Άρθρα

Βραβεία του 43ου Φεστιβάλ

ΒΡΑΒΕΙΑ ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ – 2020

Η κριτική επιτροπή του 43ου Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας , αποτελούμενη από τους

Πρόεδρο: Αργύρη Παπαδημητρόπουλου

Μέλη:
Γιάννης Στάνκογλου
Αλεξία Θεοδωράκη
Εύη Καλογηροπούλου
Ρομάννα Λόμπατς

“Το να κάνεις ταινίες είναι δύσκολο. Το να κάνεις ταινίες στην Ελλάδα, είναι ακόμη πιο δύσκολο. Εσείς όχι μόνο το κάνατε, αλλά το κάνατε και καλά. Είδαμε ταινίες που μας έβαλαν στον κόσμο τους. Ταινίες προσωπικές, τολμηρές και σπουδαίες. Και γι’ αυτό σας ευχαριστούμε πολύ”.

Κατά την τελική συνεδρίαση της αποφάσισε να απονείμει τα εξής βραβεία:

ΧΡΥΣΟΣ ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Ο Χρυσός Διόνυσος απονέμεται στην ταινία «Bella» σε σκηνοθεσία της Θέλγια Πετράκη.

BELLA

Το βραβείο συνοδεύεται από τρία έπαθλα:
Η Φίνος Φιλμ προσφέρει χρηματικό έπαθλο 4.000 ευρώ.
Η ΕΡΤ προσφέρει χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ.
Το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου προσφέρει χρηματικό έπαθλο 2.000 ευρώ.

ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΗΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Το βραβείο απονέμεται στην ταινία “Βούτα” του Δημήτρη Ζάχου.

Επειδή αυτή η ταινία μας συγκίνησε τόσο από την αρχή μέχρι το τέλος. Για μένα προσωπικά, είναι ένα τέλος που με άγγιξε τόσο που το σκέφτομαι κάθε ώρα.

ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ « ΤΩΝΙΑΣ ΜΑΡΚΕΤΑΚΗ»

Το Βραβείο απονέμεται στην ταινία «Φυσαρμόνικα Μαν» σε σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Σκούρα.

Επειδή καταφέρνει να αποσπάσει καταπληκτικές ερμηνείες τόσο από τους κεντρικούς, όσο και απ’ όλους τους περιφερειακούς ήρωές του, φτιάχνοντας μια καλοκουρδισμένη ταινία που με την ευαισθησία της μας έκλεψε την καρδιά.

Το Βραβείο συνοδεύεται: Από χρηματικό έπαθλο 3.500 ευρώ προσφορά του Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου (απονέμεται στον σκηνοθέτη) και παροχές Post Production από τη Stefilm.

Βραβείο Ντοκιμαντέρ

Το βραβείο απονέμεται στην ταινία «Τεό , ο γείτονας μου» σε σκηνοθεσία Χρήστου Καρτέρη.

Μας προβλημάτισε η απουσία περισσότερων καθαρόαιμων ταινιών τεκμηρίωσης, παρόλα αυτά ξεχωρίσαμε μια ταινία που έχει δυνατό βλέμμα, ολοζώντανο ρυθμό, χιούμορ αλλά και ευαισθησία στην παρατήρηση του ήρωά της.

Το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 3.500 € προσφορά του ΕΚΚ και από χρηματικό έπαθλο 1000€ προσφορά της ΕΡΤ.

Drama Queer

Το βραβείο απονέμεται στην ταινία «Madonna F64.0» σε σκηνοθεσία Σταύρου Μαρκουλάκη.


Φέτος, η Κριτική Επιτροπή ζητά από το Φεστιβάλ να θεσπίσει ένα βραβείο που απουσιάζει ηχηρά από τον διαγωνισμό. Ένα βραβείο που θα απονέμεται κάθε χρόνο, μέχρι να μην υπάρχουν πια άνθρωποι που στερούνται ευκαιρίες για μια ομαλή ζωή και δεν θα είναι αναγκασμένοι να υποφέρουν λόγω της διαφορετικότητάς τους.

Οι άνθρωποι έχουμε δικαίωμα σε ίσες ευκαιρίες, δικαίωμα στην αγάπη, στην ευτυχία, στην ζωή την ίδια.
Φέτος θα δώσουμε ένα βραβείο σε ταινία μικρού μήκους που τοποθετείται υπέρ της διαφορετικότητας.
Ο κινηματογράφος είναι πιο πλούσιος όταν μας συμπεριλαμβάνει όλες, όλους, όλα.

Βραβείο Σεναρίου

Το βραβείο απονέμεται στον Γιώργο Τελτζίδη για το σενάριο της ταινίας «Βούτα» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ζάχου.
Για τους κοφτερούς διαλόγους, για την πιστότητα της κάθε συνθήκης που επιλέχτηκε ώστε να συγκληθεί η αφήγηση.

Το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 3.500 € προσφορά του ΕΚΚ.

Τιμητική Διάκριση Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας

Απονέμεται στην Έλενα Τοπαλίδου για την ερμηνεία της στην ταινία «Bella» της Θέλγιας Πετράκη.
Για την ανεπιτήδευτη και ανεπανάληπτη απόδοση του voice over, την πλαστικότητα της κίνησης και την καθηλωτική δύναμη στο βλέμμα.

Τιμητική Διάκριση Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας

Απονέμεται στον Παύλο Ιορδανόπουλο για την ερμηνεία του στην ταινία «Το νόημα του Αυγούστου» του Μάνου Παπαδάκη.


Για την λιτή και συγκινητική ερμηνεία και ταυτοχρόνως συγκρατημένη και εσωτερική χρήση των εκφραστικών του μέσων.

Τιμητική διάκριση Φωτογραφίας

Απονέμεται στον Μανού Τιλίνσκι για την φωτογραφία στην ταινία «Bella» της Θέλγιας Πετράκη.
Για την ιδιαιτερότητα της κινηματογράφησης, για το αρμονικό πάντρεμα γυρίσματος και αρχειακού υλικού, για την μοναδική χρωματική της παλέτα.

Τιμητική Διάκριση Μοντάζ

Απονέμεται στην Σμαρώ Παπαευαγγέλου για το μοντάζ της ταινίας «Απόδραση από τον εύθραυστο πλανήτη» του Θανάση Τσιμπίνη.


Για την οργανικότητα του κάθε cut και τον σεβασμό στις ανάσες των ηθοποιών.

Τιμητική Διάκριση Σκηνικών

Απονέμεται στην Δανάη Ελευσινιώτη για την ταινία «Βούτα» του Δημήτρη Ζάχου.
Για την εξαιρετική απόδοση των χώρων, την πιστότητα της αναπαράστασης και την ανεπιτήδευτη και εύστοχη περιγραφή του τόπου δράσης των ηρώων.

Τιμητική Διάκριση Κοστουμιών «Ιουλία Σταυρίδου»

Απονέμεται στην Βασιλεία Ροζάνα για την ταινία «Bella» της Θέλγιας Πετράκη.
Για τον λεπτομερή ενδυματολογικό σχεδιασμό των χαρακτήρων και την συνέπεια στην ιδιαίτερη αισθητική της ταινίας.

Το βραβείο συνοδεύεται από έπαθλο 2.000€ από τον κινηματογράφο Τριανόν
Και χορηγία προς την ενδυματολόγο από την εταιρεία Enjoy

Τιμητική Διάκριση Πρωτότυπης Μουσικής

Απονέμεται στον Γιάννη Βεσλεμέ για την μουσική της ταινίας «Μελατονίνη» του Νίκου Πάστρα.


Για την Πρωτότυπη Μουσική που δίνει έντονο παλμό σε ένα πολύ ιδιαίτερο in situ project.

Τιμητική Διάκριση Σχεδιασμού Ήχου

Απονέμεται στον Κωστή Χαραμουντάνη για την ταινία «Ανθολόγιο μιας πεταλούδας» την οποία και σκηνοθέτησε.


Για την δημιουργική συρραφή και χρήση του μέσου προκειμένου να αποτελέσει ένα αναπόσπαστο κομμάτι της σύνθεσης.

Τιμητική Διάκριση Ήχου

Απονέμεται στον Σίμο Λαζαριδη για την ταινία «Το νόημα του Αυγούστου» του Μάνου Παπαδάκη.
Για την σημαντική του συμβολή στην αφήγηση της ταινίας.

Τιμητική Διάκριση Μακιγιάζ

Απονέμεται στην Ιωάννα Λυγίζου για την ταινία «Bella» της Θέλγιας Πετράκη.
Για την λεπτομερή αλλά και διακριτική συμβολή στην αναπαράσταση της εποχής.

Εύφημο Μνεία

Η εύφημος μνεία απονέμεται στην ταινία «Dakar» στον Στέλιου Μωραϊτίδη.


Στην δημιουργική ομάδα της ταινίας για την λιτή προσέγγιση, την ποιητική διάσταση και την ολοκληρωμένη ανάπτυξη μίας ιστορίας που ήταν καταδικασμένη να χαθεί.

Εύφημο Μνεία

Η εύφημος μνεία απονέμεται στην ταινία «Η κλήση» του Μάριου Ψαρά.


Για την στοχευμένη χρήση της κινηματογράφησης προκειμένου να εξυπηρετήσει την ευαίσθητη θεματική της αφήγησης.

Εύφημο Μνεία

Η εύφημος μνεία απονέμεται στην ταινία «Pashka» του Oltjon Lipe.


Για το ανατρεπτικό βλέμμα πάνω στον επαναπατρισμό ενός νέου ήρωα και την ηχηρή δυναμική της ιδέας.

Βραβείο κοινού

Στην ταινία Antivirus της Αναστασίας Σίμα.

ΒΡΑΒΕΙΑ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ – 2020

Η κριτική επιτροπή του Διεθνούς Διαγωνιστικού Τμήματος του 43ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας , αποτελούμενη από τους

Pawel Pawlikowski
Θέμις Μπαζάκα
Λευτέρης Χαρίτος
Λένα Διβάνη
Στέργιος Πάσχος

Καλησπέρα σας. Είμαστε όλοι γεννήματα της εποχής μας. Και οι άνθρωποι και τα έργα μας. Κι αυτή η αγρίως απίθανη εποχή, μάζεψε απ’ τα πέρατα του κόσμου, αγρίως παράξενους καρπούς, που απολαύσαμε στη σκοτεινή αίθουσα. Ήταν πολλοί, ήταν διαφορετικοί, ήταν ερεθιστικοί και τροφοδότησαν ατελείωτες συζητήσεις κάθε νύχτα. Σ’ αυτό το σημείο οφείλουμε να ευχαριστήσουμε τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή και τους συνεργάτες του, τους ανθρώπους που είχαν το δύσκολο έργο να επιλέξουν αυτές τις 35, ανάμεσα σε 2.000 ταινίες απ’ όλο τον κόσμο.

Στο τέλος των προβολών, μέσα απ’ όλη αυτή την πολυχρωμία, αναδύθηκαν μπροστά στα μάτια μας δύο διακριτές τάσεις και μία έλλειψη:
– Η μοναξιά, η ανυπόφορη πια, η μοναξιά που δεν μπορεί να διαχειριστεί ο άνθρωπος, που μας οδηγεί στην επόμενη τάση.
– Τη φυγή. Ολοένα και περισσότεροι νέοι δημιουργοί δραπετεύουν από την πραγματικότητα με το έργο τους. Δημιουργούν έναν ολόδικό τους κόσμο στον οποίο βάζουν αυτοί τους όρους. Δεν είναι πια ανίσχυροι.

