Συνέντευξη με την Βαρβάρα Δούκα Interview with Barbara Dukas

Director and educator Barbara Dukas, the founder and head of the Drama Film Festival’s educational program, explains everything we need to know about the Pitching Lab, which will be conducted online for the first time this year. The experienced creator and Artistic Director of the Municipal Theater of Corfu, has been the heart and soul of the popular Pitching for the past six years, and is very proud of the 21 films completed, having started out as ambitious projects at the Drama Film Festival.

Why should a film creator take part in the Drama Film Festival Pitching workshop? What are the benefits and what are the chances of actually managing to film the movie?

The Pitching workshop is truly the most ‘international’ of the festival’s International section. It requires the presence of the creators throughout, and a personal presentation of the project at the Forum. Sharing one’s ideas with colleagues who are usually within the same age group and from all over the world, means sharing each individual methodology developed through the person’s national history, their surroundings and heritage, and their personal identity, which makes it an extraordinary experience. It offers the joy of exchanging and sharing common concerns and experiences, as well as surprising twists on things you may have taken for granted. Thus, you enrich your thinking, expand your subject matter, and realize that you are not alone, a sole entity with an idea, but rather a part of a complex international ‘village’. You learn to strive for your idea through watching others struggle in the same way, possibly under even harder circumstances than your own, and simultaneously feel out the big picture by experiencing sort of a crash test on whether your project has a place in the international market, how unique it is, and where it needs to be reinforced. Numerous plans went on to other international pitchings, or progressed to script development with the experts they met through this process, and managed to generate films that did well in the international market.

Other than proper script development and successful presentation of a project to potential sponsors, is there a prize?

There are monetary awards given by FINOS FILM, financial support by the Greek Film Center, an award of post production services by AUTHORWAVE, and starting this year we will have individual resources awards, meaning script development and doctoring by our experts, as well as other means of valuable support in the development of the plans.

This year the Pitching Lab is conducted online for the first time. What are the advantages of this?

We want to ensure that all interested parties are afforded the chance to participate regardless of location, and to safeguard the internationally diverse nature of the Pitching Lab, which has accepted projects and assisted in the making of films from Haiti to Singapore, and from Canada to China. This way we secure those who are unable to travel, be it domestically or internationally, accommodate people whose other responsibilities might coincide with our dates, and replace physical presence with a virtual presence! In addition, it allows our lecturers and guest teachers from abroad to widen their engagement, advise the participants on the projects themselves, and give guidance as to their distribution once they’ve been turned into a film (new digital platforms, online festivals etc). We’d like to turn this year’s disadvantage of travel restrictions into an advantage of an enriched program, a robust team of lecturers, and the capacity to join the forum from anywhere in the world.

Pitching workshops are usually aimed at local filmmakers. Contrarily, the Drama Film Festival is open to professionals from all over the world. Why is that?

In international festivals, pitching workshops are also international, and there are well-known international workshops regardless of festivals. What I think is needed as a supportive link to local cinema, is an intermediate workshop during the year, independent of the festival, which will promote pitching as an idea, convey the skills that are necessary for short film creators to hold their own in a forum, and at the same time help participants refine their plans. Yannis Sakaridis, the new Artistic Director, is very open to efforts like this, and in general to any educational activity that may boost Greek film makers’ productions and help short films find their voice. This will engage the Festival’s Talent Lab in other fields, as it did in 2009 when it was first launched and it covered other areas like Actor Management, Editing etc.

You’ve been the heart and soul of the Drama Talent Lab (Pitching Lab, Pitching Forum) from day one. You’ve handled dozens of projects in their early stages. Are there any discernible trends or weaknesses in short film makers? Do Greeks stand out in any way?

The most common weakness that my co-workers and I have spotted is the very limited subject matter, either revolving around a central current issue, like the crisis, immigration, abuse, or thematically copying the filmmakers’ favorite movie genres, especially sci-fi and mystery. I would conclude that what’s missing is originality of ideas, and so we struggle to find the bedrock of a good pitch, which is nothing other than what is my motivation, what drives me to make this film, why does it speak to me, how is it relevant to me, where am I in the plot? At the end of the day, why do I want to make this film? There used to be another weakness: Resistance to change. I mean, doing multiple re-writes during the workshop, working on the presentation, going so far as to change the subject itself or the title, or even the focal point of the whole plot. But things have progressed nowadays, mainly because Greek filmmakers stand on equal ground as their peers within an international community that travels a lot, exchanges ideas at international events, and works in a culturally diverse environment, often with foreign collaborators. We like to believe that throughout these 6 years, Drama’s Pitching Lab has contributed significantly to this mission. At this point I’d like to acknowledge and thank all our loyal collaborators in this endeavor: Stathis Paraskevopoulos, with whom I’ve worked on the creation of the Educational Program of the Drama Film Festival since 2009, Georgina Kakoudaki who has been a stable pillar of the Pitching Lab, John Stephens, our valuable associate of three years, who’s guided our participants in understanding the importance of structure in a quality project, certain guests like Agathi Darlasi and Alexandra Boussiou, as well as our associates from abroad who all added their personal touch and helped find a place for the plans in the international sphere. Leon Herbert, Andrew Horton, Tony Watts, and, of course, our beloved Bobby Roth, whose workshops in both Drama and Athens uncovered for us all the secrets of the filmmaking process from A to Z.

How do you feel watching a project you’ve worked on in the Pitching Lab finally become a film? Is the end result very different than what you had in mind when labouring over it? How close is the final product to the original intentions on paper?

It’s vital that films get produced, and the Pitching Lab has been active for six years, has got 21 films under its belt and is preparing 3 more. Some remained as we conceived them from start to finish, others changed quite a bit in the process, either because the casting or the budget made it necessary, or because changes in the script lead them down a different path. Wrapping up a short film might seem easier that a feature film, but anyone who’s attempted it knows that’s not the case. For us it’s a celebration every time one of our “Labies” announces that they’re starting filming, because we’ve created a tight-knit, strong community of people who took part in the past 6 years, and the mutual support is astounding.

