που θα υλοποιηθεί δια ζώσης και ψηφιακά (zoom), θα διαρκέσει έως τις 30/12/2023.

Πρόσκληση συμμετοχής στο πρόγραμμα Cinematherapy

Πρόσκληση συμμετοχής στο πρόγραμμα «Cinematherapy για νέους 18 έως 30 ετών» από το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας.

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας στο πλαίσιο των εκπαιδευτικών και πολιτιστικών δράσεων για το 2023 υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, καλεί τους νέους της Περιφερειακής Ενότητας Δράμας για συμμετοχή στο πρόγραμμα Cinematherapy, με έμφαση στην ψυχική ενδυνάμωση που αντλείται από υλικό από το χώρο της 7ης τέχνης.

Κινηματογραφοθεραπεία (Cinematherapy) ορίζεται ως η χρήση ταινιών για την παρακίνηση και αναγνώριση συναισθημάτων ή αναζήτησης συμπερασμάτων στο πλαίσιο της ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας. Η κινηματογραφοθεραπεία συνδέεται στην πραγματικότητα με την αρχαία τέχνη της αφήγησης της ιστορίας ως εργαλείου εκπαίδευσης. Το cinematherapy μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσει τους νέους να κατανοήσουν σχεδόν οποιοδήποτε θέμα, καθώς ο κινηματογράφος καλύπτει ένα εξαιρετικά ευρύ πεδίο θεμάτων.

Το πρόγραμμα που ακολουθεί, παρέχει ένα σύνολο τεχνικών συναισθηματικής και ψυχολογικής υποστήριξης μέσω προβολής επιλεγμένων ταινιών, και περιλαμβάνει σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο, ένα σύνολο δράσεων που στοχεύουν στην μείωση της εμφάνισης άγχους ή άλλων ψυχολογικών επιπτώσεων. Προβολές ταινιών μέσω ηλεκτρονικής πλατφόρμας, ανάλυση και αποσυμβολισμός, ερωτήσεις κατανόησης, παράθεση ιδεών με σύγχρονα κοινωνικά θέματα, διεύρυνση αντιληπτικού πεδίου και παιχνίδια εναλλαγής ρόλων για την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης.

Αριθμός θέσεων, διάρκεια προγράμματος και προϋποθέσεις συμμετοχής:

  1. Ο συνολικός αριθμός θέσεων ορίζεται στα 50 άτομα ηλικίας 18 έως 30 ετών. Η διαδικασία θα ολοκληρωθεί κατόπιν δήλωσης συμμετοχής έως την συμπλήρωση θέσεων και με σειρά προτεραιότητας.  
  2. Η πρόσκληση αφορά κατά προτεραιότητα το Νομό Δράμας και την ευρύτερη περιοχή.
  3. Στην δήλωση συμμετοχής θα πρέπει να αναγράφονται τα εξής στοιχεία:

α) Ονοματεπώνυμο, ηλικία, επάγγελμα/δραστηριότητα, τόπος διαμονής

β) Ο λόγος της εκδήλωσης ενδιαφέροντος στο πρόγραμμα.

γ) Η δυνατότητα μετακίνησης στην πόλη της Δράμας για τις δύο (2) δια ζώσης συναντήσεις (έναρξη και λήξη του προγράμματος)

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSdrdu3n06VDWH4DDruoZrIuSQQaAOymIHLjKSn1Kn5JNMUoxQ/viewform

Μέχρι τις 31 Ιουλίου  2023

Το πρόγραμμα θα υλοποιηθεί στο χρονικό διάστημα μεταξύ 25 Σεπτεμβρίου έως 15 Δεκεμβρίου 2023

Στόχοι του προγράμματος είναι: η ενίσχυση της ψυχικής ανθεκτικότητας, η ανάδειξη θετικών στοιχείων εν μέσω δυσκολιών και η μείωση της αίσθησης άγχους και φόβου που προκαλείται σε συνθήκες γενικευμένου άγχους.  Επιπλέον δίνεται έμφαση στην καταπολέμηση των διακρίσεων και των στερεοτύπων, στην ενθάρρυνση της ενεργούς συμμετοχής των νέων σε πολιτιστικές δράσεις, στην ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης και συνοχής, στην αποδοχή της διαφορετικότητας, την ελευθερία της έκφρασης και την ευαισθητοποίηση σε περιβαλλοντικά θέματα, τόσο σε διεθνή, όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Τα επιμορφωτικά βήματα:

Μετά από την αποδοχή της σχετικής πρόσκλησης συμμετοχής

(α) Οι συμμετέχοντες στις σύγχρονες εξ αποστάσεως και δια ζώσεις επιμορφωτικές συνεδρίες, γίνεται προσέγγιση και παρουσίαση των βασικών όρων του κινηματογράφου ως εργαλείου έκφρασης. Στο πλαίσιο των συναντήσεων σχεδιάζονται και υλοποιούνται βιωματικές δράσεις και ασκήσεις έκφρασης.

(β) Στο στάδιο αυτό οι  συμμετέχοντες/ουσες, έχουν ειδική προσέγγιση στην ενότητα δημιουργίας ασφαλούς χώρου έκφρασης. Σχεδιάζονται παράλληλα και υλοποιούνται βιωματικές ασκήσεις.

(γ) Οι συμμετέχοντες και οι ομάδες τους καλούνται να εκφράσουν τις ιδέες και τις σκέψεις τους για την ταινία.

(δ) Οι  συμμετέχοντες μαζί με τις ομάδες τους παρακολουθούν από κοινού επιμορφωτικές συνεδρίες για τις βασικές αρχές κινηματογραφοθεραπείας  και γνωριμίας με τα μέσα του κινηματογράφου.

(ε) Κάθε ομάδα υπό την εποπτεία της συντονίστριας και  επεξεργάζεται το υλικό που προκύπτει (αποκωδικοποίηση και αποσυμβολισμός της ταινίας και των θεμάτων που πραγματεύεται)

Παράλληλα, παρέχεται πλήρης υποστήριξη δεδομένου ότι οι συμμετέχοντες μπορούν να απευθύνεται ηλεκτρονικά (για το διάστημα  που διαρκεί το πρόγραμμα) στην συντονίστρια, μέσω ηλεκτρονικού συστήματος επικοινωνίας (email) για την άμεση επίλυση αποριών σχετιζόμενων με τις θεματικές ενότητες και τις βιωματικές ασκήσεις. Επιμέρους επιδιώξεις:

  • Η καλλιέργεια της ενσυναίσθησης
  • Η δυνατότητα θέασης ταινιών οι οποίες ανήκουν σε διαφορετικά είδη (αφηγηματικές, animation, ντοκιμαντέρ)
  • Η απόλαυση της θέασης και η ανάδειξη συναισθηματικών διεργασιών.
  • Η απόκτηση τεχνικών/στρατηγικών επιλογής (κριτική αποτίμηση) κινηματογραφικών ταινιών ως ενσυνείδητοι θεατές.
  • Η ανάπτυξη κριτικής στάσης (μελέτη-έρευνα) απέναντι στα κινηματογραφικά προϊόντα (εκφραστικές συμβάσεις και οπτικά μέσα)
  • Η προσέγγιση κοινωνικών ζητημάτων διαμέσου των κινηματογραφικών ταινιών.
  • Η χρήση των οπτικοακουστικών εργαλείων για την ανάπτυξη δεξιοτήτων προσωπικής έκφρασης.

