Αρχείο ετικετών για: Φεστιβάλ Δράμας

Τα πάντα για το 45ο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας

Το 45ο DISFF, ανανεωμένο σε εικόνα και περιεχόμενο και πανέτοιμο να υποδεχθεί ό, τι πιο φρέσκο στον χώρο της μικρού μήκους ταινίας, θα διεξαχθεί στις 5-11 Σεπτεμβρίου 2022 στην Δράμα –φέτος, νωρίτερα από κάθε άλλη χρονιά. Η έναρξη θα πραγματοποιηθεί Δευτέρα, ενώ για πρώτη φορά η απονομή των βραβείων θα γίνει Κυριακή.

Πρόεδρος της φετινής κριτικής επιτροπής του Διεθνούς Διαγωνιστικού Προγράμματος θα είναι ο πολυβραβευμένος Βασίλης Κεκάτος, ο πρώτος έλληνας σκηνοθέτης που κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα Μικρού Μήκους στο Φεστιβάλ των Καννών («Η απόσταση ανάμεσα στον ουρανό και εμάς»), ενώ το πλούσιο πρόγραμμα περιλαμβάνει από μάστερκλας του Γιάννη Οικονομίδη, μέχρι συζήτηση με τον Πάβελ Παβλικόφσκι και αφιέρωμα στα ντοκιμαντέρ του. Θα πραγματοποιηθεί ακόμα πάνελ με Έλληνες παραγωγούς και εκπροσώπους του Φεστιβάλ των Καννών και του ΕΚΟΜΕ, αφιέρωμα στον διεθνούς φήμης visual artist Basim Magdy και μια ενδιαφέρουσα συζήτηση με θέμα “Ο ρόλος του TikTok στην κινηματογραφική βιομηχανία” με συμμετέχοντες το ΤikTok, digital sponsor του Φεστιβάλ, και τον υφυπουργό σύγχρονου πολιτισμού Νικόλα Γιατρομανωλάκη.

Η βράβευση της νέας οπτικής του ταυτότητας, την οποία επιμελήθηκε ο Δημήτρης Παπάζογλου, με το Χρυσό Βραβείο Γραφιστικής για το 2022 στα Ελληνικά Βραβεία Σχεδιασμού και Οπτικής Επικοινωνίας, δικαιώνει τις προσπάθειες για μια ριζική ανανέωση του προφίλ του Φεστιβάλ Δράμας.

Ταυτόχρονα, το Φεστιβάλ ξεκινά την 45η του διοργάνωση, με το βλέμμα στραμμένο στη λειτουργία της πολυαναμενόμενης Κινηματογραφικής Σχολής στη Δράμα από το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, έχοντας πάρει πλέον το πράσινο φως του Υπουργείου Παιδείας. Η σχολή (προπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών), που θα διασυνδέεται με το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, αναμένεται να λειτουργήσει από το εαρινό εξάμηνο του ακαδημαϊκού έτους 2022-2023. Τα μαθήματα θα πραγματοποιούνται εξ’ αποστάσεως, όμως θα γίνονται και δια ζώσης εργαστήρια στην πόλη της Δράμας.

Το Εθνικό Διαγωνιστικό Πρόγραμμα, το Διεθνές Διαγωνιστικό και το Διεθνές Σπουδαστικό, πλαισιώνονται φέτος από το νέο Εθνικό Σπουδαστικό Πρόγραμμα, που φιλοδοξεί να δώσει «φτερά» στους σπουδαστές, προσφέροντας ένα σημαντικό βήμα εκκίνησης για τις πρώτες τους δημιουργίες. Παράλληλα, συνεχίζουν την επιτυχημένη τους πορεία τα διαγωνιστικά προγράμματα  Διεθνές Animation και Short & Green, και βέβαια  το πολλά υποσχόμενο Cinematherapy.

Η φετινή διοργάνωση, η τρίτη με καλλιτεχνικό διευθυντή τον Γιάννη Σακαρίδη, θα διεξαχθεί και φέτος, ταυτόχρονα, και σε φυσικούς χώρους και online. Η συγκυρία παραμένει άκρως ευνοϊκή για τους έλληνες μικρομηκάδες, καθώς οι  επιτυχίες τους συνεχίζουν να διαδέχονται η μία την άλλη στα μεγάλα φεστιβάλ του εξωτερικού.

Η μεγάλη γιορτή των μικρομηκάδων (https://www.dramafilmfestival.gr) έχει ως πρωταγωνιστές τους κινηματογραφιστές και το κοινό που αγαπά και στηρίζει την ταινία μικρού μήκους. Η Δράμα ετοιμάζεται πυρετωδώς να υποδεχθεί τους έλληνες μικρομηκάδες στην πιο κεφάτη γιορτή του ελληνικού σινεμά, που κάθε Σεπτέμβρη μεταμορφώνει το κέντρο της πόλης και το πανέμορφο υδάτινο πάρκο της, όπου στεγάζεται το Φεστιβάλ,  σε ένα ξέφρενο κινηματογραφικό πλατό. Το εθνικό φεστιβάλ κινηματογράφου για τη μικρού μήκους ταινία είναι εδώ για να αναδείξει τα νέα κινηματογραφικά ταλέντα εν τη γενέσει τους και να ενθαρρύνει την δημιουργία της ταινίας μικρού μήκους ως αυτόνομη κατηγορία που αφορά δημιουργούς κάθε ηλικίας. Βασικό μέλημα του φεστιβάλ είναι να «αγκαλιάσει» και να αναδείξει ανθρώπους ανεξαρτήτως καταγωγής, θρησκείας και σεξουαλικού προσανατολισμού, με κύριο μέσο τον κινηματογράφο.

Το 45ο DISFF θα διεξαχθεί στον κινηματογράφο Ολύμπια και το Δημοτικό Ωδείο Δράμας (Αίθουσα Αντώνης Παπαδόπουλος), στο θερινό κινηματογράφο Αλέξανδρος, στον κήπο του πολιτιστικού χώρου ΚΥΚΛΩΨ, στο καφέ-πολυχώρο Ελευθερία (συμβολή των οδών Βενιζέλου και Κουντουριώτου) καθώς και διαδικτυακά.

Συνολικά θα παρουσιαστούν 148 ταινίες από περισσότερες από 33 χώρες  σε όλα τα προγράμματά του Φεστιβάλ.

Όπως σημειώνει ο Γιάννης Σακαρίδης, «η εκπαίδευση και η κινηματογραφική κοινότητα βρίσκονται στο επίκεντρο του DISFF45. Ιδρύσαμε το νέο Εθνικό Σπουδαστικό Πρόγραμμα και συνεργαστήκαμε με το Κλερμόν Φεράν και το Τορίνο Μάρκετ σε πρωτοποριακά εκπαιδευτικά προγράμματα. Κάνουμε αφιέρωμα στα ντοκιμαντέρ του Παβλικόφσκι, ενώ παράλληλα παρουσιάζουμε τις video art ταινίες του Basim Magdy για να χαράξουμε ποιοτικά μονοπάτια προς όλες τις κατευθύνσεις της τέχνης των ταινιών μικρού μήκους. Οι κινηματογραφικές σπουδές στη Δράμα είναι γεγονός, με το πράσινο φως που δόθηκε στο προπτυχιακό του ΕΑΠ σε συνεργασία με το DISFF και το Δήμο Δράμας. Έτσι, τον Φλεβάρη του 2023 θα αρχίσουν τα μαθήματα του πρώτου εξαμήνου των Κινηματογραφικών Σπουδών με τα εργαστήρια (σκηνοθεσίας κ.α) να προγραμματίζονται στη πόλη της Δράμας».

Όπως υπογραμμίζει ο Γιώργος Δεμερτζής, πρόεδρος του Πολιτιστικού Οργανισμού Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, «το 2022, με την πανδημία παρούσα, έναν αιματηρό πόλεμο να μαίνεται στη Ευρώπη, και με μια νέα βαθιά οικονομική κρίση ως συνέπεια του που ήδη βιώνει όλος ο πλανήτης, η ανθρωπότητα οφείλει άμεσα να αντιμετωπίσει και να νικήσει τον ίδιο της τον εαυτό με σύνεση, συνοχή, συνέπεια και γνώμονα την ειρηνική και πολιτισμένη συνύπαρξη των λαών. Το Φεστιβάλ Δράμας γιορτάζοντας την 45η διοργάνωση και διεθνή του παρουσία, στέλνει φέτος το  μήνυμα  αυτό προς όλες τις κατευθύνσεις. Ο πολιτισμός και οι τέχνες είναι ανάσα ζωής, είναι η δημιουργική δύναμη που φέρνει κοντά τους ανθρώπους όλου του πλανήτη. Τα νέα μας προγράμματα,  οι πολύ σημαντικές συνεργασίες με φορείς και προσωπικότητες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, το νέο Προπτυχιακό Τμήμα Κινηματογραφικών  Σπουδών με εργαστήρια στη Δράμα  και συνέργειες με το Φεστιβάλ από τον ερχόμενο Φεβρουάριο και η φετινή μας ταυτότητα που έχει ως κεντρική ιδέα της καμπάνιας την έννοια της κοινότητας (community), επικοινωνούν με κάθε τρόπο την επιθυμία μας να συμβάλουμε προς αυτή τη κατεύθυνση».

Το Φεστιβάλ Δράμας συνεργάζεται με το ΕΚΟΜΕ, την ΕΡΤ, το ΕΚΚ, τo Onassis Culture, την ΚΥΚΛΩΨ (Cyclops), τη RAYCAP, τη Finos Film και την COSMOTE TV και πολλούς ακόμη φορείς, με την αμέριστη στήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, της Βουλής των Ελλήνων, και φυσικά του Δήμου Δράμας. Και βέβαια με τη σταθερή συνεργασία των φορέων του κινηματογραφικού γίγνεσθαι της χώρας μας.

DISFF 45 TRAILER

DISFF45 OFFICIAL TRAILER 2022

DpS Athens

Η ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

Όσοι επιθυμούν να παρακολουθήσουν το 45ο DISFF οnline, θα πρέπει να μπουν στην πλατφόρμα του φεστιβάλ  https://disff.cine.gr (θα οδηγούνται εκεί και μέσω της ιστοσελίδας https://www.dramafilmfestival.gr από τον σύνδεσμο online festival) –  και να ακολουθήσουν τις οδηγίες. Οι ταινίες θα είναι διαθέσιμες από τις 5/9.

Το βασικό πακέτο θα κοστίζει 5 ευρώ και με αυτό οι χρήστες θα έχουν πρόσβαση σε όλο το περιεχόμενο του Φεστιβάλ. Oι βραβευμένες ταινίες θα παραμείνουν διαθέσιμες στην πλατφόρμα μέχρι τις 15/9 το μεσημέρι.

Στην πλατφόρμα θα προβληθούν τα 6 διαγωνιστικά προγράμματα και το πρόγραμμα Pitching.

Η πλατφόρμα έχει ήδη ανοίξει για προαγορά του πακέτου.

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ

Από τις 285 ελληνικές ταινίες που κατατέθηκαν φέτος στο Εθνικό Διαγωνιστικό Πρόγραμμα συμμετέχουν 30 ταινίες σκηνοθετημένες από 17 άνδρες και 15 γυναίκες, σε ένα «σφιχτό» πρόγραμμα αντιπροσωπευτικό της φετινής παραγωγής. Σε αυτές συγκαταλέγονται 25 μυθοπλασίας, 2  ντοκιμαντέρ και  3 animation.

Θα βρείτε τη λίστα εδώ: https://www.dramafilmfestival.gr/festival/greek-competition/

Συμμετέχουν δεκάδες δημοφιλείς ηθοποιοί -ενδεικτικά αναφέρουμε τους: Γιάννη Στάνκογλου, Μάκη Παπαδημητρίου, Δημήτρη Λάλο,  Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου, Χάρη Φραγκούλη,  Νικολάκη Ζεγκίνογλου, Μαρία Καλλιμάνη, Κίµωνα Κουρή, Αντώνη Τσιοτσιόπουλο, Ρομάνα Λόμπατς αλλά και τους Δημήτρη Καταλειφό, Ρένη Πιττακή και Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη. Εμφανίζονται ακόμα ο τραγουδιστής Γιώργος Μαζωνάκης, η Άντζελα Μπρούσκου και ο Γιώργος – Ίκαρος Μπαμπασάκης.

Διαγωνίζονται πολλά νέα ταλέντα αλλά και αρκετοί παλιοί γνώριμοι του φεστιβάλ που έχουν διακριθεί στο παρελθόν.

Η εξερεύνηση της σεξουαλικότητας, οι ανεκπλήρωτοι έρωτες και οι ερωτικές σχέσεις μεταξύ γυναικών και εφήβων, καταλαμβάνουν ένα σημαντικό κομμάτι της φετινής θεματικής των ταινιών. Ταυτόχρονα, θίγονται ζητήματα όπως το μπούλινγκ,  η μοναξιά σε μεγάλες ηλικίες, η άμβλωση σε εφήβους μαθητές, η φυλακή σε νεαρές ηλικίες, η έλλειψη επαφής μεταξύ παιδιών και γονιών, ενώ ενδιαφέρον έχει η κινηματογραφική διαχείριση της μισαλλοδοξίας, η σύγχυση εθνικού αυτοπροσδιορισμού και η περιθωριοποίηση αλλοδαπών δεύτερης γενιάς. Οι προβληματικές οικογενειακές σχέσεις, ο χωρισμός και η διαχείριση του πένθους συνεχίζουν να εμπνέουν για άλλη μια φορά τους μικρομηκάδες. Η πανδημία εμφανίζεται ως παράγοντας καθοριστικός για την φτώχεια και την άμβλυνση των ηθικών αξιών, ενώ η σκληρότητα στις εργασιακές σχέσεις κάποιες φορές περιγράφεται με μια απρόσμενη ματιά.

Εκτός συναγωνισμού θα προβληθεί η ταινία “Shooting”, τρίτη μικρού μήκους ταινία του συγγραφέα, σεναριογράφου και καθηγητή σεναρίου (ΕΑΠ) Νίκου Παναγιωτόπουλου. Στο «Shooting», πρωταγωνιστεί ο Συμεών Τσακίρης. To γύρισμα ενός διαφημιστικού πηγαίνει κατά διαόλου. Μπορεί ο θάνατος ενός ανθρώπου να σώσει την παρτίδα;

ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ

Το Φεστιβάλ, που φέτος συμπληρώνει 28 χρόνια από την διεθνοποίησή του, θα προβάλλει 15 ταινίες απ’ όλον τον κόσμο (από την Ινδία μέχρι την Κίνα, και από την Γαλλία μέχρι την Αργεντινή). Διαγωνίζονται 3 ελληνικές ταινίες: «Αναμνήσεις μιας εφηβικής καταιγίδας» της Σοφίας Γεωργοβασίλη, «Στο Θρόνο του Ξέρξη» της Εύης Καλογηροπούλου και «Under the Lake» του Θανάση Τρουμπούκη.

Θα βρείτε την πλήρη λίστα εδώ: https://www.dramafilmfestival.gr/festival/international-competition/

Όπως επισημαίνει ο Head Programmer  του Διεθνούς Διαγωνιστικού Προγράμματος Γιώργος Ζώης, «η φετινή επιλογή περικλείει μέσα της ξεχωριστές αφηγήσεις κυρίως πάνω στην νεότητα και τα αδιέξοδα της καθημερινότητας που βιώνει ενώ παράλληλα αναζητά απεγνωσμένα την έφοδο στον ουρανό. Ρεαλιστικές και μεταφυσικές ιστορίες που ακροβατούν σε τεντωμένο σχοινί και μερικές φορές τολμούν να παίξουν ανέμελα με την ίδια την φόρμα του σινεμά».

Μεταξύ των ταινιών συναντάμε:

*τον πολυβραβευμένο Λιθουανό σκηνοθέτη Vytautas Katkus ο οποίος επιστρέφει με μια δυναμική και πολυδιάστατη μικρού μήκους, το “Cherries”.

*Πολύχρωμο, σουρεαλιστικό και χιουμοριστικά ακραίο, το “Modern Love”, είναι η νέα μικρού μήκους του Ισπανού καλλιτέχνη Héctor Herce -γυρισμένη σε 16mm.

*Φανερά επηρεασμένη από το “Fantastic Planet” (René Laloux, 1973), με ψυχεδελική 70’s αισθητική, η animation ταινία “Terra Incognita” είναι κομμένη και ραμμένη από δέκα διαφορετικούς καλλιτέχνες animation!

Εκτός συναγωνισμού θα προβληθεί η νέα ταινία του Θανάση Νοεφώτιστου «Airhostess-737», η οποία θα παρουσιαστεί σε πανελλαδική πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Δράμας, μετά την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Λοκάρνο. Η υπόθεση εξελίσσεται σε ένα Boeing-737 που πραγματοποιεί την πτήση Αθήνα – Καβάλα. Η κεντρική ηρωίδα (Λένα Παπαληγούρα), είναι μια αεροσυνοδός στα πρόθυρα νευρικής κρίσης.

ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΟ

*Στο Διεθνές Σπουδαστικό συμμετέχουν 14 ταινίες, ενώ διαγωνίζονται 2 ελληνίδες:  η Αριάδνη Αγγελική Θυφρονίτου Λήτου με το “Love you more than peanut butter” και η Σεμέλη Σαφού με το ” Ό, τι απομένει”.

Θα βρείτε τη λίστα εδώ: https://www.dramafilmfestival.gr/festival/international-student-competition/

Όπως σημειώνει ο Θ. Νεοφώτιστος, «φέτος θα δούμε ταινίες για την πολυσυζητημένη διαφορετικότητα, για την ανθρώπινη σεξουαλικότητα με τις διάφορες εκφάνσεις της, για φλέγοντα πολιτικά ζητήματα, για τις ανθρώπινες σχέσεις και τη δυσκολία τους. Ταινίες που προσεγγίζουν τη θεματολογία τους με ένα τρόπο αυθεντικό, σύγχρονο και καλλιτεχνικά τολμηρό. Συναντήσαμε νέους κινηματογραφιστές, που είναι άξιοι εκπρόσωποι της εποχής και της γενιάς τους και που ελπίζω ότι θα συνεχίσουν να λένε κινηματογραφικές ιστορίες με την ίδια ευαισθησία και το ίδιο ενδιαφέρον. Όλα αυτά κάτω από την ομπρέλα μιας καινούργιας πρωτοβουλίας του Φεστιβάλ: Του Σπουδαστικού Campus, που φιλοδοξεί να κάνει την Δράμα ένα χώρο συνάντησης και ανταλλαγής ιδεών για νέους κινηματογραφιστές!»

ΕΘΝΙΚΟ ΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΟ

Στο νεοσύστατο Εθνικό Σπουδαστικό Πρόγραμμα συμμετέχουν 20 ταινίες, σκηνοθετημένες από 10 άνδρες και 10 γυναίκες. Head programmer του σπουδαστικού προγράμματος είναι  ο Παναγιώτης Ιωσηφέλης (σεναριογράφος, καθηγητής σεναρίου, Τμήμα Κινηματογράφου, Σχολή Καλών Τεχνών, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης).

Θα βρείτε τη λίστα εδώ: https://www.dramafilmfestival.gr/national-student-competition/

Όπως σημειώνει ο Παναγιώτης Ιωσηφέλης «Τo Eθνικό Σπουδαστικό Διαγωνιστικό Πρόγραμμα είναι το καινούργιο τμήμα του Διεθνούς Φεστιβάλ  ταινιών μικρού μήκους της Δράμας. Η απόφαση της δημιουργίας του προέκυψε από τη συνειδητοποίηση του όγκου αλλά και της ποιότητας των  Σπουδαστικών ταινιών στη χώρα μας. Οι εκατόν μια συμμετοχές στην προκριματική φάση του προγράμματος, επιβεβαίωσαν τις σκέψεις μας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Η επιλογή των ταινιών δεν υπήρξε εύκολη διαδικασία, πρωτίστως εξαιτίας της ποιότητας των περισσοτέρων υποψηφιοτήτων. Εντοπίσαμε στοιχεία εξαιρετικής αρτιότητας και τεχνικής αλλά (κάποιες φορές ακόμα και στις ίδιες ταινίες) και αφηγηματικά και τεχνικά ατοπήματα,  εύλογα τα περισσότερα λόγω απειρίας.  Καταλήξαμε, τελικά,  σε  είκοσι ταινίες από δώδεκα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Ελλάδας και του εξωτερικού. Δημόσια και ιδιωτικά, προπτυχιακού και μεταπτυχιακού επιπέδου.

Ανάμεσα σε αυτές που επιλέξαμε υπάρχουν ταινίες μυθοπλασίας, ντοκιμαντέρ και animation. Αντιπροσωπεύουν σχεδόν κάθε τεχνική και αισθητική προσέγγιση της οπτικοακουστικής αφήγησης ενώ θεματικά καλύπτουν ένα ιδιαίτερα ευρύ φάσμα – ιστορίες σχέσεων, ταυτότητας, συμπερίληψης και απομόνωσης, κοινωνικής κριτικής και αυτοκριτκής, διαχείρισης τραύματος, προσωπικής και κοινωνικής ευθύνης . Παρά τα σχετικά ετερόκλητα χαρακτηριστικά τους, πιστεύουμε ότι στο σύνολό τους δημιουργούν ένα ολόγραμμα  – μια μαγική εικόνα που αν κάποιος επιχειρήσει να τη δει συνολικά μπορεί να αντιληφθεί το πρόσωπο της νέας κινηματογραφίας στη χώρα»

ΔΙΕΘΝΕΣ ANIMATION

Στο Διεθνές Animation διαγωνίζονται 20 ταινίες –ανάμεσα τους 3 ελληνικές: «Η αξιότιμη κυρία Λιέν Μουρλέν» της Ελένης Ξουπά, «Ενδιάμεσα» της Έφης Παππά και  «Μια νύχτα στο νεκροταφείο» του Στέλιου Πολυχρονάκη.