Τέλος, ως ανησυχητική σημειώνουμε την παντελή έλλειψη ουσιαστικά πολιτικών ταινιών. Σε μια εποχή που έχει απόλυτη ανάγκη την πραγματική πολιτική σκέψη, νιώσαμε ότι οι νέοι δημιουργοί αντιλαμβάνονται την πολιτική ως ένα σικέ παιχνίδι που τους αφήνει απ’ έξω. Οπότε την αφήνουν κι εκείνοι απ’ έξω. Είναι όμως αυτό λύση; Ή μήπως αποτυπώνει την αμηχανία μιας εποχής που πεθαίνει, ενώ η καινούργια δεν έχει ακόμη γεννηθεί.

Έχοντας όλα αυτά κατά νου, προσπαθήσαμε να αναδείξουμε ταινίες που επιχείρησαν να διερευνήσουν τα όρια της κινηματογραφικής γραφής, τιμώντας παράλληλα κι έναν κινηματογράφο με ανθρώπινο πρόσωπο. Όπως θα δείτε, εναγκαλιστήκαμε τις ταινίες που παρ’ όλο που διαχειρίζονται το υπαρξιακό σκοτάδι, αφήνουν μια χαραμάδα φωτός. Μερικές φορές αυτή η χαραμάδα είναι η ίδια η ταινία που λάμπει.

Κατά την τελική συνεδρίαση, αποφάσισε να απονείμει τα εξής βραβεία

Grand Prix 2020

Απονέμεται στην ταινία “And she hisses / Σαν φίδι” της Monica Lek – Ισπανία/ΗΠΑ.


Μια ταινία που τα μέλη της επιτροπής ομόφωνα συμφώνησαν ότι αξίζει το μεγάλο βραβείο. Μια ταινία που μεγαλώνει μέσα σου, που διευρύνει τα όρια του μέσου, που τολμάει να ακουμπήσει τα άκρα, που προκαλεί την παραδοσιακή κινηματογραφική αφήγηση και κερδίζει το στοίχημα, που συνεπαίρνει με το θέμα, αλλά και με τις ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών.

Το βραβείο συνοδεύεται από 4.000 ευρώ, προσφορά της εταιρείας Raycap.

Best Director
Βραβείο Σκηνοθεσίας

Απονέμεται στην ταινία “Chen Chen” του Kargo Chen – Hong Kong.


Μια ταινία απλή, ταπεινή, τίμια, συγκινητική, μια ταινία σχεδόν θεραπευτική, που την είχε ανάγκη η ψυχή μας.

Best Southeastern European Film Award
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Νότιoανατολικής Ευρώπης

Απονέμεται στην ταινία “As if underwater / Όπως θα συνέβαιναν μέσα στο νερό” της Ανθής Δαουτάκη από την Ελλάδα.


Για την τολμηρή και ευφάνταστη σκηνοθεσία, για έναν ολόκληρο κόσμο που δημιούργησε σε ένα μοναχικό δωμάτιο και γιατί μολονότι διαπραγματεύεται ένα από τα πιο ζοφερά θέματα, μας άφησε με ένα χαμόγελο.

Best Animation Film
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων

Απονέμεται στην ταινία Portrait of Suzanne / Πορτραίτο της Σουζάν: της Izabela Plucinska – από Πολωνία / Γερμανία / Γαλλία.


Γιατί λατρέψαμε την ταινία της ξαναβραβευμένης στη Δράμα σκηνοθέτιδας, που έπλασε -μεταφορικά και κυριολεκτικά- τον πιο κωμικοτραγικό, σουρεαλιστικό, απολαυστικό ήρωα που είδαμε στο πρόγραμμά μας.

Best Production Awards “TV5 MONDE”
Ειδικό Βραβείο Αρτιότερης Παραγωγής TV5 MONDE

Απονέμεται στην ταινία “Anna” του Dekel Berenson από Ηνωμένο Βασίλειο – Ουκρανία – Ισραήλ.


Μια παραγωγή υψηλού επιπέδου, με μέτρο και αποτελεσματικότητα σε όλα τα επίπεδα. Από τους κομπάρσους, μέχρι τις επιλογές των χώρων.

Ειδικό Βραβείο Περιβάλλον & Κλιματική αλλαγή

Απονέμεται στην ταινία “The End of Suffering (a proposal) / Το τέλος του πόνου (μια πρόταση)” της Ζακλίν Λέντζου από την Ελλάδα.


Μια ταινία που καταφέρνει μεταξύ άλλων να δώσει το πιο διακριτό και ουσιαστικό οικολογικό μήνυμα του διεθνούς προγράμματος. Το σύμπαν συνομιλεί με την απεγνωσμένη ηρωίδα και της εξηγεί πως οι άνθρωποι φτιάξαμε μόνοι μας το κλουβί μας και μετατρέψαμε τη Γη σε έναν εχθρικό πλανήτη.

Το βραβείο συνοδεύεται από το ποσό των 4.000€ προσφορά της μη κερδοσκοπικής εταιρείας Κύκλωψ.

#ThisisEU- Ευρωπαϊκές Αξίες

Απονέμεται στην ταινία “Virago” της Kerli Kirch Schneider από την Εσθονία.


Μια ταινία που καταφέρνει να προσεγγίσει με χιουμοριστικό τρόπο την ιστορία, ένα προνόμιο της ευρωπαϊκής σκέψης, και να αναδείξει τις ανατολικοευρωπαϊκές πληγές. Εν προκειμένω, το βαρύ φορτίο που σήκωσαν οι γυναίκες στους ώμους τους σε μια διαλυμένη μετακομουνιστική κοινωνία.

Υποψηφιότητα EFA Drama 2020

Απονέμεται στην ταινία “Favourites / Αγαπημένοι” του Martin Monk, Αυστρία – Γερμανία.


για την απλότητά της, τη συμπαγή της κατασκευή και τους καλούς ηθοποιούς της.

Special Mention
Εύφημος Μνεία Ανδρικής Ερμηνείας

Απονέμεται στον Κωστή Κορωναίο για την ερμηνεία του στην ταινία “Πρώτος Έρωτας” του Χάρη Ραφτογιάννη – Ελλάδα/Γαλλία.


Επειδή κατάφερε να εξανθρωπίσει έναν εντελώς οριακό ήρωα

Special Mention
Εύφημος Μνεία Γυναικείας Ερμηνείας

Απονέμεται στη Στέλλα Βογιατζάκη για την ερμηνεία της στην ταινία “Όπως θα συνέβαιναν μέσα στο νερό” της Ανθής Δαουτάκη – Ελλάδα.

Επειδή κατάφερε να ενσαρκώσει τη μελαγχολία μιας μοναχικής ηρωίδας, αναδεικνύοντας με χάρη όλες τις πλευρές του σύνθετου ψυχισμού της.

Βραβείο FIPRESCI

Η κριτική επιτροπή της FIPRESCI αποτελούμενη από τους:
Ηelene Robert από την Γαλλία
Marla Jacarilla από την Ισπανία
Δέσποινα Τριανταφυλλίδου από την Ελλάδα

Απονέμουν το Βραβείο της FIPRESCI στην ταινία “The End of Suffering (a proposal) / Το τέλος του πόνου (μια πρόταση)” της Ζακλίν Λέντζου από την Ελλάδα.

Τα μέλη της επιτροπής Fipresci αποφάσισαν να δώσουν το Διεθνές Βραβείο στο “Τέλος του Πόνου” της Ζακλίν Λέντζου. Εκτιμήσαμε την αυθεντικότητα, το βάθος, και την απλότητα του έργου την αισθητική των εικόνων και την ικανότητά της να αναπτύξει μια ονειρική, εναλλακτική ταινία επιστημονικής φαντασίας. Επιπλέον, είναι μια καλή προσπάθεια να εξηγήσει μη-δυαδικές πνευματικές έννοιες.

ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΡΙΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ (ΠΕΚΚ)

«Goads», Ίρις Μπαγλανέα.

Βραβείο Τηλεοπτικού Σταθμού της Βουλής των Ελλήνων

ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΒΡΑΒΕΙΟΥ
«ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΑΞΙΕΣ» ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΣΤΟ 43ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΔΡΑΜΑΣ

Ο Τηλεοπτικός Σταθμός της Βουλής των Ελλήνων απονέμει το βραβείο «Ανθρώπινες Αξίες» σε μια ταινία του διεθνούς διαγωνιστικού προγράμματος, που αφηγείται με λιτότητα και τόλμη την απόπειρα μιας γυναίκας να προσεγγίσει τον ανήλικο γιο της, κρατούμενο σε αγροτικές φυλακές, μετά από χρόνια απουσίας της από τη ζωή του.

Το βραβείο απονέμεται στην ταινία «Στα Βήματά της» της Αναστασίας Κρατίδη.

Βραβείο κοινού

στην ταινία As if underwater της Ανθής Δαουτάκη.

ΒΡΑΒΕΙΑ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ 2020

Η κριτική επιτροπή του Διεθνούς Σπουδαστικού Τμήματος του 43ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας , αποτελούμενη από τους

Λήδα Βαρτζιώτη -Δημήτρης Τσακαλέας
Αλέξανδρος Διακοσάββας
Άλκη Πολίτη

Κατά την τελική συνεδρίαση, αποφάσισε να απονείμει τα εξής βραβεία

GRAND PRIX STUDENT
“ALMOST FAMOUS”

Στην ταινία «The best orchestra in the world» του Henning Backhaus από την Αυστρία.


Για την καίρια και γεμάτη χιούμορ αποτύπωση της ανάγκης εκπροσώπησης της διαφοτερικότητας στην τέχνη, τους θεσμούς και την κοινωνία, το σύγχρονο βλέμμα και την ελπίδα σύντομα να δηλώνουμε όλοι «κάλτσες».

SPECIAL JURY AWARD
“RISING STAR”

Στην ταινία «A mess at apartment 14» του Radu Barbu από την Ρουμανία.


Για τον ρεαλισμό στην κινηματογράφηση της καθημερινότητας, την ισορροπία ανάμεσα στην τόλμη, την απλότητα και την υποβόσκουσα ειρωνεία, τις ανεπιτήδευτες ερμηνείες και την πλήρη σκιαγράφηση πολυδιάστατων χαρακτήρων.

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ

Στην ταινία «22:47 LINIE 34» του Michael Karrer από την Ελβετία.


Για τη διαυγή μάτια και τον προσεκτικό χειρισμό μιας φλέγουσας κοινωνικής θεματικής, τους απόλυτα σημερινούς διαλόγους, τον αριστοτεχνικό ρυθμό και τον βαθιά υπαρξιακό της χαρακτήρα.

ΒΡΑΒΕΊΟ ΠΡΩΤΟΕΜΦΑΝΙΖΟΜΕΝΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ
“ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΤΣΟΥΡΙΔΗΣ”

Στην ταινία «Ρόζα Κάιρο» του Jacques Simha.
Στην ταινία «Violetta-Βιολέττα» του Φοίβου Ήμελλου.
Στην ταινία «The jar-Το βάζο» του Κυριάκου Ρόντση.

Βραβείο κοινού

στην ταινία The Jar του Κυριάκου Ρόντση.

Λογοτεχνικά Απογεύματα Παρασκευή

Θεαματικό φινάλε για τα Αίθρια Λογοτεχνικά Απογεύματα του φετινού Φεστιβάλ Δράμας με τον Παύλο Μεθενίτη να υποδέχεται την Λένα Διβάνη. Αφορμή το βιβλίο της «Ζευγάρια που έγραψαν την ιστορία της Ελλάδας”.