Όλα τα εκπαιδευτικά προγράμματα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μικρού Μήκους Δράμας υλοποιούνται υπό την αιγίδα και την έγκριση του Υπουργείου Πολιτισμού, κατόπιν σχετικής απόφασης έγκρισης. Δεν υπάρχει καμία οικονομική επιβάρυνση για τους συμμετέχοντες.

Νέες δράσεις για το πρόγραμμα Cinematherapy

Νέες δράσεις για το πρόγραμμα Cinematherapy

Μια σειρά από νέες δράσεις για το πρόγραμμα Cinematherapy υλοποιούνται από το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας σε Ελλάδα και εξωτερικό, επιβεβαιώνοντας την απήχηση αλλά και επιδραστικότητα του καινοτόμου προγράμματος του DISFF που πραγματοποιείται με μεγάλη επιτυχία εδώ και τρία χρόνια.

Συνεργασία του Συλλόγου Γονέων Ατόμων με Αυτισμό Ρεθύμνου με το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας

Ο Σύλλογος Γονέων και Φίλων Ατόμων με Αυτισμό Ρεθύμνου, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων με τον γενικό τίτλο Think Blue τον Απρίλιο, μήνα διεθνώς αφιερωμένο στον αυτισμό, πραγματοποιεί δράσεις ευαισθητοποίησης ανοιχτές στην κοινότητα. Μέσω της προηγούμενης γνωριμίας του Φεστιβάλ Δράμας με τη θεατρική ομάδα ΑμεΑ «Αντιήρωες», η οποία συμμετείχε στο πρόγραμμα Cinematherapy του Φεστιβάλ με το ντοκιμαντέρ «Πώς να εκπαιδεύσεις ένα Αντιήρωα» (2021), στήθηκε η ιδέα της δημιουργίας ενός νέου ντοκιμαντέρ από την αρχή (σενάριο-σκηνοθεσία-λήψη-μοντάζ).

Έτσι, τις μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας, με την καθοδήγηση του Γιάννη Σακαρίδη, καλλιτεχνικού διευθυντή του Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, τη Ντενίς Νικολάκου, ψυχοθεραπεύτρια και δημιουργό του προγράμματος Cinematherapy και τον σκηνοθέτη Γιάννη Μπλέτα, πραγματοποιήθηκε ένα workshop όπου την πρώτη μέρα γράφτηκε το σενάριο, ενώ τη Μ.Τετάρτη και τη Μ.Πέμπτη έγιναν τα γυρίσματα με την ενεργή συμμετοχή 15 ατόμων της ομάδας «Αντιήρωες» από όλα τα πόστα (εικονολήπτης, βοηθός σκηνοθέτη, σκρίπτ, μπούμαν, ηθοποιός κλπ), και με αποτέλεσμα την παραγωγή μιας ταινίας. Παράλληλα η ομάδα είχε την ευκαιρία να περάσει δημιουργικό χρόνο μέσα από παιχνίδια ενδυνάμωσης, μοίρασμα ιδεών και ψυχοθεραπευτικές ασκήσεις από την Ντενίς Νικολάκου με μεγάλη ανταπόκριση από τους συμμετέχοντες. Επιπλέον έμαθε πώς γεννιέται μια ιδέα και γίνεται σενάριο, πώς οργανώνονται τα πλάνα, πώς φαίνονται οι λήψεις σκηνών και πίσω από το φακό, πώς δουλεύουν οι επαγγελματίες του χώρου, πόση σημασία έχει η στιγμή και το κάδρο, πόσες επαναλήψεις δουλεύεις για να πάρεις το ουσιώδες ή να έχεις πολύ υλικό για να επιλέξεις, ποιος είναι ο ρόλος του φωτισμού και πολλά άλλα.

Τo πρόγραμμα Cinematherapy στο The Greek Film Festival in Berlin

Το The Greek Film Festival in Berlin, για πρώτη φορά φέτος συνεργάστηκε με το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας παρουσιάζοντας το πρόγραμμα Cinematherapy με “όχημα” την ταινία του Θάνου Τοκάκη «Tokakis or What’s My Name». Η επικεφαλής του προγράμματος Ντενίς Νικολάκου ταξίδεψε στο Βερολίνο και μίλησε στο κοινό για τις θεραπευτικές ιδιότητες των ταινιών πλαισιωμένη από την διευθύντρια του φεστιβάλ Σοφία Σταυριανίδου, τον καλλιτεχνικό διευθυντή Γιάννη Σακαρίδη και τον Κωνσταντίνο Αϊβαλιώτη, head programmer/short films. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής Γιάννης Σακαρίδης ανανέωσε το ραντεβού για την επόμενη διοργάνωση και μίλησε για «το καλύτερο εθνικό φεστιβάλ στον κόσμο» κατά την εισαγωγή του στο Cinematherapy. Το πρόγραμμα του Φεστιβάλ Δράμας παρουσιάστηκε στο Babylon όπου σημειώθηκε το αδιαχώρητο.

Συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά το πρόγραμμα Cinematherapy στα σχολεία της Δράμας

Μετά την επιτυχημένη πορεία του προγράμματος Cinematherapy το σχολικό έτος 2021-2022 στο πλαίσιο των εκπαιδευτικών και πολιτιστικών δράσεων του Φεστιβάλ, συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά στα σχολεία της περιφερειακής ενότητας Δράμας. Το πρόγραμμα, με επικεφαλής την ειδικό ψυχικής υγείας Ντενίς Νικολάκου, ήδη «τρέχει» με πολύ θετικά σχόλια από εκπαιδευτικούς και μαθητές σημειώνοντας μεγάλη ανταπόκριση από τις σχολικές μονάδες όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων. Το πρόγραμμα Cinematherapy, απευθύνεται σε παιδιά και εφήβους έως 18 ετών, αφορά το σχολικό έτος 2022-2023 και στοχεύει στην περαιτέρω ενδυνάμωση του παιδαγωγικού ρόλου του Φεστιβάλ, μέσα από ποικίλα και καινοτόμα προγράμματα.