Θα βρείτε τη λίστα εδώ: https://www.dramafilmfestival.gr/animation/

Όπως σημειώνει ο υπεύθυνος του προγράμματος Σπύρος Σιάκας “η επιλογή των ταινιών έγινε με γνώμονα, από τη μια μεριά, τον πλουραλισμό και την ποικιλία των τεχνικών δημιουργίας και, από την άλλη, την ιδιαίτερη προσέγγιση και την ανάδειξη συναισθημάτων και καθημερινών καταστάσεων μέσα από διαφορετικές και, πολλές φορές, απροσδόκητες οπτικές γωνίες. Σε αυτό το πλαίσιο, το πρόγραμμα δομείται από ταινίες με τεχνικές δισδιάστατου και τρισδιάστατου, stop motion και computer animation σε θεματολογίες που προσεγγίζουν τόσο ανθρώπινες σχέσεις όσο και σημαντικά ζητήματα του πλανήτη μας, αναδεικνύοντας ποικίλα και περίπλοκα συναισθήματα. Βασικός στόχος είναι η ενεργή συμμετοχή του κοινού της Δράμας στην θέαση των ταινιών animation, μπαίνοντας στον κόσμο των ιστοριών και κατανοώντας σε βάθος της αρχές αυτής της μορφής τέχνης».

SHORT AND GREEN

Στη δεύτερη του χρονιά φέτος, το Διεθνές Διαγωνιστικό Πρόγραμμα  Ταινιών Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης Short and Green περιλαμβάνει 12 ταινίες από όλα τα κινηματογραφικά είδη: 7 ταινίες μυθοπλασίας, 4 ταινίες ντοκιμαντέρ και 1 ταινία animation, εκπροσωπούν γεωγραφικά 10 χώρες και  καταπιάνονται με την κλιματική αλλαγή, την καταστροφική παρέμβαση της ανθρώπινης δραστηριότητας στο φυσικό περιβάλλον, εστιάζοντας ή και προκαλώντας την αντίληψή μας για τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση.

Δύο ταινίες είναι Ελλήνων δημιουργών: «In Vain», της Αναστασίας Μελίας Ελευθερίου και «Under the Lake» του Θανάση Τρουμπούκη. Το Short and Green συνοδεύεται από δύο περιβαλλοντικές δράσεις.

Θα βρείτε τη λίστα εδώ: https://www.dramafilmfestival.gr/short-and-green/

Όπως επισημαίνει ο υπεύθυνος προγράμματος Βασίλης Τερζόπουλος, «ενδεχομένως μια κινηματογραφική ταινία δεν είναι ικανή να αλλάξει τον κόσμο, όσο ρομαντικά αισιόδοξος σινεφίλ είναι κάποιος. Σε κάθε περίπτωση όμως, η καλλιέργεια περιβαλλοντικής συνείδησης με κάθε τρόπο και μέσο, είναι πλέον περισσότερο από επιτακτική. Στο διεθνές διαγωνιστικό πρόγραμμα Short and Green επιχειρούμε να χρησιμοποιήσουμε την επιδραστική δύναμη του κινηματογράφου για να προβληματιστούμε πάνω σε περιβαλλοντικά ζητήματα που ο σύγχρονος κόσμος καλείται να αντιμετωπίσει και να δώσει λύσεις, με τα χρονικά περιθώρια για άμεση δράση σχεδόν ανύπαρκτα. Παρακολουθώντας σχετικές δημιουργίες νέων κινηματογραφιστών από το σύνολο των υποβολών στο φετινό Φεστιβάλ Δράμας, με αισιοδοξία παρατηρούμε και χαιρετίζουμε την ολοένα και μεγαλύτερη, συνειδητή πλέον επιλογή τους να προσεγγίσουν θεματικές αυτής της κατηγορίας, αποδεικνύοντας την ευαισθητοποίηση και το ενδιαφέρον τους. Στο φετινό πρόγραμμα εντάχθηκαν ταινίες πολλά υποσχόμενες, κάποιες από τις οποίες έχουν ήδη διανύσει αξιοσημείωτη φεστιβαλική πορεία διεθνώς, άλλη μια ένδειξη του αναπτυσσόμενου ενδιαφέροντος για τα ζητήματα του περιβάλλοντος».

ΟΙ  ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ

Την κριτική επιτροπή του Διεθνούς Διαγωνιστικού Προγράμματος απαρτίζουν οι:
Βασίλης Κεκάτος (Πρόεδρος), Σκηνοθέτης
Basim Magdy, Πειραματικός Καλλιτέχνης – Κινηματογραφιστής
Claire Diao  Διανομέας – Κριτικός Κινηματογράφου 

Την κριτική επιτροπή του Εθνικού Διαγωνιστικού Προγράμματος απαρτίζουν οι:
Κωνσταντίνος Γιάνναρης, Σκηνοθέτης (Πρόεδρος)
Ιωακείμ Μυλωνάς, Σκηνοθέτης / Καλλιτεχνικός Διευθυντής International Short Film Festival of Cyprus
Άρης Δημοκίδης, Δημοσιογράφος
Μαρκέλλα Γιαννάτου, Ηθοποιός
Μαρίνα Γιώτη, Κινηματογραφίστρια και εικαστική καλλιτέχνης

Την κριτική επιτροπή του Εθνικού και Διεθνούς Σπουδαστικού Διαγωνιστικού Προγράμματος απαρτίζουν οι:
Αργύρης Παπαδημητρόπουλος (Πρόεδρος), Σκηνοθέτης
Θέμις Μπαζάκα, Ηθοποιός
Λένα Διβάνη, Συγγραφέας

Την κριτική επιτροπή του Διεθνούς Αnimation απαρτίζουν οι:
Sperer Sebastien, Μέλος του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Κινουμένων Σχεδίων του Annecy
Μαρία Ανεστοπουλου, Διευθύντρια προγράμματος του Platforma Video και του  Φεστιβάλ Animasyros
Παναγιώτης Κυριακουλάκος, Επίκουρος Καθηγητής Πληροφορικής Κινηματογραφίας (Πανεπιστήμιο Αιγαίου) και παραγωγός οπτικοακουστικών και διαδραστικών έργων.

Tην κριτική επιτροπή του προγράμματος Short and Green οι:
Γιάννης Οικονομίδης, (Πρόεδρος), σκηνοθέτης
Νάντια Κοντογεώργη, ηθοποιός
Dejan Dabic, Animator, Κριτικός Κινηματογράφου, Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Μartovski Documentary & Short Film Festival (Σερβία)

*Και φέτος θα απονεμηθούν τα Βραβεία Κοινού: μέσω της διαδικτυακής πλατφόρμας του Φεστιβάλ (Online Festival), οι θεατές θα μπορούν να πάρουν μέρος στην ψηφοφορία για την ανάδειξη της καλύτερης ταινίας για το Audience award.

PITCHING LAB

Για ένατη χρονιά, στο πλαίσιο του δραστήριου Εκπαιδευτικού Προγράμματος του DISFF, θα διεξαχθεί  Pitching Lab και Pitching Forum για νέους κινηματογραφιστές. Το Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα του  Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, εκτείνεται σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς, με στόχο την επικοινωνία  των δημιουργών μικρού μήκους ταινίας, μεταξύ τους, και τη σύνδεση τους με τη σύγχρονη παγκόσμια αγορά.

Εργαστήριο Pitching (Tρίτη 6  Σεπτεμβρίου – Παρασκευή 9 Σεπτεμβρίου 2022,  ώρα 11.00 – 13.30). Καθ’ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας, οι συμμετέχοντες σεναριογράφοι, σκηνοθέτες  και παραγωγοί, θα παρακολουθήσουν  από ειδικούς εισηγητές, εργαστήρια για την παροχή τεχνικών pitching και βελτίωσης της παρουσίασης των σχεδίων τους.

Pitching Forum (Σάββατο 10 Σεπτεμβρίου 2022, ώρα 14.00 – 16.30) Δεκαέξι σχέδια απ’ όλον τον κόσμο, θα παρουσιαστούν σε ένα pitch, διάρκειας 5 λεπτών το καθένα, σε παραγωγούς και πιθανούς χρηματοδότες. Οι καλεσμένοι στο Pitching Forum, μπορούν να υποβάλουν ερωτήσεις για άλλα πέντε λεπτά, σε κάθε δημιουργό. Στο τέλος της διοργάνωσης, οι συμμετέχοντες έχουν  την ευκαιρία να οργανώσουν μεμονωμένες συναντήσεις με ενδιαφερόμενους παραγωγούς ή διευθυντές φεστιβάλ , για την πιθανή προώθηση των έργων τους.

Εισηγητές: Βαρβάρα Δούκα (υπεύθυνη  Εκπαιδευτικού Προγράμματος DISFF), Τζωρτζίνα Κακουδάκη, Στάθης Παρασκευόπουλος, Τζων Στήβενς

Όπως σημειώνει η Βαρβάρα Δούκα «είμαστε πολύ χαρούμενοι για την πληθώρα των σχεδίων (fiction, animation και doc) που έφτασαν  φέτος  στο Pitching Lab, και όπως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια, η ομάδα των εισηγητών, δυσκολεύτηκε πολύ να διαλέξει  τα τελικά σχέδια που θα λάβουν μέρος στο τριήμερο Εργαστήριο και το Pitching Forum.

Αυτή τη χρονιά, κύριο χαρακτηριστικό όλων των σχεδίων από όλες τις μεριές του πλανήτη, που ταλανίστηκε μετά από δύο χρόνια πανδημίας, είναι η αγωνία για την επιβίωση, η εξάπλωση μιας άδηλης βίας, τα ζητήματα ταυτότητας, φύλου, δικαιωμάτων σε ομάδες αποκλεισμένες, η συμβίωση με την ασθένεια και την αναπηρία, η ανεκτικότητα  στη διαφορετικότητα και  η ενηλικίωση, μέσα σε έναν πολύχρωμο και απρόβλεπτο πλανήτη. Από το Περού και το Νεπάλ, ως το Καζαχστάν, την Ταιβάν, τις Φιλιππίνες, την Πορτογαλία   και τη Φινλανδία, γέμισε η ψυχή μας με τις εικόνες που θέλουν να αφηγηθούν οι νέοι κινηματογραφιστές.  Δυστυχώς, μέσα από αυτήν την έκρηξη χρωμάτων και ιδεών,  δεν μπορούσαμε παρά να διαλέξουμε μόνο 16 από τις 117 προτάσεις που έφτασαν σε μας με λαχτάρα για επικοινωνία και δημιουργία. Ξεχωριστή θέση πήραν φέτος οι Έλληνες δημιουργοί, με την πληθωρικότητα των σχεδίων τους, με φιλόδοξες παραγωγές και μεγάλη ποικιλία σε θεματολογία.

Το Pitching Forum, αναγνωρίζοντας τις ανάγκες της ελληνικής αγοράς, θα προσπαθήσει μέσα από τα έργα που προκρίθηκαν να συνδράμει στην επικοινωνία επιλεγμένων ελληνικών σχεδίων που θα συμμετάσχουν φέτος στο Lab,  με άλλα φεστιβάλ και φόρουμ του εξωτερικού, συμβάλλοντας στην εξωστρέφεια και στην ενθάρρυνση των συμπαραγωγών.

Γι αυτό το λόγο, εκτός των σχεδίων που θα έρθουν κοντά μας στη Δράμα, θα επιλέξει ακόμη 5 ελληνικά σχέδια που θα μπορέσουν να συμμετάσχουν σε ένα εργαστήριο development που θα λάβει χώρα στα πλαίσια του  διήμερου  ‘Το Φεστιβάλ Δράμας στην Αθήνα’ 17-18 Σεπτεμβρίου, στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας”.

Εδώ θα βρείτε τα πρότζεκτ που συμμετέχουν στο φετινό Pitching Lab:  https://www.dramafilmfestival.gr/festival/pitching-lab/

CINEMATHERAPY

To πρόγραμμα Cinematherapy, με εμπνεύστρια τη Ντενίς Νικολάκου, συνεχίζεται, ενδυναμωμένο, στο 45ο DISFF με Πάβελ Παβλικόφσκι, «Άγριες μέλισσες» και μια ενδιαφέρουσα ταινία για παιδιά:

*Την Τρίτη 6/9 (20:00) στον αύλειο χώρο του Μουσείου Φωτογραφίας της Δράμας (ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΚΥΚΛΩΨ) θα προβληθεί η ταινία «Η εχθρόπιτα» (2019) του Ντέρεκ Μάνσον. Μια ταινία του αφηγείται την δημιουργία μια φιλίας δύο αγοριών ανάποδα: από το μίσος στην συμπάθεια και ύστερα σε πολύ μια δυνατή φιλία. Θα ακολουθήσει συζήτηση με ερωτήσεις κατανόησης και αποσυμβολισμός του περιεχομένου της ταινίας με την συμμετοχή των παιδιών, από την υπεύθυνη του προγράμματος Ντενίς Νικολάκου.

* Την Παρασκευή 9/9 στον  θερινό κινηματογράφο «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ»,  και για πρώτη φορά στο φετινό πρόγραμμα, θα πραγματοποιηθεί μια απόπειρα ανάλυσης της τηλεοπτικής σειράς «φαινόμενο» «Άγριες Μέλισσες»  (2019-2022). Μια αποκαθήλωση της «άγιας» ελληνικής οικογένειας με ένα καταγγελτικό μήνυμα κατά των στερεοτύπων.  Θα ακολουθήσει Q&A με τον σκηνοθέτη Λευτέρη Χαρίτο και ηθοποιούς της σειράς.

* Το Σάββατο 17/9,  στη Ταινιοθήκη της Ελλάδoς, θα πραγματοποιηθεί masterclass-συζήτηση με τον Πάβελ Παβλικόφσκι. Το πρόγραμμα Cinematherapy είναι πλέον ταυτόσημο με το όνομα Pawel Pawlikowski καθώς ήταν ο ίδιος ο οσκαρικός σκηνοθέτης που εγκαινίασε το πρόγραμμα με την ταινία του Cold War (2018) στη 43η διοργάνωση του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας το 2020. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα προβληθούν αποσπάσματα από το πλούσιο έργο του (που περιλαμβάνει και την σημαντική περίοδο των ντοκιμαντέρ του στο BBC) και θα ακολουθήσει συζήτηση και  Q&A παρουσία του σκηνοθέτη και του καλλιτεχνικού διευθυντή Γιάννη Σακαρίδη. Στον συντονισμό της συζήτησης και στην ψυχολογική αποκρυπτογράφηση του έργου του, η Ντενίς Νικολάκου.

Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε εδώ: https://www.dramafilmfestival.gr/schedule/cinema-therapy/

ANIMATION / ΕΙΔΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ COVID -19

Οι Animation ταινίες που δημιουργήθηκαν με χρηματοδότηση από το ΥΠΠΟΑ στο πλαίσιο του Ειδικού Προγράμματος Covid -19 μέσω του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου ξεκινούν τη διαδρομή τους για τη γνωριμία με το ελληνικό κοινό από το αφιέρωμα που ετοιμάζουν το Φεστιβάλ Δράμας σε συνεργασία με το ΕΚΚ. Αντιπροσωπευτικές ταινίες του προγράμματος αυτού, που  συνέβαλε ώστε να αρχίσουν να γίνονται ορατοί οι Έλληνες δημιουργοί animation σε μία ευρύτερη κλίμακα, θα παρουσιαστούν στο πλαίσιο των εκδηλώσεων στη Δράμα.

ΑΛΛΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ:

Οι παράλληλες εκδηλώσεις του 45ου DISFF περιλαμβάνουν:

*Ένα εξαιρετικα ενδιαφέρον αφιέρωμα στα ντοκιμαντέρ παραγωγής BBC του οσκαρικού σκηνοθέτη Pawel Pawlikowski, όπως η ταινία «Στα βήματα του Ντοστογιέφσκι» με ήρωα τον μόνο εν ζωή απόγονο του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι.

* Masterclass Σκηνοθεσίας από τον πολυβραβευμένο σκηνοθέτη Γιάννη Οικονομίδη με τίτλο «Φτιάχνοντας ταινίες στην Ελλάδα». Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου, Θερινός Κινηματογράφος Αλέξανδρος (14:00).

* Short Matters 2022. Πρόγραμμα με τις υποψήφιες ταινίες για το Βραβείο Καλύτερης Ευρωπαϊκής Ταινίας Μικρού Μήκους της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2021 (EFA)

*Προβολή μικρού μήκους ταινιών που προέκυψαν από το Drama Pitching Lab του Φεστιβάλ Δράμας των τελευταίων ετών και διέγραψαν μια σημαντική πορεία. Το Pitching Lab στα 9 χρόνια της λειτουργίας του, έχει δεχτεί πάνω από 800 σχέδια απ’ όλον τον κόσμο. Στη Δράμα έχουν εκπαιδευτεί και διαγωνιστεί πάνω από 100 έλληνες και διεθνείς συμμετέχοντες, ενώ μέχρι στιγμής έχουν ολοκληρωθεί 25 ταινίες μικρού μήκους με ποικιλία θεμάτων, ειδών και ιδεών, επιλογή των οποίων θα προβληθούν στην αίθουσα του Ωδείου και κάποιες διαδικτυακά στην πλατφόρμα του φεστιβαλ.

*Προβολές επιλεγμένων ελληνικών ταινιών-σταθμών από το πρόγραμμα Χώρα Σε Βλέπω  σε συνεργασία με την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου

*Αφιέρωμα στον διεθνούς φήμης visual artist Basim Magdy στο πλαίσιο του νεοσύστατου προγράμματος του Φεστιβάλ Film & Visual Arts που φιλοδοξεί να αναδείξει την διεπαφή μεταξύ των εικαστικών τεχνών και των ταινιών μικρού μήκους. Στα έργα του Magdy πρωταγωνιστούν η εικόνα, ο ήχος και ο λόγος. Με μία ιδιαίτερη και χιουμουριστική γλώσσα ο καλλιτέχνης παραθέτει τους προβληματισμούς του για την ανθρώπινη κατάσταση, δημιουργώντας ένα δικό του εικαστικό σύμπαν.

* Πάνελ με έλληνες παραγωγούς, εκπροσώπους του Φεστιβάλ των Καννών και του ΕΚΟΜΕ

* Για πρώτη φορά φέτος θα διεξαχθεί το εργαστήριο TSFM WordFrame σε συνεργασία με το Torino Short Film Market, το οποίο στοχεύει να καθοδηγήσει οκτώ σκηνοθέτες ή/και σεναριογράφους στη δημιουργία μιας μικρού μήκους ταινίας μυθοπλασίας ή υβριδικής ταινίας.

* Παρουσιάσεις των διαγωνιζόμενων σκηνοθετών και ανοιχτή συζήτηση με το κοινό του Φεστιβάλ, καθημερινά, στον θερινό Κινηματογράφο «Αλέξανδρο» (12:00).

* Ο ρόλος του TikTok στην κινηματογραφική βιομηχανία (Τρίτη 6/9, 18:00, Ωδείο). Συμμετέχουν: Νικόλας Γιατρομανωλάκης, Υφυπουργός Σύγχρονου Πολιτισμού, Giacomo Lev Mannheimer, Head of Government Affairs and Public Policy, Southern Europe, Γιάννης Σακαρίδης, Καλλιτεχνικός Διευθυντής DISFF. H εκδήλωση θα μεταδοθεί σε live streaming.

* Δύο ταυτόχρονες βιωματικές δράσεις περιβαλλοντικού χαρακτήρα για παιδιά και ενήλικες, θα διεξαχθούν στο πλαίσιο του Short and Green, σε συνεργασία με την Οργάνωση Γη. Την Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου, στις 18:00 στον Πολιτιστικό Χώρο ΑΜΚΕ ΚΥΚΛΩΨ θα πραγματοποιηθεί Ανοιχτή Συζήτηση με θέμα “Ο Πολιτισμός ως μέσο εξέλιξης του δημόσιου πράσινου χώρου”, με τη συμμετοχή εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών της Δράμας. Ενώ την ίδια ώρα, στο πάρκο της Αγίας Βαρβάρας, θα πραγματοποιηθεί βιωματικό εργαστήρι για παιδιά με τίτλο “Μικροί Αγρότες” (Σημείο συνάντησης: Πολιτιστικός Χώρος ΑΜΚΕ ΚΥΚΛΩΨ)

* Στο πλαίσιο των προβολών του DISFF στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος, στις 16/9 θα προβληθεί η ταινία «Αντιγόνη» της Εύας Νάθενα. Η ταινία προέκυψε από την μαθητεία φυλακισμένων αγοριών 18-21 ετών στο εργαστήριο Εικαστικά / Θέατρο, το οποίο δημιούργησε κατά την διάρκεια της χρονιάς που πέρασε η Εύα Νάθενα στο σχολείο των  φυλακών του Αυλώνα -που διευθύνει ο Πέτρος Δαμιανός. Τα παιδιά μαθήτευσαν στον θεατρικό Λόγο, κάνοντάς τον εικαστική πράξη, κεντώντας τα ίδια τα κουστούμια τους τα οποία στη συνέχεια φόρεσαν και υποδύθηκαν τους ρόλους / ήρωες του έργου «Αντιγόνη».