June 21, 2020

Συνέντευξη με την Βαρβάρα Δούκα

Συνέντευξη με την Βαρβάρα Δούκα για το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ Δράμας Pitching Lab

Η σκηνοθέτης και εκπαιδεύτρια Βαρβάρα Δούκα, ιδρύτρια και υπεύθυνη για το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ Δράμας, μας εξηγεί ό,τι πρέπει να ξέρουμε για το Pitching Lab που φέτος θα διεξαχθεί για πρώτη φορά online. Η έμπειρη δημιουργός και καλλιτεχνική διευθύντρια του ΔΗΠΕΘΕ Κέρκυρας, είναι εδώ και έξι χρόνια η ψυχή του δημοφιλούς Pitching, και πολύ περήφανη για τις 21 ταινίες που ολοκληρώθηκαν ξεκινώντας την πορεία τους ως φιλόδοξα πρότζεκτ στο Φεστιβάλ Δράμας.

Γιατί να συμμετάσχει κάποιος που ετοιμάζει ταινία, στο εργαστήρι Pitching του Φεστιβάλ Δράμας; Τί θα αποκομίσει και πόσο πιο πιθανό είναι να καταφέρει να γυρίσει την ταινία του;

Το εργαστήριο PITCHING του Φεστιβάλ της Δράμας, είναι πραγματικά το πιο ‘διεθνές’ από το Διεθνές τμήμα του. Απαιτεί την παρουσία των δημιουργών, σε όλη του τη διάρκεια, και την προσωπική παρουσίαση του project στο Forum. Tο να μοιραστεί κανείς τις ιδέες του, με συναδέλφους συνήθως συνομήλικους απ’ όλον τον κόσμο, σημαίνει να μοιραστεί και τη μεθοδολογία που ο καθένας αναπτύσσει, ανάλογα με την ιστορία της χώρας του, το περιβάλλον του, και τις καταβολές του, την προσωπική του ταυτότητα, γεγονός που δεν είναι μία απλή εμπειρία. Προσφέρει τη χαρά της ανταλλαγής και του μοιράσματος κοινών αγωνιών και εμπειριών, αλλά και πολλών εκπλήξεων σε θέματα που θεωρεί κανείς δεδομένα. Έτσι εμπλουτίζει τη σκέψη του, διευρύνει τη θεματολογία του, καταλαβαίνει ότι δεν είναι μόνος του, αυτοφυής, αυτός και η ιδέα του, μέσα σε αυτό το πολύπλοκο διεθνές ‘χωριό’. Μαθαίνει να αγωνίζεται για την ιδέα του, βλέποντας τον αντίστοιχο αγώνα και άλλων, και μάλιστα ίσως σε περισσότερο αντίξοες συνθήκες από αυτές που νόμιζε ότι βρίσκεται, και ταυτόχρονα, ψηλαφεί την ‘μεγάλη εικόνα’ , βιώνοντας το πρώτο crash test για το αν το project του ‘χωράει’ στην παγκόσμια αγορά, κατά πόσο αυθεντικό είναι, και που χρειάζεται στήριξη. Πολλά σχέδια, συνέχισαν και σε άλλα διεθνή pitching ή προχώρησαν την ανάπτυξη των σεναρίων τους με experts που γνώρισαν μέσα από αυτήν την διαδικασία, και έτσι κατάφεραν να υλοποιήσουν ταινίες που είχαν τύχη, και στη διεθνή αγορά.

Πέρα από την σωστή ανάπτυξη του σεναρίου και την επιτυχημένη παρουσίαση του πρότζεκτ σε δυνάμει χρηματοδότες, υπάρχει κάποιο έπαθλο;

Υπάρχουν τα χρηματικά βραβεία από την FINOS FILM, η χρηματική ενίσχυση από το ΕΚΚ, το βραβείο σε παροχές POST από την AUTHORWAVE, και από φέτος θα έχουμε και επί μέρους βραβεία ‘εις είδος’, δηλαδή ενίσχυση στην ανάπτυξη του σεναρίου από τους expert μας (development- script doctoring) και άλλα πολύτιμα στην πορεία των σχεδίων.

Φέτος, για πρώτη φορά το Pitching Lab γίνεται online. Ποια είναι τα πλεονεκτήματα της διαδικτυακής διοργάνωσης του;

Θέλουμε να μη χαθεί καμία ευκαιρία συμμετοχής ενδιαφερομένων από όποιο μέρος της γης, και να μην αλλοιωθεί ο πολυεθνικός χαρακτήρας του Pitching Lab, που έχει δεχτεί projects, και έχει βοηθήσει να γίνουν ταινίες, από την Αϊτή και τη Σιγκαπούρη, και από τον Καναδά ως την Κίνα. Αυτό σημαίνει ότι διασφαλίζουμε όλους όσους δε μπορούν να ταξιδέψουν είτε από το εξωτερικό, είτε στο εσωτερικό, δίνουμε την ευκαιρία να συμμετέχουν και άνθρωποι που ίσως το ίδιο διάστημα έχουν και άλλες υποχρεώσεις, και αντικαθιστούμε τη ‘φυσική’ παρουσία, με παρουσία on line! Μας δίνεται επίσης η δυνατότητα εισηγητές και guests teachers, που ζουν στο εξωτερικό, να έχουν μια πιο πλούσια συμμετοχή, να δώσουν συμβουλές στους συμμετέχοντες για τα ίδια τα projects, αλλά και για το πού μπορούν να τα διοχετεύσουν όταν γίνουν ταινίες (καινούριες ψηφιακές πλατφόρμες, festivals on line, ενίσχυση σχεδίων κ.α.). Θέλουμε να κάνουμε το φετινό μειονέκτημα του περιορισμού των ταξιδιών, πλεονέκτημα πλούσιου προγράμματος, ενισχυμένου team από εισηγητές, και δυνατότητα παρακολούθησης του forum, σε όλα τα μέρη της γης.

Συνήθως τα εργαστήρια Pitching απευθύνονται σε κινηματογραφιστές της χώρας διεξαγωγής του εργαστηρίου. Το Φεστιβάλ Δράμας, αντίθετα, απευθύνεται σε επαγγελματίες από όλο τον κόσμο. Γιατί;

Στα διεθνή φεστιβάλ, τα εργαστήρια pitching είναι και αυτά διεθνή, όπως υπάρχουν και πολύ γνωστά διεθνή εργαστήρια, ανεξαρτήτως φεστιβάλ. Αυτό που πιστεύω ότι πρέπει να υπάρξει ως βοηθητικός κρίκος της εντόπιας κινηματογραφίας, είναι ένα ενδιάμεσο εργαστήριο κατά τη διάρκεια του χρόνου, ανεξαρτήτως των ημερών του φεστιβάλ, που να προωθεί την έννοια του pitching, να επικοινωνεί στην κοινότητα των ‘μικρομηκάδων’, τις ικανότητες που χρειάζονται για να σταθούν σε ένα διεθνές forum, αλλά και επιπλέον να βοηθά όσους συμμετείχαν, στην περαιτέρω επεξεργασία των σχεδίων τους. Ο Γιάννης ο Σακαρίδης, ο νέος Καλλιτεχνικός Διευθυντής, είναι απόλυτα θετικός σε μία τέτοια προσπάθεια, και γενικότερα σε κάθε εκπαιδευτική δραστηριότητα που μπορεί να εξελίξει την παραγωγή των Ελλήνων κινηματογραφιστών, και να βοηθήσει τη Μικρού Μήκους Ταινία να βρει τη ‘γλώσσα’ της. Αυτό θα δραστηριοποιήσει και το Talent Lab του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας, και σε άλλα πεδία, όπως είχε συμβεί και το 2009, που ιδρύθηκε, και κάλυπτε και άλλους τομείς, όπως η Διεύθυνση Ηθοποιών, το Μοντάζ, κ.ά.