Η Λένα Διβάνη βρέθηκε στο φεστιβάλ και με την ιδιότητα του μέλους της κριτικής επιτροπής του Διεθνούς Διαγωνιστικού Προγράμματος. Η συγγραφέας και καθηγήτρια Ιστορίας Εξωτερικής Πολιτικής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, εξήγησε στο κοινό που κατέκλυσε τον θερινό κινηματογράφο «Αλέξανδρο» πως το βιβλίο αυτό γεννήθηκε από την επιθυμία της να «ξαναζωντανέψει» αυτούς τους ανθρώπους ώστε να ξυπνήσει το ενδιαφέρον των φοιτητών της αλλά και του κόσμου γενικότερα που συχνά θεωρεί την ιστορία κάτι το βαρετό και απρόσωπο. «Ήθελα ο κόσμος να διαβάζει γι’ αυτούς και να παρακαλάει και για άλλο, θέλησα να δείξω τους πραγματικούς ανθρώπους που κρύβονται πίσω από όλα αυτά τα ονόματα στα πρωτοσέλιδα. Και ποιός μας ξερει καλύτερα απ΄όλους; Ο σύντροφός μας. Γνωρίζει τις αδυναμίες μας και τις σκοτεινές όψεις μας…». Γι΄αυτό και επέλεξε να εστιάσει στα ζευγάρια. «Κάθε ζευγάρι από αυτά του βιβλίου, θα μπορούσαν να γίνουν ιστορία του Χόλιγουντ, όπως για παράδειγμα το τρίο Δραγούμη, Δέλτα, Κοτοπούλη».

Η Λένα Διβάνη διάβασε αποσπάσματα από το βιβλίο της, μοιράστηκε συναρπαστικές ιστορίες, όπως αυτή για τον Μπελογιάννη και την εγκυμοσύνη της Έλλης Παππά, και συνομίλησε με το κοινό. Το βιβλίο της αυτό, για το οποίο απαιτήθηκε μια απίστευτα κοπιώδης έρευνα, είναι ουσιαστικά η ιστορία της χώρας μας, από μια άλλη οπτική…

Ακολουθεί αυτούσια η παρουσίαση του Παύλου Μεθενίτη:

«Ζευγάρια που έγραψαν την ιστορία της Ελλάδας», της Λένας Διβάνη, βιογραφίες, εκδόσεις Πατάκη 2019

“Σε μια συνέντευξή της η Αντόνια Φρέιζερ είπε πως ο βιογράφος αναπόφευκτα είναι πάντα έτοιμος να σε «ξεγελάσει», και ο αναγνώστης είναι πάντα πρόθυμος να «ξεγελαστεί». Βιογράφος και αναγνώστης χορεύουν κι οι δύο μαζί ανάμεσα στην ιστορία και τη λογοτεχνία, κλείνοντας ο ένας το μάτι στον άλλο, συνένοχοι. Ας χορέψουμε λοιπόν!”

Τάδε έφη η κυρία Λένα Διβάνη, μεταξύ άλλων, στον αντί προλόγου… πρόλογό της απαντώντας στο ερώτημα που έθεσε η ίδια: Γιατί να γράψει το βιβλίο «Ζευγάρια που έγραψαν την ιστορία της Ελλάδας», από τις εκδόσεις Πατάκη.Επειδή, απαντώ αντ’ αυτής, επειδή είναι μια ωραία ιδέα, που γέννησε ένα όμορφο βιβλίο, κυρίες και κύριοι. Έτσι, τα Αίθρια Λογοτεχνικά Απογεύματα του 43ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας έχουν τη χαρά να φιλοξενούν την καθηγήτρια της Ιστορίας Εξωτερικής Πολιτικής στη Νομική Σχολή της Αθήνας, αλλά και καταξιωμένη συγγραφέα, που έχει υπογράψει δεκάδες μυθιστορήματα, διηγήματα, θεατρικά έργα, παιδικά βιβλία και σενάρια για ντοκιμαντέρ. Τα βιβλία της έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και έχουν τροφοδοτήσει, διασκευασμένα, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, άρα, η κυρία Διβάνη καλώς βρίσκεται σήμερα εδώ μαζί μας, καθώς λειτουργεί σαν συνδετικός κρίκος: συνδέει το σινεμά και με τη λογοτεχνία, και με την Ιστορία.

Το απόσταγμα του ερευνητικού μόχθου της κυρίας Διβάνη είναι ένα πολυσέλιδο βιβλίο, φίλες και φίλοι, που όμως κυλά σαν το γάργαρο νερό. Εντάξει, η Λένα είναι μαστόρισσα του λόγου, το ξέρω αυτό από τα προηγούμενα βιβλία της, αλλά εδώ υπερέβαλε εαυτήν: χρησιμοποιώντας τα αδρανή ιστορικά υλικά, και τα ζωντανά λογοτεχνικά ποικίλματα, η συγγραφέας χτίζει ένα καλλιεπές πολυώροφο βιβλίο, για να στεγάσει τα ζεύγη των ιστορικών προσωπικοτήτων, που έκαναν, εν πολλοίς, τη χώρα μας αυτή που είναι. Στα δώματα λοιπόν αυτού του φανταστικού μεγάρου, ενδιαιτώνται ο Γεώργιος Παπανδρέου και η Κυβέλη, ο Παύλος και η Φρειδερίκη, ο Νίκος Μπελογιάννης και η Έλλη Παππά, ο Ελευθέριος Βενιζέλος και η Έλενα, ο Ίων Δραγούμης, η Πηνελόπη Δέλτα και η Μαρίκα Κοτοπούλη, ο Χαρίλαος και η Σοφία Τρικούπη, ο Όθωνας και η Αμαλία, κι η Μαντώ Μαυρογένους με τον Δημήτριο Υψηλάντη. Η συγγραφέας περιγράφει τη ζωή και το έργο αυτών των ανθρώπων, αυτών των ζευγαριών, δίνοντας έμφαση στο πώς η προσωπική διαδρομή του καθενός και της καθεμιάς, και η μεταξύ τους συνάφεια, επηρέασαν τη δημόσια πορεία του προσώπου. Σεξ και πολιτική; Ναι. Ίσως. Όχι μόνο, πάντως – οι σωματικές, αλλά και ιδίως οι ψυχικές ιδιομορφίες, εκτός από τις ερωτικές σχέσεις, έπαιξαν κι αυτές το ρόλο τους στο να γίνουν όλοι αυτοί άνθρωποι ό,τι έγιναν. Και βέβαια, στο να κάνουν ό,τι έκαναν, καλό και κακό.
Όταν μιλάμε για την Τέχνη, αυτό που μετράει, και αυτό που μένει , που επιζεί του δημιουργού του, είναι, κατά τη γνώμη μου, το έργο του και μόνο. Όλοι οι άνθρωποι είμαστε ατελείς, φθαρτοί – η μοίρα μας είναι, τελικά, η λησμοσύνη. Όμως, κάποιοι, με το δακτυλικό αποτύπωμα του Θεού στο μέτωπο, δημιουργούν κάτι: ένα πίνακα, ένα βιβλίο, ένα μουσικό κομμάτι, ένα γλυπτό, που όχι απλώς είναι ανώτερο του δημιουργού του, παρά αυτονομείται από αυτόν καθώς περνά ο χρόνος, κι εντέλει γίνεται κάτι σαν κοινό κτήμα, ένα στολίδι για όλη την ανθρωπότητα, ένα κόσμημα για όλο τον κόσμο.

Έχει καμιά σημασία που ο συνθέτης της Μικρής Νυχτερινής Μουσικής κατασπαταλούσε τα λεφτά του στον τζόγο, όταν η οικογένειά του δυσκολευόταν να τα φέρει βόλτα, ή το ότι ο συγγραφέας του Γιούγκερμαν στρίμωχνε υπηρέτριες στο πλυσταριό όταν η οικογένειά του κοιμόταν στο κάτω πάτωμα, ή το ότι ο άνθρωπος που απεικόνισε το υποσυνείδητο, εκείνα τα απίστευτα ρευστά ρολόγια, ήταν παθολογικά τσιγκούνης και φραγκοφονιάς; Μειώνεται, έστω και ελάχιστα, η αξία του έργου, όταν η βιογραφική έρευνα αποδείξει πως ο δημιουργός του ήταν ένας κόπανος, όπως άλλωστε είμαστε περιστασιακώς όλοι οι άνθρωποι;

Εμένα τουλάχιστον, ως καταναλωτή πνευματικών προϊόντων, δεν με ενδιαφέρει να μάθω για το σκοτάδι, που ο δημιουργός ανέμειξε με το εντός του φως, για να φτιάξει ένα αριστούργημα, που κάνει τη ζωή μου βιώσιμη – και τα δύο εμπεριέχονται στο έργο του, κι αν προσπαθήσω να τα ξεχωρίσω, είναι σαν να ανατέμνω μια πεταλούδα, για να δώ γιατί είναι τόσο όμορφη.

Ωστόσο, άλλο πράγμα η Τέχνη, και άλλο η πολιτική, η δημόσια σφαίρα. Οπωσδήποτε έχει ενδιαφέρον να μάθουμε πως ο Χίτλερ, ας πούμε, εάν πετύχαινε σαν ζωγράφος, ενδεχομένως δεν θα αιματοκυλούσε τον κόσμο. Η συγγραφέας λέει σχετικά: «Πώς θα κατανοήσουμε τις αποφάσεις ενός δημοσίου προσώπου χωρίς να γνωρίζουμε, έστω και στοιχειωδώς, τα κίνητρά του, τα τραύματά του, τις ανομολόγητες ανάγκες του; Πώς να καταλάβεις τη στάση του Μεταξά αν δε διαβάσεις το ημερολόγιό του, όπου συνεχώς θρηνεί ότι είναι κοντός;»

Έτσι λοιπόν, φίλες και φίλοι, η πένα της Λένας λειτουργεί σαν ένας κινηματογραφικός φακός, που αφηγείται γλαφυρά τη διαδρομή, εσωτερική και εξωτερική, των προσώπων, κάνοντας ζουμ καμιά φορά σε ζουμερές λεπτομέρειες, που σε μένα τουλάχιστον ήταν άγνωστες: Δεν ήξερα, ας πούμε πως η Κυβέλη ήταν η χαϊδεμένη του Βενιζέλου, ενώ η Κοτοπούλη ήταν η αγαπημένη των βασιλικών, με τους οπαδούς των δύο παρατάξεων να σφάζονται στη ποδιά τους. Δεν γνώριζα πως τα χοντροκομμένα θεατρικά έργα που προκαλούσαν το εύκολο δάκρυ, λέγονταν «κρεμμύδια». Δεν είχα πληροφορηθεί πως η «νονά», εντός εισαγωγικών, της νόστιμης πάστας «Σεράνο», η Χιλιανή σέξι αρτίστα Ροζίτα Σεράνο ήταν, κατά πάσα πιθανότητα, μια από τις ερωμένες του Γέρου της Δημοκρατίας, του Γεωργίου Παπανδρέου, ούτε ότι ο Αιγύπτιος βασιλιά Φαρούκ την είχε πέσει στη Φρειδερίκη, η οποία είχε στενή πνευματική, και ίσως όχι μόνο, σχέση με τον Γιαν Σματς, τον ηγέτη της ρατσιστικής Νοτίου Αφρικής…

Από την κυρία Διβάνη έμαθα πως η Έλλη Παππά, η σύντροφος του Νίκου Μπελογιάννη, έβγαζε τα δόντια της στον οδοντογιατρό χωρίς αναισθησία, μήπως της ξεφύγει κανένα κομματικό μυστικό! Όπως και την περίφημη ατάκα του Ίωνα Δραγούμη στην πολυαγαπημένη του Μαρίκα Κοτοπούλη, «σε αγαπώ φρικτά», από το βιβλίο την έμαθα, ή το άλλο το υπέροχο παρατσούκλι, για τον αγγλοτραφή Χαρίλαο Τρικούπη, που τού το είχαν κολλήσει οι αντιπολιτευόμενες εφηερίδες: «Lord Trikoupington»!