* Bιβλιοπαρουσιάσεις (8/9, 14:00, θερινός κιν/φος «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ») σε παρουσίαση και επιμέλεια της Δραμινής ποιήτριας Πολύνας Γ. Μπανά. Θα παρουσιαστούν τα βιβλία: «Ονειρεύτηκα τη Διδώ» (Λένα Διβάνη) και «Ο Τζίμμυς στην Κυψέλη” (Χρήστος Χωμενίδης).

* Προβολές για παιδιά (11/9, 20.30, θερινός κιν/φος «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ» )

*Τέλος, οι βραβευμένες ταινίες του φεστιβάλ, θα προβληθούν το απόγευμα της Δευτέρας 12/9 (18.00), στον κινηματογράφο ΟΛΥΜΠΙΑ.

ΡΑΝΤΕΒΟΥ (ΚΑΙ) ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Ραντεβού στην Δράμα, λοιπόν, αλλά και στην Αθήνα, στις 15-18 Σεπτεμβρίου, στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Θα παρουσιαστεί το σύνολο του Εθνικού Διαγωνιστικού Προγράμματος του Φεστιβάλ, ενώ παράλληλα, θα διεξαχθούν το μάστερκλας-συζήτηση με τον Πάβελ Παβλικόφσκι στο πλαίσιο του Cinematherapy (17/9) και το εργαστήρι development (17-18/9). Στην Ταινιοθήκη, στις 16/9, θα παρουσιαστεί επίσης η ταινία «Αντιγόνη» της Εύας Νάθενα που δημιουργήθηκε στις φυλακές Αυλώνα από αγόρια 18-12 ετών. Θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό.

Κορωνοϊού επιτρέποντος, το πρόγραμμα Το Φεστιβάλ Δράμας ταξιδεύει θα συνεχιστεί την ερχόμενη σεζόν σε ακόμα περισσότερους προορισμούς αναδεικνύοντας την δυναμική του ελληνικού σινεμά εντός κι εκτός Ελλάδας.

YΠΕΝΘΥΜΙΣΗ

* Η είσοδος στις κλειστές αίθουσες θα πραγματοποιείται σύμφωνα με το ισχύον υγειονομικό πρωτόκολλο.

*Μην ξεχάσετε να κατεβάσετε την καινούργια έκδοση της εφαρμογής της ιστοσελίδας μας για κινητά και tablets android

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ

Εδώ, μπορείτε να επιλέξετε τις φωτογραφίες που θέλετε από όλα τα τμήματα:

https://drive.google.com/drive/u/1/folders/1RCLxyy3XKpqTZ0r1qNSBSO9R30qMw2my

OI XOΡΗΓΟΙ ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ ΤΟΥ ΦΕΤΙΝΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΔΡΑΜΑΣ

Το Φεστιβάλ Δράμας είναι Πολιτιστικός Οργανισμός του Δήμου Δράμας και συγχρηματοδοτείται από το Υπουργείο Πολιτισμού & Αθλητισμού, την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης και το Δήμο Δράμας.

Ευχαριστούμε τους χορηγούς και υποστηρικτές του DISFF:

Συνδιοργανωτές

Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού

Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης

Δήμος Δράμας

Μεγάλοι Χορηγοί – Grand Sponsors

EKOME, EΡΤ, ONASSIS CULTURE, ΚΥΚΛΩΨ, RAYCAP

Υποστηρικτές – Supporters

Βουλή των Ελλήνων, ΕΚΚ, Γραφείο Δημιουργικής Ευρώπης Media, ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ Γ.Θ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ Φ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΜΚΕ

Digital Sponsor

ΤikTok

Χορηγοί

Finos Film, Olympus Bank, Cosmote TV, TV5 Monde, Dna Lab, Stefilm, Enjoy Fashion, ΑΝΤ1 Σχολή Σεναρίου, Metropolitan College, Οικογένεια Κατσουρίδη, Fischer, Wines of Drama, Ioannidis Bros S.A., Suzuki

Χορηγοί Επικοινωνίας – Media Sponsors

ΕΡΤ, ΕΡΤ3, Δεύτερο Πρόγραμμα 103.7, Η Φωνή της Ελλάδας, ΕΡΤ3 102 Fm, ΕΡΤ3 95.8 FM, EΡΤ Καβάλα, ΕΡΤ Σέρρες, Boυλή Τηλεόραση, Real Fm 97.8, Real.gr, Αθήνα 9.84, Στο Κόκκινο Θεσσαλονίκης 91.4, Documentonews.gr, Documento , Το Κουτί της Πανδώρας, H Eφημερίδα των Συντακτών

Συνεργάτες – partners

Εuropean Film Academy, Fipresci, Eυρωπαική Αντιπροσωπεία στην Ελλάδα ,Torino Short Film Market, Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, Φεστιβάλ Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους, ΕΑΠ, ΠΑΔΑ, Ιόνιο Πανεπιστήμιο, Νεανικό Πλάνο, Γαλλικό Προξενείο & Γαλλικό Ινστιτούτο Θες/νκης, ΟΚΛΕ, ΠΕΚΚ, ΕΤΕΚΤ, GSC, Διεύθυνση Α’βαθμιας Δράμας, Διεύθυνση Α’Βάθμιας Σερρών, Arxnet, Cine.gr, Οργάνωση ΓΗ

Μνημόνιο συνεργασίας

MNHMONIO ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΗΠΕΘΕ ΚΕΡΚΥΡΑΣ – ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΔΡΑΜΑΣ και  ΙΟΝΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

Μνημόνιο συνεργασίας υπογράφτηκε μεταξύ του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Κέρκυρας, του Ιονίου Πανεπιστημίου (Τμήμα Τεχνών Ήχου και Εικόνας και Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας) και του Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, με αντικείμενο την ανταλλαγή τεχνογνωσίας, τα εκπαιδευτικά προγράμματα, τη σύνδεση των νέων κινηματογραφιστών και σπουδαστών με τη βιομηχανία του κινηματογράφου, την εξοικείωση τους με την υποκριτική και τους ηθοποιούς, καθώς και την επικοινωνία των καλλιτεχνικών έργων με ένα διεθνές κοινό.

Η καλλιτεχνική διευθύντρια του ΔΗΠΕΘΕΚ, Βαρβάρα Δούκα, ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του DISFF Γιάννης Σακαρίδης, και οι πρόεδροι των δύο Οργανισμών, Παναγιώτα Τζάννε και Γιώργος Δεμερτζής, καθώς και ο Πρύτανης του Ιονίου Πανεπιστημίου Ανδρέας Φλώρος, εξέφρασαν την πεποίθηση τους ότι τέτοια μνημόνια μεταξύ σημαντικών εκπαιδευτικών φορέων και καλλιτεχνικών οργανισμών, μπορεί να βοηθήσουν όχι μόνο στην εκπαιδευτική και επαγγελματική πορεία των σπουδαστών, αλλά και να ενισχύσουν την καλλιτεχνική δημιουργία με νέες ιδέες και κίνητρα για δημιουργία.

Η ενότητα και επικοινωνία των θεσμών, κρίνεται κάτι παραπάνω από αναγκαία στις μέρες μας, και η ζωντανή σχέση μεταξύ εκπαιδευτικής λειτουργίας και παραγωγής καλλιτεχνικού έργου, απαραίτητο βήμα για την εξέλιξη και προώθηση της Τέχνης στη χώρα μας.

Το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας ταξιδεύει στην Κέρκυρα

Στο πλαίσιο αυτό, στις 15 και 16 Μαΐου, στην Κέρκυρα, θα διεξαχθεί διήμερο αφιέρωμα στις ταινίες του Φεστιβάλ Δράμας, καθώς και εργαστήρια που εντάσσονται στο AV School του 15ου Φεστιβάλ Οπτικοακουστικών Τεχνών, το οποίο διοργανώνεται από το Τμήμα Τεχνών Ήχου και Εικόνας σε συνεργασία με το Εργαστήριο Ηλεκτροακουστικής Μουσικής Έρευνας και Εφαρμογών του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου.

Αναλυτικά:

Την Κυριακή 15 Μαΐου 20:00-21:00 οι δράσεις ξεκινούν με ένα διαδικτυακό Master Class από τον Θανάση Νεοφώτιστο, σκηνοθέτη, υπεύθυνο του Διεθνούς Σπουδαστικού Προγράμματος του Φεστιβάλ Δράμας με τίτλο: Boarding to Film World.

Την Δευτέρα 16 Μαΐου 20:00-21:00 ο καθηγητής σεναρίου του ΑΠΘ και υπεύθυνος του Εθνικού Σπουδαστικού Προγράμματος του Φεστιβάλ Δράμας, Παναγιώτης Ιωσηφέλης, θα πραγματοποιήσει διά ζώσης σεμινάριο με τίτλο: Το σενάριο της μικρού μήκους ταινίας.

Kαι τις δύο ημέρες, αμέσως μετά τα Master Classes, και ώρα 21.00’,
θα προβάλλονται οι βραβευμένες ταινίες μικρού μήκους του Φεστιβάλ Δράμας στην κεντρική αίθουσα του ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ.

Για εγγραφή στα εργαστήρια: https://avarts.ionio.gr/school/2022/gr/registration/
Για το αναλυτικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ και των προβολών: https://avarts.ionio.gr/festival/2022/gr/schedule/

Cinematherapy στα σχολεία

Cinematherapy στα σχολεία από το Φεστιβάλ Δράμας

Πρόγραμμα Cinematherapy για την ενίσχυση της ψυχικής ανθεκτικότητας σε συνθήκες γενικευμένης κρίσης (covid-19) στο σχολικό περιβάλλον, εγκαινιάζει το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Πρόκειται για ένα καινοτόμο πρόγραμμα που πραγματοποιείται για πρώτη φορά στην μαθητική κοινότητα της χώρας μας με πρωτοβουλία του Φεστιβάλ Δράμας.

Το πρόγραμμα, από την ειδικό ψυχικής υγείας Ντενίς Νικολάκου, απευθύνεται σε παιδιά και εφήβους έως 18 ετών, αφορά το  σχολικό έτος 2021-2022 και υλοποιείται στο πλαίσιο των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Φεστιβάλ. Πραγματοποιείται εξ’ ολοκλήρου διαδικτυακά (online) σε προκαθορισμένο χρόνο (στο πλαίσιο λειτουργίας του σχολείου) με ημερομηνία έναρξης την 15η Φεβρουαρίου 2022 και γεωγραφική αφετηρία την Δημοτική Ενότητα Δράμας. Θα ακολουθήσουν σχολεία στις Σέρρες, τη Ρόδο, την Αθήνα και την υπόλοιπη Ελλάδα.

Η μοναδική αυτή πρωτοβουλία έχει ως στόχο την ψυχική ενδυνάμωση των παιδιών μέσω της επαφής τους με την Έβδομη Τέχνη, και προέκυψε μετά την επιτυχία του προγράμματος κινηματογραφοθεραπείας τις ημέρες διεξαγωγής του Φεστιβάλ. Εντάσσεται στις εκπαιδευτικές δράσεις του Φεστιβάλ Δράμας που πριν λίγες μέρες ανακοίνωσε την ίδρυση ενός νέου, φιλόδοξου διαγωνιστικού τμήματος: του Εθνικού Σπουδαστικού Προγράμματος.

Θυμίζουμε πως το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας ανέκαθεν έδινε έμφαση στις σχολικές δράσεις, μέσα από προβολές για μαθητές, εργαστήρια animation, αλλά καi τον μαθητικό διαγωνισμό «Cinema διάβασες;». Στόχος του καλλιτεχνικού διευθυντή Γιάννη Σακαρίδη είναι η περαιτέρω  ενδυνάμωση του παιδαγωγικού ρόλου του  Φεστιβάλ, μέσα από ποικίλα και καινοτόμα προγράμματα.

Σύμφωνα με την ψυχοθεραπεύτρια Ντενίς Νικολάκου, «το cinematherapy, μέσω της προβολής επιλεγμένων ταινιών μικρού μήκους, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσει τα παιδιά να κατανοήσουν σχεδόν οποιοδήποτε θέμα -καθώς ο κινηματογράφος καλύπτει ένα εξαιρετικά ευρύ πεδίο θεμάτων. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο ένα σύνολο δράσεων που στοχεύουν στην μείωση της εμφάνισης άγχους ή άλλων ψυχολογικών επιπτώσεων που προκύπτουν από την παρατεταμένη απομόνωση και τον περιορισμό των παιδιών».

Μετά από μία πορεία δύο ετών, με το πρόγραμμα Cinematherapy να καταλαμβάνει πλέον μία σημαντική θέση στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας, «είναι μια καλή στιγμή να επεκτείνουμε αυτή τη σπουδαία δράση. Βγαίνουμε λοιπόν από το φεστιβαλικό περιβάλλον και συναντάμε το νεότερο κοινό μας στο φυσικό του χώρο. Θέλουμε να δώσουμε τη δυνατότητα στα παιδιά και τους έφηβους να συμμετάσχουν δωρεάν σε ένα πρόγραμμα που κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος στις πολιτιστικές δράσεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Η προβολή ταινιών, πέρα από τον ψυχαγωγικό της χαρακτήρα, έχει αποδειχθεί ότι συμβάλλει στην ψυχική ανθεκτικότητα και την κατανόηση ποικίλων κοινωνικών θεμάτων και μπορεί σταδιακά να οδηγήσει σε μια πιο υγιή αντίληψη των καταστάσεων που βιώνονται σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο».

Η θεματολογία του προγράμματος (ανάλογα με την ηλικία των παιδιών στην οποία απευθύνεται) περιλαμβάνει από τον ρατσισμό και  το μπούλινγκ μέχρι τον κοινωνικό αποκλεισμό και τον σεξουαλικό προσανατολισμό.

Και από τις κοινωνικές δεξιότητες και την προσωπική ανάπτυξη και ενδυνάμωση, μέχρι το χάσμα γενεών, τις προκαταλήψεις και τα στερεότυπα.

Το πρόγραμμα απευθύνεται σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες (Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο), και προσφέρεται δωρεάν και προαιρετικά υπό την αιγίδα του ΥΠΠΟΑ (Πρόγραμμα Πολιτισμικών Δράσεων για Παιδιά και Εφήβους έως 18 ετών).  Η καταληκτική ημερομηνία του προγράμματος για το σχολικό έτος 2021-2022 ορίζεται η 10η Ιουνίου 2022.

Τα σχολεία που επιθυμούν την συμμετοχή τους στο πρόγραμμα δηλώνουν (κατόπιν αποδοχής της πρόσκλησης) την τάξη, το τμήμα και το θέμα της ταινίας που θέλουν να παρακολουθήσουν, σύμφωνα με τις ανάγκες τους. Δικαίωμα συμμετοχής στο πρόγραμμα έχουν όλες οι εκπαιδευτικές βαθμίδες και σχολικές μονάδες της επικράτειας που έχουν λάβει την πρόσκληση συμμετοχής με προκαθορισμένη  ημερομηνία υποβολής και η εκδήλωση θα πραγματοποιείται με σειρά προτεραιότητας.

Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας εναντίον των Γυναικών

Το Φεστιβάλ Δράμας για την Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας εναντίον των Γυναικών

Προβολές: 22-28 Νοεμβρίου 2021

Δράμα, Ξάνθη, Βέροια, Νάουσα, Αλεξάνδρεια και  Πλατύ Ημαθίας, Χανιά, Καλαμάτα  και Αττική (Βριλήσια, Χαϊδάρι)

Το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας,  εκφράζοντας την ευαισθησία του απέναντι στο πρόβλημα της έμφυλης βίας, στις 22-28 Νοεμβρίου διοργανώνει  σειρά προβολών με τίτλο Το Φεστιβάλ Δράμας  για την Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας εναντίον των Γυναικών.

Το Φεστιβάλ  Δράμας, ανέκαθεν παρουσίαζε ταινίες με έντονο κοινωνικό πρόσημο. Πολλές από αυτές επικεντρώνονται στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στο σύγχρονο κόσμο –κάποιες μάλιστα αποτελούν εξαιρετικά δείγματα γραφής πάνω στο θέμα της γυναικείας κακοποίησης- αντανακλώντας ένα υπαρκτό πρόβλημα που τελευταία μοιάζει να διογκώνεται ακόμα και στις δυτικές κοινωνίες:  μόνο στην Ελλάδα την τελευταία χρονιά είχαμε 13 γυναικοκτονίες, ενώ εκατομμύρια γυναίκες σε όλα τα πλάτη και τα  μήκη της γης βιώνουν  καθημερινά τη βία, οικογενειακή αλλά και κοινωνική και  την απαξίωση.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας Κατά των γυναικών, το Φεστιβάλ Δράμας παρουσιάζει ένα πρόγραμμα από ταινίες που προσεγγίζουν με διαφορετικό τρόπο θέματα έμφυλης αλλά και κοινωνικής βίας αλλά και την εμπορευματοποίησή της από τα media. Την εβδομάδα 22-28 Νοεμβρίου θα προβληθούν οι ταινίες:

Τhe noir project (2014, 26’) του Γρηγόρη Βαρδαρινού,  Every Sunday (2021, 24’) της Καίτης Παπαδήμα, Fake news (2018, 15’) του Δημήτρη Κατσιμίρη και Testing Greta (2017, 14’) της Abbie Lucas.

Οι προβολές θα πραγματοποιηθούν στη Δράμα (28 Νοεμβρίου), αλλά και στις εξής πόλεις:

Ξάνθη, Βέροια, Νάουσα, Αλεξάνδρεια και Πλατύ Ημαθίας, Χανιά, Καλαμάτα, Βριλήσια και Χαϊδάρι Αττικής.

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

22/11/2021 Νάουσα   (ΚΑΠΗ Νάουσας), 18:00-20:00

23/11/2021 Αλεξάνδρεια Ημαθίας (Αίθουσα Φιλαρμονικής του Δήμου Αλεξάνδρειας), 10:00 πμ- 12:00 μμ

24/11/2021 Βέροια  (Χώρος δράσεων ευαισθητοποίησης του Συλλόγου Κοινωνικής Παρέμβασης “ΕΡΑΣΜΟΣ”), 18:30 – 20:30

25/11/2021  Βέροια  (Χώρος δράσεων ευαισθητοποίησης του Συλλόγου Κοινωνικής Παρέμβασης “ΕΡΑΣΜΟΣ”), 18:00 – 20:00

25/11 Χανιά (Θέατρο Μίκης Θεοδωράκης),   19:00 και 21:00 (2 προβολές)

Συνδιοργανωτές : ΚΕΠΠΕΔΗΧ ΚΑΜ – ΔΗΜΟΣ ΧΑΝΙΩΝ – ΔΟΚΟΙΠΠ

25/11  Βριλήσσια Αττικής (Αίθουσα Νίκος Εγγονοπουλος- Πάρκο Μίκης Θεοδωράκης -Πρώην ΤΥΠΕΤ,  Κιν/φική Λέσχη  Cine Δράση)  20:15

25/ 11  Χαϊδάρι Αττικής  (Bar  Κ55,   Κιν/φική Λέσχη

25/11  Καλαμάτα  (Αμφιθέατρο Εργατικού Κέντρου Καλαμάτας, Κιν/φική Λέσχη) 21:30

25/11  Ξάνθη  (Κιν/φική Λέσχη ΦΕΞ και  Αίθουσα Ιστορικού & Λαογραφικού Μουσείου Ξάνθης, σε συνεργασία με τον Σοροπτιμιστικό Όμιλο Ξάνθης) 20:00

26/11/2021 Πλατύ Ημαθίας (Πολιτιστικός Σύλλογος “ΒΑΡΑΣΟΣ” ), 17:30 – 19:30

28/11/2021 Δράμα (Αίθουσα ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δημοτικό Ωδείο) 20:00

Η εκδήλωση στη Δράμα, πλαισιώνεται από την παρουσίαση της συλλογής διηγημάτων “ΚΟΚΟΡΟΜΑΧΙΑ” της Μαρία Φερνάντα Αμπουέρο  στις 27 Nοεμβρίου (19:00) στον ίδιο χώρο.

Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας εναντίον των Γυναικών

Περισσότερες πληροφορίες:

info@dramafilmfestival.gr (Γραμματεία Φεστιβάλ Δράμας)

Γραφεία Δράμας: τηλ. 25210 47575, Γραφεία Αθήνας: τηλ. 210 3300309

Hashtag:#dramafilmfestival

Βραβεία 44oυ Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας

ΒΡΑΒΕΙΑ ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ – 2021

ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Η κριτική επιτροπή του 44ου Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους Δράμας βαρέθηκε τους προέδρους και είπε να δοκιμάσει ένα ανεξάρτητο σχήμα λήψης ομόφωνων τελικά αποφάσεων … και διαπίστωσε πως είναι ΣΟΥΠΕΡ / ΝΤΟΥΠΕΡ.

Βλέποντας όλες τις ταινίες στην αίθουσα προσεκτικά, και με αγάπη, ένιωσε μια αισιοδοξία για το νέο ελληνικό σινεμά, που μέσα σ’ αυτές τις δύσκολες συνθήκες της πανδημίας παρήγαγε τόσο ενδιαφέρον και όμορφο έργο. Έργο γεμάτο ιδέες, προβληματισμούς και απόψεις, κοινωνικές, αισθητικές, πολιτικές. Ακόμη κι αν κάποιες φορές δεν ολοκληρώνονταν, υπήρχε η προδιαγραφή πως αυτό θα συμβεί σ’ ένα επόμενο έργο τους.