Υπήρξες από την πρώτη στιγμή η ψυχή του DramaTalent Lab (Pitching Lab, Pitching Forum). Έχουν περάσει από τα χέρια σου δεκάδες πρότζεκτ σε αρχικό στάδιο. Υπάρχουν κάποιες ευδιάκριτες τάσεις ή και αδυναμίες που παρατηρείς στους μικρομηκάδες; Υπάρχει κάτι που διαφοροποιεί τους Έλληνες;

Η συνηθέστερη αδυναμία, που έχουμε εντοπίσει και εγώ και οι συνεργάτες μου, είναι κυρίως η φτωχή θεματολογία, που ελίσσεται πάντα γύρω από ένα επίκαιρο θέμα π.χ. κρίση, προσφυγικό, κακοποίηση, ή μιμείται θεματικά, είδη που αγαπούν να βλέπουν ως ταινίες οι κινηματογραφιστές (κυρίως ταινίες μυστηρίου ή sci-fi). Θα έλεγα λοιπόν ότι λείπει η αυθεντικότητα στις ιδέες, και έτσι δυσκολευόμαστε να βρούμε και το κέντρο ενός καλού pitching, που δεν είναι άλλο από «το κίνητρο που με οδηγεί, να κάνω αυτήν την ταινία». Γιατί μιλάει αυτό το θέμα μέσα μου, σε τι με αφορά, που βρίσκομαι εγώ μέσα στην πλοκή, τελικά: ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΩ να κάνω αυτήν την ταινία; Παλαιότερα, υπήρχε και μια άλλη αδυναμία: η απροθυμία αλλαγών. Δηλαδή, να μεταγράψει κάποιος πολλές φορές το θέμα του κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου, να δουλέψει πάνω στην παρουσίαση του, αλλάζοντας ίσως και το ίδιο το θέμα του ή τον τίτλο του σχεδίου, ή ακόμα και το κέντρο βάρους της ίδιας του της πλοκής. Όμως αυτά έχουν προχωρήσει με τον καιρό, κυρίως γιατί οι Έλληνες κινηματογραφιστές, αποτελούν πλέον ισάξια μέλη μιας κινηματογραφικής κοινότητας, που ταξιδεύει πολύ, ανταλλάσσει ιδέες μέσα από διεθνείς διοργανώσεις, δουλεύει σε ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον και πολλές φορές και με ξένους συνεργάτες. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι αυτά τα 6 χρόνια το Pitching Lab της Δράμας, προσέφερε πολλά σε αυτήν την αποστολή. Θέλω εδώ να κάνω μία σημαντική αναφορά, και να ευχαριστήσω όλους τους πιστούς συνεργάτες σε αυτήν την προσπάθεια, τον Στάθη Παρασκευόπουλο που από το 2009 εργαστήκαμε για την ίδρυση του Εκπαιδευτικού προγράμματος του Φεστιβάλ στη Δράμα, τη Τζωρτζίνα Κακουδάκη που όλα αυτά τα χρόνια παρέμεινε σταθερός πυλώνας του Pitching Lab, τον John Stephens, επί τρία χρόνια σημαντικό συνεργάτη μας, ο οποίος βοήθησε να κατανοήσουν οι συμμετέχοντες τη σημασία στη δομή ενός καλού project, τους guests όπως η Αγάθη Δαρλάση, και η Αλεξάνδρα Μπουσσίου, αλλά και τους συνεργάτες από το εξωτερικό, που βάλανε τη δική τους πινελιά στο να βοηθήσουν να βρουν τα σχέδια τη θέση τους σε ένα διεθνές γίγνεσθαι. Τον Leon Herbert, Andrew Horton, τον Tony Watts, και φυσικά τον αγαπημένο Bobby Roth, που με τα εργαστήρια του στη Δράμα και στην Αθήνα, μας μύησε με το βλέμμα του, στα μυστικά όλης της κινηματογραφικής διαδικασίας από το Α ως το Ω.

Βλέποντας projects πάνω στα οποία έχετε δουλέψει στο Pitching Lab να γίνονται τελικά ταινίες, πώς νιώθεις; Είναι πολύ διαφορετικό το τελικό αποτέλεσμα από αυτό που είχατε στο μυαλό σας δουλεύοντας εντατικά τόσες μέρες; Τελικά πόσο κοντά σε αυτό που υπήρξε ως πρόθεση στο χαρτί βρίσκεται μια ταινία;

Είναι εξαιρετικά σημαντικό να παράγονται ταινίες, και το Pitching Lab, μετράει στα έξι χρόνια λειτουργίας του, ήδη 21 ταινίες στο ενεργητικό του, και ετοιμάζονται άλλες τρεις. Άλλες ξεκίνησαν και τελείωσαν όπως τις φανταστήκαμε πριν οι λέξεις γίνουν εικόνες, άλλες άλλαξαν πολύ στην πορεία, είτε γιατί οι συνθήκες, το casting ή ο προϋπολογισμός τους επέβαλαν αλλαγές, είτε γιατί αλλαγές στο σενάριο τους οδήγησε σε άλλα μονοπάτια. Το να τελειώσει κανείς μία μικρού μήκους ταινία, μπορεί να φαντάζει πιο εύκολο απ’ ότι μια μεγάλου μήκους, αλλά όσοι το επιχειρούν, ξέρουν καλά ότι δεν είναι. Για μας, είναι μία γιορτή κάθε φορά που ένας από τα «Labάκια» μας, αναγγέλλει ότι μπαίνει σε γυρίσματα, γιατί έχουμε μια αγαπημένη και ισχυρή κοινότητα από τους ανθρώπους που συμμετείχαν όλα αυτά τα έξι χρόνια, και η αλληλοϋποστήριξη μεταξύ τους, είναι συγκινητική.

