Εκπαίδευση

Ζώντας στην εποχή του θεάματος και των διευρυμένων κωδικών επικοινωνίας, οι νέες ψηφιακές μορφές έκφρασης (κινηματογράφος, πολυμέσα, βίντεο διαδίκτυο), καταδεικνύουν ότι ο ρόλος του κινηματογράφου επαναπροσδιορίζεται, αποκτώντας μια νέα διάσταση, η οποία, αν χρησιμοποιηθεί σωστά από τους «πολιτιστικούς διαχειριστές» του, μπορεί να προσφέρει απεριόριστες δυνατότητες κοινωνικής μάθησης και αισθητικής καλλιέργειας στους ανήλικους θεατές.

Η παγκόσμια εμπειρία καταδεικνύει ότι η κινηματογραφική παιδεία, την οποία καλείται να εκτελέσει ο κινηματογράφος ως ένα  «άλλος»  παροχέας περιεχομένου, μπορεί να συμβάλλει σε μια πιο ρεαλιστική πρόσληψη της πραγματικότητας, ενισχύοντας την κοινωνική νοημοσύνη και την καλλιέργεια  της αισθητικής, γεφυρώνοντας έτσι τις γνώσεις των ανηλίκων με τις εμπειρίες του εξω-κινηματογραφικού κόσμου.