Η ελεύθερη γραφή τους και, η έρευνά τους προς διαφορετικές κατευθύνσεις, είναι ένα αισιόδοξο σημάδι σε μια εποχή που δείχνει να επιστρέφει σε πιο συντηρητικές μορφές έκφρασης.

Η κριτική επιτροπή θέλει να ευχαριστήσει ουσιαστικά τους νέους κινηματογραφιστές απόψε για το έργο τους. Γιατί χωρίς το έργο δεν υπάρχει ούτε τέχνη, ούτε φεστιβάλ, κι αυτό πρέπει να το κατανοήσουμε, αν θέλουμε να πριμοδοτήσουμε τον πολιτισμό αυτής της χώρας. Τους ευχόμαστε να διατηρήσουν απτόητοι αυτήν την ανεξάρτητη φλόγα μέσα τους σ’ όλες τις ταινίες τους στο μέλλον. Η συμμετοχή τους στο φεστιβάλ είναι το μεγαλύτερο βραβείο !

ΒΡΑΒΕΙΑ 44ΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ

Η κριτική επιτροπή του 44ου Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, αποτελούμενη από τους:

  • Ελένη Ανδρουτσοπούλου
  • Στέλλα Θεοδωράκη
  • Παναγιώτη Ιωσηφέλης
  • Μενέλαος Καραμαγγιώλης
  • Χριστίνα Μπίθα

αποφάσισε να απονείμει τα εξής βραβεία:

ΧΡΥΣΟΣ ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Xρυσός Διόνυσος στην ταινία «Brutalia, Days of Labour» σε σκηνοθεσία του Μανώλη Μαυρή

Πριν να δώσουμε το τελευταίο βραβείο της βραδιάς θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι που είπα στην έναρξη του φεστιβάλ: ποιοί είμαστε εμείς για να κρίνουμε; Ήρθα ως πρωτοεμφανιζόμενος τον περασμένο αιώνα ως μέλος της κριτικής επιτροπής στο φεστιβάλ αυτό και τώρα ξανάρθαμε ως επιζώντες της περίπλοκης -και συχνά- επώδυνης διαδικασίας (ιστορίας) που λέγεται ελληνικός κινηματογράφος. Και ως έτσι κρίναμε τις ταινίες και αποφασίσαμε αυτά τα βραβεία. Το φεστιβάλ είναι πλέον διεθνές, οι πολιτικοί έδωσαν σημαντικές υποσχέσεις στην έναρξή του και μοιάζει να παίρνουν πιο σοβαρά τις ταινίες μικρού μήκους. Να ξέρετε πως και μόνο το γεγονός ότι συμμετείχατε στο φεστιβάλ αυτό και είδατε τις ταινίες σας να προβάλλονται στη μεγάλη οθόνη -έστω και με μάσκες- είναι το ουσιαστικό σας βραβείο. Κι ελπίζω να σας δυναμώσει να συνεχίσετε απτόητοι.

Δίνεται σε μια ταινία για την τόλμη της να χορογραφήσει αλληγορικά και πρωτότυπα ένα πολιτικό και υπαρξιακό θέμα μέσα από μια επινοητική και άρτια σκηνοθετική ματιά που αποτυπώνει τις φοβίες όλων μας και επαναπροσδιορίζει γνώριμα τοπία μεταμορφώνοντας τα κινηματογραφικά. Όταν η αισθητική γίνεται πολιτική γεννιέται η ελπίδα πώς μπορεί να ηττηθούν τα δεινά του καπιταλισμού. ή τα δεινά της εποχής.

Το βραβείο συνοδεύεται από τρία έπαθλα:
Η Φίνος Φιλμ προσφέρει χρηματικό έπαθλο 4.000 ευρώ
Η ΕΡΤ προσφέρει χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ
Το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου προσφέρει χρηματικό έπαθλο 2.000 ευρώ

ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ «ΤΩΝΙΑΣ ΜΑΡΚΕΤΑΚΗ»

Βραβείο Σκηνοθεσίας «Τώνιας Μαρκετάκη» στον Νίκο Τσεμπερόπουλο για την ταινία «Soul Food»

Για την εξαιρετική καθοδήγηση των ηθοποιών του, καθώς και την ικανότητά του να μας κάνει κοινωνούς σ’ ένα αξιοσημείωτο κινηματογραφικό σύμπαν, το βραβείο σκηνοθεσίας “Τώνια Μαρκετάκη” απονέμεται στον Νίκο Τσεμπερόπουλο για την ταινία “Soul Food”.
Το Βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 3.500 ευρώ προσφορά του Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου και υπηρεσίες Post Production αξίας 2500 ευρώ από τη Stefilm.

ΕΙΔΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Ειδικό βραβείο της επιτροπής στις ταινίες:
«Horsepower» του Σπύρου Σκάνδαλου
«Το Βανκούβερ» της Άρτεμης Αναστασιάδου

Η επιτροπή θέλει να επισημάνει το δικαίωμα στη διαφορετικότητα. Και η διαφορετικότητα αφορά και το κινηματογραφικό έργο, το δικαίωμα στην έκφραση μέσα από διαφορετικές αισθητικές προσεγγίσεις. Γι’ αυτό επιλέξαμε δυο διαφορετικά έργα για το Ειδικό βραβείο της κριτικής επιτροπής, το πρώτο στην ταινία «Horsepower» του Σπύρου Σκάνδαλου για την τολμηρή αισθητική του ματιά, που την εκφράζει με μια γραφή συνυφασμένη απόλυτα με το θέμα του, και το δεύτερο στην ταινία «Βανκούβερ» της Άρτεμης Αναστασιάδη, γι’ αυτήν την τόσο βαθειά ελλειπτική έκφραση του πόνου που φέρνει ο χωρισμός.

ΒΡΑΒΕΙΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

Βραβείο ντοκιμαντέρ στην ταινία «Every Sunday» σε σκηνοθεσία της Καίτης Παπαδήμα

Το βραβείο ντοκιμαντέρ δίνεται σε μια ταινία με στόχο να αναγνωριστεί η βαρύτητα του θέματός της και η ανάγκη των ηρωίδων της να γίνουν ορατές και να διεκδικήσουν ισότιμη μεταχείριση σε μια κοινωνία που νομιμοποιεί την εκμετάλλευση μέσα από μια -δυστυχώς- επικαιροποιημένη μορφή δουλεμπορίου. Αυτό το βραβείο ελπίζουμε να βοηθήσει τις ηρωίδες αυτής της ταινίας να νιώσουν ασφαλείς σε ένα τόπο που κινδυνεύει από την επέλαση του χρήματος

Το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 3.500 € προσφορά του ΕΚΚ και από χρηματικό έπαθλο 1000€ προσφορά της ΕΡΤ.

DRAMA QUEER AWARD

Βραβείο Drama Queer στην ταινία «A Summer Place» της Αλεξάνδρας Ματθαίου

Στην ταινία που μας θύμισε ότι ανεξάρτητα από τα όρια που τίθενται, η ουσία βρίσκεται στη συντροφικότητα και την αποδοχή του διαφορετικού, γιατί κάθε σχέση μπορεί να βρει τον τόπο της.

Το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 2000 € προσφορά του ONASSIS CULTURE.

ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΕΝΑΡΙΟΥ

Βραβείο Σεναρίου στην Βαγγελιώ Σουμέλη για την ταινία «Δεν θέλω να ξεχάσω τίποτα»

Για την αριστοτεχνική χρήση της πολύ μικρής φόρμας, την ευφυή αξιοποίηση των οπτικοακουστικών μέσων έκφρασης που της επέτρεψε να πει τα περισσότερα χρησιμοποιώντας ελάχιστα και, τελικά, την ικανότητα της σεναριογράφου να αποδώσει το έντονο συναισθηματικό φορτίο του πένθους με αφηγηματικά μέσα συγκινητικά λιτά.

Το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 3.500 € προσφορά του ΕΚΚ.

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ

Τιμητική διάκριση στην ταινία «Motorway 65» της Εύης Καλογηροπούλου

Για την ανάγκη να παραμείνουν ανοιχτές οι γέφυρες από το κέντρο προς την άκρη της πόλης, ενσωματώνοντας διαλεκτικά διαφορετικές κουλτούρες.

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ

Τιμητική διάκριση στον Jouvany Guirguis για την ερμηνεία του στην ταινία «Souls all unaccompanied» σε σκηνοθεσία του Γιώργου Τελτζίδη

Η ερμηνεία του ηθοποιού κάποιες φορές ταυτίζεται με τη ζωή. Δεν παίζω, είμαι! Μια τέτοια ερμηνεία φέρνει στο φως όλα αυτά που συμβαίνουν κάτω από τα μάτια μας στους ασυνόδευτους ανήλικους πρόσφυγες κι εμείς – οι ανθρωπιστές Ευρωπαίοι- γινόμαστε απλοί συνένοχοι θεατές. Για να πάψει να συμβαίνει. Για να μπορούμε να τους αγκαλιάσουμε. Η κριτική επιτροπή λοιπόν απονέμει Τιμητική διάκριση στον Jouvany Guirguis για την εξαιρετική ανθρώπινη ερμηνεία του στο Souls all unaccompanied του Γιώργου Τελτζίδη.

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ

Τιμητική διάκριση καλύτερης γυναικείας ερμηνείας στην Μαίρη Μηνά για την ταινία «A Summer Place» σε σκηνοθεσία Αλεξάνδρας Ματθαίου

Για την εκφραστική της δυναμική και την ικανότητά της να αποδώσει πειστικά με τη μεγαλύτερη υποκριτική λιτότητα τη συναισθηματική διαδρομή της ηρωίδας από τη συνθήκη της κατάθλιψης στην ελπίδα και τον έρωτα.

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΑΝΔΡΙΚΗΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ

Τιμητική διάκριση καλύτερης ανδρικής ερμηνείας εξ ημισείας στον Βασίλη Κουτσογιάννη για την ταινία «Το Βανκούβερ» της Άρτεμης Αναστασιάδου και στον Απόλλωνα Σαρρή για την ταινία «Soul Food» του Νίκου Τσεμπερόπουλου

Η τιμητική διάκριση ανδρικού ρόλου δίνεται εξ ημισείας σε δύο νέους που -αν και δεν είναι επαγγελματίες ηθοποιοί- πήραν το ρίσκο να εκτεθούν και να εκφραστούν κινηματογραφικά με τρόπο που αποδίδει απόλυτα πειστικά τους χαρακτήρες της ταινίας καθαρά, επινοητικά, καίρια και αναζωογονητικά για το ίδιο το μέσο του κινηματογράφου.

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ

Τιμητική διάκριση Φωτογραφίας στον Θωμά Τσιφτελή για την ταινία «Ηorsepower» του Σπύρου Σκάνδαλου

Για τις ρευστές κινήσεις της κάμερας που καθοδηγούν τον θεατή, απρόσκοπτα, από τη σκοτεινή σφαίρα της φαντασίας στο φως της πραγματικότητας.

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΜΟΝΤΑΖ

Τιμητική διάκριση Μοντάζ στον Χρήστο Γιαννακόπουλο για το μοντάζ της ταινίας «Motorway 65» της Εύης Καλογηροπούλου

Για τη δεξιοτεχνική σύνθεση δυνατών εικόνων μιας σκληρής πραγματικότητας και τον ιδιότυπο κινηματογραφικό ρυθμό.

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΚΟΣΤΟΥΜΙΩΝ «ΙΟΥΛΙΑ ΣΤΑΥΡΙΔΟΥ» /
ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΚΗΝΙΚΩΝ

Τιμητική Διάκριση Κοστουμιών, «Ιουλία Σταυρίδου» στην Εύα Γουλάκου και τιμητική διάκριση Σκηνικών στη Δάφνη Καλογιάννη για την ταινία «Brutalia, Days Labour» του Μανώλη Μαυρή

Η Ιουλία Σταυρίδου πέθανε πέρσι στις 2 Σεπτέμβρη. Ήταν εξαιρετική σκηνογράφος και ενδυματολόγος, στη δημιουργική της πορεία της συνεργάστηκε με σπουδαίους δημιουργούς. Για περίπου είκοσι χρόνια υπήρξε συνεργάτης μου ως καθηγήτρια στο τμήμα κινηματογράφου της σχολής καλών τεχνών του Αριστοτελείου και φίλη.

Στην Ιουλία άρεζαν οι ιστορίες. Είχε χιλιάδες ιστορίες να αφηγηθεί, οι περισσότερες από κινηματογραφικά και τηλεοπτικά γυρίσματα. Για όσα συνέβαιναν στα set, στα οποία ήταν πάντα παρούσα. Εσταντανέ από τη μεγάλη περιπέτεια του να κάνεις σινεμά στην Ελλάδα τα τελευταία σαράντα χρόνια. Από τη ζωή της που, για την ακρίβεια, υπήρξε το ελληνικό σινεμά τα τελευταία σαράντα χρόνια. Γιατί η Ιουλία υπήρξε, στην ουσία της, ένας άνθρωπος που ζούσε για το σινεμά. Στα μνημειώδη χριστουγεννιάτικα τραπέζια της, η Ιουλία δεν καλούσε συγγενείς. Μάζευε και φίλευε σκηνοθέτες, σεναριογράφους, φωτογράφους, ηχολήπτες. Αυτοί ήταν οι δικοί της άνθρωποι. Η οικογένειά της.

Η τιμητική διάκριση κουστουμιών είναι μια απόδοση τιμής και μνήμης σε αυτή τη γυναίκα που αφιέρωσε τη ζωή της στο ελληνικό σινεμά και φέτος, η κριτική επιτροπή αποφάσισε να δώσει μαζί και την τιμητική διάκριση σκηνικών για την εξαιρετική διαχείριση των εσωτερικών και εξωτερικών χώρων, την ευφυή ανάπτυξη της χρωματικής παλέτας και το τεράστιο όγκο των της εργασίας που απαιτήθηκε τόσο για τα σκηνικά όσο και για τα κουστούμια.

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Τιμητική διάκριση πρωτότυπης Μουσικής στην Μαριλένα Ορφανού για την ταινία «Αμυγδαλή» της Μαρίας Χατζάκου

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πώς ένα σάουντρακ μπορεί να είναι από μόνο του μια αποτελεσματική μορφή αφήγησης και έτσι μας κάνει να πλησιάσουμε καλύτερα τις αντι-ηρωίδες της ταινίας.

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΗΧΟΥ

Τιμητική διάκριση Σχεδιασμού ήχου στον Άρη Καπλανίδη για την ταινία του «Από το Μπαλκόνι»

Για την ευφυή, δραματουργική χρήση των ήχων που λειτουργούν αφηγηματικά αναδεικνύοντας την ανθρωπογεωγραφία που συνέθεσε, τον επινοητικό, πρωτότυπο διάλογο που αναπτύσσει με το animated περιβάλλον και την απόπειρα διερεύνησης της έννοιας της εθνικής ταυτότητας που επιχειρεί μέσω του ηχητικού σχεδιασμού.

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΗΧΟΥ

Τιμητική διάκριση για τον Ήχο στον Γιάννη Λούκο για την ταινία «Last visit» του Σπύρου Αλιδάκη και στον Στέφανο Ευθυμίου για την ταινία «Όλα τα Πλάσματα της Νύχτας» της Μέμης Κούπα

Για τον επινοητικό τρόπο με τον οποίο ο απών γίνεται παρών μέσα από ηχητικά ίχνη, καθώς και για τη συναρπαστική νυχτερινή διαδρομή στους ήχους της Αθήνας, η τιμητική διάκριση ήχου απονέμεται εξ ημισείας στον Γιάννη Λούκο για την ταινία «Last Visit» του Σπύρου Αλιδάκη και στον Στέφανο Ευθυμίου για την ταινία «Όλα Τα Πλάσματα της Νύχτας» της Μέμης Κούπα.

ΕΥΦΗΜΟΣ ΜΝΕΙΑ

Εύφημος μνεία στον Βασίλειο Καλαμάκη για την ταινία του «Ο Φοιτητής»

Στη ματιά ενός νέου κινηματογραφιστή για την τολμηρή επιλογή της διαφορετικής κι επινοητικής κινηματογραφικής προσέγγισης σε μια καίρια και σημαντική στιγμή της πρόσφατης ιστορίας που σήμανε -και σημαίνει- πολλά και αμφίσημα για τον τόπο κινητοποιώντας πάντα τη διάθεση της εξέγερσης.

ΕΥΦΗΜΟΣ ΜΝΕΙΑ

Εύφημος μνεία στον Νίκο Αυγουστίδη για την ταινία «Apallou»

Για τον υπερβατικό τρόπο που χειρίζεται τις αλαφροίσκιωτες επιστροφές των χαμένων ανθρώπων που αγαπήσαμε, δημιουργώντας έναν φαντασιακό χώρο, που όμως αποτελεί μια άλλη όψη της πραγματικότητας, η κριτική επιτροπή απονέμει Εύφημο μνεία στον Νίκο Αυγουστίδη για την ταινία του Apallou.


ΒΡΑΒΕΙΑ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ – 2021

Η κριτική επιτροπή του Διεθνούς Διαγωνιστικού Τμήματος του 44ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας , αποτελούμενη από τους

  • Άννα Μουγκλαλίς
  • Βένια Βέργου
  • Λυδία Γεωργανά
  • Αφροδίτη Παναγιωτάκου
  • Γιάννης Χαλκιαδάκης

αποφάσισε να απονείμει τα εξής βραβεία:

Grand Prix 2021

SON OF SODOM (Ο Γιός των Σοδόμων) του Theo Montoya (Τεό Μοντόγια) από την Κολομβία
Η ταινία αυτή επιλέχθηκε ομόφωνα με πέντε ψήφους και όλη η ομάδα νιώθει μεγάλη τιμή και συγκίνηση να τη βραβεύβει απόψε. Είναι πολύ σημαντικό να αναδείξουμε αυτήν την ταινία για όλες τις ιδιότητες που ανάβλυσε στη ζωή όπως και στην επανάσταση σε εξέλιξη, η οποία είναι μη δυαδική, χάρη σε αυτή την ταινία και δυστυχώς χάρη σε αυτόν τον πόνο. Θα θέλαμε να συγχαρούμε τον Επικεφαλής προγράμματος, Γιώργο Ζώη, για την εξαιρετική επιμέλεια του και για την επιλογή ταινιών που αντιπροσωπεύουν τη διαφορετικότητα με ποικίλους τρόπους.

Το βραβείο συνοδεύεται από 4.000 ευρώ, προσφορά της εταιρείας Raycap.

Best Director / Βραβείο Σκηνοθεσίας

JEREMY VAN DER HAEGEN (Τζέρεμι Βαν Ντερ) , για την ταινία STORIES KEEP ME AWAKE AT NIGHT (Ιστορίες Που Με Κρατάνε Ξάγρυπνο την Νύχτα) από το Βέλγιο

Best Southeastern European Film / Καλύτερη Ταινία Νοτιοανατολικής Ευρώπης

ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ του Άρη Καπλανίδη από την Ελλάδα

Το βραβείο της Καλύτερης Ταινίας από τη Νοτιοανατολική Ευρώπη απονέμεται σε μια ταινία όπου το μπανιστήρι συνδέει τους ετερόκλητους χαρακτήρες μιας λαϊκής γειτονιάς της Αθήνας.

Special Awards “TV5 MONDE” / Ειδικό Βραβείο Αρτιότερης Παραγωγής TV5 MONDE

LAND OF GLORY της Borbala Nagy από τη Γερμανία

#ThisisEU European Values Award / Βραβείο Ευρωπαϊκές Αξίες

MISSION: HEBRON της Rona Segal από το Ισραήλ

Το βραβείο Ευρωπαϊκές Αξίες απονέμεται σε μια ταινία η οποία προωθεί αξίες όπως σεβασμός στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ελευθερία, τη δημοκρατία, την ισότητα και την εφαρμογή του νόμου παρουσιάζοντας εικόνες που δεν κυριαρχούν στα ΜΜΕ.

Drama Short Film Candidate EFA Awards 2021 – Drama 2021

NHA SUNHU του Jose Magro από την Πορτογαλία

Honorary Distinction Best Film

THE GAME του Roman Hodel από την Ελβετία

Η Τιμητική Διάκριση απονέμεται σε μια ταινία με εξαιρετικό μοντάζ η οποία συνδυάζει τη μυθοπλασία και το ντοκιμαντέρ ενώ καταπιάνεται με την εξουσία μέσα και έξω από το γήπεδο.

Special Mention Director

I’M AFRAID TO FORGET YOUR FACE του Sameh Alaa από την Αίγυπτο

Η Ειδική Μνεία απονέμεται σε μια ταινία που μιλάει για μια βαθιά πατριαρχική κοινωνία χρησιμοποιώντας ένα εξαιρετικό εύρημα, τη μεταμφίεση ως το τέλειο όχημα για τον πρωταγωνιστή σε έναν πολυσήμαντο αποχαιρετισμό.

Onassis Film Development Grant

στον Μανώλη Μαυρή για την ταινία του Brutalia, Days of Labour
και στον Άρη Καπλανίδη για την ταινία του Από το Μπαλκόνι

Το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 10.000 ευρώ για τον καθένα, προσφορά του ONASSIS CULTURE, για να αναπτύξουν το σενάριο μεγάλου μήκους ταινίας τους.