Συνέντευξη του Γιάννη Σακαρίδη

Η Κέλυ Σταμούλη από dikastiko.gr μίλησε με τον σκηνοθέτη Γιάννη Σακαρίδη για τον Καθηγητή κ. Τσιόδρα, το Netflix, το Φεστιβάλ Δράμας, την κορυφαία ταινία του “Amerika Square” και άλλα ενδιαφέροντα.

Ολόκληρη η συνέντευξη του Γιάννη Σακαρίδη

1.- Καθηγητής κ. Τσιόδρας. Ποια χαρακτηριστικά τον έχουν καταστήσει πρωταγωνιστή της καθημερινότητάς μας;

Παρακολούθησα τον κ. Τσιόδρα, όταν συνειδητοποίησα ότι οι συζητήσεις με φίλους και συνεργάτες σταματούσαν απότομα λίγο πριν τις 6. Τις τελευταίες βδομάδες, οι πράξεις και τα λόγια των διάσημων και των σταρς δεν έχουν τόσο μεγάλη σημασία όσο των επιστημόνων και των γιατρών. Οι celebrities, οι rich and famous, παρά τις προσπάθειες τους, δεν επειρεάζουν την ηθική πυξίδα. Κανένας απ’ αυτούς δεν είναι ο μαγνητικός Βορράς της συνείδησης μας. Όπως ο Dr Fauci στην Αμερική, έτσι και ο Λοιμοξιολόγος Σωτήρης Τσιόδρας στην Ελλάδα, είναι ο σταρ των ημερών μας. Με ψυχραιμία ανακοινώνει και αναλύει τα στατιστικά μιας παράξενης κρίσης. Αν και υπάρχει μια νοσηρή αισιοδοξία και ένας ενθουσιασμός για μια σκληρή κατάσταση, ο κ. Τσιόδρας είναι πράγματι αξιολάτρευτος για πάρα πολλούς λόγους. Μας θυμίζει κάποιον συμμαθητή μας, που πάντα ήταν διαβασμένος, ήξερε απ’ έξω το μάθημα, αλλά ποτέ δεν έκανε επίδειξη της σοφίας του. Μας έπεισε, αυτός και η ομάδα του, να μείνουμε μέσα για βδομάδες, κάτι που δεν έχει γίνει ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας. Καραντίνα στους υγιείς.

2.- Ποιόν ηθοποιό θα επιλέγατε να ενσαρκώσει τον Καθηγητή κ. Τσιόδρα σε υποθετική ταινία σας;

Ο κ. Τσιόδρας διαθέτει μια προσωπικότητα, που την γνωρίζουν πλέον πολλοί ηθοποιοί μας. Όπως γνωρίζετε, στην Ελλάδα, έχουμε εξαιρετικούς ηθοποιούς. Τον Άρη Σερβετάλη μάλλον θα επέλεγα να τον ενσαρκώσει. Θα κατέληγα στην επιλογή του Άρη, για τη φωνή, τη σεμνότητα στο βλέμμα, τη θρησκευτικότητα αλλά και τον ανθρωπισμό που έχει η αύρα του. Επιπλέον, ο Άρης διαθέτει μοναδική αίσθηση στην κινησιολογία.

3.- Ποια ταινία του παγκόσμιου κινηματογράφου αποτελεί ναυαρχίδα καλλιτεχνική;

Το Mulholland Drive του David Lynch. Είναι μια Σουρεαλιστική, neo noir ταινία με μεγάλες δόσεις μυστηρίου. Κάθε φορά που την βλέπω, ανακαλύπτω κάτι τελείως καινούργιο στην ταινία αυτήν και κυριολεκτικά μπορώ να μιλάω ώρες για τη συγκεκριμένη ταινία. Συναισθηματικά μου θυμίζει την άλλη Αμερικάνικη ναυαρχίδα, το Sunset Boulevard που ομοίως ασχολείται με το Hollywood και το film industry.

4.- Ποιο είναι το μήνυμα της ταινίας σας “Amerika Square”;

Σε μια σύγχρονη Καζαμπλάνκα δύο φίλοι, ο Νάκος (Μάκης Παπαδημητρίου) και ο Μπίλλη (Γιάννης Στάνκογλου) μεγαλωμένοι στην ίδια πολυκατοικία, πήγαν στο ίδιο σχολείο, έχουν τις ίδιες σχεδόν παραστάσεις, μόνο που ο Νάκος αντιμετωπίζει την έλευση των μεταναστών και προσφύγων με αμηχανία στην αρχή και στη συνέχεια εχθρικά. Αντιθέτως ο Μπίλλη λειτουργεί ανθρωπιστικά και με ισορροπία, φτάνοντας να θυσιαστεί για την αγαπημένη του Τερέζα. Ρατσιστής δεν γεννιέσαι γίνεσαι.

Συνέντευξη του Γιάννη Σακαρίδη 3

5.- Πως εξειδικεύεται το ταλέντο, που πρέπει να διαθέτει ένας ηθοποιός, για να ερμηνεύσει άριστα έναν ρόλο;

Δεν πιστεύω ότι υπάρχουν κακοί ηθοποιοί αλλά κακό casting. Είναι ένας μαγικός συνδυασμός αμοιβαίας εμπιστοσύνης, αυτοσχεδιασμού, οξυδέρκειας, σκληρής δουλειάς και έμπνευσης.

6.- Είστε καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ Δράμας. Τι καινούριο να περιμένουμε;

Θα δώσουμε μεγάλη σημασία στην εκπαίδευση. Κατά τη διάρκεια της χρονιάς θα δουλέψουμε με νέους δημιουργούς, όλων των ηλικιών, και με τη συμμετοχή της εγχώριας κοινωνίας της Δράμας, η οποία για χρόνια αγκαλιάζει αυτό το φυτώριο, ανοίγοντας το δρόμο σε πολλούς κινηματογραφιστές. Δημιουργούμε ένα νέο Διεθνές Σπουδαστικό Διαγωνιστικό, που θα φέρει στο φεστιβάλ ταινίες και συντελεστές από τα καλύτερα Film Schooll του κόσμου. Επιπλέον θα συντελέσει στην επίτευξή του οράματος μας, για μια Κινηματογραφική Σχολή στη Δράμα. Θέλουμε να βοηθήσουμε τους «μικρομηκάδες» να δουν το μικρό τους όνειρο να γίνεται μεγάλο, δηλαδή το πέρασμα τους στη μεγάλου μήκους. Περισσότερη εξωστρέφεια στις επιλογές ταινιών αλλά και focous σε workshops στη κινηματογραφο-θεραπεία, στη dramatotherapy… στη περίπτωση μας… Drama-therapy.