Κυρίες και κύριοι, δεν θέλω να πω άλλα, να κάνω κι άλλα σπόιλερς του βιβλίου. Απλώς να συμπληρώσω πως διαβάζοντάς το κατάλαβα για μια ακόμα φορά, και εναργέστατα, πως οι άνθρωποι, και ιδιαίτερα οι Έλληνες, δεν αλλάζουν. Η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα, αλλά επαναλαμβάνεται: όταν κατάγγειλαν τον λαϊκιστή πολιτικό Ιωάννη Κωλέττη για διασπάθιση του δημοσίου χρήματος αυτός απάντησε: «και ποιος τα ‘φαγε; Οι ελληνάδες μου!» Αυτή η ρήση, που προανήγγειλε το παγκάλειο «μαζί τα φάγαμε», είναι ένα από τα ποικίλματα, όπως έλεγα στην αρχή, που θα μου μείνουν από το βιβλίο της κυρίας Διβάνη. Και κάτι τελευταίο: μακάρι τα βιβλία της Ιστορίας, διδακτικά και εκλαϊκευμένα, να ήταν τόσο ευανάγνωστα, τόσο εύκρατα, τόσο χορευτικά, όσο το βιβλίο της Λένας. Τότε, θα τα διαβάζαμε, εμείς οι Έλληνες, πολύ περισσότερο απ’ ό,τι διαβάζουμε τώρα, κι έτσι δεν θα είμασταν καταδικασμένοι να ξαναζούμε την Ιστορία μας.

 

Λογοτεχνικά Απογεύματα Πέμπτη

Εκλεκτός ο πρώτος καλεσμένος του Παύλου Μεθενίτη την Πέμπτη, και μάλιστα από τον χώρο του κινηματογράφου: ο σκηνοθέτης Δημήτρης Σοφιανόπουλος με αφορμή την κυκλοφορία της αυτοβιογραφίας; (το ερωτηματικό του ιδίου του συγγραφέα) “ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ” (εκδόσεις Ποταμός, 2019).

Ο Δημήτρης Σοφιανόπουλος, πέραν του αξιόλογου σκηνοθετικού του έργου, έχει διατελέσει Γενικός Διευθυντής Τηλεόρασης στην ΕΡΤ και αντιπρόεδρος στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, και στο βιβλίο του διηγείται με το λεπτό χιούμορ του περιστατικά από την ενδιαφέρουσα διαδρομή της ζωής του, αναφερόμενος σε πρόσωπα και πράγματα από τον χώρο της 7ης Τέχνης (και όχι μόνο).

Το δεύτερο μέρος των Αίθριων Λογοτεχνικών Απογευμάτων, ήταν αφιερωμένο στην Ανθολογία μικροδιηγήματος “ΜΕ ΜΙΑ ΣΧΕΔΙΑ- 100 λέξεις σε 100 ώρες για τη Σχεδία”, με τη συμμετοχή της ποιήτριας και δικηγόρου, Πολύνας Γ. Μπανά.

Τα έσοδα από τις πωλήσεις της Ανθολογίας, η οποία μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις “Παρατηρητής της Θράκης” θα διατεθούν στο γνωστό περιοδικό δρόμου για τους αστέγους “ΣΧΕΔΙΑ”.

Για τον πολύ ενδιαφέροντα αυτόν τόμο, μίλησε ο συγγραφέας και μέλος ΕΔΙΠ του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας του Δ.Π.Θ, Σπύρος Κιοσσές, ο ποιητής και Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας του Δ.Π.Θ., Χάρης Μιχαλόπουλος και η συγγραφέας και αρθρογράφος Φωτεινή Ναούμ. Χαιρετισμό, εκ μέρους των εκδόσεων “Παρατηρητής της Θράκης”, απηύθυνε η δημοσιογράφος Νατάσα Βαφειάδου.

Ακολουθεί αυτούσια η παρουσίαση του Παύλου Μεθενίτη:

«Πολλά χρόνια αργότερα», αυτοβιογραφία του Δημήτρη Σοφιανόπουλου, εκδόσεις Ποταμός, 2019

Φίλες και φίλοι, σήμερα τα Αίθρια Λογοτεχνικά Απογεύματα θα τιμήσουν την κομψότητα. Το Λεξικό τη ορίζει ως «χάρη, λεπτότητα, διακριτικότητα», αλλά και «γλαφυρότητα του ύφους», ενώ ετυμολογεί τη λέξη από το επίθετο «κομψός», που ίσως να προέρχεται από το αρχαίο ρήμα «κομέω-κομώ», που σημαίνει «φροντίζω, περιποιούμαι».

Τόσο ο κύριος δίπλα μου, όσο και το πόνημά του που έχω μπροστά μου, έχουν ως κύριο χαρακτηριστικό την κομψότητα. «Πολλά χρόνια αργότερα», είναι ο τίτλος της αυτοβιογραφίας του Δημήτρη Σοφιανόπουλου, που εκδόθηκε από τις εκδόσεις Ποταμός. Τώρα, στην ερώτηση γιατί να συγγράψει μια «ιλαροτραγική», όπως την χαρακτηρίζει ο ίδιος, αυτοβιογραφία, ένας κύριος που μόνο απόμαχος πρεσβύτης δεν είναι, όπως όλοι βλέπουμε, αυτό είναι κάτι που πρέπει να ρωτήσετε τον ίδιο. Ενδεχομένως το έκανε επί τούτου για να του λέει ο κόσμος το εξής: «αυτοβιογραφία γράφουν τα χούφταλα με τις εναπομείνασες ρανίδες του καταλογισμού τους, για να εξοφλήσουν τα βερεσέδια που χρωστούν στους φίλους τους, και για να τα χώσουν για ύστατη φορά στους εχθρούς τους, εξωραΐζοντας τη δημόσια εικόνα τους, πριν αποχωρήσουν από το μάταιο τούτο κόσμο καβάλα στο φτερωτό άλογο της ματαιοδοξίας τους – εσύ μόνο χούφταλο δεν είσαι, γιατί το έκανες λοιπόν;»

Λοιπόν, όποιος κι αν ήταν ο λόγος που ο απόφοιτος του Κολλεγίου Αθηνών – (παύλα)- χίπυ – (παύλα)- οικονομολόγος – (παύλα)- σκηνοθέτης – (παύλα)- Αντιπρόεδρος του Κέντρου Κινηματογράφου – (παύλα)- Γενικός Διευθυντής τηλεόρασης στην ΕΡΤ, όπως περιγράφει ο ίδιος τους σταθμούς της ακαδημαϊκής, επαγγελματικής και καλλιτεχνικής διαδρομής του, όποιος λοιπόν κι αν ήταν ο λόγος που ο Δημήτρης Σοφιανόπουλος μπήκε στον κόπο να γράψει το βιβλίο του, μεταξύ μας, μικρή σημασία έχει, για μένα τουλάχιτον. Το σημαντικό είναι το ίδιο το βιβλίο, που ξεχειλίζει κυριολεκτικά, κυρίες και κύριοι, από φίνο χιούμορ, γλωσσική καλλιέπεια, και σπαρταριστό αυτοσαρκασμό.

Ο Δημήτρης δεν είναι δανδής, δηλαδή κομψευόμενος – είναι αληθινά κομψός. Είναι ένας άνθρωπος που μπαίνει στον κόπο του άλλου, που περιποιείται και φροντίζει τους συγκαιρινούς του, λες κι έχει πάντα κατά νου αυτό το περίφημο «κομέω-κομώ», που δίνει τη λέξη «κομψός». Εάν υπάρχουν όντως οι λεγόμενες «αστικές αρετές», θα έλεγα πως ο συγγραφέας τις ενσωματώνει στο πρόσωπο και στο βιβλίο του: τακτ, χάρη, ευγένεια. Και βέβαια, προσθέστε σ’αυτές και τη φυσική δεξιότητα του αστεΐζεσθαι. Άλλωστε, μια που μιλάμε για αστικές αρετές, να θυμίσω πως η λέξη «αστείος» προέρχεται από το άστυ, την πόλη. Ο κύριος Μπαμπινιώτης είναι σαφής: αστείος είναι ο κάτοικος του άστεως, και γενικότερα ο πολιτισμένος και καλλιεργημένος άνθρωπος, ο ευφυολόγος, αυτός που διανθίζει τη ομιλία του με ευτράπελα αστεία… Ο Δημήτρης Σοφιανόπουλος δεν καλαμπουρίζει απλώς, παρά προσλαμβάνει την πραγματικότητα αστειευόμενος.
Λέω και ξαναλέω εδώ και χρόνια πως μόνο με τα πολύ σοβαρά πράγματα αξίζει να αστειευτεί κανείς, και βλέπω εδώ, με μεγάλη μου χαρά, πως ο Δημήτρης μιλά για τη ζωή, τον θάνατο, την αγάπη, τον έρωτα, τη δημιουργία, τον χωρισμό, την πολιτική, την εξουσία, τη διαφθορά, την δημοσιοϋπαλληλική αρτηριοσκλήρωση, την καλλιτεχνική ελευθερία, τον κομματισμό, το εφήμερο της ανθρώπινης ζωής, την εκλεκτικότητα της μνήμης και την αξία της φιλίας με ένα τρόπο εύχαρι, σχεδόν τραγουδιστό, καθώς αφηγείται τη ζωή του με σκηνοθετική μαεστρία.

Το βιβλίο είναι ουσιαστικά μια γραπτή ταινία, με τον σκηνοθέτη να υποδύεται τον εαυτό του πηγαίνοντας, κατά το δοκούν, μπρος – πίσω στο χρόνο. Η ελεύθερη κίνηση του Δημήτρη στον χρονικό άξονα, έχει δώσει και τον τίτλο: πολλά χρόνια αργότερα ο Δημήτρης στήνει την κάμερα στο παρόν και κοιτά από το βιζέρ τον εαυτό του, τους πολλούς και διαφορετικούς εαυτούς του: το μωρό, τον οργισμένο έφηβο, τον αντισυμβατικό χίπυ, το σοβαρό οικονομολόγο, τον φιλότιμο μάνατζερ, τον πλήρους απασχόλησης σκηνοθέτη, τον ερωτευμένο σύζυγο και στοργικό πατέρα, τον παρορμητικό ταξιδευτή, τον άρρωστο μπαλαδόρο… Όλες οι περσόνες του, κι η αλληλεπίδρασή τους με τους άλλους ανθρώπους, συνθέτουν εντέλει αυτό το μυθοποιημένο ντοκιμαντέρ, αυτή την ταινία τεκμηρίωσης, που ευτυχώς είναι καρυκευμένη, αρτυμένη με το μύθο και τη φαντασία. Ο τίτλος της είναι «ζωή», δική του και δική μας.

Αλήθεια, σπάνια έχω απολαύσει τόσο πολύ μία βιογραφία, γνωρίζοντας φυσικά πως ασφαλώς και δεν έχει και τόση σημασια η στεγνή πραγματικότητα, τα γεγονότα από λογιστική άποψη, όσο ο τρόπος που τα παρουσιάζεις. Se non e vero, e ben trovato, πράγματι, έτσι είναι, και τα περιστατικά που αφηγείται ο Δημήτρης είναι εντελώς ben trovata – κι αν δεν είναι αληθινά, θα το άξιζαν να είναι.

Οπότε, πάρτε το βιβλίο για να διαβάσετε για τους τόπους, τους ανθρώπους και τα αντικείμενα που σχετίστηκαν με τον κύριο Σοφιανόπουλο: για τα αναβράζοντα αμερικανικά Πανεπιστήμια, για τον ιερό ναό της Λεωφόρου, για τα αριστερά μούσια και τις μελιτζανοσαλάτες του σοσιαλισμού και της μπουρζουαζίας…Διαβάστε, φίλες και φίλοι των Αίθριων Λογοτεχνικών Απογευμάτων για τις παιδικές ασθένειες του Κινηματογράφου στην Ελάδα, για το μεγάλο δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό ασθενή, για τις γαστριμαργικές εκκεντρικότητες, τις οδηγικές δεξιότητες και την ασύγγνωστη αντιπάθεια που τρέφει ο συγγραφέας για τα μηχανάκια, και να με συμπαθάς Δημήτρη μου…

Διαβάστε για τους τους ανιψιούς του Θεού, τους πρωθυπουργεύσαντες, αλλά και τους αναξιοπαθήσαντες, που η παιδιόθεν φιλία τους με τον Δημήτρη έχει ακόμα κανονικές και όχι πλαστές πινακίδες κυκλοφορίας, διαβάστε για τους κουμπάρους και τις κόρες, για τους γάτους και τους μουσικούς, του συγγραφείς και τους ζωγράφους, διαβάστε για το καλειδοσκοπικό βιοτικό σύμπαν του Σοφιανόπουλου, και θα νιώσετε, φίλες και φίλοι, σαν να σας δεξιώνεται ο Δημήτρης στο ανάκτορο της μνήμης του. Είπα σκοπίμως «δεξίωση», και όχι «αριστέρωση», και θα λήξει εδώ το ζήτημα.