Πραγματοποιείται εξ’ ολοκλήρου διαδικτυακά (online) στο πλαίσιο λειτουργίας του σχολείου και προσφέρεται δωρεάν και προαιρετικά σε όλους τους συμμετέχοντες με την οικονομική υποστήριξη της Raycap S.A

Podcast Cinematherapy

Η ψυχοθεραπεύτρια και επικεφαλής του προγράμματος Cinematherapy του Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας Ντενίς Νικολάκου εντάχθηκε πρόσφατα στο δυναμικό της LiFo εγκαινιάζοντας μια νέα σειρά podcast με τον ομώνυμο τίτλο. Η σειρά εκπομπών εξερευνά τις ανθρώπινες σχέσεις και τις ψυχολογικές προεκτάσεις μέσα από αφηγήματα κινηματογραφικών χαρακτήρων. Το θεματικό περιεχόμενο των εκπομπών θα εστιάζει στην ανάλυση του χαρακτήρα/ηρώα μέσω του αφηγήματος μιας επιλεγμένης ταινίας ή θεατρικού έργου με προσκεκλημένους από τον καλλιτεχνικό χώρο, με συζητήσεις και αναλύσεις πάνω σε θεματικές όπως: διαπροσωπικές σχέσεις, διαχείριση θυμού́, τραυματικές εμπειρίες, οριοθέτηση, γενικευμένο άγχος, κρίσεις πανικού́, κακοποίηση, κοινωνικός αποκλεισμός, οικογενειακοί δεσμοί, LGBTQI, κ.α.

Περισσότερες πληροφορίες:
info@dramafilmfestival.gr (Γραμματεία Φεστιβάλ Δράμας)
Γραφεία Δράμας: τηλ. 25210 47575
Γραφεία Αθήνας: τηλ. 210 3300309

CINEMATHERAPY: Άγριες Μέλισσες - 9 Σεπτεμβρίου 2022

CINEMATHERAPY: Άγριες Μέλισσες – 9 Σεπτεμβρίου 2022

Σε ζεστό κλίμα και με μεγάλη συμμετοχή του κοινού, πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του 45ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας το δεύτερο μέρος του προγράμματος CINEMATHERAPY που επιμελείται η Ντενίς Νικολάκου, με μια πρωτοτυπία, όπως χαρακτήρισε η ίδια την επιλογή της να συμπεριλάβει στο φετινό πρόγραμμα την κοινωνικοπολιτική τηλεοπτική σειρά «Άγριες Μέλισσες».

Με προσκεκλημένους τον σκηνοθέτη της σειράς Λευτέρη Χαρίτο και την ηθοποιό Μαρκέλλα Γιαννάτου και με τον σχολιασμό, τις παρεμβάσεις και τις ερωτήσεις τόσο της επιμελήτριας που συντόνιζε τη εκδήλωση όσο και του κοινού του φεστιβάλ που παραβρέθηκε την Παρασκευή το βράδυ στον θερινό κινηματογράφο «Αλέξανδρος», διεξήχθη μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για τα στερεότυπα της «αγίας» ελληνικής οικογένειας, επιχειρώντας για περίπου δύο ώρες «μια προσπάθεια προσέγγισης των ψυχοθεραπευτικών στοιχείων που περιέχει η τηλεοπτική σειρά η οποία θίγει πολλά κοινωνικά ζητήματα», όπως τόνισε η Ντενίς Νικολάκου. «Αυτή άλλωστε είναι και η δύναμη του κινηματογράφου», συμπλήρωσε και πρόσθεσε ότι «στην Αμερική χρησιμοποιούνται κατά κόρον και τηλεοπτικές σειρές στην κινηματογραφοθεραπεία».

Για πρώτη φορά φέτος στο πρόγραμμα CINEMATHERAPY του Φεστιβάλ Δράμας εντάχθηκε μια τηλεοπτική σειρά, μια σειρά «φαινόμενο», όπως την αποκαλούν, για την ελληνική τηλεόραση και επιχειρήθηκε μια απόπειρα ανάλυσης του περιεχομένου της χρησιμοποιώντας τα εργαλεία της κινηματογραφοθεραπείας.

Η ιστορία της σειράς, η οποία ολοκληρώθηκε σε τρεις κύκλους από το 2019 έως το 2022, διαδραματίζεται στον Θεσσαλικό κάμπο από το έτος 1958, στην μετεμφυλιακή εποχή, όπου οι ήρωες μετρούν ακόμη τα τραύματα του παρελθόντος και προσπαθούν να ξαναστήσουν τις ζωές τους, έως την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας στην Ελλάδα,  από το 1967 έως το 1974, καθώς το ξημέρωμα της 21ης Απριλίου τους βρίσκει ανυποψίαστους και στη ζωή τους κυριαρχεί το άγνωστο, ο φόβος, η σιωπή, ο κίνδυνος, τα διλήμματα, οι παγίδες, αλλά και οι αποχωρισμοί, ο έρωτας και η εξουσία.

Η συζήτηση με αφορμή τη γνωστή τηλεοπτική σειρά στο πλαίσιο του προγράμματος CINEMATHERAPY  του 45ου DISFF αναπτύχθηκε σε τρεις θεματικούς άξονες, τη φυλετική βία, τον κοινωνικό αποκλεισμό και τη διαφορετικότητα, δίνοντας μεγαλύτερη βαρύτητα στο ζήτημα της βίας κατά των γυναικών και στο πώς αντιμετωπίζεται σήμερα.

Μιλώντας για την ηρωίδα που η Μαρκέλλα Γιαννάτου καλέστηκε να ερμηνεύσει στις «Άγριες Μέλισσες», την Ζωή Μεγαρίτη, μια καταπιεσμένη και κακοποιημένη γυναίκα σε ένα γάμο που δεν ήθελε να κάνει, μεταξύ άλλων είπε ότι για να την προσεγγίσει μελέτησε πολύ μαρτυρίες γυναικών που έχουν υποστεί ενδοοικογενειακή βία και σήμερα και τότε, συμπληρώνοντας ότι, αν και το ενδιαφέρον για κείνην δεν ήταν να βρει κοινά σημεία με την ηρωίδα, «το στοιχείο που με συγκινούσε πολύ ήταν η σχέση της με τα παιδιά της και παρόλο που δεν είμαι βιολογική μητέρα, ένιωσα μέσα από κείνην να το βιώνω». Ιδιαίτερα η σχέση της με τον τηλεοπτικό της γιο «αποτελεί ένα ενδιαφέρον κοινωνικό θέμα», συμπλήρωσε η Ντενίς Νικολάκου, «Την παρατηρούμε να υψώνει το ανάστημά της στο κακοποιητικό περιβάλλον που ζει, «όταν η βία περνάει στα παιδιά της και αντιλαμβάνεται πως ήρθε η ώρα να το αντιμετωπίσει», συμφώνησε η ηθοποιός. Και πρόσθεσε ότι ήταν χαρακτηριστικό το γεγονός ότι λάμβανε μηνύματα από τηλεθεατές, μητέρες ομοφυλόφιλων αγοριών, που ζητούσαν τη συμβουλή της, κάτι που την έφερνε σε αμηχανία, όπως είπε, αλλά, πρόσθεσε «μου άρεσε που η σειρά κατάφερε να αγγίξει ευαίσθητες χορδές και να δημιουργήσει ερωτήματα».