7.- Ποια σειρά του Netflix σας έχει συνεπάρει;

Το επίπεδο είναι πολύ ψηλά. Για ψυχαγωγία τo Better call Saul, με πρωταγωνιστές ένα ζευγάρι δικηγόρων που δοκιμάζουν τα όρια του επαγγέλματος, με έναν πολύ ιδιαίτερο και συγχρόνως κωμικό τρόπο. Αριστούργημα όμως της χρονιάς θεωρώ ότι είναι το Unbelievable.

8.- Ποιο θεωρείτε κορυφαίο έργο τέχνης;

Ένα από τα αγαλματίδια από μάρμαρο του κυκλαδίτικου πολιτισμού, που παριστάνει έναν καθιστό μουσικό να παίζει λύρα. Διακρίνεται για την απλοποίηση των σχημάτων και των αναλογιών και τονίζονται κάποια ελάχιστα στοιχεία, απαραίτητα στο τελικό αποτέλεσμα. Με ταξιδεύει αυτό το αγαλματάκι και το βρίσκω παγκόσμιο και συγχρόνως κατ΄ εξοχήν τοπικό.

9.- Ποια είναι η ύψιστη καταξίωση που μπορεί να βιώσει ένας Σκηνοθέτης;

Κατ’ αρχάς να μπορεί να είναι ειλικρινής απέναντι στον εαυτό του και την τέχνη του. Όταν δούλεψα στο trailer του Eyes Wide Shut κατάλαβα ότι ο Stanley Kubrick είχε συμβόλαιο συνεργασίας με τη Warner Brothers, στο οποίο του δινόταν η δυνατότητα να κάνει ταινία όποιο σενάριο ήθελε, όποτε επιθυμούσε, χωρίς περιορισμούς στο χρόνο ή στο budget! Απόλυτο κοντρόλ στη διαδικασία, παρέα με έναν κολωσό που σε υποστηρίζει.

Συνέντευξη του Γιάννη Σακαρίδη 2

Ο Σκηνοθέτης Γιάννης Σακαρίδης είναι Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ Μικρού Μήκους της Δράμας. Έχει σπουδάσει σινεμά στο Λονδίνο, όπου έζησε για 18 χρόνια. Η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία Wild duck έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ του Τορόντο. Η πολυβραβευμένη ταινία του, Amerika Square, ήταν η επίσημη συμμετοχή της Ελλάδας στα Όσκαρ.

Οι ταινίες του Θανάση Νεοφώτιστου στο Meet the Future του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Όλες οι ταινίες του Θανάση Νεοφώτιστου για τρεις ημέρες στο Meet the Future του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Από την Τρίτη 5 μέχρι και την Πέμπτη 7 Μαΐου στο πρόγραμμα Meet the Future του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με δωρεάν προβολή ταινιών μικρού μήκους νέων Ελλήνων σκηνοθετών, παρουσιάζεται η πλήρης μέχρι στιγμής φιλμογραφία του Θανάση Νεοφώτιστου, ένα πανόραμα της ιδιαίτερης, διακριτής – πολιτικής, με χιούμορ και ανατροπή βαθιά ανθρώπινης ματιάς του στον κόσμο και τους αφανείς πρωταγωνιστές του.

Οι ταινίες που θα προβληθούν είναι οι εξής:

Λεωφόρος Πατησίων | Μυθοπλασία, 2018, 13′ | 75ο Φεστιβάλ Βενετίας, 3 βραβεία στο φεστιβάλ 41ο Κλερμόν-Φεράν, βραβείο στο 36ο Φεστιβάλ Μπουσάν, υποψήφιο για τα Ευρωπαϊκά Βραβεία, και πάνω από 100 συμμέτοχες φεστιβάλ και διακρίσεις.

Route-3 | Μυθοπλασία, 2019, 13′ | 44ο Φεστιβάλ Τορόντο, 42ο Φεστιβάλ Κλερμόν-Φεράν.

Προσευχή | Μυθοπλασία, 2014, 20′ | Βραβείο καλύτερης ταινίας Χρυσός Διόνυσος στο 37ο Φεστιβάλ Δράμας.

Σπινηθοροβόλα Κεράκια | Μυθοπλασία, 2019-9′ | 43ο Φεστιβάλ Frameline.

Πωγωνίσκος | Ντοκιμαντέρ, 2015,11′ | Βραβείο Ντοκιμαντέρ, 38ο Φεστιβάλ Δράμας.

Το Αγόρι με τα Γαλάζια Μάτια | Πρεμιέρα Online | Μία άσκηση του σκηνοθέτη πάνω στο πρότζεκτ της μεγάλου μήκους ταινίας «Ο Πέτρος και ο Λύκος» που δημιουργήθηκε μέσα σε 18 ώρες, στα πλαίσια της Ακαδημίας First Films First.

 * Αναζητήστε περισσότερες πληροφορίες για τις ταινίες του και τον ίδιο του στο επίσημο site του

Όταν Κοιμάσαι ο Κόσμος Αδειάζει: Βασίλης Κεκάτος

«Όταν Κοιμάσαι ο Κόσμος Αδειάζει»: Ο Βασίλης Κεκάτος κρατάει το ημερολόγιο των ημερών μας

Μέσα σε λίγο περισσότερα από 12 λεπτά, ο Βασίλης Κεκάτος γράφει, σκηνοθετεί, αφηγείται και μοντάρει – σχεδόν πάνω στην υπέροχη μουσική και το «Περιμένω» του Παύλου Παυλίδη – το ημερολόγιο μιας πανδημίας, μέρος του πρότζεκτ Enter του Ιδρύματος Ωνάση με έργα καλλιτεχνών που δημιουργήθηκαν μέσα σε 120 ώρες.