Λοιπόν, δεν έχω να πω πολλά ακόμα. Επιτρέψτε μου μόνο να κλείσω με δυο λόγια από τον ίδιο τον Δημήτρη Σοφιανόπουλο, που πραγματικά απηχούν το πνεύμα του βιβλίου.

«Στην Πρώτη Δημοτικού δεν έδινα δεκάρα αν ο Μιχάλης ήταν ανιψιός εθνάρχη, εμένα μ’ ένοιαζε αν θα μου πάσαρε σωστά τη μπάλα ενώ ήμουνα μόνος μου στη μικρή περιοχή. Ήταν κάτι σαν κι αυτό που μου ‘χε πει κάποιος που είχε συμμαθητή στα Ανάβρυτα τον Κωνσταντίνο, τότε διάδοχο του θρόνου και τώρα «τέως μονάρχη», δηλαδή διεθνή κοσμικό. Οι καθηγητές τον αποκαλούσαν «Υψηλότατο». Και οι μαθητές επίσης, όμως στο ποδόσφαιρο άκουγες κάτι ξεγυρισμένα «δώσε πάσα, ρε μαλάκα Υψηλότατε», καθ’ ότι προφανώς δεν είχαν σε μεγάλη υπόληψη ούτε τους τίτλους ευγενείας, αλλά ούτε και τις ποδοσφαιρικές ικανότητες του εν λόγω συμμαθητού.»

Η άλλη παράγραφος που θα σας διαβάσω, η τελευταία, κοσμεί το οπισθόφυλλο του βιβλίου: «Πολλά χρόνια αργότερα, και ενώ η μνήμη κι η νοσταλγία επιμένουν να παίζουν ένα εξανλτητικό και ανούσιο μπρα ντε φερ, ο συγγραφέας, ανίκανος να πατήσει delete και να τις αφήσει να πάνε από ‘κει που ήρθαν, γράφει μιαν ιλατροτραγική αυτοβιογραφία και μάλιστα αραδιάζει και μερικά ψέματα προσπαθώντας, λέει, όχι χωρίς κάποιαν έπαρση, να διορθώσει την πραγματικότητα και να τη φέρει πιο κοντά στην αλήθεια. Στήνει κι αυτός μια passerella de addio , όπως έκανε κάποτε ένας άλλος «καλός συνάδελφος», κι ενώ ο γερανός σηκώνεται ψηλά για το τελευταίο πλάνο, η μουσική δυναμώνει και το μελό κορυφώνεται, εκείνος συνεχίζει βλακωδώς και επίμονα να αναρωτιέται, άραγε τί ακριβώς ήρθε να κάνει σ’ αυτόν εδώ τον κόσμο, αφού ούτε το χρήμα, ούτε την εξουσία, ούτε καν την τέχνη και τη διημιουργία, ίσως ούτε τους έρωτες, πήρε ποτέ στα σοβαρά,αν και πέρασε ξυστά από όλα αυτά. Ύστερα τί μένει, THE END, έξοδος εμπρός και δεξιά της οθόνης»

Κυρίες και κύριοι, σας παραδίδω τον Δημήτρη Σοφιανόπουλο!

*«Με μια σχεδία», Ανθολογία μικροδιηγήματος
«100 λέξεις σε 100 ώρες για τη Σχεδία», Εκδόσεις «Παρατηρητής της Θράκης», 2020

Η λέξη «σχεδία», σύμφωνα με το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, δηλαδή το πρόχειρα κατασκευασμένο πλωτό μέσο από κορμούς δέντρων ή άλλο υλικό, είναι το ουσιαστικοποιημένο θηλυκό του αρχαίου επιθέτου «σχέδιος», που σημαίνει «πλησίον, κοντινός – προσωρινός, αυτοσχέδιος». Το «σχέδιο», που είναι το ουδέτερο του ίδιου επιθέτου, το αρχαίο «σχέδιον», πέρασε στα λατινικά ως «schedium», που σημαίνει «αυτοσχέδιο ποίημα», αλλά και «σχεδίασμα, γραμμικό σχέδιο». Ο λατινικός όρος έδωσε το ιταλικό «schizzo» , απ’ όπου και το γνωστό μας «σκίτσο».

Οι λέξεις αφηγούνται την ιστορία μας, την ιστορία της σκέψης, της δράσης και των συναισθημάτων μας. Την ιστορία της σκληρότητας και της αλληλεγγύης μας, της απανθρωπιάς και της ανθρωπιάς μας. Σε καιρούς ταραγμένους, μια σχεδία από λέξεις, σχεδιασμένη για να περισώσει ό,τι αξίζει να εκφραστεί, ό,τι αξίζει να διαφυλαχθεί από την ενσυναίσθησή μας, είναι ένα καλό, ένα κατάλληλο όχημα, για να μπαρκάρει η σκέψη μας, και να ταξιδέψει σε άλλους κόσμους.
Αυτή η σχεδία των λέξεων είναι μικρή. Ο ναυπηγός της, ο άνθρωπος της διπλανής μας πόρτας, του παραπάνω δρόμου, της κοντινής μας πόλης, την φτιάχνει όπως γουστάρει, με ό,τι υλικά του βρίσκονται πρόχειρα: φοβισμένα ψελλίσματα, διάτορες κραυγές, ιδιωτικούς μύθους, σπαράγματα ονείρων – είναι, όντως, ένα αυτοσχέδιο σκάφος. Κι ίσως αυτή είναι η αξία του, η αυθεντικότητά του, που περισώζεται από την μικρή του φόρμα: μέσα σε εκατό λέξεις, και να θέλεις, δεν μπορείς να πλατυάσεις, να φλυαρήσεις – υποχρεούσαι να είσαι ουσιώδης.

Πριν πώ πέντε κουβέντες για την Ανθολογία μικροδιηγήματος «Με μια σχεδία», «100 λέξεις σε 100 ώρες για τη Σχεδία», από τις Εκδόσεις «Παρατηρητής της Θράκης», επιτρέψτε μου να σας θυμίσω, φίλες και φίλοι, το πιο σύντομο, κι ενδεχομένως το πιο σπαρακτικό σύντομο διήγημα, του είδους flash story ή sudden story, που αποδίδεται στον Έρνεστ Χέμινγουέι: “For sale. Baby shoes. Never worn”. Έξι λέξεις. Έξι λέξεις στα αγγλικά, πέντε στα ελληνικά! «Πωλούνται βρεφικά παπουτσάκια, αφόρετα». Αυτό το συγκλονιστικό δείγμα λογοτεχνικού λακωνισμού έχει την μορφή της αγγελίας σε εφημερίδα. Τα εκατολεκτικά διηγήματα της ανθολογίας έχουν την μορφή μηνύματος σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης. Σύντομα, ευανάγνωστα, ίσως κωδικοποιημένα στο νέο φορμά, που όμως δεν αποστερεί από το περιεχόμενο τους χυμούς του.

Κάποιοι ίσως φρικιάσουν με αυτή, τη νέα μορφή short story, που το λέμε και μικροδιήγημα. Είναι μια ηλεκτρονική λογοτεχνία, μια ψηφιακή ποιητική, διακρίνεται από ένα ανεπίσημο ύφος και τον εξομολογητικό της τόνο, σαν να εκμυστηρεύεσαι κάτι στους followers σου, στους ακολούθους σου… Το μικροδιήγημα είναι οικείο, ατημέλητο, ίσως είναι φανατικό, είναι ένα κείμενο με πυτζάμες, ή με ρόμπα, αν μου επιτρέπετε, δηλαδή χωρίς να φορά το ταγιέρ ή το κοστούμι της «σοβαρής», εντός εισαγωγικών, λογοτεχνίας.

Δεν πειράζει όμως, δεν τρέχει τίποτα. Επιτρέψτε μου να πω, φίλες και φίλοι των Αίθριων Λογοτεχνικών Απογευμάτων του 43ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, πως τόσο στα διηγηματάκια αυτά, όσο και γενικότερα στην Τέχνη, αλλά και στη ζωή, είναι η ουσία που μετράει, είναι το νόημα, ο πυρήνας, το ζουμί. Κι από ζουμί, και τα 502 συνολικά μικροδιηγήματα, δηλαδή τα 424 που επιλέχθηκαν μαζί με τα υπόλοιπα, των επαγγελματιών συγγραφέων, έχουν μπόλικο, πιστέψτε με.

Πριν πω μερικά πράγματα για την ουσία που λέγαμε, για το ζουμί, οφείλω να σας θυμίσω το γενικό πλαίσιο της ανθολογίας: λοιπόν, μιλάμε για ένα Διαδικτυακό Διαγωνισμό μικροδιηγήματος με θέμα τη σχεδία, για να βοηθηθούν οι άστεγοι της Κομοτηνής, μέσω του περιοδικού Σχεδία. 23 Μαρτίου επιβλήθηκε η καραντίνα, και την ίδια ημερομηνία προκηρύχθηκε ο διαγωνισμός, που έληξε στις 27 Μαρτίου – δηλαδή τέσσερις μέρες, που μας κάνουν 96 ώρες, ας πούμε εκατό….

Από τις 1200 συμμετοχές, η επιτροπή, (που αποτελούνταν από τον Σπύρο Κιοσσέ, τον Χάρη Μιχαλόπουλο, τη Φωτεινή Ναούμ και την Ξανθή – Τζένη Κατσαρή), επέλεξε 424 μικροδιηγήματα. Όμως, είναι ενδιαφέρον να ακούσουμε τους ίδιους τους ανθρώπους που διάβασαν και τα χίλια διακόσια γραφτά, να μιλούν, από τον πρόλογο της έκδοσης, για τα μικροδιηγήμτα: « η συμμετοχή στον Διαγωνισμό υπήρξε εντυπωσιακή, όχι μόνο ως προς το πλήθος των συμμετοχών αλλά και ως προς τη «βιοποικιλότητά» της, δηλαδή ως προς τα θέματα, τις δι¬άφορες αφηγηματικές τεχνικές, τις γλωσσικές ιδιαιτερότητες, την ηλικία των συμμετεχόντων, το φύλο, τη γεωγραφική τους κατανομή, το κοινωνικό και μορφωτικό τους υπόβαθρο… Το ηλικιακό εύρος των συμμετεχόντων ήταν εξίσου ενδιαφέ¬ρον. Από 12 μέχρι 82 ετών, η συντριπτική πλειονότητα των συμμετεχόντων ανήκει ηλικιακά στην τρίτη και τέταρτη δε¬καετία». Όσο για το περιεχόμενο, στο προλογικό σημείωμα, αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: “Οι σχεδίες των συμμετοχών που λάβαμε, πραγματικές ή φανταστικές, του νου και της καρδιάς, ξύλινες ή χάρτινες, έπλευσαν μέσα σε αστικά τοπία, ανταριασμένα πελάγη, κλει-στά δωμάτια και παραδεισένια νησιά. Ταξίδεψαν στο μέλλον, επέστρεψαν στο παρελθόν (εδώ αξιοσημείωτη είναι η πολύ συχνή παρουσία της φιγούρας τού παππού, ο οποίος δίνει οδηγίες για την κατασκευή της σχεδίας ή για πλεύση στο τα¬ξίδι της ζωής), υποσχέθηκαν φυγή, δημιούργησαν προσδο¬κίες διεξόδου, επιβεβαίωσαν την αποτυχία και τον εγκλεισμό. Συχνή ήταν, επίσης, η παρουσία του λογοπαιγνίου μεταξύ του «σχεδία» και «σχέδια» ή το παιχνίδι του τόνου στην κε¬φαλαιογράμματη εκδοχή «ΣΧΕΔΙΑ»”.