Βραβείο «Ανθρώπινες Αξίες»

στην ταινία Les Criminels ( Οι Εγκληματίες) του Serhat Karaaslan από την Τουρκία
Ο Τηλεοπτικός Σταθμός της Βουλής απονέμει το βραβείο «Ανθρώπινες Αξίες» σε μια ταινία του Διεθνούς Διαγωνιστικού Τμήματος, ένα ρεαλιστικό δράμα με στοιχεία θρίλερ, που υπερασπίζεται την αξία της ελευθερίας της ιδιωτικής ζωής σε μια αυταρχική κοινωνία, όπου όλοι παρακολουθούνται και ελέγχονται.


ΒΡΑΒΕΙΑ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ 2021

Η κριτική επιτροπή του Διεθνούς Σπουδαστικού Τμήματος του 44ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας , αποτελούμενη από τους

  • Durlu Nazli Elif
  • Δημητρόπουλος Θοδωρής
  • Short Κυβέλη

αποφάσισε να απονείμει τα εξής βραβεία:

Grand Prix Student Award “Almost Famous”

στην ταινία Spirits and Rocks: An Azorean Myth της Aylin Gökmen (Ελβετία – DocNomads)
για τη στοιχειωτική και ταυτόχρονα προσωπική ανάδειξη της απώλειας, που πειραματίζεται με τα όρια της φόρμας του ντοκιμαντέρ.

Ειδικό Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής “Rising Star”

στην Holding On To Water του Kiubon Kokko (Η.Π.Α. / Claremont McKenna College)
για τη γενναία, ευάλωτη και ευρηματική απεικόνιση μιας δύσκολης σχέσης πατέρα-γιου.

Ειδικό Bραβείο Kαλύτερης Ελληνικής Ταινίας-Σεναρίου “On The Radar!”

στην ταινία Άντε Ντε της Αριάδνης Θυφρονίτου Λίτου (Ελλάδα / Σχολή Κινηματογράφου, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης) για την επιδέξια ισορροπία ανάμεσα στο γλυκόπικρο συναίσθημα της ενηλικίωσης και το πολύχρωμο πνεύμα της νιότης.

Το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 1500 ευρώ, προσφορά της σχολής σεναρίου του ΑΝΤ1.

Βραβείο ειδικής διανομής: Το “Heat it up!”

στην ταινία Elevator Alone της Αναστασίας Παπαδοπούλου (Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής) για την εξαιρετική δεξιοτεχνία, το παιχνιδιάρικο στυλ και την προσοχή στη λεπτομέρεια.

Ειδική μνεία Jury Darling

στην ταινία Amayi του Subarna Das (Ινδία / Satyajit Ray Film & Television Institute)
για την έντεχνη και ευαίσθητη απεικόνιση ενός επίκαιρου και σημαντικού θέματος από την σκηνοθέτη.

Ειδική μνεία Super Focus

στην ταινία Don’t Forget to Smile για ένα ανατριχιαστικό πορτρέτο οικογενειακής πίεσης και εκμετάλλευσης.

Ειδικό βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη «Ντίνος Κατσουρίδης»

στους δημιουργούς των ταινιών:

Αριάδνη – Αγγελίκη Θυφρονίτου – Λήτου / «Άντε ντε»
Αναστασία Παπαδοπούλου / «Μόνοι στο ασανσέρ»
Αλέξανδρος Ρέλλος / «ΤόληςLive ή (Τορόντο)»


ΒΡΑΒΕΙΑ SHORT & GREEN 2021

ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Η Κριτική Επιτροπή του νέου Διεθνούς Διαγωνιστικού Τμήματος Short and Green συγχαίρει όλους τους συμμετέχοντες για τις άρτιες, από τεχνικής άποψης, δημιουργίες τους. Τους συγχαίρει επίσης για την ιδιαίτερα εύστοχη, αλλά και ευαίσθητη ματιά τους, στα προβλήματα του περιβάλλοντος.

Θεωρεί ενδεικτικό της έντασης αυτών των προβλημάτων, αλλά συγχρόνως ενθαρρυντικό, το γεγονός ότι κινηματογραφιστές από τόσο διαφορετικά μέρη του κόσμου καταπιάνονται με αυτά και προσπαθούν, με τη δουλειά τους, να τα αναδείξουν και να ευαισθητοποιήσουν το κοινό.

Προτείνει στη διεύθυνση του Φεστιβάλ την ενίσχυση του τμήματος Short and Green, με εκπαιδευτικά προγράμματα για μαθητές αξιοποιώντας τα μηνύματα των ταινιών, αλλά και τη δημιουργία νέων κινήτρων για τους κινηματογραφιστές, ώστε να εμπνευστούν και να δημιουργήσουν, έχοντας ως κεντρικό θέμα το περιβάλλον.

Παρακολουθήσαμε πραγματικά πολύ καλές ταινίες, οι περισσότερες με πολύ ξεχωριστά και ιδιαίτερα μηνύματα, που έκαναν την τελική μας απόφαση πολύ δύσκολη.

ΒΡΑΒΕΙΑ SHORT & GREEN 2021

Η κριτική επιτροπή του Short & Green του 44ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, αποτελούμενη από τους

  • Καζάκης Δημήτρης
  • Πανάγος Ιωακείμ
  • Τσάτση Ελευθερία
  • Linan Jose Manuel Abad

αποφάσισε να απονείμει τα εξής βραβεία:

Πράσινο Βραβείο της Δράμας

στην ταινία ΑΝΤΙΚΛΙΝΟ του Joao Gil από την Πορτογαλία

Αναγνωρίζουμε τον τρόπο με τον οποίο ο δημιουργός έχει μετατρέψει μια καταστροφή σε συγκεκριμένη τοποθεσία σε μια καθολική, πλήρως κατανοητή ιστορία με αριστοτεχνική χρήση οπτικών και αφηγηματικών μέσων, δημιουργώντας άψυχα στοιχεία, ζωντανούς χαρακτήρες, σε μια ισχυρή, σμιλεμένη, μεγάλης διάρκειας αφήγηση.

Το βραβείο συνοδεύεται από έπαθλο 4.000 ευρώ, προσφορά της ΑΜΚΕ ΚΥΚΛΩΨ.

1η Πράσινη Μνεία

στην ταινία ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ του Massoni Laurenzo από τη Γαλλία

Η κριτική επιτροπή αναγνωρίζει την απλότητα μιας ελκυστικής και καινοτόμου ιδέας και την ανάπτυξη της εμπιστοσύνης που δημιουργήθηκε από το μηδέν μεταξύ ενός ανθρώπου και ενός δέντρου εκτυλισσόμενα με μια λαμπρή και ακριβή κινηματογράφηση.

2η Πράσινη Μνεία

στην ταινία ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ των Hugo Caby, Antoine Dupriez, Aubin Kubiak, Lucas Lermytte, Zoé Devise από τη Γαλλία.

Η κριτική επιτροπή αναγνωρίζει τον πλούτο των μηνυμάτων και τον τρόπο που αυτά επικοινωνούνται σε ένα ευρύ κοινό που εκτείνεται από παιδιά έως ενήλικες. Ένα εξαιρετικό έργο animation με ένα εκπληκτικό σενάριο.


Βραβεία Διεθνούς Διαγωνιστικού Προγράμματος Animation 2021

Η κριτική επιτροπή του Διεθνούς Διαγωνιστικού Προγράμματος Animation του 44ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, αποτελούμενη από τους

  • Βασίλη Καραμητσάνη
  • Tάσο Νούσιας
  • Ελένη Μούρη
  • Ιzabella Plucinska

αποφάσισε να απονείμει τα εξής βραβεία:

ASIFA HELLAS – ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ

PILARYngwie Boley, JJ Epping, Dianna van Houten (NL)
Εντυπωσιακές εικόνες, εξαιρετική τεχνική εμψύχωσης και μια εύστοχη μεταφορά μάς μάγεψαν από το πρώτο δευτερόλεπτο έως το τέλος αυτής της ταινίας μικρού μήκους σε ένα ταξίδι γνήσιας κινηματογραφικής φαντασμαγορίας.

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ

ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ – Άρης Καπλανίδης (GR)
Μια εξαιρετικά ευφυής ματιά στη ζωή ενός αθηναϊκού προαστίου, με έντονο ρυθμό, αιχμηρούς διαλόγους και χαρακτήρες από την αληθινή ζωή μάς παρέσυραν σε αυτή την ελληνική ταινία κινουμένων σχεδίων από μια υποσχόμενη, νεανική δημιουργική ομάδα.

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ

THE QUIET – Radheya Jegatheva (AU)
Η συμπαντική παραβολή αυτή μάς εισήγαγε σε μια αληθινά προσωπική, ποιητική αφήγηση για τις εύθραυστες, αλλά διαρκώς μεταβαλλόμενες διαστάσεις της αυτοεπίγνωσης.

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ

STEP INTO THE RIVER – Ma Weijia (CN)
Μια ελεγεία για την απώλεια, την έμφυλη ισότητα, την παιδική ηλικία και τα σιωπηρά εγκλήματα που συντίθενται ωραία σε μια ταινία δισδιάστατου ανιμέισον παγκόσμιων αξιών και απήχησης από τη μεγαλύτερη κοινωνία του κόσμου.


Βραβεία DRAMA PITCHING LAB 2021

ΠΡΩΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ

 στην ASMAA GAMAL για το project: MY DREAM TO FLY από την Αίγυπτο
Το βραβείο συνοδεύεται με έπαθλο 2000 ευρώ από τη ΦΙΝΟΣ ΦΙΛΜ

ΒΡΑΒΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

στον TATHAGATA GHOSH για το project: FOOTPRINTS από την Ινδία
Το βραβείο συνοδεύεται με έπαθλο 2000 ευρώ από το ΕΚΚ


Βραβεία Κινηματογραφικών Σωματείων  στο 44ο DISFF 2021

Ένωση Τεχνικών Ελληνικού Κινηματογράφου & Τηλεόρασης Οπτικοακουστικού Τομέα (Ε.Τ.Ε.Κ.Τ-Ο.Τ)

στον Βασίλη Καλαμάκη για την ταινία «Ο Φοιτητής»

Σκεπτικό

Η Ένωση Τεχνικών Ελληνικού Κινηματογράφου και Τηλεόρασης – Οπτικοακουστικού Τομέα (Ε.Τ.Ε.Κ.Τ-Ο.Τ) θα απονείμει το βραβείο τεχνικής αρτιότητας σε ταινία μικρού μήκους όπως κάνει κάθε χρόνο στηρίζοντας τους  δημιουργούς, την μικρού μήκους ταινία, αλλά και το Φεστιβάλ της Δράμας. Το βραβείο  τεχνικής αρτιότητας της Ένωσης Τεχνικών Ελληνικού Κινηματογράφου και Τηλεόρασης  για την επίτευξη ενός λειτουργικά δομημένου αποτελέσματος από το σύνολο των Κινηματογραφικών ειδικοτήτων απονέμεται στον Βασίλη Καλαμάκη  για την ταινία “Ο ΦΟΙΤΗΤΗΣ”.

Ένωση Ελλήνων Κινηματογραφιστών (G.S.C)

στον Θωμά Τσιφτελή για το «Horsepower» του Σπύρου Σκάνδαλου

Ειδική μνεία

στον σκηνοθέτη και σεναριογράφο Αργύρη Γερμανίδη για τη δουλειά του ως Διευθυντή Φωτογραφίας στο «Cortázar» που σκηνοθέτησε ο ίδιος μαζί με την Κατερίνα Στράουχ.

Σκεπτικό

Η Ένωση Ελλήνων Κινηματογραφιστών / Greek Society of Cinematographers (G.S.C), συνεχίζει με επιμονή την προσπάθειά της να αναδεικνύει την καθοριστική, νευραλγική συμβολή της Διεύθυνσης Φωτογραφίας στο αισθητικό και αφηγηματικό αποτέλεσμα ενός κινηματογραφικού έργου, ειδικά σε μια εποχή όπου η αλλαγή στον τρόπο παραγωγής και προβολής των ταινιών επιτάσσει παγκοσμίως ακόμη περισσότερη προσήλωση στην τεχνική αρτιότητα όλων των επι μέρους ειδικοτήτων που λαμβάνουν μέρος στην κατασκευή των ταινιών.

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, στο πλαίσιο του 44ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας, η Ενωση Ελλήνων Κινηματογραφιστών, εκπροσωπούμενη από τους Γιώργο Καρβέλα, Χριστίνα Μουμούρη, Κώστα Σταμούλη και Γιώργο Φρέντζο, επιβραβεύει ένα νέο κινηματογραφιστή από τις ελληνικές ταινίες του Εθνικού Διαγωνιστικού Τμήματος.

Ειδικά για φέτος απονέμουμε για πρώτη φορά και μια ειδική μνεία στον σκηνοθέτη και σεναριογράφο Αργύρη Γερμανίδη για τη δουλειά του ως Διευθυντή Φωτογραφίας στο «Cortázar» που σκηνοθέτησε ο ίδιος μαζί με την Κατερίνα Στράουχ, δηλώνοντας θαυμαστές του χειροποίητου πάθους με το οποίο δημιούργησε ένα άρτιο αισθητικά αποτέλεσμα απόλυτα συνυφασμένο με την ποιητική υφή ενός ιδιαίτερου φιλμικού σύμπαντος.

Τον έπαινο της Ένωσης Ελλήνων Κινηματογραφιστών σε ένα νέο διευθυντή φωτογραφίας που θα μας απασχολήσει στο μέλλον, απονέμουμε για τη ριψοκίνδυνη, τολμηρή και γεμάτη φρέσκιες ιδέες πάνω σε κλασικές φόρμες φωτογραφία που υπηρέτησε και συμπλήρωσε με τον πιο λειτουργικό τρόπο το απαιτητικό, ιδιοσυγκρασιακό όραμα του σκηνοθέτη, στον Θωμά Τσιφτελή για το «Horsepower» του Σπύρου Σκάνδαλου.

Ομοσπονδία Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας (ΟΚΛΕ)

στην ταινία «Από το Μπαλκόνι» του Άρη Καπλανίδη

Σκεπτικό

Για την ανάδειξη της καθημερινότητας μιας λαϊκής γειτονιάς με έντονο το στοιχείο του χιούμορ, που στην εξέλιξη της ταινίας αποκτά δραματικά χαρακτηριστικά. Για τη δημιουργική σχέση λαϊκής μουσικής, αφήγησης και φυσικών ήχων και την πρωτοποριακή τεχνική animation στην αναπαράσταση του χώρου και των χαρακτήρων, που συμβάλλουν στη δημιουργία ενός άρτιου οπτικοακουστικού συνόλου, η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΩΝ ΛΕΣΧΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ απονέμει Βραβείο Καλύτερης Ταινίας του Εθνικού Διαγωνιστικού Προγράμματος του 44ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας στην ταινία Από το μπαλκόνι του Άρη Καπλανίδη

Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου( Π.Ε.Κ.Κ)

στην Άρτεμη Αναστασιάδου για την ταινία «Βανκούβερ»

Σκεπτικό

Η Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου βρίσκεται για άλλη μια χρονιά στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, ένα ιδιαίτερα σημαντικό αποκεντρωμένο φεστιβάλ, το οποίο έχει υποστηρίξει όχι μόνο με λόγια, αλλά και με έργα, από την πρώτη μέρα του. Μην ξεχνάμε ότι ένα εκλεκτό μέλος μας, ο Δραμινός Αλέξης Δερμεντζόγλου, με την Κινηματογραφική Λέσχη της πόλης, ξεκίνησαν αυτή τη διοργάνωση, η οποία πλέον έκλεισε τα 44 χρόνια ζωής. Επίσης, η Π.Ε.Κ.Κ. ανταποκρίθηκε άμεσα στο ειλικρινές και ζεστό ενδιαφέρον του πρόωρα αποβιώσαντος προηγούμενου Καλλιτεχνικού Διευθυντή, του Αντώνη Παπαδόπουλου, καλώντας τη “μητέρα” της, την F.I.PRES.CI. δηλαδή, να ξεκινήσει συνεργασία για το Διεθνές Διαγωνιστικό του Φεστιβάλ, ενώ η ίδια η Π.Ε.Κ.Κ. διατηρεί το βραβείο για το Εθνικό Διαγωνιστικό.

Λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, αλλάζουν (ελπίζουμε πρόσκαιρα) δεδομένα και κεκτημένα σε καθετί. Προσαρμοζόμαστε, δεν γίνεται αλλιώς, ωστόσο θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν θα ισχύσει το γνωστό απεχθές ρητό “Ουδέν μονιμότερο του προσωρινού” και την αμέσως επόμενη χρονιά F.I.PRES.CI. και Π.Ε.Κ.Κ. θα επανέλθουν στο φυσικό τους χώρο απονομής, στην κεντρική αίθουσα, στην τελετή λήξης. Αυτή, άλλωστε, είναι και η θέληση της Διεθνούς Ομοσπονδίας μας, όπως εκφράστηκε με απόφασή της στην πολύ πρόσφατη Γενική Συνέλευση, που έλαβε χώρα αυτήν την εβδομάδα στο Μίσκολτς της Ουγγαρίας.

Ως προς τη φετινή διοργάνωση, η Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου ξεχώρισε και βραβεύει μια ταινία με ερασιτέχνες ηθοποιούς, η οποία προσαρμόζει τη νεορεαλιστική γραφή στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα. Η Άρτεμις Αναστασιάδου καταγράφει με την κάμερά της τα νεκρά άλλοτε βιομηχανικά τοπία, τα κοινωνικοοικονομικά αδιέξοδα, την ανεργία, τη μετανάστευση, τις διαρκείς απώλειες. Πρόκειται -βεβαίως- για “Το Βανκούβερ”.

Διεθνής Ομοσπονδία Κριτικής Ταινιών Κινηματογράφου (FIPRESCI)

στον Μανώλη Μαυρή για την ταινία «Brutalia, Εργάσιμες Μέρες»

Σκεπτικό

Για την πρωτότυπη πανανθρώπινη ιδέα, για την επιβλητική ατμόσφαιρα και την υποβλητική φωτογραφία, για τη διεισδυτική δραματουργία, την εξαίρετη ερμηνεία της πρωταγωνίστριας και τη στιβαρή σκηνοθεσία το βραβείο της FIPRESCI  δίνεται στην ταινία «Brutalia, Εργάσιμες Μέρες» του Μανώλη Μαυρή, «Brutalia, Days Of Labour».


Βραβείο Κοινού 44ου DISFF 2021

Το Βραβείο Κοινού 2021  απονέμεται στην ταινία Από το Μπαλκόνι του  Άρη Καπλανίδη


ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΗΝ ΤΕΛΕΤΗ ΛΗΞΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΝΟΜΗ ΒΡΑΒΕΙΩΝ, ΟΠΩΣ ΜΕΤΑΔΟΘΗΚΕ ΖΩΝΤΑΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

CLOSING & AWARDS CEREMONY | DISFF44

Η τελετή λήξης του 44ου DISFF

Η ΤΕΛΕΤΗ ΛΗΞΗΣ ΤΟΥ 44ου ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ

H ταινία Brutalia, εργάσιμες μέρες (Brutalia, days of labour) του Μανώλη Μαυρή, απέσπασε τον Χρυσό Διόνυσο στην τελετή λήξης του 44ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, που ολοκληρώθηκε το βράδυ του Σαββάτου 18 Σεπτεμβρίου στο αμφιθέατρο «Αντώνης Παπαδόπουλος» του Δημοτικού Ωδείου Δράμας. Κορίτσια ντυμένα πανομοιότυπα με στρατιωτικά ρούχα εργάζονται κοπιωδώς. Μια μητριαρχική οικογένεια. Μια ολιγαρχική κοινωνία. Τι θα γινόταν αν αντικαθιστούσαμε τις μέλισσες με ανθρώπους; Ο Μανώλης Μαυρής δίνει την απάντηση με μια σκληρή ταινία όπου οι γυναίκες-μέλισσες κυριαρχούν, οι άντρες είναι κηφήνες, οι εργάτριες δουλεύουν μέχρι να πεθάνουν και η Βασίλισσα, εγκλωβισμένη στον ρόλο της, γεννά ακατάπαυστα μωρά. Όπως αποκάλυψε νωρίτερα στο κοινό του Φεστιβάλ, ο σκηνοθέτης  εμπνεύστηκε μια από τις πιο βίαιες σκηνές της ταινίας, τη σκηνή του λιθοβολισμού, από το λιντσάρισμα του Ζακ Κωστόπουλου… Ο Μανώλης Μαυρής αφιέρωσε το βραβείο στην γυναίκα του, την ηθοποιό Κατερίνα Ζησούδη (πρωταγωνίστρια σε δύο ταινίες που επίσης διαγωνίζονταν στο φετινό φεστιβάλ) και το 4 μηνών μωρό τους που ήταν εκεί.

Η ταινία απέσπασε ακόμα τέσσερις διακρίσεις (Onassis Film Development Grant, Τιμητική Διάκριση Κοστουμιών, Τιμητική Διάκριση Σκηνικών, αλλά και το βραβείο της Fipresci).