Μια επιδημία έχει πλήξει την ανθρωπότητα. Οι άνθρωποι απ’ άκρη σ’ άκρη της Γης κοιμούνται και κανείς δεν ξέρει πότε θα ξυπνήσουν. Ελάχιστοι είναι αυτοί που δεν μολύνθηκαν· ανάμεσά τους και ένα αγόρι που ερωτεύτηκε ένα κορίτσι ακριβώς πριν το ξέσπασμα της επιδημίας. Με μια παλιά κάμερα, προσπαθεί να αποτυπώσει πόση ομορφιά έχει απομείνει, έτσι ώστε να την δει το κορίτσι όταν ξυπνήσει.

Δείτε παρακάτω το «Όταν Κοιμάσαι ο Κόσμος Αδειάζει»

Video ThumbnailΟΤΑΝ ΚΟΙΜΑΣΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΔΕΙΑΖΕΙ | ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΕΚΑΤΟΣ Kαλλιτέχνης: Βασίλης Κεκάτος Τίτλος έργου: Όταν κοιμάσαι ο κόσμος αδειάζει Έτος: 2020 Διάρκεια: 13΄ Μέσο: Video Γλώσσα: Ελληνικά Σενάριο, σκηνοθεσία, εκφώνηση & μοντάζ: Βασίλης Κεκάτος Διεύθυνση Φωτογραφίας: Γιώργος Βαλσαμής Μουσική: Παύλος Παυλίδης Σχεδιασμός Ήχου/Μιξάζ: Βάλια Τσέρου Σχεδιασμός τίτλων & Αφίσα: Νίκος Πάστρας Το έργο αυτό δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του project ENTER, που αποτελεί μια πρωτοβουλία του Ιδρύματος Ωνάση. H Στέγη και το Onassis USA δίνουν 120 ώρες σε καλλιτέχνες από όλον τον κόσμο, ώστε να δημιουργήσουν μέσα στο σπίτι τους μια σειρά από νέα πρωτότυπα έργα τέχνης που θα δώσουν φωνή στο σήμερα. Let’s ENTER. Μάθετε περισσότερα στο https://www.onassis.org/el/news/enter-new-commissions-artists-onassis-foundation-artworks-created-120-hours-home . . AS YOU SLEEP THE WORLD EMPTIES | VASILIS KEKATOS Artists: Vasilis Kekatos Title of the work: As you sleep the world empties Year: 2020 Duration of the work: 13΄ Medium: Video Language: Greek Written, directed, narrated & edited by Vasilis Kekatos Cinematography: Giorgos Valsamis Original Music: Pavlos Pavlidis Sound Editor/Mixer: Valia Tserou Title Design & Poster: Nikos Pastras This artwork was created in the context of ENTER project, an initiative of Onassis Foundation. Onassis Stegi and Onassis USA give artists from all around the world 120 hours to create from home a series of new original commissions; sharing their new reality. Let’s ENTER. Learn more at https://www.onassis.org/news/enter-new-commissions-artists-onassis-foundation-artworks-created-120-hours-home

Όταν Κοιμάσαι ο Κόσμος Αδειάζει

| Ετος: 2020 | Διάρκεια: 13΄ | Μέσο: Video | Γλώσσα: Ελληνικά | Σενάριο, σκηνοθεσία, εκφώνηση & μοντάζ: Βασίλης Κεκάτος | Διεύθυνση Φωτογραφίας: Γιώργος Βαλσαμής | Μουσική: Παύλος Παυλίδης | Σχεδιασμός Ήχου/Μιξάζ: Βάλια Τσέρου | Σχεδιασμός τίτλων & Αφίσα: Νίκος Πάστρας

Δείτε περισσότερα εδώ για το «Όταν Κοιμάσαι ο Κόσμος Αδειάζει» του Βασίλη Κεκάτου.

Ακυρώνεται και τo Φεστιβάλ του Λοκάρνο

Ακυρώνεται και τo Φεστιβάλ του Λοκάρνο λόγω της υγειονομικής κρίσης του Covid-19

Το Φεστιβάλ του Λοκάρνο, προγραμματισμένο να διεξαχθεί από τις 5 μέχρι και τις 15 Αυγούστου ακυρώνεται λόγω των περιοριστικών μέτρων εξαιτίας της πανδημίας του Covid-19, δίνοντας έτσι το στίγμα και για τις διοργανώσεις του Αυγούστου που ενδέχεται να επηρεαστούν αρνητικά από την παγκόσμια υγειονομική κρίση.

Αντί της διαδικτυακής παρουσίας μέρους της διοργάνωσης – όπως αποφάσισαν πολλά φεστιβάλ που ακυρώθηκαν, ανάμεσα στα οποία και αυτό του Κάρλοβι Βάρι, αλλά και των Κανών – το Φεστιβάλ του Λοκάρνο θα ενισχύσει την ανεξάρτητη παραγωγή ταινιών μέσα από την πλατφόρμα «Locarno 2020 – For The Future of Films»

Ακυρώνεται και τo Φεστιβάλ του Λοκάρνο λόγω Covid-19

Η πρωτοβουλία αυτή θα περιλαμβάνει χρηματικά βραβεία για ταινίες δημιουργών που επλήγησαν λόγω της πανδημίας, ένα για διεθνείς ταινίες και ένα για ταινίες από την Ελβετία, με αντίστοιχες δύο επιτροπές που θα αποτελούνται από σκηνοθέτες. Ταυτόχρονα, το Φεστιβάλ του Λοκάρνο θα λανσάρει μια πλατφόρμα για την ενίσχυση των αιθουσών που στηρίζουν το καλλιτεχνικό σινεμά στη χώρα και που ζημιώθηκαν ανεπανόρθωτα από την κρίση του Covid-19.

H καλλιτεχνική διευθύντρια του Φεστιβάλ Λίλι Χίνστιν δήλωσε για την επιλογή των διοργανωτών να στηρίξουν με άλλο τρόπο τους δημιουργούς και την κινηματογραφική κοινότητα: «Για εμάς προτεραιότητα είναι πάντα να κρατήσουμε ζωντανή τη φυσική αίσθηση του φεστιβάλ, που για εμάς είναι άρρηκτα δεμένη με το σκηνικό, αφού το κοινό του Λοκάρνο βρίσκονται σε αυτό το απίστευτο μέρος, ανάμεσα στη λίμνη και το βουνό, με κέντρο την τεράστια πλατεία Piazza Grande με τη γιγαντιαία οθόνη. Δεν νομίζουμε πως ο κόσμος θα θέλει να παραμείνει μπροστά στις οθόνες του σπιτιού του μετά τη χαλάρωση των περιοριστικών μέτρων.»