Αυτά από εμένα, φίλες και φίλοι. Δεν θέλω να σας διαβάσω κανένα από τα εκατοντάδες διηγήματα, γιατί έτσι θα αδικήσω τα υπόλοιπα. Όλα είναι ωραία, με τον τρόπο τους, με τη λάμψη και την τρέλα τους, με τον στρωτό ή τον κουτσό βηματισμό τους, με το ξεχωριστό τους άρωμα. Δεν μπορώ να επιλέξω κανένα, όπως δεν θα έλεγα ποτέ ποιο είναι το αγαπημένο μου γράμμα στο μικροδιήγημα του Χεμνινγουέι, από τα συνολικά 25 που απαρτίζουν τις πέντε του λέξεις, με το ένα και μοναδικό τους νόημα. Ο Έρνεστ έγραψε για την απώλεια και τον σπαραγμό, αλλά όλα τα κείμενα στη ανθολογία «με μια σχεδία», σχηματίζουν, σαν ψηφίδες, μία λέξη: «αλληλεγγύη». Ας πιαστούμε και εμείς από αυτή τη Σχεδία, που όπως είπαμε σημαίνει στα αρχαία «η πλησίον, η κοντινή». Ας πάρουμε την ανθολογία, όχι επειδή είναι για καλό σκοπό, αλλά γιατί είναι ένα καλό βιβλίο.

Διεθνές Σπουδαστικό Πρόγραμμα

Οι προβολές θα πραγματοποιηθούν στον Κινηματογράφο Ολύμπια, Πέμπτη και Παρασκευή (24 & 25/9) στις 17:00.


Το Τμήμα παρουσιάζει 22 ταινίες από 16 χώρες –ανάμεσά τους και 3 ελληνικές .

Πέμπτη (24/09) θα προβληθούν οι εξής ταινίες:

  • The Best Orchestra in the World του Henning Backhaus, Μυθοπλασία, 14’, ΑΥΣΤΡΙΑ – Film Academy Vienna (UMDK)
  • The Jar του Κυριάκου Ρόντση, Μυθοπλασία, 10’, ΕΛΛΑΔΑ/ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ – Bournemouth Film School (AUB)
  • Sun Dog του Dorian Jespers, Μυθοπλασία, 19’, ΒΕΛΓΙΟ – Royal Academy of Fine Arts / University College Ghent (KASK)
  • My Fat Arse and I της Yelyzaveta Pysmak, Κινούμενα Σχέδια, 10’, ΠΟΛΩΝΙΑ – Polish National Film School Lodz (PWSF TViT)
  • Illusion Bleue της Tea Tannoury, Μυθοπλασία, 15’, ΛΙΒΑΝΟΝ / ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ – Notre Dame University – Louaize (NDU)
  • Fine της Maya Yadlin, Μυθοπλασία, 9’, ΙΣΡΑΗΛ – Minshar School of Art
  • In the Eye of the Beholder των Vanja Victor Kabir Tognola and Jan-David Bolt, Ντοκιμαντέρ, 8’, ΕΛΒΕΤΙΑ – Zurich University of the Arts / Department of Performing Arts and Film (ZHdK)
  • Last Day του Szu-Wei Chen, Μυθοπλασία, 11’, ΗΠΑ – Columbia University
  • Austral Fever του Thomas Woodroffe, Μυθοπλασία, 21’, ΧΙΛΗ – University of Chile’s Institute of Communications and Image / Demre Universidad de Chile
  • Violetta του Φοίβου Ήμελλου, Μυθοπλασία, 15’, ΕΛΛΑΔΑ – New York College

Στο σύντομο αυτό βίντεο που ακολουθεί, οι σκηνοθέτες συστήνονται στο κοινό του Φεστιβάλ αλλά και παρουσιάζουν τις ταινίες τους!

Video ThumbnailΟι προβολές θα πραγματοποιηθούν στον Κινηματογράφο Ολύμπια, Πέμπτη και Παρασκευή (24 & 25/9) στις 17:00. Το Τμήμα παρουσιάζει 22 ταινίες από 16 χώρες –ανάμεσά τους και 3 ελληνικές . Πέμπτη (24/09) θα προβληθούν οι εξής ταινίες: The Best Orchestra in the World του Henning Backhaus, Μυθοπλασία, 14

Παρασκευή (25/09) συνεχίζονται οι προβολές του Διεθνούς Σπουδαστικού Προγράμματος:

  • Under the Heavens του Gustavo Milan, Μυθοπλασία, 17’, ΒΡΑΖΙΛΙΑ – New York University (NYU) /Tisch
  • Patron Saint του Georden West, Πειραματική, 8’, ΗΠΑ – Emerson College
  • A Mess at Apartment 14 του Radu Barbu, Μυθοπλασία, 15’, ΡΟΥΜΑΝΙΑ – UNATC, I.L.CARAGIALE
  • 22:47 Linie 34 του Michael Karrer, Μυθοπλασία, 10’ ΕΛΒΕΤΙΑ – Zurich University of the Arts / Department of Performing Arts and Film (ZHdK)
  • Development του Nikola Vučinić, 21’, Μυθοπλασία, ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ – Faculty of Dramatic Arts in Cetinje
  • Ghazaal της Ragini Bhasin, Μυθοπλασία, 15’, ΗΠΑ – Aotearoa Short Film Lab in New Zealand
  • Senescence της Phoebe Morrison, Κινούμενα Σχέδια, 4’, ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ – UCA University for the Creative Arts
  • The Insect Women της An Doyeoung, Μυθοπλασία, 16’, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΚΟΡΕΑΣ – Suwon University Film Department
  • Fire Report της Katarína Jonisová, Ντοκιμαντέρ, 15’, ΣΛΟΒΑΚΙΑ – Academy of Performing Arts / Film and Television Faculty (VSMU)
  • Something της Kasia Babicz, Μυθοπλασία, 14’, ΠΟΛΩΝΙΑ – Warsaw Film School
  • The Same Skin της Nina Hopf, Πειραματική, 5’, ΓΕΡΜΑΝΙΑ- B.F.A., Bauhaus-University, Weimar
  • Rosa Kairo του Jacques Simha, Μυθοπλασία, 14’, ΕΛΛΑΔΑ – Kapodistrian University’s Cultural Society’s Cinema Section (Π.Ο.Φ.Π.Α. κιν/κός τομέας)

Στο σύντομο αυτό βίντεο που ακολουθεί, οι σκηνοθέτες συστήνονται στο κοινό του Φεστιβάλ αλλά και παρουσιάζουν τις ταινίες τους!

Video ThumbnailΟι προβολές θα πραγματοποιηθούν στον Κινηματογράφο Ολύμπια, Πέμπτη και Παρασκευή (24 & 25/9) στις 17:00. Το Τμήμα παρουσιάζει 22 ταινίες από 16 χώρες –ανάμεσά τους και 3 ελληνικές . Πέμπτη (24/09) θα προβληθούν οι εξής ταινίες: The Best Orchestra in the World του Henning Backhaus, Μυθοπλασία, 14

Head Programmer του Διεθνούς Σπουδαστικού Προγράμματος είναι ο πολυβραβευμένος σκηνοθέτης Θανάσης Νεοφώτιστος.
Η κριτική επιτροπή απαρτίζεται από τους: Αλέξανδρο Διακοσάββα, δημοσιογράφο, Λήδα Βαρτζιώτη & Δημήτρη Τσακαλέα, σκηνοθετικό δίδυμο και Άλκη Πολίτη, σεναριογράφο, σκηνοθέτιδα.

Μπορέιτε να παρακολουθήσετε και το πρόγραμμα Online στην Πλατφόρμα μας:

https://www.dramafilmfestival.gr/online-festival/

αντίστροφη μέτρηση

H αντίστροφη μέτρηση για την έναρξη του 43ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Δράμας ξεκίνησε. Το Φεστιβάλ γυρίζει σελίδα στην ιστορία του, με νέο καλλιτεχνικό διευθυντή τον Γιάννη Σακαρίδη, που ανέλαβε καθήκοντα σε μια πρωτόγνωρη συγκυρία παγκοσμίως,  και μάλιστα σε μια περίοδο που οι Έλληνες μικρομηκάδες διαπρέπουν στα μεγάλα φεστιβάλ του εξωτερικού. Αυτός είναι και ο λόγος που  για  πρώτη φορά στην ιστορία του, το Φεστιβάλ Δράμας θα διεξαχθεί ταυτόχρονα και σε φυσικούς χώρους και online.

Με χαρά το φετινό Φεστιβάλ Δράμας ανακοινώνει τη συμμετοχή του διεθνούς φήμης Πολωνού σκηνοθέτη Πάβελ Παβλικόφσκι στην επιτροπή του Διεθνούς Διαγωνιστικού του Προγράμματος.

Η μεγάλη γιορτή των μικρομηκάδων https://www.dramafilmfestival.gr, θα πραγματοποιηθεί στις 20-26 Σεπτεμβρίου με πρωταγωνιστές τους κινηματογραφιστές και το κοινό που αγαπά και στηρίζει την ταινία μικρού μήκους. Η Δράμα, ετοιμάζεται και φέτος να υποδεχθεί τους Έλληνες μικρομηκάδες στην πιο κεφάτη γιορτή του ελληνικού σινεμά, που κάθε Σεπτέμβρη μεταμορφώνει το κέντρο της πόλης και το πανέμορφο υδάτινο πάρκο της, όπου στεγάζεται το Φεστιβάλ,  σε ένα ξέφρενο κινηματογραφικό πλατό.

Το εθνικό φεστιβάλ κινηματογράφου για τη μικρού μήκους ταινία, είναι εδώ για να αναδείξει τα νέα κινηματογραφικά ταλέντα εν τη γενέσει τους και να ενθαρρύνει την δημιουργία της ταινίας μικρού μήκους ως αυτόνομη κατηγορία που αφορά δημιουργούς κάθε ηλικίας.

Το 43ο DISFF, θα διεξαχθεί στον ανακαινισμένο θερινό κινηματογράφο Αλέξανδρο, το νέο hotspot του φεστιβάλ, την αίθουσα Ολύμπια και το Δημοτικό Ωδείο Δράμας. Παράλληλα, για πρώτη φορά, θα στηθεί ένα Drivein δίπλα στο Γήπεδο Κραχτίδη, (το κλειστό γυμναστήριο της Δράμας).

Όσοι επιθυμούν να παρακολουθήσουν το Φεστιβάλ οnline, θα πρέπει να εγγραφούν εδώ:

https://www.dramafilmfestival.gr/online-festival/

 Οι εγγραφές ξεκινούν με το άνοιγμα της πλατφόρμας, στις 20/9/20.

Συνολικά θα προβληθούν 141 ταινίες από 37 χώρες σε όλα τα προγράμματά του Φεστιβάλ.

Όπως σημειώνει ο Γιάννης Σακαρίδης, «σε μια χρονιά που όλος ο κόσμος έχει κλονιστεί από τη πανδημία, ετοιμάσαμε ένα φεστιβάλ που θα υποστηρίξει τις ταινίες και θα δώσει ελπίδες στους δημιουργούς. Σε καιρούς κρίσης οι ταινίες μπορούν να προκαλέσουν, να μας μεταφέρουν σε άλλα μέρη, να ενημερώσουν, να μαγέψουν, να μας θεραπεύσουν».