Ο σκηνοθέτης Νίκος Τσεμπερόπουλος τιμήθηκε με το βραβείο σκηνοθεσίας για την ταινία του Soul Food με θέμα την ιδιαίτερη σχέση ενός έφηβου  με μια μεγαλύτερη γυναίκα που υφίσταται bullying, ενώ με συνολικά οκτώ διακρίσεις, ανάμεσά τους το  Βραβείο Κοινού, το Βραβείο Νοτιοανατολικής Ευρώπης και το Onassis Film Development Grant, έφυγε το ευρηματικό animation Από το μπαλκόνι του Άρη Καπλανίδη. Η ταινία διαδραματίζεται στη Ν.Φιλαδέλφεια με ηρωϊδα μια γυναίκα που βλέπει όλη τη γειτονιά -και την προστατεύει- αλλά δεν «βλέπει» και δεν μπορεί τελικά να προστατέψει το γιο της….

Ενδεικτικά να αναφέρουμε ακόμα πως το βραβείο ανδρικής ερμηνείας μοιράστηκαν ο Βασίλης Κουτσογιάννης από το Βανκούβερ της Άρτεμης Αναστασιάδου και ο Απόλλωνας Σαρρής από το Soul Food, ενώ την διάκριση γυναικείας ερμηνείας κέρδισε η Μαίρη Μηνά για την ταινία Α Summer Place της Αλεξάνδρας Mατθαίου. Τιμητική διάκριση ερμηνείας έλαβε  επίσης ο μικρός πρωταγωνιστής της ταινίας του Γιώργου Τελτζίδη Souls all unaccompanied Jouvany Guirguis, τον οποίο ο σκηνοθέτης ανακάλυψε σε μια δομή. Ο Γ.Τελτζίδης αφιέρωσε το βραβείο σε όλα τα ασυνόδευτα παιδιά που βρίσκονται στην Ελλάδα.

Το Grand Prix του Διεθνούς Διαγωνιστικού απέσπασε η ταινία Son Of Sodom (Ο Γιός των Σοδόμων) του Theo Montoya (Τεό Μοντόγια) από την Κολομβία.

Την τελετή λήξης άνοιξε ο  καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Δράμας Γιάννης Σακαρίδης ο οποίος ευχαρίστησε θερμά τις κριτικές επιτροπές, τους σκηνοθέτες αλλά και τη νεολαία της Δράμας που αγκάλιασε το Φεστιβάλ.

Ο Δήμαρχος Δράμας Χριστόδουλος Μαμσάκος  συνεχάρη τους συντελεστές του Φεστιβάλ για την φετινή άρτια οργάνωση. «Το φετινό φεστιβάλ είναι ένα από τα καλύτερα που έχουμε διοργανώσει και είναι αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας. Η πόλη μας απέδειξε ότι μπορεί να αντεπεξέλθει σε μεγάλες προσδοκίες». Ο κ. Μαμσάκος ευχαρίστησε θερμά  το ΥΠΠΟΑ, την υπουργό Λίνα Μενδώνη, τον υφυπουργό Νικόλα Γιατρομανωλάκη, την Γενική Γραμματέα Σύγχρονου Πολιτισμού Ελένη Δουνδουλάκη η οποία ήταν παρούσα στην τελετή λήξης, την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης και τον Χρήστο Μέτιο, το ΔΣ, τους εργαζόμενους και τους εθελοντές του Φεστιβάλ και βέβαια τον Γιάννη Σακαρίδη και τον πρόεδρο Γιώργο Δεμερτζή. Ακόμα, τις επιτροπές, το ΕΚΚ, το ΕΚΟΜΕ, την διευθύντρια Πολιτισμού του Ιδρύματος Ωνάση Αφροδίτη Παναγιωτάκου, και τον πρόεδρο του ΕΑΠ Οδυσσέα Ζώρα που παλεύει να δημιουργήσει Σχολή Κινηματογράφου στη Δράμα».

Παίρνοντας τον λόγο ο πρόεδρος του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου Οδυσσέας Ζώρας ανέφερε πως «η χώρα έχει ανάγκη ένα προπτυχιακό τμήμα κινηματογράφου. Ήδη δημιουργήθηκε μια ακαδημαϊκή ομάδα που γνωρίζει καλά τον κινηματογράφο. Στήσαμε το πρόγραμμα σπουδών το οποίο έχει κατατεθεί στο Υπουργείο και βρίσκεται σε φάση έγκρισης. Του χρόνου ίσως να δούμε και τους πρώτους φοιτητές», προσέθεσε. «Είναι μια οφειλόμενη πράξη προς τον αείμνηστο Αντώνη Παπαδόπουλο…».

Η Γενική Γραμματέας Σύγχρονου Πολιτισμού Ελένη Δουνδουλάκη υπογράμμισε πως «οι τέσσερις και πλέον δεκαετίες που μετρά το Φεστιβάλ δεν είναι διόλου αμελητέο διάστημα, και αυτό λέει πολλά όχι μόνο για τη διάρκεια του θεσμού αλλά και για την πόλη που τον στήριξε διαχρονικά. Το Φεστιβάλ όμως  διατηρεί αμείωτη την νεανική του ορμή –γεγονός που φάνηκε και από την φετινή διοργάνωση. Το ΥΠΠΟΑ στηρίζει διαχρονικά το Φεστιβάλ αναγνωρίζοντας την σημαντική καλλιτεχνική και κοινωνική του επίδραση και με τις επιχορηγήσεις του προς αυτό συμβάλλει στην πολιτιστική αποκέντρωση και την ανάπτυξη της Περιφέρειας».

«Χαίρομαι διπλά φέτος», είπε ο Πάνος Κουάνης, πρόεδρος του ΕΚΟΜΕ. «Στο Φεστιβάλ πνέει ένας πολύ δυνατός άνεμος ανανέωσης: στις υποδομές του, στο branding, και το σημαντικότερο στο πρόγραμμά του. Φέτος ξεκινάμε μια πολυεπίπεδη συνεργασία που “ακουμπά” όλους τους άξονες που μας ενδιαφέρουν: παραγωγή, κατάρτιση, ψηφιοποίηση».

Ο πρόεδρος του ΕΚΚ Μάρκος Χολέβας συνεχάρη όλους όσους «βοήθησαν για να υπάρχει αυτό το Φεστιβάλ διαχρονικά. Τουλάχιστον 3 γενιές ξεκίνησαν από εδώ και στη συνέχεια εδραιώθηκαν στον χώρο. Το ΕΚΚ υπήρξε ανέκαθεν αρωγός του. Θεωρούμε πως είμαστε κάτι σαν δύο αδερφάκια με γονείς το ίδιο υπουργείο, το ΥΠΠΟ, βοηθώντας, καθένας με τον τρόπο του, να γεννηθεί η ταινία και στη συνέχεια να προβληθεί και να ταξιδέψει».

Κατά τη διάρκεια της απονομής των βραβείων, η Αφροδίτη Παναγιωτάκου, Διευθύντρια Πολιτισμού του Ιδρύματος Ωνάση ανακοίνωσε την έμπρακτη στήριξη του θεσμού, με τη θέσπιση τριών νέων χρηματικών βραβείων: «Μέσα από το Διεθνές Διαγωνιστικό του Φεστιβάλ Δράμας, ανακαλύψαμε νέες φωνές που αξίζει να ακουστούν», υπογράμμισε. «Γι’ αυτό αποφασίσαμε, οι Έλληνες κινηματογραφιστές που συμμετέχουν στο Διεθνές Διαγωνιστικό να λάβουν το Onassis Film Development Grant. Φέτος ο Μανώλης Μαυρής και ο Άρης Καπλανίδης θα λάβουν 10.000 ευρώ ο καθένας, για να αναπτύξουν το σενάριο μεγάλου μήκους τους. Επίσης, φέτος για πρώτη φορά σε συνεργασία με το Φεστιβάλ δημιουργούμε ένα βραβείο συμπερίληψης και αποδοχής: το Queer Drama Award του Onassis Culture. Το βραβείο απονέμεται σε μία από τις ταινίες μικρού μήκους του Εθνικού Διαγωνιστικού με ΛΟΑΤΚΙ περιεχόμενο και συνοδεύεται από το χρηματικό έπαθλο των 2.000 ευρώ».

Κλείνοντας, ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Οργανισμού Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας Γιώργος Δεμερτζής, δήλωσε «περήφανος που καταφέραμε να ολοκληρώσουμε με επιτυχία την 44η διοργάνωση», και αφού ευχαρίστησε όλους τους υποστηρικτές, εργαζόμενους και εθελοντές του DISFF, είπε πως είναι πεπεισμένος πως υπάρχει αληθινό ενδιαφέρον για την εξέλιξη του Φεστιβάλ Δράμας. «Συγχαίρω όλους τους διαγωνιζόμενους που κατάφεραν να υλοποιήσουν ένα από τα όνειρά τους. Είστε όλοι νικητές αφού καταφέρατε να φτάσετε εδώ…».


ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΗΝ ΤΕΛΕΤΗ ΛΗΞΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΝΟΜΗ ΒΡΑΒΕΙΩΝ, ΟΠΩΣ ΜΕΤΑΔΟΘΗΚΕ ΖΩΝΤΑΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

CLOSING & AWARDS CEREMONY | DISFF44

Για το Γραφείο Τύπου
Ευάννα Βενάρδου

Q&A Σκηνοθετών – Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου

Κάθε μέρα οι σκηνοθέτες που διαγωνίζονται στο Φεστιβάλ Δράμας δίνουν ραντεβού με το κοινό (θεατές, επαγγελματίες της οπτικοακουστικής βιομηχανίας, δημοσιογράφους) για να μιλήσουν για την ταινία τους που έχει προβληθεί το προηγούμενο βράδυ και να απαντήσουν σε ερωτήσεις, στο πιο φρέσκο και πολυαναμενόμενο ραντεβού του φεστιβάλ που επιμελείται ο δημοσιογράφος Δημήτρης Πάντσος.

Να τι είπαν στο κοινό του Φεστιβάλ για την δουλειά τους, σήμερα Σάββατο, τελευταία μέρα του Φεστιβάλ:

*Horsepower (Σπύρος Σκάνδαλος)
«Η ταινία μιλά για σκοτεινά και ανομολόγητα πράγματα που συχνά δεν αντιλαμβανόμαστε ούτε στον εαυτό μας. Όμως θέλαμε να αποφύγουμε τους ευθείς συμβολισμούς. Το άλογο που βλέπουμε μέσα στο διαμέρισμα της Ιωάννας Κολλιοπούλου, εκφράζει τον όγκο, την δύναμη αλλά και το παράλογο – η ύπαρξή του στο σπίτι της την κάνει να νοιώσει ότι έχει πράγματα μέσα της που πρέπει να επιλύσει. Ήταν πολύ δύσκολο, σχεδόν τρομακτικό να κάνεις πρόβες με ένα άλογο 700 κιλών. Οι επιρροές μας ήταν ο Καμύ, ο Μπέκετ οι πίνακες της πρώιμης αναγέννησης. Στόχος μας ήταν να εμπλέξουμε τον θεατή συναισθηματικά και σωματικά. Είναι πολύ χαρακτηριστική της γενιάς μου σε κάποιες παρέες, η κυνικότητα, η βία που τελικά δεν γίνεται βία, το σεξ που τελικά δεν γίνεται σεξ. Σαν να απαγορεύεται να δείξεις οποιαδήποτε συναισθηματική ένταση. Σαν να διψάς για δύναμη προσπαθώντας να μειώσεις τους άλλους».

*Motorway 65 (Εύη Καλογηροπούλου)
«Η ταινία προβλήθηκε στις Κάννες, σε εποχή πανδημίας, με λοκντάουν στο Παρίσι, σε ένα πρόγραμμα με μικρού μήκους ταινίες. Καθώς οι ξένοι έχουν ταυτίσει την Ελλάδα περισσότερο με τις εικόνες των νησιών κλπ, τους ξενίζει κάπως η εικόνα του βιομηχανικού περιβάλλοντος που δείχνω. Η γέφυρα της ταινίας περισσότερο χωρίζει, σε ένα επίπεδο ιδεολογικό κυρίως, παρά ενώνει. Είχα μείνει μερικούς μήνες στην Ελευσίνα και κοιτάζοντας γύρω μου, με το που πρωτοπήγα εκεί, αναρωτήθηκα «Πού είμαι;». Ήταν λίγο «Μad max» αίσθηση. Εμφανίζονται πολλοί ερασιτέχνες, κάτοικοι της περιοχής, όπως δάσκαλοί μου στο kickboxing –γενικά μου αρέσει να συνδυάζω ερασιτέχνες και επαγγελματίες.

*Brutalia, day of labour (Μανώλης Μαύρης)
«Είναι μια απλή σε πρώτο επίπεδο αλλά αρκετά σύνθετη στην υλοποίησή της ιδέα, και ήθελα να δίνει την εντύπωση του ψευδοντοκιμαντέρ για να έχει ο θεατής την αίσθηση πως είναι αληθινό. Η ιδέα (τι θα γινόταν αν αντικαθιστούσαμε τις μέλισσες με ανθρώπους;) ξεκίνησε από την στρατιωτική μου θητεία, εξ ου και οι κηφήνες, που προκύπτουν αυτούσιοι από την εμπειρία μου αυτή –κάπως έτσι είναι στο στρατό όταν δεν υπάρχει πόλεμος. Το γύρισμα έγινε στον Αυλώνα και στο στάδιο Καραϊσκάκη.. Έκανα έρευνα κυρίως με μελισσουργούς, και συνειδητοποίησα πως στο μελίσσι οι γυναίκες είναι ασύμμετρα πιο δυνατές από τους άντρες. Ήταν οικείο για μένα να δουλεύω με γυναίκες, ίσως γιατί μεγάλωσα με πολλές γυναίκες. Η σκηνή του σεξ των κηφήνων με τη Βασίλισσα γυρίστηκε στη λίμνη, Δεκέμβριο μήνα –είναι μια ακραία βίαιη, αποκρουστική σκηνή, σαν βιασμός, καθώς στη φύση είναι οι πιο δυνατοί κηφήνες αυτοί που τα καταφέρνουν –και κανείς δεν επιχειρεί να σώσει την Βασίλισσα, διότι είναι κάτι που πρέπει να κάνει για τη διαιώνιση του είδους: και τελικά το κάνει. Και τους σκοτώνει όλους. Οι άντρες στην ταινία είναι παντελώς άχρηστοι, οι εργάτριες δουλεύουν μέχρι να πεθάνουν και η Βασίλισσα, εγκλωβισμένη στον ρόλο της γεννά ακατάπαυστα μωρά.  Άρα είναι μισανθρωπικό όλο το περιβάλλον της ταινίας. Στο μυαλό μου δεν είχα το MeToo, αλλά το λιντσάρισμα του Ζακ: η εικόνα αυτής μιας ομάδας ανρθώπων να λιντσάρουν κάποιον αβοήθητο με ενέπνευσε για την σκηνή του λιθοβολισμού στην ταινία.

*Αμυγδαλή (Μαρία Χατζάκου)
Η Μαρία Χατζάκου είναι παραγωγός μερικών από τις γνωστότερες ελληνικές ταινίες.  Όπως εξήγησε, «μου ήρθε κάποια στιγμή αυτή η ιδέα για τον τσακωμό δύο αδερφών που η μια δεν αφήνει την άλλη να πάει σε ένα πάρτυ, και μου άρεσε πολύ. Αρχικά σκέφτηκα κάποιον άλλο σκηνοθέτη , αλλά τελικά το τόλμησα να τη γυρίσω εγώ την ταινία. Επίσης είχα ανέκαθεν μια αγάπη για το horror, το θρίλερ, και έβαλα και αυτό το στοιχείο μέσα –ανέκαθεν αναρωτιόμουν γιατί στην Ελλάδα δεν γυρίζονται ταινίες genre (είδους). Δεν έχω αδερφή, δεν ξέρω πώς προέκυψε αυτή η αγάπη των δύο ηρωϊδων. Η μία μικρότερη, η άλλη μεγαλύτερη, πιο κατασταλαγμένη, ερωτευμένη με μια άλλη κοπέλα. Η Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου ήταν acting coach στην ταινία –μια ειδικότητα που λείπει πολύ στην χώρα  μας. Τα γυρίσματα έγιναν σε ένα σπίτι στη Νέα Μάκρη». Παρούσα στην παρουσίαση ήταν και η μουσικός Μαριλένα Ορφανού, με την οποία έχουν μαζί με την σκηνοθέτρια ένα συγκρότημα. «Το στοιχείο του horror με οδήγησε σε έναν ηλεκτρονικό ήχο», είπε.

*Last visit (Σπύρος Αλιδάκης)
«Έκανα μια ταινία-αποχαιρετισμό στον Λευτέρη Βογιατζή. Τον γνώρισα σε ένα γύρισμα του Νίκου Παναγιωτόπουλου και τελικά έγινα βοηθός του. Για 10 χρόνια το θέατρό του έγινε το σπίτι μου. Όσοι έμπαιναν μέσα ένοιωθαν την παρουσία του. Σήμερα θεωρώ πως οι θεατρολόγοι δεν τον γνωρίζουν όπως θα έπρεπε –ο Κουν για παράδειγμα άφησε μαθητές. Ο Λευτέρης δεν είχε μέθοδο, είχε ωστόσο μόνιμους συνεργάτες, που καθένας τους έλεγε διαφορετικά πράγματα γι’ αυτόν. Το voice over είναι μια συρραφή από παραστάσεις του. Ο Λευτέρης λάτρευε τον κινηματογράφο και ήθελε πολύ να κάνει και ταινίες. Αυτό το στοιχείο υπάρχει στην ταινία, όπως και η σχέση μου μαζί του». Παρούσα στην παρουσίαση ήταν και η ηθοποιός Σμαράγδα Αδαμοπούλου.

*Aντε ντε (Αριάδνη-Αγγελική, Θυφρονίτου-Λήτου) -Ελλάδα
Η σπουδαστική ταινία (Σχολή Κινηματογράφου, ΑΠΘ), που συμμετείχε στο Διεθνές Σπουδαστικό Τμήμα, «παρακολουθεί τρείς νέους ανθρώπους ένα Σάββατο βράδυ: έναν 17χρονο φοιτητή που πάει να σπουδάσει σε μια πόλη μακριά από τους γονείς του, και περιμένει ότι όλα θα είναι τέλεια αλλά δεν είναι, μια 25χρονη «κολλημένη με τους γονείς της», μια 30χρονη «χωρίς αποκλειστικότητες». Άνθρωποι σε μία μεταβατική φάση. Ξέρω ότι είναι δύσκολο, από φίλους μου -γιατί εγώ δεν έχω φτάσει ακόμα ούτε τα 25,  κι ας ακούω τους μεγαλύτερους συνέχεια να μου λένε «τα 20 είναι η καλύτερη ηλικία».

*Η πριγκίπισσα της Ιερουσαλήμ (Nicolas Paban, Guillaume Levil) –Γαλλία
Παρών στην παρουσίαση ήταν ο Γκιγιόμ Λεβίλ ο οποίος είπε ότι «ενώ μικρός ήθελα να τα κάνω όλα μόνος μου, στην πορεία συνειδητοποίησα πως το να έχεις συν-σκηνοθέτη είναι ευλογία! Έχεις λιγότερο στρες. Μεγάλωσα στην Νότια Αφρική, σε μια φάρμα ενός νησιού, και κολλητή μου ήταν μια κατσίkα. Η κινηματογραφική μου γραφή είναι περισσότερο «naïve». Όταν καταπιάνομαι με τη βία προτιμώ να ασχολούμαι με τον απελπισμένο παρά με τον κακό.

Για το Γραφείο Τύπου
Ευάννα Βενάρδου

CINEMATHERAPY - DENISE NIKOLAKOU | FRI 17/9, 20:00

CINEMATHERAPY

με την ψυχοθεραπεύτρια Ντενίς Νικολάκου

Παρασκευή 17 Σεπτέμβριου

Με την προβολή της ταινίας «Από το μπαλκόνι» του Άρη Καπλανίδη και μία ενδιαφέρουσα συζήτηση με την ψυχοθεραπεύτρια και επικεφαλής του προγράμματος Ντενίς Νικολάκου, τον σκηνοθέτη και το κοινό, για τον κοινωνικό αποκλεισμό και τις διαπροσωπικές σχέσεις υπό το πρίσμα της οικονομικής κρίσης αποτυπωμένη σε μια μικρογραφία της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας,  ολοκληρώθηκε χθες Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου  το πρόγραμμα Cinematherapy του 44ου DISFF.

Στο πλαίσιο του προγράμματος Cinematherapy προβλήθηκαν συνολικά φέτος τρεις μικρού μήκους ταινίες («Πώς να εκπαιδεύσεις έναν αντιήρωα» του Γιάννη Μπλέτα, «Left Unsaid» του Iari Varriale, «Από το μπαλκόνι» του Άρη Καπλανίδη), οι οποίες επιλέχθηκαν από την επιμελήτρια της ενότητας για το περιεχόμενο και την προσέγγισή τους, και έγιναν η αφορμή σε τρεις αντίστοιχα διαδοχικές συζητήσεις, παρουσία των δημιουργών τους και ειδικών επιστημόνων, για την παρακίνηση και αναγνώριση συναισθημάτων ή αναζήτησης συμπερασμάτων στο πλαίσιο της ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας, σύμφωνα με τις αρχές και τα εργαλεία του Cinematherapy.