Γιάννης Σακαρίδης μίλησε στο Flix

Ο νέος Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ Δράμας Γιάννης Σακαρίδης μίλησε στο Flix

Αναλαμβάνοντας το Φεστιβάλ πάνω σε μια κομβική στιγμή για τη διοργάνωση, αλλά και για την Ελλάδα και τον κόσμο, ο Γιάννης Σακαρίδης δηλώνει έτοιμος να συνεχίσει και να απογειώσει ένα θεσμό που μπορεί να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στο διεθνές τοπίο.

Έμπειρος κινηματογραφιστής, δημιουργός μπροστά και πίσω από την κάμερα με διεθνείς επιτυχίες, άνθρωπος χαμηλών τόνων αλλά υψηλών απαιτήσεων, ο Γιάννης Σακαρίδης αναλαμβάνει το Φεστιβάλ Δράμας σε μια στιγμή που η ελληνική ταινία μικρού μήκους βρίσκεται στο απόγειό της διεθνώς. Οι προκλήσεις είναι ακόμη περισσότερες, αφού η ανακοίνωση της επιλογής του για τη θέση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή συνέπεσε με την πανδημία του Covid-19 και την αβεβαιότητα που προκαλεί για το μέλλον διοργανώσεων όπως το Φεστιβάλ.

Στο Flix, o Γιάννης Σακαρίδης μιλάει για τη σχέση του με το Φεστιβάλ Δράμας, τη δική του οπτική πάνω στις βελτιώσεις που απαιτούνται για τον εκσυγχρονισμό του και τον τον πολύπλευρο ρόλο που καλείται να παίξει στην κινηματογραφική κοινότητα, εντός και εκτός συνόρων, τις πρώτες σκέψεις για τη διεξαγωγή του Φεστιβάλ τον ερχόμενο Σεπτέμβριο αλλά και για τα δικά του κινηματογραφικά σχέδια μετά τις επιτυχίες του «Wild Duck» και του «Amerika Square».

Γιατί πιστεύεις ότι επιλέχθηκες ως καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Δράμας; Η θετική σου απάντηση ήταν δεδομένη ή χρειάστηκε να «ζυγίσεις» πράγματα και καταστάσεις πριν αποφασίσεις;

Ο ενθουσιασμός και η αγάπη που έδειξαν για το μέλλον του Φεστιβάλ ο Πρόεδρος του Οργανισμού, Γιώργος Δεμερτζής, ο Δήμαρχος Δράμας, Χριστόδουλος Μαμσάκος, η Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, Λίνα Μενδώνη με τον Γενικό Γραμματέα Σύγχρονου Πολιτισμού, Νικόλα Γιατρομανωλάκη, πιστεύω θα έπειθαν πολλούς κινηματογραφιστές να αναλάβουν τη θέση. Είναι μεγάλη τιμή και ελπίζω να είμαι αντάξιος των προσδοκιών όλου του χώρου που έτρεξε σύσσωμος να με στηρίξει. Για χρόνια τώρα προτιμώ να δουλεύω σε κάτι που πιστεύω πολύ, με μια ομάδα ανθρώπων γύρω μου που εμπιστεύομαι.

Πόσο καλά γνωρίζεις το Φεστιβάλ; Ποια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά του Φεστιβάλ Δράμας που θεωρείς σωστά, καίρια, ενδιαφέροντα και θα επενδύσεις πάνω τους και ποια είναι εκείνα που, ίσως, σταδιακά θεωρείς ότι πρέπει να εκλείψουν;

Πηγαίνω στο φεστιβάλ από το 1993. Μάλιστα πρόσφατα βρήκα τον κατάλογο από εκείνη τη χρονιά στη βιβλιοθήκη μου. Βασιλικός, Γουδέλης στην πολυμελή κριτική επιτροπή με ταινίες από Νίκο Τριανταφυλλίδη, Λευτέρη Χαρίτο, Φίλιππο Τσίτο, Βασίλη Λουλέ, Δημήτρη Αθανίτη, Γιάννη Κατσάμπουλα κ.ά. Hταν το φεστιβάλ όπου γνώρισα τον Νίκο Τριανταφυλλίδη και όχι μόνο, με τα τηλέφωνά του στο Λονδίνο ακόμη σημειωμένα χειρόγραφα στον κατάλογό μου. Χρόνια φιλίας μετά, συνεργαστήκαμε στο «I Put a Spell on Me». Ήδη από εκείνη την εποχή, το φεστιβάλ είχε αρχές που θα ήθελα να τιμήσω. Το φεστιβάλ, όπως τότε, επί Δερμεντζόγλου και κατόπιν επί Παπαδόπουλου, θα είναι ανοικτό σε όλες τις τάσεις του σινεμά, θα είναι προϊόν συλλογικού οράματος και εργασίας, θα στηρίζεται στην πείρα και εμπειρία κινηματογραφιστών με συμμετοχή σε οργανωτικές και προκριματικές επιτροπές. Επίσης πολύ σημαντική για όλους μας είναι η Εκπαίδευση σε όλα τα ηλικιακά επίπεδα στη διάρκεια της χρονιάς, το Pitching Lab και το Drama Mini Talent Lab τα οποία φέτος θέλουμε να τα ενισχύσουμε on line και σε πλατφόρμα. Θα επανασυνδεθούμε με δημιουργούς που τα τελευταία χρόνια για διάφορους λόγους δεν έρχονταν στη Δράμα και σχεδιάζουμε εκπαιδευτικά προγράμματα με βραβευμένους κινηματογραφιστές, ηθοποιούς, παραγωγούς και τεχνικούς από τα προηγούμενα χρόνια του φεστιβάλ.

Ως σκηνοθέτης και μοντέρ, θεωρείς ότι έχεις τα εργαλεία (ποια είναι αυτά;) για να αντιμετωπίσεις την έντονη διοικητική / δημοτική / κρατική πλευρά του Φεστιβάλ Δράμας;

Η εντύπωση που έχω από την ομάδα του φεστιβάλ και τους φορείς που στηρίζουν τον Πολιτιστικό Οργανισμό με κάνει αισιόδοξο ότι θα επικρατήσει μια μοντέρνα αντίληψη και ευθύτητα στη διαχείριση. Από την άλλη θεωρώ ότι όποιος έχει καταφέρει να κάνει παραγωγή 2 μεγάλου μήκους low budget ταινιών στην Ελλάδα που ταξίδεψαν με επιτυχία στο εξωτερικό, έχει αποδεχθεί τη πραγματικότητα της καθημερινής σχέσης με το Δημόσιο και έχει καταλάβει ότι οι δυνατότητές μας είναι μεγάλες, αρκεί να βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο και όχι μισοάδειο.»