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ

Από τις 275 ελληνικές ταινίες που κατατέθηκαν φέτος (νέο ρεκόρ για το φεστιβάλ), 34 ταινίες θα διεκδικήσουν τα βραβεία της 43ης διοργάνωσης https://www.dramafilmfestival.gr/festival/greek-competition, σε ένα «σφιχτό» και ευέλικτο πρόγραμμα. Σε αυτές συγκαταλέγονται 3 ντοκιμαντέρ, 2 animation και 2 πειραματικές. Φέτος, περίπου το ένα τέταρτο των σκηνοθετών που διαγωνίζονται είναι γένους θηλυκού (οι γυναικείες υπογραφές είναι 9).

Συμμετέχουν πολλά νέα ταλέντα αλλά και αρκετοί παλιοί γνώριμοι του φεστιβάλ που έχουν διακριθεί στο παρελθόν. Η σχέση του ανθρώπου με τα ζώα μοιάζει να μονοπωλεί φέτος το ενδιαφέρον πολλών σκηνοθετών σε ταινίες πολύ διαφορετικού στυλ. Οι τρανς χαρακτήρες φιλοδοξούν να κλέψουν την παράσταση, ενώ το θέμα του κορωνοϊού, παραδόξως, απασχολεί λιγοστούς διαγωνιζόμενους -θα δούμε ωστόσο μια μετα-αποκαλυπτική γκέι ερωτική ιστορία εμπνευσμένη από την πανδημία.

Και φέτος κυριαρχούν οι  θεματικές που τα τελευταία  χρόνια κεντρίζουν τους Έλληνες μικρομηκάδες: το προσφυγικό (και μάλιστα υπό το πρίσμα παιδιών) σε μια αφιλόξενη Αθήνα, η ένταξη των μεταναστών στην ελληνική κοινωνία, ο πόλεμος, η διαχείριση της απώλειας, της ανημπόριας και των γηρατειών, ο έρωτας. Τους σκηνοθέτες φαίνεται να απασχολούν έντονα οι σχέσεις παιδιών και γονιών, και ιδιαίτερα οι περιπτώσεις μπαμπάδων αλλά και μαμάδων που, απόντες για διάφορους λόγους,   «σημαδεύουν» τα παιδιά τους ανεπανόρθωτα. Δεν λείπουν οι ταινίες εποχής, τα αλληγορικά παραμύθια, οι ταινίες φαντασίας και κάποιες που πειραματίζονται έντονα με την φόρμα.

Πολλοί είναι οι δημοφιλείς ηθοποιοί που πρωταγωνιστούν στις ταινίες του διαγωνιστικού. Ενδεικτικά αναφέρουμε τους: Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη, Ανδρέα Κωνσταντίνου, Παύλο Ιορδανόπουλο, Γιώργο Κέντρο, Γιάννη Κοκιασμένο, Κίμωνα Κουρή, Νίκο Κουρή, Γιούλα Μπούνταλη, Κώστα Νικούλι, Δημήτρη Ξανθόπουλο, Μάκη Παπαδημητρίου, Καραφίλ Σένα, Μαρία Σκουλά, Κωνσταντίνα Τάκαλου,  Έλενα Τοπαλίδου, Πηνελόπη Τσιλίκα και Γιάννη Τσορτέκη.

Θα δούμε ακόμα ηθοποιούς σε ρόλο σκηνοθέτη (Χρήστος Καρτέρης) και παραγωγούς σε ρόλο συν-σεναριογράφου (Χρήστος Κ.Κωνσταντακόπουλος)

ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ

Το Φεστιβάλ, που φέτος συμπληρώνει 26 χρόνια από την διεθνοποίησή του, θα προβάλλει συνολικά   36  ταινίες από 30  χώρες.  https://www.dramafilmfestival.gr/festival/international-competition. Θα παρουσιάσει 11 διεθνείς, 2 ευρωπαϊκές  και 19 ελληνικές  πρεμιέρες.

Όπως επισημαίνει  ο Head Programmer  του Διεθνούς Διαγωνιστικού Προγράμματος Μανώλης Μελισσουργός, για πρώτη φορά  στο Διεθνές Διαγωνιστικό συμμετέχουν έξι ελληνικές ταινίες. Πρόκειται για τις εξής:  Όπως θα συνέβαιναν μέσα στο νερό της Ανθής Δαουτάκη, Στα βήματά της της Αναστασίας Κρατίδη,  Το τέλος του πόνου (μια πρόταση) της Ζακλίν Λέντζου , Goads της Ίριδας Μπαγλανέα, Βουτιά του Θύμιου Μπακατάκη και  Πρώτος Έρωτας του Χάρη Ραφτογιάννη (Γαλλία-Ελλάδα). Θα διαγωνιστεί επίσης η ταινία από την Κύπρο The Parrot Lady του Μιχάλη Καλοπαίδη.

Μερικές ακόμα από τις εκπλήξεις του φετινού προγράμματος:

  • Για πρώτη φορά οι γυναίκες δημιουργοί υπερβαίνουν σε αριθμό τους συναδέλφους τους. Από τους  σκηνοθέτες που συμμετέχουν, 19 είναι γυναίκες  και 17 άνδρες.
  • Ο Θύμιος Μπακατάκης, είναι  διακεκριμένος Διευθυντής Φωτογραφίας,  και, μεταξύ άλλων,  στενός συνεργάτης του Γιώργου Λάνθιμου (Ο θάνατος του ιερού ελαφιού, Ο αστακός,  Κυνόδοντας) . Στο Διεθνές Διαγωνιστικό του 43ου DISFF συμμετέχει με την πρώτη μικρού μήκους ταινία του, Βουτιά.
  • Στην ταινία Keep it quiet της Yaya (ΗΠΑ), πρωταγωνιστεί  η ηθοποιός του Χόλιγουντ  Rusty Schwimmer (γνωστή μας από ταινίες όπως τοTwister, η Καταιγίδα, και η  Άνιση Μάχη).
  • Φέτος το Διεθνές Διαγωνιστικό  φιλοξενεί 2 ταινίες που προκρίθηκαν στο Drama Pitching Lab του 2019: το Wild Child της Kaki Wong (Hong Kong) και το Under the same roof του Simeon Tsonchev (Βουλγαρία).
  • Τέλος, το Φεστιβάλ Δράμας, στο Διεθνές του Τμήμα, θα παρουσιάσει, σε πανελλαδική πρώτη, την πολυαναμενόμενη νέα ταινία του  Programmer του Διεθνούς Σπουδαστικού Διαγωνιστικού Θανάση Νεoφώτιστου,  Route-3 (Βοσνία, Ελλάδα),  η οποία θα προβληθεί  εκτός συναγωνισμού.

ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Στο νέο, φιλόδοξο, διαγωνιστικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ Δράμας https://www.dramafilmfestival.gr/festival/international-student-competition, επιλέχθηκαν να προβληθούν 22 ταινίες από 16 χώρες –ανάμεσά τους και 3 ελληνικές :  Violetta του Φοίβου Ήμελλου (New York College), Rosa Kairo του Jacques Simha (κινηματογραφικός τομέας Π.Ο.Φ.Π.Α.) και The Jar του Κυριάκου Ρόντση (Bournemouth Film School)

Πρόκειται για σπουδαστές  από  21 σχολές κινηματογράφου σε όλον τον κόσμο, οι 12 εξ αυτών παγκοσμίου κύρους.  Το φεστιβάλ εξασφάλισε 7 παγκόσμιες πρεμιέρες, 2  ευρωπαϊκές, 4 βαλκανικές και  9 ελληνικές.

Η δημιουργία του καινούργιου αυτού Προγράμματος, στόχο έχει να ανταποκριθεί στις ανάγκες της ελληνικής και παγκόσμιας κινηματογραφικής παραγωγής σπουδαστικών ταινιών μικρού μήκους, ενώ συνδέεται με το όραμα του Φεστιβάλ για την επικείμενη δημιουργία της Κινηματογραφικής Σχολής στη Δράμα.

Head Programmer  του Διεθνούς Σπουδαστικού Προγράμματος είναι ο πολυβραβευμένος σκηνοθέτης Θανάσης Νεοφώτιστος που ξεκίνησε την καριέρα του στο Φεστιβάλ Δράμας.

ΟΙ  ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΝΕΑ ΒΡΑΒΕΙΑ

Ο βραβευμένος με Όσκαρ πολωνός σκηνοθέτης Πάβελ Παβλικόφσκι θα έχει καλή παρέα στην κριτική επιτροπή του Διεθνούς Διαγωνιστικού: την ηθοποιό Θέμιδα Μπαζάκα, τον σκηνοθέτη Λευτέρη Χαρίτο, την συγγραφέα Λένα Διβάνη και τον σκηνοθέτη Στέργιο Πάσχο.

Στο Εθνικό Διαγωνιστικό, πρόεδρος, θα είναι ο σκηνοθέτης Αργύρης Παπαδημητρόπουλος. Τα μέλη της επιτροπής: ο Γιάννης Στάνκογλου, ηθοποιός, η Αλεξία Θεοδωράκη, σκηνογράφος- ενδυματολόγος, η Εύη Καλογηροπούλου, σκηνοθέτις και η Ρομάννα Λόμπατς, ηθοποιός.

Στο Διεθνές Σπουδαστικό τμήμα η κριτική επιτροπή απαρτίζεται από τους: Αλέξανδρο Διακοσάββα, δημοσιογράφο, Λήδα Βαρτζιώτη & Δημήτρη Τσακαλέα, σκηνοθετικό δίδυμο και Άλκη Πολίτη, σεναριογράφο, σκηνοθέτιδα.

Ως φόρο τιμής στην αγαπημένη σκηνογράφο και ενδυματολόγο Ιουλία Σταυρίδου που έφυγε τόσο άδικα από κοντά μας, το Φεστιβάλ  δίνει το όνομά της σε ένα νέο βραβείο: τιμητική διάκριση κοστουμιών «Ιουλία Σταυρίδου». Θα συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 2000€, προσφορά του κινηματογράφου ΤΡΙΑΝΟΝ.

Επίσης προστίθενται τέσσερα νέα (χρηματικά) έπαθλα από το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου στις κατηγορίες Χρυσός Διόνυσος, σενάριο, σκηνοθεσία και ντοκιμαντέρ.

Θεσπίζονται για πρώτη φορά Βραβεία Κοινού: μέσω της διαδικτυακής πλατφόρμας του Φεστιβάλ (Online Festival), οι θεατές θα μπορούν να πάρουν μέρος στην ψηφοφορία για την ανάδειξη της καλύτερης ταινίας για το Audience award  και για τα τρία διαγωνιστικά προγράμματα του φεστιβάλ.

Το Βραβείο Ντινος Κατσουρίδης μεταφέρεται στο Διεθνές Σπουδαστικό Τμήμα ως ενίσχυση προς τους έλληνες που συμμετέχουν και ενθάρρυνση για το επόμενό τους έργο.

Το βραβείο “#ThisisEU – Ευρωπαϊκές αξίες” απονέμεται από την Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα στην ταινία, η οποία θα επιλεγεί από τη Διεθνή Κριτική Επιτροπή ανάμεσα σε όλες τις ταινίες που προβάλλονται στα διάφορα διαγωνιστικά τμήματα του Φεστιβάλ και η οποία διακρίνεται για την προώθηση των αξιών στις οποίες έχει τα θεμέλια της  και προάγει η Ευρωπαϊκή Ένωση: σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ελευθερία, δημοκρατία, ισότητα, κράτος δικαίου και σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Τέλος, η Αστική μη κερδοσκοπική εταιρία «Κύκλωψ» με έδρα την Δράμα, επιχορηγεί το Ειδικό Βραβείο Περιβαλλοντικής Ευαισθησίας Περιβάλλον & Κλιματική Αλλαγή με 4000€,  στο Διεθνές Διαγωνιστικό.