«Πολλοί ηθοποιοί λάμβαναν μηνύματα από το κόσμο με αφορμή τις ιστορίες αυτές», πρόσθεσε παίρνοντας το λόγο ο Λευτέρης Χαρίτος. «Η σειρά ήταν προϊόν σκληρής δουλειάς καθημερινά από τους ηθοποιούς, ιδίως για όσους ερμήνευαν ήρωες που είχαν υποστεί βία σύμφωνα με το σενάριο. Αυτό που έχει ενδιαφέρον στο επάγγελμα του ηθοποιού, είναι ότι δεν συζητάμε απλώς, όπως εδώ τώρα, το ζήτημα της βίας, πρέπει να το υποδυθείς και να πείσεις ότι πραγματικά σου συνέβη. Πάντα με μαγεύει το πώς το πετυχαίνουν αυτό οι ηθοποιοί και πείθουν. Και όπως αποδείχθηκε από τα μηνύματα που λάμβαναν οι ηθοποιοί υπήρχε άμεση σύνδεση της σειράς με την πραγματικότητα».

Σχολιάζοντας το ζήτημα της έξαρσης του φαινομένου της άσκησης βίας τόσο ενδοοικογενειακά, αλλά όσο και σε επαγγελματικά περιβάλλοντα την τελευταία τριετία, λόγω των οικονομικοκοινωνικοπολιτικών συνθηκών που ζούμε, όπως είπε η συντονίστρια της συζήτησης, η Μ. Γιαννάτου πρόσθεσε ότι «είναι τρομακτικό το γεγονός πως η γενιά των 35-45 σήμερα φαίνεται να είμαστε η γενιά που παραιτήθηκε πριν από τους γονείς της». Σε αυτό το σημείο ο Λευτέρης Χαρίτος τόνισε ότι «η βία δεν είναι φαινόμενο των τελευταίων χρόνων, η ανθρώπινη ιστορία είναι γεμάτη βία» και συμπλήρωσε ότι «αυτό που είναι πολύ σπουδαίο σήμερα είναι ότι το ζήτημα της βίας έχει βγει στην επιφάνεια».

«Δεν υπάρχει έξαρση βίας ξαφνικά σήμερα, επειδή κλειστήκαμε στα σπίτια μας εδώ και τρία χρόνια, αρχίσαμε να πλακωνόμαστε και καταλάβαμε τι σημαίνει ελληνική οικογένεια. Η βία στην ελληνική οικογένεια είναι σε έξαρση εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Ο Γιάννης Οικονομίδης το έχει πει πολύ ξεκάθαρα στην ταινία του “Σπιρτόκουτο” βγάζοντας τα άπλυτα της ελληνικής οικογένειας στο φως πριν από είκοσι χρόνια. Το σημαντικό σήμερα είναι ότι επιτέλους οι γυναίκες τα κατάφεραν κι αντέδρασαν, μετά από αιώνες», κατέληξε.

Σε αυτό όμως που αναμφίβολα βοήθησε η περίοδος του εγκλεισμού λόγω της πανδημίας, αλλά και η ανεργία που επέφερε, πρόσθεσε ο σκηνοθέτης, είναι «να βγουν στην επιφάνεια τα ζητήματα βίας στον επαγγελματικό μας χώρο, στο σινεμά, το θεάτρου και την τηλεόραση. Ο κόσμος έχει αρχίσει πλέον και μιλάει και αυτό δείχνει πως πάει να συμμαζευτεί κάπως αυτό το ξέφραγο αμπέλι που είναι ο δικός μας χώρος. Για μένα, λοιπόν, η περίοδος αυτή, ήταν πολύ ευεργετική. Εύχομαι να συμβεί και σε άλλα επαγγελματικά περιβάλλοντα και για άλλα αντίστοιχα επαγγελματικά προβλήματα».

Παρών στην εκδήλωση ήταν και ο πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών Σπύρος Μπιμπίλας, ο οποίος απαντώντας με τη σειρά του στην ερώτηση την οποία έθεσε η Ντενίς Νικολάκου για το πώς ορίζεται κατά την άποψη του κοινού η έννοια του «φυσιολογικού», καθώς η συζήτηση προχώρησε στον θεματικό άξονα Διαφορετικότητα, είπε χαρακτηριστικά πως «με απλά λόγια, ό,τι γεννιέται από τη φύση είναι το φυσιολογικό, δεν είναι φυσιολογικό ό,τι βάζουν σε καλούπια οι θρησκείες, οι πολιτικές εξουσίες και όσοι ασκούν εξουσία με όποιο τρόπο. Η ίδια η φύση και το σύμπαν έχει αποφασίσει τι είναι το φυσιολογικό: και είναι το ελεύθερο».

Κλείνοντας την παρέμβασή του ο Σπύρος Μπιμπίλας πρόσθεσε αναφορικά με την έξαρση του κινήματος MeToo στην Ελλάδα και το πόσο βοήθησε το ΣΕΗ τους ηθοποιούς να υψώσουν το ανάστημά τους απέναντι στη βία, όπως σχολίασε νωρίτερα η Μαρκέλλα Γιαννάτου, ότι «εξαρχής είχαμε πει καλώς γίνονται οι καταγγελίες αλλά πρέπει να γίνονται στα αρμόδια όργανα και όχι στα τηλεοπτικά παράθυρα. Έχει δημιουργήσει ένα μπούμερανγκ όλο αυτό με μηνύσεις και αγωγές, ακριβώς επειδή έγινε με ένα λάθος τρόπο και όχι με τον φυσιολογικό». Και τόνισε, καταλήγοντας, «δεν είναι φυσιολογικό, επίσης, οι άνθρωποι να μην μιλάνε εκεί που πρέπει. Αυτοί δημιούργησαν μια μη φυσιολογική κατάσταση».

Ολόκληρη τη συζήτηση που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του 45ου DISFF και του φετινού προγράμματος CINEMATHERAPY για την τηλεοπτική σειρά «Άγριες Μέλισσες» με προσκεκλημμένους τον σκηνοθέτη της σειράς Λευτέρη Χαρίτο και την ηθοποιό Μαρκέλλα Γιαννάτου, μπορείτε να παρακολουθήσετε εδώ:

DISFF45 LIVE STREAMING - Άγριες Μέλισσες - Λευτέρης Χαρίτος & cast

Σημειώστε ότι στην Αθήνα το Σάββατο 17/9,  στη Ταινιοθήκη της Ελλάδoς, θα πραγματοποιηθεί masterclass-συζήτηση με τον Πάβελ Παβλικόφσκι στο πλαίσιο του προγράμματος Cinematherapy το οποίο είναι πλέον ταυτόσημο με το όνομά του καθώς ήταν ο ίδιος ο οσκαρικός σκηνοθέτης που εγκαινίασε το πρόγραμμα με την ταινία του Cold War (2018) στη 43η διοργάνωση του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας το 2020. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα προβληθούν αποσπάσματα από το πλούσιο έργο του (που περιλαμβάνει και την σημαντική περίοδο των ντοκιμαντέρ του στο BBC) και θα ακολουθήσει συζήτηση και  Q&A παρουσία του σκηνοθέτη και του καλλιτεχνικού διευθυντή Γιάννη Σακαρίδη. Στον συντονισμό της συζήτησης και στην ψυχολογική αποκρυπτογράφηση του έργου του, η Ντενίς Νικολάκου.

Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε εδώ: https://www.dramafilmfestival.gr/schedule/cinema-therapy/

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ

Εδώ, μπορείτε να επιλέξετε τις φωτογραφίες που θέλετε από όλα τα τμήματα του Φεστιβάλ:
https://drive.google.com/drive/u/1/folders/1RCLxyy3XKpqTZ0r1qNSBSO9R30qMw2my

Cinematherapy kids

Παιχνίδι, χαρά και Cinematherapy – 6 Σεπτεμβρίου 2022

Στο δροσερό, μαλακό χορτάρι της μεγάλης αυλής του επιβλητικού Cyclops Cultural Centre στο κέντρο της Δράμας, παιδιά έπαιζαν και παρέες αντάμωναν μετά τις καλοκαιρινές τους διακοπές, σε μια συνάντηση – γιορτή που πραγματοποιήθηκε τη Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου στο πλαίσιο του 45ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας και του προγράμματος Cinematherapy, με την προβολή της ταινίας animation «Η Εχθρόπιτα» του Ντέρεκ Μάνσον.

Με σύνθημα «Τα παιδιά μπροστά», η υπεύθυνη του προγράμματος, ψυχοθεραπεύτρια Ντενίς Νικολάκου, ανέδειξε μετά την προβολή, παίζοντας με τους μικρούς φίλους του Φεστιβάλ, τις βασικές αρχές αυτού του καινοτόμου προγράμματος που απευθύνθηκε στην μαθητική κοινότητα, σε παιδιά και εφήβους έως 18 ετών, στο πλαίσιο των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του.

Η ταινία, σε μετάφραση Χαράς Γιαννακοπούλου, αφηγείται την ιστορία ενός παιδιού που έχει έναν εχθρό και θέλει να απαλλαγεί από αυτόν, ζητώντας  από τον πατέρα του να του φτιάξει μια πίτα.

«Για να λειτουργήσει η εχθρόπιτα πρέπει να περάσεις μια ολόκληρη μέρα με τον εχθρό σου», είναι η προτροπή που διατρέχει την ταινία και πάνω στην οποία οι μικροί θεατές κλήθηκαν να απαντήσουν σε ερωτήσεις όπως μεταξύ άλλων «έχετε νιώσει ποτέ ότι έχετε έναν ή περισσότερους εχθρούς»;

«Απόψε έχουμε τη χαρά να κάνουμε Cinematherapy από κοντά», επανέλαβε η Ντενίς Νικολάκου, υπογραμμίζοντας πως η μοναδική αυτή πρωτοβουλία, που πραγματοποιήθηκε διαδικτυακά τον περασμένο χειμώνα σε σχολεία τεσσάρων πόλεων, έχει ως στόχο την ψυχική ενδυνάμωση των παιδιών μέσω της προβολής επιλεγμένων ταινιών μικρού μήκους, που μπορούν να βοηθήσουν στην κατανόηση οποιουδήποτε θέματος.

Το Φεστιβάλ Δράμας αγαπάει τα παιδιά

ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΔΡΑΜΑΣ AΓΑΠΑΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!
ΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΗΛΙΚΙΕΣ

Το Φεστιβάλ Δράμας αγαπάει τα παιδιά και το αποδεικνύει με σειρά δράσεων που απευθύνονται σε όλες τις ηλικίες.

Φέτος μάλιστα, για πρώτη φορά, η 45η διοργάνωση θα ξεκινήσει μία εβδομάδα πριν ανοίξουν τα σχολεία (5-11 Σεπτεμβρίου), φιλοδοξώντας να προσελκύσει γονείς και παιδιά στην μεγάλη νεανική γιορτή των μικρομηκάδων, και στην όμορφη Δράμα.

Ταυτόχρονα:

  • Συνεχίζεται με επιτυχία το πρόγραμμα Cinematherapy στα σχολεία, που εγκαινίασε πριν λίγο καιρό το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Πρόκειται για ένα καινοτόμο πρόγραμμα που πραγματοποιείται για πρώτη φορά στην μαθητική κοινότητα της χώρας μας με πρωτοβουλία του Φεστιβάλ.

    Το πρόγραμμα, με επικεφαλής την ειδικό ψυχικής υγείας Ντενίς Νικολάκου, ήδη «τρέχει» και στην Αθήνα: η αρχή έγινε την περασμένη εβδομάδα στο 10ο Δημοτικό ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ με πολύ θετικά σχόλια, ενώ συνεχίζεται σε Ρόδο και άλλες πόλεις της Ελλάδας.

    Το πρόγραμμα Cinematherapy, απευθύνεται σε παιδιά και εφήβους έως 18 ετών, αφορά το σχολικό έτος 2021-2022 και υλοποιείται στο πλαίσιο των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Φεστιβάλ. Πραγματοποιείται εξ’ ολοκλήρου διαδικτυακά (online) στο πλαίσιο λειτουργίας του σχολείου και προσφέρεται δωρεάν και προαιρετικά.

  • Ολοκληρώθηκε η υποβολή ταινιών για τoν δημοφιλή διαγωνισμό “Cinemα …Διάβασες;” και ξεκίνησε η διαδικασία επιλογής. Υποβλήθηκαν 214 ταινίες.

    Ο 12ος Διεθνής Μαθητικός Διαγωνισμός Ταινιών Μικρού Μήκους «Cinema… διάβασες;» απευθύνεται σε μαθητές Νηπιαγωγείων, Δημοτικών σχολείων (όλων των τάξεων), Γυμνασίων και Λυκείων της Ελλάδας, της Κύπρου και της Ομογένειας, δημόσιων και ιδιωτικών και υλοποιείται με την έγκριση του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων της Ελλάδας και του Υπουργείου Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας της Κύπρου, με τη στήριξη του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης.

    Μαθητές όλων των ηλικιών δημιουργούν με τους εκπαιδευτικούς τους ταινίες μικρού μήκους με ποικίλη θεματολογία διεκδικώντας τα βραβεία του θεσμού.

    Συνδιοργάνωση: Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Σερρών, Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας, Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης, Τμήμα Εκπαιδευτικής Ραδιοτηλεόρασης και Ψηφιακών Μέσων του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων της Ελλάδας, ΕΡΤ ΑΕ (Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση), ΕΚΟΜΕ (Εθνικό Κέντρο Οπτικοακουστικών Μέσων και Επικοινωνίας), Πρεσβεία της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ελλάδα – Μορφωτικό Γραφείο –Σπίτι της Κύπρου.

    https://i-create.minedu.gov.gr/index.php/trexousesdraseis/cinema-diavases-12os

  • Το Φεστιβάλ Δράμας συμμετέχει με ταινίες για παιδιά στο Φεστιβάλ Border Crossing Children’s Film Festival της Πολωνίας. Το Border Crossing και συνεργαζόμενα φεστιβάλ από όλη την Ευρώπη προβάλλουν ταινίες για τα προσφυγόπουλα από την Ουκρανία σε χώρους υποδοχής στα Πολωνό-Ουκρανικά σύνορα.