«Ένα τριήμερο ταξίδι στον κόσμο  του “κινηματογράφου της ψυχής” μόλις ολοκληρώθηκε. Αυτό που προσπάθησα να κάνω ήταν ουσιαστικά μια απόπειρα προσέγγισης της τέχνης του κινηματογράφου μέσα από μια ψυχολογική και φιλοσοφική οπτική», σημειώνει η επικεφαλής του προγράμματος Ντενίς Νικολάκου και δηλώνει ιδιαίτερα χαρούμενη γιατί «το κοινό της Δράμας είναι αρκετά μυημένο στην δομή της κινηματογραφικής γλώσσας και παραμένει πιστό σε προτάσεις που διευρύνουν τις εννοιακές καινοτομίες. Το κυρίαρχο στοιχείο και στις τρεις προβολές κατά την διάρκεια του προγράμματος -παρά το γεγονός ότι οι ταινίες μεταξύ τους  είχαν μεγάλη θεματική απόκλιση- ήταν ότι το κοινό ασχολήθηκε περισσότερο με το πώς επεξεργάζεται και κατανοεί το συναίσθημα που προκύπτει από τις ταινίες παρά με το αποτέλεσμά του. Μ’ άλλα λόγια ο σκοπός επιτεύχθηκε. Καταφέραμε να μελετήσουμε το ρόλο του συναισθήματος στην κίνηση και στον χρόνο και μπορούμε στο εξής να συμπορευτούμε με τα οφέλη του».

Τις συζητήσεις του Cinematherapy που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της φεστιβαλικής εβδομάδας του 44ου DISFF θα βρείτε στην ιστοσελίδα του φεστιβάλ στο σύνδεσμο:  https://www.dramafilmfestival.gr/live-streaming/

Για το Γραφείο Τύπου
Μαρίνα Αγγελάκη

Masterclass με τον σκηνοθέτη Μενέλαο Καραμαγγιώλη

«Όταν το σινεμά δεν φοβάται τη ζωή:
οι ταινίες, οι ιστορίες τους, το μέλλον και η πραγματικότητα» :

 Masterclass με τον σκηνοθέτη Μενέλαο Καραμαγγιώλη

 Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2021

Με την ομιλία του Μενέλαου Καραμαγγιώλη ολοκληρώθηκε σήμερα  στη Δράμα η σειρά των masterclasses που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο του νέου Εκπαιδευτικού Προγράμματος και διεξάχθηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια της φεστιβαλικής εβδομάδας του 44ου DISFF.

Η επικεφαλής του προγράμματος Βαρβάρα Δούκα ζήτησε από τον Μενέλαο Καραμαγγιώλη να αφηγηθεί στους νέους κινηματογραφιστές όσα έζησε την τελευταία δεκαετία. Ο σκηνοθέτης μίλησε για τις ταινίες του και τις ιστορίες τους, για τη δημιουργία της ομάδας Documatism και για το σινεμά που δεν φοβάται τη ζωή.

Ακολουθεί αυτούσια η ομιλία του σκηνοθέτη Μενέλαου Καραμαγγιώλη που πραγματοποιήθηκε σήμερα το μεσημέρι στον κινηματογράφο Ολύμπια με τίτλο «Όταν το σινεμά δεν φοβάται τη ζωή: οι ταινίες, οι ιστορίες τους, το μέλλον και η πραγματικότητα»:

«Αναρωτιέμαι αν πρέπει να σας μιλήσω στο πρώτο ενικό ή ως εκπρόσωπος της ομάδας Documatism που πασχίζει τα τελευταία 10 χρόνια μέσα από ταινίες και καλλιτεχνικές δράσεις να κινητοποιεί διαλόγους, συναντήσεις και πιθανές λύσεις σε καίρια κοινωνικά θέματα κάνοντας τους αόρατους ορατούς. Ελπίζω στο τέλος της σημερινής παρουσίασης να έρθουν κι άλλοι στην ομάδα, συμφωνώντας, διαφωνώντας και κυρίως προσθέτοντας.

Από όταν άρχισα να κάνω ταινίες νιώθω πως σταμάτησα να αυταπατώμαι όσο πριν, γιατί η πραγματικότητα, οι ιστορίες στις οποίες χωνόμουν και οι ήρωές τους μού ‘διναν πάντα μια ουσιαστική εικόνα της ζωής και του νοήματός της: εάν υπάρχει. Είτε έκανα ντοκιμαντέρ, είτε μυθοπλασία, είτε ταινίες στο ραδιόφωνο, οι ιστορίες και οι ήρωές τους με βοηθούσαν να συνειδητοποιώ όσα μου ξέφευγαν, με κίνδυνο να ζω αυταναφορικά και με νάζι.

Η Βαρβάρα μου ζήτησε να μοιραστώ μαζί σας όσα έζησα την τελευταία δεκαετία που αρχίζουν με την ιστορία μιας ταινίας μυθοπλασίας, μια ταινία που στηριζόταν στην αληθινή ιστορία ενός μετανάστη που έψαχνε πατρίδα και ταυτότητα, και σε ένα πραγματικό σύνδρομο για ορφανούς και μπερδεμένους σεξουαλικά ελέφαντες. Το «J.a.c.e. – Just Another Confused Elephant», ήταν η αρχή που με οδήγησε πιο βαθιά στο συναρπαστικό κόσμο των αντιηρώων που ζουν αόρατοι στην Αθήνα ορίζοντας ένα μοναδικό τοπίο, δύσκολα προσβάσιμο, γεμάτο αληθινούς χρησμούς για όσα έπονται και -συνήθως- εμείς οι «προστατευμένοι» των μητροπόλεων δε γνωρίζουμε.

Η δεκαετής προετοιμασία της ταινίας είχε δημιουργήσει ένα δυναμικό σύμπαν, γεμάτο αληθινούς ήρωες, που είχαν εμπνεύσει το σενάριο της, και είχε δημιουργήσει στέρεες σχέσεις εμπιστοσύνης μαζί τους ώστε να γίνουν σημεία αναφοράς για τους ηθοποιούς της ταινίας. Το κάστινγκ του «J.a.c.e.» είχε γίνει σε 9 χώρες ώστε να μπορέσει να βρεθεί ο πρωταγωνιστής και στην ταινία έπαιξαν πολλοί ηθοποιοί που δεν είχαν ξαναπαίξει στον κινηματογράφο. Κάναμε πολλές πρόβες και αυτοψίες στους πραγματικούς χώρους των ιστοριών της ταινίας συναντώντας τους αληθινούς ήρωες της.

Το 2011 έγινε έντονη η ανάγκη να πρωταγωνιστήσουν οι ίδιοι αυτοί οι ήρωες σε ταινίες (αυτή τη φορά με το αληθινό τους πρόσωπο κι όχι «κρυμμένοι» πίσω από ηθοποιούς) κι έγιναν οι πρωταγωνιστές στη σειρά ντοκιμαντέρ «Συναντήσεις με Αξιοσημείωτους Ανθρώπους», μια κινηματογραφική αποτύπωση της κρίσης στην Ελλάδα τα τελευταία 10 χρόνια, μέσα από αντιήρωες που ζουν σχεδόν αόρατοι.

Ο πρώτος κύκλος περιείχε 12 ταινίες με οδηγίες χρήσης σε νέους καλλιτέχνες, ηθοποιούς, κινηματογραφιστές, μαθηματικούς και θέματα ταυτότητας. Οι ήρωες των ταινιών αυτών, που ήταν συνήθως άγνωστοι στο κοινό, κατάφεραν να γίνουν ( viral ) εξαιρετικά δημοφιλείς σε προβολές σε φεστιβάλ, στη Δημόσια Τηλεόραση, σε σχολεία, πανεπιστήμια και στο διαδίκτυο απενοχοποιώντας την συμμετοχή απρόβλεπτων ή άγνωστων ηρώων. Ευτυχώς το ενδιαφέρον των θεατών ήταν έντονο και δημιούργησε εναλλακτικούς, διαφορετικούς και δημοφιλείς ήρωες που δεν ήταν διάσημοι σε prime time τηλεοπτικές ζώνες. Οι ταινίες αυτές άρχισαν να γίνονται αφορμή για δημιουργικούς διαλόγους σε αυτοσχέδιες ομάδες θεατών που άρχισαν να συναντιούνται εξαιτίας τους. Σε σχολεία, σε σπίτια και σε ομάδες που ακόμα δρουν στην πόλη δυναμικά με δράσεις που με κάνουν να ελπίζω.

Ο δεύτερος κύκλος προχώρησε ακόμα πιο βαθιά στους χτυπημένους από την κρίση στην Ελλάδα με 12 ταινίες για άστεγους, άνεργους, μετανάστες (προς και από την Ελλάδα), πρόσφυγες, δυσκολεμένους ήρωες που κάνουν τη ζωή τους θεατρική παράσταση, ανήλικους φυλακισμένους, αδέσποτα και κάθε είδους (πολλούς) εθελοντές. Οι δυσκολίες της εποχής και της θεματολογίας επέβαλλαν γυρίσματα που διαρκούσαν για χρόνια.

Οι ήρωες αυτών των ταινιών ήταν δύσκολο να προσεγγιστούν και μπορούσαν να κινδυνέψουν από την έκθεσή τους στο φακό. Άλλοι έκρυβαν από τους δικούς τους ότι είναι άστεγοι ή κρατούμενοι κι άλλοι ήταν παγιδευμένοι στην παραβατικότητα με διαρκή τον κίνδυνο να συλληφθούν.

Οι δυσκολίες αυτών των γυρισμάτων έκαναν επιτακτική την ανάγκη για τη δημιουργία μιας ευέλικτης και διακριτικής ομάδας που έπρεπε να κινείται σε επικίνδυνες κι απαγορευμένες περιοχές ακυρώνοντας την πιεστική παντοδυναμία του αδιάκριτου κινηματογραφικού φακού.

Το αποτέλεσμα ήταν μια νέα και πολύτιμη διαδικασία που δημιουργήθηκε από τους ίδιους τους ήρωες των ταινιών. Οι ήρωες αυτοί, μέσα από τη σχέση τους με τα μέλη της ομάδας, αποφάσισαν -με δική τους πρωτοβουλία- να εκτεθούν στο φακό και να μην κρύψουν το πρόσωπό τους από την κάμερα. Ενώ αυτό είχε συμφωνηθεί μαζί τους αρχικά. Ένιωθαν ότι η διαδικασία της κινηματογράφησης λειτουργούσε ψυχοθεραπευτικά και υποστηρικτικά και τους πρόσφερε ένα νέο τρόπο επικοινωνίας: ενώ έβρισκαν ακροατές και συνομιλητές, την ίδια στιγμή -μιλώντας στην κάμερα- «άκουγαν» και οι ίδιοι τον εαυτό τους. Για αυτό άρχισαν να χρησιμοποιούν τις ταινίες ως ένα βήμα που τους επιτρέπει να μιλήσουν δημόσια, χωρίς να νιώθουν αόρατοι, και σαν ένα «όπλο» διεκδίκησης των δικαιωμάτων τους και κάθε αιτήματος τους που νιώθουν ότι σκοντάφτει στα εμπόδια της ελληνικής πραγματικότητας ή στα περιοριστικά όρια του περιθωρίου στο οποίο είναι καταδικασμένοι να ζουν.

Αναφέρω μερικά ενδεικτικά παραδείγματα:

Η Εθνική Ελλάδας Αστέγων με όπλο την ταινία κατάφερε να εξασφαλίσει χρηματοδότηση για να συμμετάσχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αστέγων στη Χιλή. Η ταινία έπεισε το ΔΣ του ιδρύματος, που τους χρηματοδότησε, ότι το ποδόσφαιρο πρόκειται για μια πετυχημένα εφαρμοσμένη διαδικασία κοινωνικοποίησης και ένταξης.

Ανήλικος φυλακισμένος μέσα από τη διαδικασία της προετοιμασίας και παραγωγής της ταινίας, που τον έκανε πρωταγωνιστή της, βρήκε τους τρόπους να μάθει ελληνικά μέσα σε 3 χρόνια στο σχολείο της φυλακής, να περάσει στο Πολυτεχνείο συμμετέχοντας στις Πανελλήνιες ως κρατούμενος, να χρησιμοποιήσει την έκθεσή του στο φακό για να διεκδικήσει μια νέα ζωή και -κυρίως, όπως είπε ο ίδιος- να γίνει εφαρμοσμένο και εμψυχωτικό παράδειγμα για άλλους κρατούμενους. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο πτυχίο της σχολής κι η ταινία του έχει εξασφαλίσει δωρεάν την νομική βοήθεια που χρειάζεται από εθελοντές νομικούς -που προέκυψαν από τους θεατές της της- ώστε να αποκτήσει την ελληνική υπηκοότητα.

Έτσι συνέβη μια αντιστροφή: ο φακός από επικίνδυνος κι αδιάκριτος εισβολέας έγινε εργαλείο διεκδίκησης για ανθρώπους που ένιωθαν περιθωριοποιημένοι και αόρατοι. Κι έτσι άρχισαν οι ίδιοι να ζητάνε την παρέμβαση του φακού σε σημαντικές στιγμές της ζωής τους για να χρησιμοποιήσουν τα βίντεο με στόχο να διεκδικήσουν πιθανές λύσεις σε προβλήματα που τους βασανίζουν. Τα γυρίσματα αυτά συνεχίστηκαν ακόμα κι όταν οι αρχικές ταινίες είχαν ολοκληρωθεί και είχαν αρχίσει να ταξιδεύουν σε φεστιβάλ, να προβάλλονται σε κινηματογραφικές αίθουσες, σε σχολεία, πανεπιστήμια, φυλακές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Την ίδια στιγμή το υλικό των ιστοριών τους εμπλουτιζόταν με νέα γυρίσματα προεκτείνοντας και διευρύνοντας τις ιστορίες των ταινιών στο χρόνο και στο χώρο και εντοπίζοντας τις πιεστικές κι άμεσες ανάγκες των ηρώων τους που συνέχιζαν να ψάχνουν λύσεις. Πως θα μπορούσε αυτό το νέο υλικό να τους βοηθήσει; Να υποστηρίξει την προσπάθειά τους;

Το έντονο ενδιαφέρον των θεατών δημιουργούσε δυναμικούς διαλόγους στις δημόσιες προβολές των ταινιών με ερωτήματα. Οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά έδιναν νέα διάσταση στις ταινίες, έσπαγαν το φόβο τού να ασχοληθεί κανείς με δύσκολα και δυσοίωνα κοινωνικά θέματα κι άνοιγαν έναν ευρύ ορίζοντα για τον τρόπο που μπορεί κάποιος να ενημερωθεί, να συνδράμει ή να βοηθηθεί μέσα σε μια εξακολουθητική κρίση που ξεπερνούσε (και ξεπερνάει) όλα τα προγνωστικά για τη διάρκειά της. Οι διάλογοι αυτοί συνεχίζονταν διαδικτυακά και οι ήρωες αυτών των ταινιών άρχισαν να γίνονται αφυπνιστικά και ενθαρρυντικά παραδείγματα για τους τρόπους που ένας αόρατος, αβοήθητος και περιθωριοποιημένος ήρωας μπορεί να διαχειριστεί τα αδιέξοδα μιας κρίσης που διαρκεί. Και των τρόπων που ένας πολίτης μπορεί να παραμένει ενεργός σε περιόδους κρίσης.

Οι ιστορίες των ταινιών, που στην αρχή έμοιαζαν αδιέξοδες κι οι ήρωές τους καταδικασμένοι, στο τέλος οδηγούσαν σε ένα happy end που δε γράφτηκε από σεναριογράφο αλλά από τους ίδιους τους περιθωριοποιημένους ήρωες στην εποχή της κρίσης: Ένα happy end, έτοιμο κάθε στιγμή να καταρρεύσει, το οποίο δρομολογούσαν οι ίδιοι με καθημερινή επιμονή και προσπάθεια.

Αυτή η διαδικασία έγινε αποκαλυπτική και για μας που την παρακολουθούσαμε πίσω από την κάμερα, αποδεικνύοντας πόσο η πραγματικότητα και το ντοκουμέντο είναι καίριας σημασίας για κάθε καλλιτέχνη αυτή τη χρονική στιγμή, και πώς οι καλλιτεχνικές δράσεις μπορούν (και πρέπει) να συναντήσουν τους αόρατους και τους αντιήρωες φέρνοντας τους σε μια δημιουργική επαφή με περισσότερους θεατές. Βασικός στόχος ήταν μια τέτοια προσέγγιση να ακυρώνει το φόβο και την τρομολαγνεία και να αποφύγει κάθε διαστρέβλωση και κάθε πορνογραφική ή ηδονοβλεπτική διάθεση στην προσέγγιση και στην αποτύπωση. Κάτι που συμβαίνει συχνά στα ειδησεογραφικά κανάλια ή στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης. Νιώσαμε επιτακτική την ανάγκη μιας τέχνης που αφουγκράζεται δυναμικά την εποχή και δε διεξάγεται περίκλειστα και αυτοαναφορικά.

Εκεί δοκιμάστηκε η παρουσία αυτών των αντιηρώων σε εκθέσεις σύγχρονης τέχνης: Στο ΕΜΣΤ, στην Μπιενάλε Βενετίας και στη Rodeo οι ήρωες αυτοί μέσα από εγκαταστάσεις βίντεο απευθύνθηκαν απευθείας στον θεατή καλώντας τον να διεισδύει σε χώρους όπου η πρόσβαση είναι δύσκολη. Και τον έκαναν αυτόπτη σε άγνωστα τοπία, συνήθως γκετοποιημένα, που προκαλούν φόβο καθώς συνοδεύονται από απειλές ότι περιέχουν ήρωες παραβατικούς και περιθωριοποιημένους. Οι κινηματογραφικές και τηλεοπτικές προβολές των ταινιών, σε συνδυασμό με τις δυνατότητες που προσφέρουν τα νέα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν σε κάποια βίντεο (interactive, 360ο λήψεις, παιγνιοποίηση, εικονική πραγματικότητα), έδιναν τη δυνατότητα στο θεατή να γίνεται αυτόπτης: να είναι παρών χωρίς να νιώθει απειλημένος, και κυρίως μέσα από τη θέαση αυτή να μπορεί να ακυρώσει άμεσα και συνοπτικά τους στερεοτυπικούς φόβους, τα σύνορα και κάθε είδους άδικους διαχωρισμούς.

Με όλα τα παραπάνω δημιουργήθηκε ένα δυναμικό υπόβαθρο για επινοητικούς κι εναλλακτικούς τρόπους προβολής των ταινιών αυτών και προβληματισμοί για το πώς διαχειρίζεται κανείς αυτή την δυναμική κοινωνική διάδραση με τους ήρωες τους.

Για παράδειγμα, η προβολή του τρέιλερ της ταινίας για τα αδέσποτα μέσα σε μια μέρα είχε μισό εκατομμύριο θεάσεις. 250 φιλοζωικές οργανώσεις από όλη την χώρα -μετά την τηλεοπτική προβολή της ταινίας- ήρθαν σε επαφή μαζί μας και επικοινώνησαν με τις οργανώσεις που πρωταγωνιστούν στην ταινία, δημιουργώντας ένα πρόσφορο έδαφος για νέους εθελοντές και υιοθεσίες αδέσποτων ζώων σε όλη την Ευρώπη.

Η ταινία αυτή γυριζόταν με κλεμμένες λήψεις από το 2011 έως το 2017 στα παρανοϊκά τοπία μιας περιοχής που έμοιαζε μακρινή κι επικίνδυνη όπως το Φαρ Ουέστ. Κι όμως ήταν ο Ασπρόπυργος, εννιά λεπτά από το κέντρο της Αθήνας. Τα περισσότερα πλάνα της ήταν γυρισμένα ανορθόδοξα με καμικάζικους τρόπους, σχεδόν κλεμμένα: μόλις έφτανε η κάμερα έβγαιναν προτεταμένα καλάσνικοφ.

Στους διαλόγους με το κοινό, μετά την κινηματογραφική προβολή της ταινίας για τα αδέσποτα τέθηκε το ερώτημα: «γιατί υποστηρίζουμε ζώα κι όχι ανθρώπους χτυπημένους από την κρίση;». Οι απαντήσεις προέκυψαν από τους ίδιους τους θεατές που ένιωθαν πώς η διαδικασία περίθαλψης των αδέσποτων κινητοποιεί και εκπαιδεύει τους πληθυσμούς περιθωριοποιημένων κι απροσπέλαστων περιοχών, οι οποίοι μέσα από την ταινία βρίσκουν βήμα να δείξουν δημόσια τον καθημερινό αγώνα της επιβίωσής τους.

Πώς θα μπορούσαν όλα αυτά τα ερωτήματα που προέκυπταν στις ταινίες αυτές  να βρουν έναν «τόπο» όπου μπορεί να συνεχίζεται ο διάλογος, η ενημέρωση και η αλληλεπίδραση; Πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένας τόπος όπου να συναντιούνται οι περιθωριοποιημένοι ήρωες με τους καλλιτέχνες και με το κοινό με αφορμή μια ταινία ή ένα καλλιτεχνικό έργο;

Απαντήσεις σε όσα με ταλαιπωρούσαν έβρισκα συχνά στις ταινίες που έχω κάνει. Και νόμιζα ότι ήταν θέμα τύχης αλλά τελικά συνειδητοποίησα ότι είναι κάτι που συμβαίνει όταν το σινεμά δε φοβάται τη ζωή. Κι αυτό που προκαλείται, απευθύνεται εξίσου δυναμικά στους δημιουργούς αλλά και στους θεατές. Κάτι που νιώθω να μου λείπει συχνά στη σύγχρονη τέχνη και στο σινεμά.

Οι «Συναντήσεις με Αξιοσημείωτους Ανθρώπους» και οι ήρωες τους έδωσαν πολύτιμες απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα, μου ‘δειξαν τους τρόπους να έρθω πιο κοντά σε δύσκολες ιστορίες και σε αληθινούς σουπερήρωες (αν και ανήκουν σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες), και κυρίως δημιούργησαν μιαν ευέλικτη κινηματογραφική ομάδα «παντός καιρού».