Εδώ θα βρείτε περισσότερες πληροφορίες: https://www.dramafilmfestival.gr/news

DRAMA PITCHING LAB –ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ONLINE

Το Φεστιβάλ Δράμας συνεχίζει να υποστηρίζει την παραγωγή ταινιών μικρού μήκους και να επιμορφώνει τους νέους σκηνοθέτες: Στο  πλαίσιο  της εκπαιδευτικής του πλατφόρμας  DRAMA MINI TALENT LAB, διοργανώνει  και φέτος εργαστήριο Pitching Lab για την παροχή τεχνικών pitching σε σκηνοθέτες / παραγωγούς, ενώ στο Pitching Forum νέοι σκηνοθέτες και παραγωγοί από όλο τον κόσμο παρουσιάζουν το project τους, σε ένα pitch διάρκειας 5’, σε παραγωγούς και πιθανούς χρηματοδότες. Στο τέλος του Pitching Forum, οι συμμετέχοντες έχουν επίσης την ευκαιρία να οργανώσουν μεμονωμένες συναντήσεις με ενδιαφερόμενους παραγωγούς ή διευθυντές φεστιβάλ , για την πιθανή προώθηση των έργων τους.

Το Pitching Lab/Forum θα διεξαχθεί ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΑ και αποκλειστικά στην αγγλική γλώσσα.

Το Pitching Forum θα διεξαχθεί την Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου και θα είναι ανοιχτό για το κοινό σε live streaming.

Η Finos Film θα προσφέρει χρηματικό έπαθλο για το καλύτερο σχέδιο, ενώ η Authorwave υπηρεσίες εργαστηρίου post production

Το Pitching Lab, φέτος, αποφάσισε να δεχθεί 15 σχέδια, καθώς η διαδικτυακή πλατφόρμα, μπορεί να επιτρέψει τη μεγαλύτερη συμμετοχή (εδώ θα βρείτε τα πρότζεκτ που συμμετέχουν: https://www.dramafilmfestival.gr/festival/pitching-lab

Επικεφαλής του εκπαιδευτικού προγράμματος του Φεστιβάλ Δράμας, είναι η σκηνοθέτης και εκπαιδεύτρια Βαρβάρα Δούκα.  Μαζί της η δραματουργός Τζωρτζίνα Κακουδάκη.

ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Κινηματογραφοθεραπεία  με τον Pawel Pawlikovski: O σπουδαίος σκηνοθέτης θα συμμετάσχει σε μια ανοιχτή συζήτηση για την τελευταία του ταινία Ψυχρός πόλεμος. Την συζήτηση θα συντονίσει η κινηματογραφοθεραπεύτρια Ντενίς Νικολάκου. Για πρώτη φορά το Φεστιβάλ Δράμας φιλοξενεί το εν λόγω εγχείρημα με στόχο να αναδείξει την ψυχοθεραπευτική επίδραση που μπορεί να ασκήσει ένα κινηματογραφικό έργο στον θεατή μέσω του cinematherapy (Παρασκευή 25/9, 16.00, Δημοτικό Ωδείο).

Προβολή δύο προγραμμάτων μικρού μήκους με ταινίες που γυρίστηκαν κατά την διάρκεια των περιοριστικών μέτρων της πανδημίας:

Enter  σε συνεργασία με τη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση: δεν είναι ένα ακόμη ημερολόγιο καραντίνας, αλλά μια σειρά από πρωτότυπα έργα που δημιουργήθηκαν μέσα στις συνθήκες του «εδώ και τώρα». Από το Μανχάταν στο Μπρούκλιν, από την Αθήνα  μέχρι το Βερολίνο και από τα Καραντινάτα της Κεφαλονιάς έως το Λονδίνο, καλλιτέχνες απ’ όλο τον κόσμο μας υποδέχονται σπίτι τους. Μεταξύ αυτών οι Bασίλης Κεκάτος, Γιώργος Ζώης και Ευθύμης Φιλίππου.

Spaces 1 (Χώροι 1) σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Οκτώ έλληνες σκηνοθέτες γύρισαν, μετά από ανάθεση του φεστιβάλ, μια ολιγόλεπτη μικρού μήκους ταινία μέσα στο σπίτι τους, καταθέτοντας το δικό τους επίκαιρο κινηματογραφικό σχόλιο για την πρωτόγνωρη κατάσταση που βιώσαμε την Άνοιξη. Τις ταινίες υπογράφουν οι: Γιώργος Γεωργόπουλος, Ρηνιώ Δραγασάκη, Ζαχαρίας Μαυροειδής, Μίνως Νικολακάκης, Μαριάννα Οικονόμου, Σταύρος Παμπαλλής, Σύλλας Τζουμέρκας και Σταύρος Ψυλλάκης.

Παρουσιάσεις των διαγωνιζόμενων σκηνοθετών και ανοιχτή συζήτηση με το κοινό του Φεστιβάλ, καθημερινά, στον θερινό Κινηματογράφο «Αλέξανδρο» (12:00).

Short Matters 2020

Βραβευμένες ταινίες του δικτύου κινηματογραφικών φεστιβάλ της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου και υποψήφιες για το Βραβείο Καλύτερης Ευρωπαϊκής Ταινίας Μικρού Μήκους EFA 2019.

Focus on Animation https://www.dramafilmfestival.gr/focusonanimation. «Ελληνικό animation, από την εκπαίδευση στην επαγγελματική παραγωγή μικρού μήκους». Διαδικτυακή προβολή ελληνικών ταινιών κινουμένου σχεδίου στην πλατφόρμα του φεστιβάλ, σε επιμέλεια του βραβευμένου σκηνοθέτη και καθηγητή Σπύρου Σιάκα. Σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής.

Δράσεις για παιδιά.  “Μαθήματα Κινηματογραφικής Εκπαίδευσης»: το πολύπλευρο εκπαιδευτικό πρόγραμμα από το ΝΕΑΝΙΚΟ ΠΛΑΝΟ έρχεται και στη Δράμα με ένα τετραήμερο κινηματογραφικό εργαστήριο, για μαθητές πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Αίθρια Λογοτεχνικά Απογεύματα (21-25/9, Θερινός Κινηματογράφος «Αλέξανδρος», 18.00) σε παρουσίαση και επιμέλεια του συγγραφέα-δημοσιογράφου Παύλου Μεθενίτη.

Φετινοί προσκεκλημένοι είναι οι Λένα Διβάνη και Δημήτρης Σοφιανόπουλος με αφορμή τα νέα βιβλία τους “Ζευγάρια που έγραψαν την ιστορία της Ελλάδας” (Παρασκευή 25/9) και “Πολλά χρόνια αργότερα” (Πέμπτη 24/9), αντίστοιχα.

Θα παρουσιαστούν επίσης: η ανθολογία μικροδιηγήματος “100 λέξεις σε 100 ώρες για τη Σχεδία” από την Κομοτηνή, τα έσοδα της οποίας θα διατεθούν στο μηνιαίο περιοδικό δρόμου για τους άστεγους “Σχεδία” (Πέμπτη 24/9), καθώς και δύο βιβλία Δραμινών συγγραφέων: «Η Ειρήνη της Δράμας» του Φαίδωνα Πατρικαλάκι που δεν είναι πια κοντά μας, και “Τόσο ήθελε το στήθος” (ποίηση) της Καλλιόπης Εξάρχου (Τετάρτη 23/9). Η εκδήλωση θα ανοίξει την Τρίτη 22/9 με την παρουσίαση δύο σημαντικών περιοδικών: το Δραμινό περιοδικό λόγου και τέχνης “ΔΙΟΔΟΣ 66100” και το Περιοδικό για την Τέχνη και τη Ζωή “ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑΣ” (εκδότης: Kώστας Κρεμμύδας). Για τα βιβλία θα μιλήσουν εκλεκτοί καλεσμένοι –ανάμεσά τους η Δραμινή ποιήτρια και δικηγόρος Πολύνα Γ. Μπανά.

Τέλος, οι βραβευμένες ταινίες του φεστιβάλ, θα προβληθούν το απόγευμα της Κυριακής 27/9, στις 18:00, στον κινηματογράφο ΟΛΥΜΠΙΑ,

ΑΙΘΟΥΣΑ«ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ»

Στην τελετή έναρξης της 43ης διοργάνωσης θα πραγματοποιηθεί η τελετή ονοματοδοσίας της κεντρικής αίθουσας του Δημοτικού Ωδείου Δράμας σε «Αίθουσα Αντώνης Παπαδόπουλος», στη μνήμη του αείμνηστου διευθυντή του Φεστιβάλ, που έφυγε πρόωρα από κοντά μας τον περασμένο Μάρτιο.

ΡΑΝΤΕΒΟΥ (ΚΑΙ) ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Ραντεβού στην Δράμα, λοιπόν, αλλά  τον Οκτώβριο (8-14/10) και στην Αθήνα, μια που και φέτος το Ελληνικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ, οι βραβευμένες ταινίες του διεθνούς  και επιλεγμένα προγράμματα, θα προβληθούν στο «Τριανόν».

Το πρόγραμμα «Το Φεστιβάλ Δράμας ταξιδεύει», θα συνεχιστεί σε ακόμα περισσότερους προορισμούς. Πέρυσι οι ελληνικές ταινίες του Φεστιβάλ ταξίδεψαν σε 45 πόλεις και 5 χώρες (και θα ήταν πολύ περισσότερες αν δεν μεσολαβούσε η πανδημία…) αναδεικνύοντας την δυναμική του ελληνικού σινεμά εντός κι εκτός Ελλάδας.

Το Φεστιβάλ Δράμας χρηματοδοτείται από το Υπουργείο Πολιτισμού & Αθλητισμού, το Δήμο Δράμας και την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ

Εδώ, μπορείτε να επιλέξετε τις φωτογραφίες που θέλετε από όλα τα τμήματα:

https://www.dropbox.com/sh/h4kkvxvjqicokf3/AAAUmMFzAAO0L-2MFbRKf_H3a?dl=0

OI XOΡΗΓΟΙ ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ ΤΟΥ ΦΕΤΙΝΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΔΡΑΜΑΣ

Ευχαριστούμε τους χορηγούς και υποστηρικτές του Φεστιβάλ Δράμας

Βουλή των Ελλήνων
Υπουργείο Πολιτισμού & Αθλητισμού
Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης
Δήμο Δράμας 

Xoρηγοί:

ΕΡΤ
COSMOTE TV
ΤV5 Monde
Finos Film
Raycap
ΑμΚΕ ΚΥΚΛΩΨ
Τριανόν
SteFilm
Εnjoy Fashion Point
Oικογένεια Κατσουρίδη
Authorwave

Υποστηρικτές:

ΕΚΚ – Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου
Creative Europe Media Greece
ΕΚΟΜΕ
Fipresci
EFA – Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου
Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα
Γαλλική Πρεσβεία & Γενικό Προξενείο της Γαλλίας στη Θεσσαλονίκη
Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδας & Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης
Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά & Νέους
Νεανικό Πλάνο
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Στέγη Ιδρύματος Ωνάση
Κινηματογραφικά σωματεία
Σώμα Εθελοντών Σαμαρειτών Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού- Περιφερειακό Τμήμα Δράμα
Οινοπαραγωγούς Δράμας

Χορηγοί Επικοινωνίας:

ΕΡΤ, ΕΡΤ3, Δεύτερο Πρόγραμμα 103.7, Κόσμος 93.6, Η Φωνή της Ελλάδας, 102fm, 958fm, ΕΡΤ Καβάλας & ΕΡΤ Σερρών
ΤV5 Monde
ΒΟΥΛΗ  Τηλεόραση
REAL FM
ΑΘΗΝΑ 9,84
ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ – Θεσσαλονίκη
Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ
DOCUMENTO


Περισσότερες πληροφορίες:

info@dramafilmfestival.gr (Γραμματεία Φεστιβάλ Δράμας)
Γραφεία Δράμας: τηλ. 25210 47575
Γραφεία Αθήνας: τηλ. 210 3300309