    Το Φεστιβάλ Δράμας συμμετέχει με ταινίες animation για παιδιά από 0-6 ετών που έχουν προβληθεί στα προγράμματά του τα προηγούμενα χρόνια σε συνεργασία με διεθνείς sales agents, διανομείς και παραγωγούς. Ευχαριστούμε θερμά όλους τους παραγωγούς και διανομείς που διέθεσαν αφιλοκερδώς τις ταινίες τους για τη δράση.

    Το πρόγραμμα ξεκίνησε στις 3 Μαρτίου και συνεχίζεται. Εδώ περισσότερες πληροφορίες για τη δράση.

    https://kidscreen.com/2022/03/14/border-crossing-childrens-film-festival-helps-kids-displaced-by-war/

Οι ταινίες του προγράμματος του DISFF

  1. One, two, tree Yulia Aronova/ Folimages – Γαλλία
  2. The Moon and I Nancy Biniadaki/ Christopher Zitterbart –Ελλάδα-Γερμανία
  3. Little Hero Elena Ciolacu / UNATC- Caragiale – Ρουμανία
  4. Marmelade Radostina Neykova –Bουλγαρία
  • Και βέβαια το Φεστιβάλ Δράμας συνεχίζει την πολύχρονη και πολύτιμη συνεργασία του με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους.

Βασικός στόχος τόσο του καλλιτεχνικού διευθυντή Γιάννη Σακαρίδη, όσο και του προέδρου του Φεστιβάλ Δράμας Γιώργου Δεμερτζή, είναι η περαιτέρω ενδυνάμωση του παιδαγωγικού ρόλου του Φεστιβάλ, μέσα από ποικίλα και καινοτόμα προγράμματα.

Cinematherapy στα σχολεία

Cinematherapy στα σχολεία από το Φεστιβάλ Δράμας

Πρόγραμμα Cinematherapy για την ενίσχυση της ψυχικής ανθεκτικότητας σε συνθήκες γενικευμένης κρίσης (covid-19) στο σχολικό περιβάλλον, εγκαινιάζει το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Πρόκειται για ένα καινοτόμο πρόγραμμα που πραγματοποιείται για πρώτη φορά στην μαθητική κοινότητα της χώρας μας με πρωτοβουλία του Φεστιβάλ Δράμας.

Το πρόγραμμα, από την ειδικό ψυχικής υγείας Ντενίς Νικολάκου, απευθύνεται σε παιδιά και εφήβους έως 18 ετών, αφορά το  σχολικό έτος 2021-2022 και υλοποιείται στο πλαίσιο των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Φεστιβάλ. Πραγματοποιείται εξ’ ολοκλήρου διαδικτυακά (online) σε προκαθορισμένο χρόνο (στο πλαίσιο λειτουργίας του σχολείου) με ημερομηνία έναρξης την 15η Φεβρουαρίου 2022 και γεωγραφική αφετηρία την Δημοτική Ενότητα Δράμας. Θα ακολουθήσουν σχολεία στις Σέρρες, τη Ρόδο, την Αθήνα και την υπόλοιπη Ελλάδα.

Η μοναδική αυτή πρωτοβουλία έχει ως στόχο την ψυχική ενδυνάμωση των παιδιών μέσω της επαφής τους με την Έβδομη Τέχνη, και προέκυψε μετά την επιτυχία του προγράμματος κινηματογραφοθεραπείας τις ημέρες διεξαγωγής του Φεστιβάλ. Εντάσσεται στις εκπαιδευτικές δράσεις του Φεστιβάλ Δράμας που πριν λίγες μέρες ανακοίνωσε την ίδρυση ενός νέου, φιλόδοξου διαγωνιστικού τμήματος: του Εθνικού Σπουδαστικού Προγράμματος.

Θυμίζουμε πως το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας ανέκαθεν έδινε έμφαση στις σχολικές δράσεις, μέσα από προβολές για μαθητές, εργαστήρια animation, αλλά καi τον μαθητικό διαγωνισμό «Cinema διάβασες;». Στόχος του καλλιτεχνικού διευθυντή Γιάννη Σακαρίδη είναι η περαιτέρω  ενδυνάμωση του παιδαγωγικού ρόλου του  Φεστιβάλ, μέσα από ποικίλα και καινοτόμα προγράμματα.

Σύμφωνα με την ψυχοθεραπεύτρια Ντενίς Νικολάκου, «το cinematherapy, μέσω της προβολής επιλεγμένων ταινιών μικρού μήκους, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσει τα παιδιά να κατανοήσουν σχεδόν οποιοδήποτε θέμα -καθώς ο κινηματογράφος καλύπτει ένα εξαιρετικά ευρύ πεδίο θεμάτων. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο ένα σύνολο δράσεων που στοχεύουν στην μείωση της εμφάνισης άγχους ή άλλων ψυχολογικών επιπτώσεων που προκύπτουν από την παρατεταμένη απομόνωση και τον περιορισμό των παιδιών».

Μετά από μία πορεία δύο ετών, με το πρόγραμμα Cinematherapy να καταλαμβάνει πλέον μία σημαντική θέση στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας, «είναι μια καλή στιγμή να επεκτείνουμε αυτή τη σπουδαία δράση. Βγαίνουμε λοιπόν από το φεστιβαλικό περιβάλλον και συναντάμε το νεότερο κοινό μας στο φυσικό του χώρο. Θέλουμε να δώσουμε τη δυνατότητα στα παιδιά και τους έφηβους να συμμετάσχουν δωρεάν σε ένα πρόγραμμα που κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος στις πολιτιστικές δράσεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Η προβολή ταινιών, πέρα από τον ψυχαγωγικό της χαρακτήρα, έχει αποδειχθεί ότι συμβάλλει στην ψυχική ανθεκτικότητα και την κατανόηση ποικίλων κοινωνικών θεμάτων και μπορεί σταδιακά να οδηγήσει σε μια πιο υγιή αντίληψη των καταστάσεων που βιώνονται σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο».

Η θεματολογία του προγράμματος (ανάλογα με την ηλικία των παιδιών στην οποία απευθύνεται) περιλαμβάνει από τον ρατσισμό και  το μπούλινγκ μέχρι τον κοινωνικό αποκλεισμό και τον σεξουαλικό προσανατολισμό.

Και από τις κοινωνικές δεξιότητες και την προσωπική ανάπτυξη και ενδυνάμωση, μέχρι το χάσμα γενεών, τις προκαταλήψεις και τα στερεότυπα.

Το πρόγραμμα απευθύνεται σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες (Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο), και προσφέρεται δωρεάν και προαιρετικά υπό την αιγίδα του ΥΠΠΟΑ (Πρόγραμμα Πολιτισμικών Δράσεων για Παιδιά και Εφήβους έως 18 ετών).  Η καταληκτική ημερομηνία του προγράμματος για το σχολικό έτος 2021-2022 ορίζεται η 10η Ιουνίου 2022.