Οι έντονα δραστηριοποιημένοι σκηνοθέτες και οραματιστές για την πορεία του ντοκιμαντέρ στον 21ο αι. Παναγιώτης Παπαφράγκος και Γιώργος Κραββαρίτης, μέσα από την εμπειρία αυτής της διαδικασίας, βοήθησαν να σχηματιστεί η ιδέα της δημιουργίας μιας διαδραστικής και πολυμεσικής πλατφόρμας με επαυξημένο υλικό: επιπλέον ταινίες που έφτασαν τις 180. Μιας πλατφόρμας που θα περιέχει συζητήσεις με τους θεατές και μια απευθείας επαφή με τις ομάδες που υποστηρίζουν τα κύρια θέματα των ταινιών: την αστεγία, το προσφυγικό, τη μετανάστευση, την οικονομική κρίση, τον εγκλεισμό, την επανένταξη, τα αδέσποτα, την εκπαίδευση & τις καλλιτεχνικές δραστηριότητες σε χώρους κράτησης, και την καινοτομία. Έναν ελεύθερο διαδικτυακό χώρο που θα φιλοξενεί τη συνέχεια των ιστοριών, τις μετακινήσεις των ηρώων και όπου θα εξασφαλιστεί η δημιουργική και δυναμική αλληλεπίδραση των ταινιών με τους πρωταγωνιστές τους και με τους θεατές με διαδραστικό τρόπο.

Αυτή η διάδραση ηρώων, δημιουργών και κοινού που νιώθω πως σχηματοποιεί προτάσεις για μια δυναμική συνέχεια στο σινεμά που δε φοβάται τη ζωή.

H Αφροδίτη Παναγιωτάκου το πίστεψε πρώτη.  Με τη βοήθεια του Πρόδρομου Τσιαβού κι όλης της ομάδας του Onassis Culture, υποστήριξαν την ιδέα αυτή με κάθε τρόπο από την αρχή.

Ο Μισέλ Ρειγιάκ ήταν ένας ήρωας σε δύο από τις ταινίες των «Συναντήσεων με Αξιοσημείωτους Ανθρώπους»,  εισάγοντας τους κινηματογραφιστές στους τρόπους που τα νέα μέσα μπορούν να διευρύνουν την κινηματογραφική εμπειρία και να στηρίξουν την παραγωγή και διανομή των ανεξάρτητων ταινιών (κάτι που έκανε και ως διευθυντής του γαλλικού ΑΡΤΕ). Μαζί με την Submarine Channel στο Άμστερνταμ ανέλαβαν το σχεδιασμό της πλατφόρμας διαδραστικών ντοκιμαντέρ στην Ελλάδα.

Στην πλατφόρμα αυτή μπορεί να δει κανείς τις ταινίες στην κινηματογραφική εκδοχή τους αλλά και διαδραστικά. Δηλαδή, με επαυξημένο υλικό που περιλαμβάνει 180 νέες ταινίες (πέρα από τις 12 αρχικές), άρθρα, φωτογραφίες και κυρίως θα μπορεί να έρθει σε επαφή με τις ομάδες που στηρίζουν καίρια κοινωνικά θέματα και με τους ήρωες των ταινιών αυτών. Στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Μπορεί η τέχνη να προκαλέσει καίριους κοινωνικούς διαλόγους; Να αφυπνίσει και να δρομολογήσει πιθανές λύσεις ή έστω την ελπίδα; Μπορεί να σπάσει την απομόνωση και τα διαχωριστικά; Είτε κάποιος νιώθει περιθωριοποιημένος, εγκλωβισμένος κι αόρατος, είτε θέλει να μάθει, είτε είναι καλλιτέχνης, είτε ερευνητής, είτε νιώθει αντιήρωας στο περιθώριο, είτε πολίτης που ψάχνει τρόπο να ενεργοποιηθεί, είτε θέλει να βοηθήσει, είτε να βοηθηθεί.

Η Ρένια Παπαθανασίου, που ολοκλήρωσε το σχεδιασμό μαζί την Submarine, θα σας εξηγούσε από την οθόνη τον τρόπο που λειτουργεί η πλατφόρμα αν μπορούσαμε να έχουμε τώρα εδώ τη δυνατότητα προβολής. Ευτυχώς υπάρχει ένα αναλυτικό tutorial μέσα στην εφαρμογή. Μετά θα μπορούσατε να δείτε μερικά παραδείγματα του τρόπου που η κινηματογραφική εμπειρία μιας ώρας μπορεί να διευρυνθεί στο χώρο και το χρόνο και πώς αυτό παραμένει επιλογή του κάθε θεατή, ο οποίος μπορεί να διαμορφώσει την εμπειρία του όπως θέλει.

Κι αυτό είναι κάτι που δεν απειλεί την παραδοσιακή κινηματογραφική αφήγηση αφού την περιλαμβάνει και της δίνει προτεραιότητα. Αλλά συγχρόνως δε φοβάται να χρησιμοποιήσει τα νέα μέσα και το διαδίκτυο δίνοντας στους θεατές ευρύτερες δυνατότητες εμπλοκής και συμμετοχής χωρίς να αντικαθιστά την παραδοσιακή και πρωταρχική κινηματογραφική θέαση κι εμπειρία.

Εδώ μερικά ενδεικτικά παραδείγματα. Θα προτιμούσα να τα δείτε στην οθόνη. Θα προσπαθήσω να τα περιγράψω συνοπτικά αλλά μπορείτε να μπείτε στην πλατφόρμα.

Α. Συναντήσαμε τον Μαραντόνα στη φυλακή ανηλίκων Αυλώνα. Ήταν 20 ή 21. Κι αυτός δεν ήξερε πόσο ακριβώς είναι γιατί δεν ήξερε να μετράει. Είχε ήδη κάνει 3 γάμους και είχε 5 παιδιά. Έκανε μια κλοπή, τον συνέλαβαν, το ομολόγησε και βρέθηκε στη φυλακή όπου πήγε για πρώτη φορά σχολείο και όπου έμαθε να μετράει και να γράφει. Εκεί πρωταγωνίστησε σε μια θεατρική παράσταση που έγινε η βάση του σεναρίου της ταινίας Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ. Στην ταινία, ενώ ο Μαραντόνα μιλάει on camera από τη φυλακή, ο θεατής μπορεί να δει στο επαυξημένο υλικό τη ζωή του αργότερα (όταν θα αποφυλακιστεί) σε μια συγκλονιστική σκηνή όπου η αστυνομία γκρεμίζει τον παράνομο τσιγγάνικο καταυλισμό όπου θα μείνει μετά την αποφυλάκισή του. Ο Μαραντόνα μας ξύπνησε χαράματα, ώστε με τη βοήθεια της κάμερας και του συνεργείου να καταφέρει να εξασφαλίσει μια διορία από τις μπουλντόζες και ώστε να προλάβει να μεταφέρει τα πράγματά του· γιατί οι περισσότερες καλύβες γκρεμίζονταν μαζί με όλα τα περιεχόμενά τους.

Β. Υπάρχουν κάποιοι πολέμιοι της υιοθεσίας αδέσποτων από την Ελλάδα στο εξωτερικό. Ισχυρίζονται ότι τα ζώα δίνονται για πειράματα και παράνομες δραστηριότητες. Από την ταινία  «Greek Animal Rescue»  μπορείτε να δείτε δύο βίντεο με επαυξημένο υλικό και με εμφανή ολόκληρη τη διαδικασία πώς τα βρίσκει ο θεατής:

στο πρώτο 100 υιοθετημένοι σκύλοι από την Ελλάδα τρέχουν ευτυχισμένοι στην νέα τους πατρίδα, τη Βρετανία. Τα περισσότερα απ’ αυτά τα αδέσποτα βρέθηκαν τραυματισμένα στον Ασπρόπυργο με προσδόκιμο ζωής ένα χρόνο. Αυτό συνέβη άρχιζαν τα γυρίσματα της ταινίας. Η κάμερα αποτύπωσε αυτά τα ζώα, στο επαυξημένο βίντεο που θα δείτε, να ζουν ευτυχισμένα με τις νέες οικογένειές τους 5 χρόνια μετά. Διαψεύδοντας τους γιατρούς.

Στο δεύτερο βίντεο ένας υδραυλικός αποφασίζει να αλλάξει δουλειά. Επειδή εναντιώνεται στην ιδέα να θανατώνονται τα ζώα που έχουν μείνει ανάπηρα, άρχισε να κατασκευάζει (με τα υλικά του υδραυλικού) αναπηρικά αμαξίδια για ζώα πολύ πιο φτηνά από τα εισαγόμενα. Τα πιο πολλά από αυτά τα δωρίζει σε όσους δεν έχουν τη δυνατότητα να τα αγοράσουν προκειμένου να μη θανατωθεί ένα ανάπηρο ζώο και να μπορεί να τρέχει ευτυχισμένο. Τώρα έχει μια εταιρεία που τροφοδοτεί ολόκληρη την Ελλάδα.

Οι διαδρομές των ηρώων της πλατφόρμας διατρέχουν ολόκληρη την υφήλιο με αφετηρία ή σημαντικό σταθμό την Αθήνα διευρύνοντας έτσι την κάθε ιστορία στο χώρο όπως και στο χρόνο. Για παράδειγμα, η οικογένεια του Μιλάντ. Η διαδραστική εμπειρία της ιστορίας της οικογένειάς του ξεκινάει από το Αφγανιστάν και καταλήγει στη Γερμανία.  Ένα άλλο παράδειγμα ο Ανδρέας Ραπτόπουλος που χρησιμοποίησε για πρώτη φορά drones για ειρηνικούς σκοπούς, με φάρμακα και είδη πρώτης ανάγκης, πριν από οποιονδήποτε άλλον στον κόσμο. Η πορεία του από την Αθήνα περνάει από το Μπουτάν, το Λονδίνο, τις χώρες του Τρίτου Κόσμου για να φτάσει στο Σίλικον Βάλει και την Ελβετία.

Εδώ λοιπόν έχουμε το θεατή ως αυτόπτη σε δύσκολα προσπελάσιμες περιοχές και ιστορίες, τους ήρωες των ταινιών συμμέτοχους στο τελικό αποτέλεσμα και τις ταινίες «όπλα» στα χέρια τους ώστε να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους, ορατότητα και λύσεις. Και την Αθήνα ως κέντρο, αφετηρία και «τράπεζα» συγκλονιστικών ιστοριών που περιέχουν όλα τα κρίσιμα και επείγοντα θέματα της εποχής.

Και αυτά μέσα από ταινίες που γίνονται δημιουργικοί πυρήνες δράσεων σε όλες τις φάσεις τους (από την προετοιμασία τους έως και τις προβολές τους) χρησιμοποιώντας τα νέα μέσα και το διαδίκτυο που δίνουν νέες και εναλλακτικές μορφές παρουσίας τους χωρίς να αντικαθιστούν ή να απειλούν τον αρχικό προορισμό τους: τη μεγάλη οθόνη.

Η ομάδα Documatism λοιπόν, με αφετηρία όσα σας περιέγραψα, συνεχίζει και διαρκώς εμπλουτίζεται και με νέους ήρωες, συνεργάτες, καλλιτέχνες και θεματολογία· κάποιους βρήκε ήδη εδώ στο φεστιβάλ της Δράμας αυτή τη βδομάδα. Η ομάδα οργανώνει δημόσιες δράσεις που δίνουν εναλλακτικούς τρόπους παρουσίασης και διακίνησης των ταινιών της. Συγχρόνως μοιάζει με μια ανοιχτή θεματολογική τράπεζα συναρπαστικών ιστοριών και ηρώων (όπως είπε η Βαρβάρα). Τώρα δουλεύουμε εντατικά με τους Αφροέλληνες.

Το έργο “the AfroGreeks” ξεκίνησε το 2014 ως µέρος ενός δηµόσιου διαλόγου, στην Κυψέλη, για την Αφρικανική κοινότητα στην Αθήνα και συνεχίστηκε µε την παρουσία του σε εκθέσεις τέχνης ως εγκατάσταση βίντεο και ως ένα εργαστήριο που συνοδεύεται από ζωντανές εκδηλώσεις και συζητήσεις. Η πρώτη εγκατάσταση προβλήθηκε στη βιβλιοθήκη για μετανάστες «We Need Books» στην Κυψέλη και στην Καθολική εκκλησία όπου γίνονταν παράλληλα διάφορες εκδηλώσεις από την Αφρικανική Κοινότητα.  Είναι η πρώτη φορά που ακούστηκε δημόσια η λέξη Αφροέλληνας, και που κυρίως μέσω του ινσταγκραμ άρχισε να υιοθετείται από νεαρούς αφρικανικής καταγωγής που προσεγγίζουν το έργο ψαχνοντας τρόπους να εκφραστούν. Οι 140 Αφροέλληνες που πρωταγωνιστούν (ως τώρα) στα βίντεο της εγκατάστασης του έργου ζουν και δουλεύουν στην Ελλάδα, είναι περήφανοι για την καταγωγή τους, διεκδικούν το δικαίωµα να είναι καλλιτέχνες και πασχίζουν µε κάθε τρόπο να εκφραστούν. Η δημιουργική συμμετοχή τους στο συλλογικό έργο “the AfroGreeks” τους δίνει ένα βήµα έκφρασης με στόχο να γίνουν ορατοί, να δηλώσουν πως είναι καλλιτέχνες σχηματοποιώντας μια ηχηρή αντίδραση εναντίον κάθε ρατσισμού μέσα από ένα έργο τέχνης στο οποίο συμμετέχουν δημιουργικά με κάθε τρόπο.

Στα πλαίσια του έργου δουλεύει μια ομάδα κρούσης η οποία λειτουργεί συμβουλευτικά και υποστηρικτικά σε θέματα που αφορούν τους ήρωες του έργου και ευρύτερα τα παιδιά δεύτερης γενιάς στην Ελλάδα που βρίσκονται διαρκώς αντιμέτωποι με μια αμείλικτη γραφειοκρατία, με νόμους που αλλάζουν αιφνίδια, με προκαταλήψεις, διακρίσεις και εκμετάλλευση. Αυτή τη βδομάδα εδώ είχαμε δύο πετυχημένα παραδείγματα.

Η Βαρβάρα λοιπόν επέμενε να γίνει αυτή η ενημέρωση και η συνάντηση μαζί σας με στόχο να αρχίσει μια κουβέντα για τους τρόπους που διαχειρίζεται κανείς τη δυσκολία και τους τρόπους που το σινεμά μπορεί να τροφοδοτείται από την πραγματικότητα και πως μπορεί να δημιουργεί ενδιαφέρουσες διαδράσεις με τους ήρωες του, τους δημιουργούς και τους θεατές σε μια εποχή που οι συγκλονιστικές ιστορίες διαδραματίζονται παντού γύρω μας συνήθως αόρατες. Και πώς τα νέα μέσα και το διαδίκτυο μπορούν να λειτουργήσουν δημιουργικά και υποστηρικτικά στο κινηματογραφικό μέσο κι όχι μόνο ισοπεδωτικά όπως κάνουν συχνά».

Λογοτεχνικά Απογεύματα - Παρασκευή

«1821: Γυναίκες και Ελληνική Επανάσταση. Από τον οθωμανικό κόσμο στο ελεύθερο ελληνικό κράτος»

Αίθρια Λογοτεχνικά Απογεύματα

Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου

Με την παρουσίαση της ιστορικής μελέτης με τίτλο «1821: Γυναίκες και Ελληνική Επανάσταση. Από τον οθωμανικό κόσμο στο ελεύθερο ελληνικό κράτος», της ιστορικού και συγγραφέως Βασιλικής Λάζου, των εκδόσεων Δίοπτρα, έκλεισε ο φετινός κύκλος των «Αίθριων Λογοτεχνικών Απογευμάτων» του 44ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας. Η παρουσίαση που έγινε στον εξωτερικό χώρο του καφενείου Ελευθερία το απόγευμα της Παρασκευής 18 Σεπτεμβρίου, επεφύλασσε στον τέλος της και μία έκπληξη για το κοινό.

Στο βιβλίο «1821: Γυναίκες και Ελληνική Επανάσταση. Από τον οθωμανικό κόσμο στο ελεύθερο ελληνικό κράτος» εξετάζονται πολλαπλές όψεις της παρουσίας των γυναικών, από τον οθωμανικό κόσμο έως το πρώτο ελληνικό κράτος. Το βιβλίο «πραγματεύεται τη θέση των γυναικών τόσο προ Ελληνικής Επαναστάσεως, στον ελλαδικό οθωμανικό κόσμο, ποια ήταν η θέση τους, όπως αυτή αποτυπώνεται στα βιβλία και στις περιγραφές των περιηγητών που είχαμε τότε στον ελληνικό χώρο, στη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης και δη η ενεργός δράση και η συμμετοχή τους στον ίδιο τον αγώνα και βεβαίως μετά τη σύσταση του ανεξάρτητου Ελληνικού κράτους, ποια ήταν η θέση τους στη νέα Ελληνική κοινωνία» σημείωσε η κα Μπανά, υπεύθυνη του προγράμματος λογοτεχνικών εκδηλώσεων του Φεστιβάλ. Παράλληλα η κα Μπανά παρατήρησε πως πρόκειται για μία από τις δύο συνολικά μελέτες που έγιναν και εκδόθηκαν έχοντας ως θέμα τη συμβολή και τη θέση της γυναίκας στην Επανάσταση του Ελληνικού έθνους, με αφορμή την επέτειο των 200 ετών (1821-2021).

 

Από την πλευρά της η κα.Λάζου αναφερόμενη στο βιβλίο σημείωσε: «Ο πόλεμος και η επανάσταση σε όποια εποχή κι αν συμβούν δεν ευνοούν το γυναικείο φύλο. Στην ιστορία της ανθρωπότητας ετούτες οι βίαιες και αιματηρές καταστάσεις θεωρούνται υπόθεση των ανδρών. Η έννοια της σύγκρουσης και του πολέμου έχει συγκεκριμένο φύλο. Δεν χρειάζεται να ψάξει κανείς σε θεωρητικά κείμενα ή σε φιλοσοφικές αναζητήσεις για να βρει την αιτία. Η πολιτική, το δικαίωμα στην πολιτική, είναι, διαχρονικά, από πολύ παλιά ως τους δικούς μας καιρούς υπόθεση των ανδρών. Ίσως αυτό να οφείλεται στο ότι ο πόλεμος είναι υπόθεση των ανδρών, ίσως να είναι περισσότερο σύνθετο».

Η κα. Λάζου αναφέρθηκε και σε αυτές που αποτέλεσαν εξαίρεση στον κανόνα, τονίζοντας πως «πολύ λίγες ήταν εκείνες που διέψευσαν τον κανόνα. Που ξεπέρασαν τον αποκλεισμό από τα μεγάλα και σοβαρά, που πήραν μέρος στο ενεργό γράψιμο της ιστορίας. Που υπερέβησαν το ρόλο της μητέρας, της συζύγου και της νοικοκυράς. Που βγήκαν έξω από τα σπίτια όπου ήταν κλεισμένες. Έγιναν αυτές που πήγαιναν στα τείχη τα πολεμοφόδια. Αυτές που μετέφεραν υλικά και επισκεύαζαν τις οχυρώσεις. Αυτές που τύλιγαν τους τραυματίες με επιδέσμους φτιαγμένους από τα σεντόνια τους. Ήταν η κινητήρια δύναμη για τους χερόμυλους που -όταν το άλεσμα του καρπού γινόταν υπόθεση ατομική, στις πολιορκίες και στα στρατόπεδα, μετέτρεπαν με κόπο τα γεννήματα σε αλεύρι».

Η κα Λάζου σημείωσε επίσης πως «στο ανεξάρτητο ελληνικό κράτος ο πολιτικός αποκλεισμός των γυναικών που ίσχυε κατά την οθωμανική περίοδο συνεχίστηκε. Έννοιες όπως η λαϊκή κυριαρχία, η ισότητα των πολιτών, η καθολική ψηφοφορία και άλλες που διακηρύσσονταν στα Συντάγματα του Αγώνα, δεν αφορούσαν τις γυναίκες. Οι γυναίκες θεωρήθηκαν ως μια ιδιαίτερη κατηγορία «μη πολιτών», των οποίων ο αποκλεισμός από την πολιτική συμμετοχή καθοριζόταν από τη φυσική λειτουργία της μητρότητας. Οι λίγες γυναίκες, που τόλμησαν να υπερβούν τον ιδιωτικό τους ρόλο, έγιναν αποδεκτές ως εξαιρέσεις.  Έπρεπε να περάσουν 131 χρόνια, ως το 1952, για να λάβουν καθολικό δικαίωμα ψήφου  και 160 χρόνια για πλήρη νομική ισότητα. Η ιστορία συνέχισε να κυριαρχείται από ανδρικές μορφές, ιδέες και πράξεις.»

Η βραδιά έκλεισε μουσικά με τη σολίστ και καθηγήτρια μουσικής στην Καβάλα Βάσω Ζήσου, σε συνθέσεις του δραμινού συνθέτη και καθηγητή μουσικής Δημήτρη Δοξάκη. Οι συνθέσεις αυτές βασίστηκαν σε ποιητικές συλλογές της κας Μπανά και είναι η δεύτερη φορά που παρουσιάζονται στο κοινό.