Τα σχολεία που επιθυμούν την συμμετοχή τους στο πρόγραμμα δηλώνουν (κατόπιν αποδοχής της πρόσκλησης) την τάξη, το τμήμα και το θέμα της ταινίας που θέλουν να παρακολουθήσουν, σύμφωνα με τις ανάγκες τους. Δικαίωμα συμμετοχής στο πρόγραμμα έχουν όλες οι εκπαιδευτικές βαθμίδες και σχολικές μονάδες της επικράτειας που έχουν λάβει την πρόσκληση συμμετοχής με προκαθορισμένη  ημερομηνία υποβολής και η εκδήλωση θα πραγματοποιείται με σειρά προτεραιότητας.

CINEMATHERAPY - DENISE NIKOLAKOU | FRI 17/9, 20:00

CINEMATHERAPY

με την ψυχοθεραπεύτρια Ντενίς Νικολάκου

Παρασκευή 17 Σεπτέμβριου

Με την προβολή της ταινίας «Από το μπαλκόνι» του Άρη Καπλανίδη και μία ενδιαφέρουσα συζήτηση με την ψυχοθεραπεύτρια και επικεφαλής του προγράμματος Ντενίς Νικολάκου, τον σκηνοθέτη και το κοινό, για τον κοινωνικό αποκλεισμό και τις διαπροσωπικές σχέσεις υπό το πρίσμα της οικονομικής κρίσης αποτυπωμένη σε μια μικρογραφία της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας,  ολοκληρώθηκε χθες Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου  το πρόγραμμα Cinematherapy του 44ου DISFF.

Στο πλαίσιο του προγράμματος Cinematherapy προβλήθηκαν συνολικά φέτος τρεις μικρού μήκους ταινίες («Πώς να εκπαιδεύσεις έναν αντιήρωα» του Γιάννη Μπλέτα, «Left Unsaid» του Iari Varriale, «Από το μπαλκόνι» του Άρη Καπλανίδη), οι οποίες επιλέχθηκαν από την επιμελήτρια της ενότητας για το περιεχόμενο και την προσέγγισή τους, και έγιναν η αφορμή σε τρεις αντίστοιχα διαδοχικές συζητήσεις, παρουσία των δημιουργών τους και ειδικών επιστημόνων, για την παρακίνηση και αναγνώριση συναισθημάτων ή αναζήτησης συμπερασμάτων στο πλαίσιο της ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας, σύμφωνα με τις αρχές και τα εργαλεία του Cinematherapy.

«Ένα τριήμερο ταξίδι στον κόσμο  του “κινηματογράφου της ψυχής” μόλις ολοκληρώθηκε. Αυτό που προσπάθησα να κάνω ήταν ουσιαστικά μια απόπειρα προσέγγισης της τέχνης του κινηματογράφου μέσα από μια ψυχολογική και φιλοσοφική οπτική», σημειώνει η επικεφαλής του προγράμματος Ντενίς Νικολάκου και δηλώνει ιδιαίτερα χαρούμενη γιατί «το κοινό της Δράμας είναι αρκετά μυημένο στην δομή της κινηματογραφικής γλώσσας και παραμένει πιστό σε προτάσεις που διευρύνουν τις εννοιακές καινοτομίες. Το κυρίαρχο στοιχείο και στις τρεις προβολές κατά την διάρκεια του προγράμματος -παρά το γεγονός ότι οι ταινίες μεταξύ τους  είχαν μεγάλη θεματική απόκλιση- ήταν ότι το κοινό ασχολήθηκε περισσότερο με το πώς επεξεργάζεται και κατανοεί το συναίσθημα που προκύπτει από τις ταινίες παρά με το αποτέλεσμά του. Μ’ άλλα λόγια ο σκοπός επιτεύχθηκε. Καταφέραμε να μελετήσουμε το ρόλο του συναισθήματος στην κίνηση και στον χρόνο και μπορούμε στο εξής να συμπορευτούμε με τα οφέλη του».

Τις συζητήσεις του Cinematherapy που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της φεστιβαλικής εβδομάδας του 44ου DISFF θα βρείτε στην ιστοσελίδα του φεστιβάλ στο σύνδεσμο:  https://www.dramafilmfestival.gr/live-streaming/

Για το Γραφείο Τύπου
Μαρίνα Αγγελάκη

CINEMATHERAPY – DENISE NIKOLAKOU 16/9

CINEMATHERAPY

με την ψυχοθεραπεύτρια Ντενίς Νικολάκου

Πέμπτη 16 Σεπτέμβριου

Η μικρού μήκους ταινία «Left Unsaid» του Iari Varriale από την Ιταλία προβλήθηκε τη δεύτερη μέρα του προγράμματος Cinematherapy με επικεφαλής την ψυχοθεραπεύτρια Ντενίς Νικολάκου, που από φέτος αποτελεί αυτόνομη ενότητα στο Φεστιβάλ Δράμας μετά την πρώτη επιτυχημένη παρουσίασή του τον Σεπτέμβριο του 2020 στο κοινό του 43ου DISFF.

Οι οικογενειακοί δεσμοί και η διαμόρφωση της προσωπικότητας μέσα από τις σχέσεις των μελών της οικογένειας στη σύγχρονη κοινωνία, είναι τα θέματα που πραγματεύεται η ταινία «Left Unsaid», την οποία η επικεφαλής του προγράμματος χαρακτήρισε «επιτομή του Cinematharapy», εξηγώντας ότι «η θεματολογία της περιλαμβάνει τα κύρια χαρακτηριστικά που χρειαζόμαστε για να μπορέσουμε να δούμε μία ταινία ψυχαναλυτικά». Η προβολή πλαισιώθηκε από τη συζήτηση που ακολούθησε με άξονα την κινηματογραφοθεραπεία και προσκεκλημένο τον ψυχολόγο – ψυχαναλυτή Δημήτρη Σταράκη.

Ο λόγος που η Ντενίς Νικολάκου συμπεριέλαβε τη συγκεκριμένη ταινία στο πρόγραμμα του Cinematherapy, όπως εξήγησε στο κοινό αμέσως μετά την προβολή της, είναι κυρίως γιατί ο ίδιος ο σκηνοθέτης ως νέος κινηματογραφιστής επέλεξε να εκτεθεί με ένα προσωπικό του βίωμα και να δημιουργήσει μια ταινία που είναι βαθιά ψυχαναλυτική. «Ο Iari Varriale χρησιμοποιεί την κάμερα ως ψυχαναλυτή. Με άλλα λόγια θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτό που έκανε είναι σαν να χρησιμοποίησε ένα άλλου είδους ημερολόγιο», πρόσθεσε, δίνοντας αμέσως το λόγο στον Δημήτρη Σταράκη.

Ο χθεσινός προσκεκλημένος του Cinematherapy, καλησπερίζοντας το κοινό ευχαρίστησε το φεστιβάλ και τον καλλιτεχνικό διευθυντή Γιάννη Σακαρίδη «για την αθόρυβη φροντίδα του σε μια όμορφη πόλη» όπου βρέθηκε για πρώτη φορά, καθώς και τη συνάδελφό του Ντενίς Νικολάκου, η οποία, όπως είπε, «δεν παραβλέπει ποτέ να μου θυμίζει αυτό που έλεγε ο Ζακ Λακάν: το σημαντικότερο σε μια θεραπεία είναι η επιθυμία του αναλυτή που κινεί τη διαδικασία. Και με το Cinematherapy η Ντενίς αποδεικνύει ότι το σημαντικότερο πράγμα τελικά είναι να έρχεσαι κοντά με την επιθυμία σου».

Ο κ.Σταράκης στη σύντομη εισήγηση του ανέδειξε ψυχαναλυτικά τη σημαντικότητα της ταινίας του Iari Varriale, μίας ταινίας που αποτυπώνει κατά την άποψη του, με άκρως ενδιαφέροντα τρόπο, ένα πράγμα: «τη σημασία και τα αδιέξοδα της γλώσσας στη ζωή μας», υπογραμμίζοντας τη σημασία που έχουν τα σημαντικά πρόσωπα στα πρώτα μας χρόνια, οι λέξεις τους και οι επιπτώσεις των σχέσεων μας με αυτά στη ζωή μας.

Ο σκηνοθέτης, και πρωταγωνιστής της ταινίας, στροβιλίζεται γύρω από ένα αίτημα που του δόθηκε από παιδί: «Ρώτα τον πατέρα σου». Χρησιμοποιώντας την κάμερά του, μέσω αυτών που λέμε ημιδομημένες συνεντεύξεις, όπως σημειώνει ο κ. Σταράκης, «ο Iari επιχειρεί να βοηθήσει τον πατέρα του να διαχειριστεί τα ζητήματα που τον απασχολούν και να τον ωθήσει να πει τι είναι αυτό που τον βασανίζει ή πώς μπορεί να σταματήσει να στριφογυρίζει γύρω από συγκεκριμένες συμπεριφορές και δυσφορίες. Για να το πούμε πιο τεχνικά, προσπαθεί να τον κάνει να μιλήσει για το σύμπτωμα του». Η τόσο αναμενόμενη απάντηση από τον πατέρα, γύρω από την οποία κινείται όλος ο άξονας της ταινίας, μένει κενή. «Με την αποδοχή αυτού του κενού, το κλείσιμο της ταινίας μας δείχνει το σημαντικό, από ψυχαναλυτικής πλευράς, συμπέρασμα: Όσο ειδικό βάρος και αν έχουν οι λέξεις, όσο πληγωνόμαστε, όσο χαιρόμαστε, όσο ηδονιζόμαστε από αυτές, θα πρέπει να θυμόμαστε ότι ως τέτοιες, οι λέξεις αποτελούν τον «θάνατο ενός πράγματος», όπως έλεγε ο Χέγκελ. Είναι κενές στον πυρήνα τους, γυμνές, άρα ίσως αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι απαντήσεις που τόσο πολύ προσμένουμε δεν φαντάζουν ικανές να μας ικανοποιήσουν πλήρως».

Ο άνθρωπος, σημειώνει μεταξύ άλλων ο κ. Σταράκης, προχωρά πάντοτε ως ον της έλλειψης. «Η έλλειψη είναι η έλλειψη του είναι μας. Και τι κάνουμε; Κάνουμε αυτό που διαπιστώνουμε ότι κάνει το κεντρικό πρόσωπο της ταινίας; Κινητοποιούμαστε από την επιθυμία μας. Με άλλα λόγια, η έλλειψη μας, μας αφήνει ανολοκλήρωτους και επειδή κάτι λείπει, κάτι «χάσκει», σε αυτόν τον τόπο της έλλειψης αναδύεται η ασυνείδητη επιθυμία μας».

Οι λέξεις δεν έρχονται πάντοτε για να μας φέρουν απαντήσεις, καταλήγει ο Δημήτρης Σταράκης. «Ορισμένες φορές έρχονται και μας μπερδεύουν περισσότερο, αφού αδυνατούν να καλύψουν μία ανάγκη, η οποία δεν είναι αυτή που πραγματικά θέλουμε». Γιατί το βλέπουμε αυτό στην ταινία; Με ένα συμπέρασμα από το κλινικό πλαίσιο, ο κ. Σταράκης σχολιάζει ότι «ίσως η ανάγκη μας δε βρίσκεται τελικά στις απαντήσεις που θα πάρουμε αλλά το γεγονός ότι τα πράγματα νομοτελειακά μένουν ανοιχτά, ελλειπτικά, ανολοκλήρωτα, μισοειπωμένα, προκειμένου από αυτό το κενό των ανολοκλήρωτων, αναπάντητων διαδικασιών να αναδύεται η δική μας επιθυμία, η οποία μας θέτει και μας κρατά σε κίνηση. Με άλλα λόγια, ίσως αυτό που μπορεί να μας κατακλύσει με άγχος, το πιο αυθεντικό συναίσθημα, όπως αναφέρει ο Λακάν, είναι όταν παύει να μας λείπει κάτι, όταν δηλαδή λείπει η ίδια η έλλειψη».

Πώς οι ταινίες επηρεάζουν τη συναισθηματική μας κατάσταση κατά τη διάρκεια της θέασης; Οι ταινίες λειτουργούν χρησιμοποιώντας την έννοια της «αναστολής της δυσπιστίας», τόνισε η επικεφαλής του προγράμματος Ντενίς Νικολάκου, σημειώνοντας τα βασικά εργαλεία που χρησιμοποιούνται στην κινηματογραφοθεραπεία. Τα σύμβολα, οι μεταφορές, η μουσική επένδυση, ο φωτισμός και οι εικόνες που δημιουργεί σε μία ταινία ο δημιουργός της, όπως σημείωσε, «συνομιλούν με το ασυνείδητο και εκείνο με τη σειρά του μεταφράζει τα αλληγορικά αυτά μηνύματα που έχουν εισέλθει μέσω της ταινίας, χωρίς όμως αυτό να γίνεται αντιληπτό από εμάς, δημιουργώντας μια θεραπευτική αλληλεπίδραση στο πλαίσιο της ψυχοθεραπείας». Μπορούν δηλαδή οι θεατές να δεχτούν την ιστορία των χαρακτήρων σαν πραγματική κατάσταση και να δουν τον εαυτό τους μέσω της ταινίας που παρακολουθούν. Έτσι, «μέσω του μηχανισμού της ταύτισης», εξηγεί, «οι ταινίες μπορούν να αναδείξουν κάποια συναισθηματική προσκόλληση στις ιστορίες που παρουσιάζουν που θα τους βοηθήσει να αντιμετωπίσουν τις εσωτερικές τους συγκρούσεις και τα προσωπικά τους ζητήματα».

Σήμερα Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου ολοκληρώνεται το πρόγραμμα Κινηματογραφοθεραπείας του 44ου DISFF, στις 20.00 στο θερινό κινηματογράφο «Αλέξανδρος», με την προβολή της ταινίας «Από το μπαλκόνι» του Άρη Καπλανίδη.

Να σημειωθεί ότι το Cinematherapy μεταδίδεται σε Live Streaming στην ιστοσελίδα του φεστιβάλ.

Για το Γραφείο Τύπου
Μαρίνα Αγγελάκη