Το Φεστιβάλ Δράμας είναι εδώ και χρόνια διεθνές, αλλά το ξένο πρόγραμμά του είναι σταθερά πιο παραγνωρισμένο (ενδεχομένως και πιο αδύναμο) από το ελληνικό και σε κάθε περίπτωση δεν αναδεικνύεται όπως θα του αναλογούσε. Πώς σκοπεύεις να το βελτιώσεις αυτό;

Διεθνείς κινηματογραφικοί θεσμοί όπως η Fipresci, η Διεθνής Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου, φαίνεται να μη συμφωνούν με αυτό που λέτε, αφού το report που έγινε πέντε χρόνια πριν για το φεστιβάλ ήταν τόσο θετικό που είχε ως αποτέλεσμα να μη λείπουν από τότε οι επιτροπές της από το φεστιβάλ. Επίσης, η Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου (EFA) δίνει σε 22 φεστιβάλ στον κόσμο τη δυνατότητα να έχουν έναν νικητή απευθείας υποψήφιο για τα βραβεία της. Δύο φορές τα τελευταία χρόνια η επιλογή της Δράμας ήταν αυτή που πήγε στα μεγάλα EFA και έλαβε τη διάκριση Best European Short Film («The Wholly Family» του Τέρι Γκίλιαμ, 2011 και το «Picnic» του Γιούρε Πάβλοβιτς, 2015). Είμαστε πολύ κοντά στο να αποκτήσουμε και Όσκαρ qualification για το νικητή βραβείου, που θα προκαλέσει σίγουρα κι άλλο ενδιαφέρον για το Φεστιβάλ. Εξασφαλίζουμε κατά μέσο όρο 10 Παγκόσμιες Πρεμιέρες και 12 Ευρωπαϊκές Πρεμιέρες το χρόνο και υπάρχουν χώρες που πριμοδοτούν το ταξίδι των σκηνοθετών όταν η ταινία τους έχει επιλεγεί στο διαγωνιστικό της Δράμας, που σημαίνει ότι το θεωρούν Α-List, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το Γαλλικό Κέντρο Κινηματογράφου να δίνει credits για επόμενη χρηματοδότηση σε κινηματογραφιστές που η ταινία τους είχε περάσει από τη Δράμα.

Ο ως τώρα πολύ μεγάλος αριθμός των ταινιών που επιλέγονται για το Εθνικό Διαγωνιστικό Τμήμα έχει συγκεντρώσει (και) έντονα αρνητικά σχόλια. Ποια είναι η θέση σου; Θα αλλάξει κάτι σ’ αυτό;

Το Φεστιβάλ καλούσε μια Κριτική Επιτροπή στο Εθνικό διαγωνιστικό που είχε 60-70 ταινίες. Συμμετείχα κι εγώ σε δύο από αυτές. Λέγαμε λοιπόν μαζί με τους δημοσιογράφους άλλοι έντονα και άλλοι ψιθυριστά ότι είναι πολλές οι ταινίες για ένα πενθήμερο πρόγραμμα. Μετά το Φεστιβάλ μας καλούσε στην Προκριματική Επιτροπή να δούμε τις 250 ταινίες της επόμενης χρονιάς. Και τότε ερχόμασταν αντιμέτωποι με αυτό που «κατηγορούσαμε». Επιλέγαμε 70 ταινίες. Και τον Σεπτέμβριο μας κατηγορούσε η επόμενη επιτροπή για τις πολλές ταινίες… Σίγουρα για μένα το σημαντικό είναι ποιες ταινίες και όχι πόσες ταινίες επιλέγεις. Μια ομάδα συνεργατών ως Προκριματική Επιτροπή αλλά και ένα ξεχωριστό αναβαθμισμένο Σπουδαστικό Εθνικό Διαγωνιστικό θα βοηθούσε την επιλογή των ταινιών χωρίς την αριθμητική πίεση. Σίγουρα το ποιοτικό επίπεδο ανεβαίνει συνέχεια. Η μικρού μήκους στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή είναι στο απόγειό της.

Θα συνεχίσεις το σχέδιο της χρήσης της Καπναποθήκης ως κέντρου του Φεστιβάλ, το οποίο, παρά τις κατά καιρούς «διακηρύξεις», βρίσκεται ακόμα μόνο σε συζητήσεις; Σε σχέση με το πρόβλημα της αίθουσας (Ολύμπια) που προφανώς είναι ακατάλληλη για ένα Φεστιβάλ του μεγέθους της Δράμας, τι ιδέες υπάρχουν;

Η Καπναποθήκη και η αναζήτηση μεγαλύτερης αίθουσας προβολής είναι θέματα που εξαρτώνται από διάφορους παράγοντες πέραν των αρμοδιοτήτων ενός καλλιτεχνικού Διευθυντή. Ο Πρόεδρος του Οργανισμού, ο Δήμαρχος Δράμας και ο Περιφερειάρχης σε άμεση συνεργασία με το ΥΠ.ΠΟ.Α, εξετάζουν όλες τις πιθανότητες προς εξεύρεση λύσης. Όπως αντιλαμβάνομαι με τις εκλογές άλλαξαν πολλοί άνθρωποι σε θέσεις κλειδιά οπότε με τον κατάλληλο συντονισμό πιστεύω ότι θα έχουμε εξελίξεις.

Στο πεδίο της εκπαίδευσης, τι ρόλο θα μπορούσε να παίξει το Φεστιβάλ Δράμας και πώς πιστεύεις ότι αυτό θα μπορούσε να υλοποιηθεί;

Θα δοθεί μεγάλη έμφαση από όλους μας στην εκπαίδευση. H Σχολή Κινηματογράφου στη Δράμα όπως και η μεταστέγαση στην καπναποθήκη Περδίκα, ήταν ένα όνειρο ζωής και μέχρι τέλους επιδίωξη του Αντώνη Παπαδόπουλου. Θα γίνονται μαθήματα σε Σχολεία όλη τη χρονιά, το Pitching Lab θα ενισχυθεί σημαντικά και οι βραβευμένοι κινηματογραφιστές, ηθοποιοί και τεχνικοί του φεστιβάλ θα δώσουν masterclasses, σεμινάρια και θα κάνουν προβολές κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Και φυσικά θα συνεχίσουμε τον Διεθνή Μαθητικό Διαγωνισμό Ταινιών Μικρού Μήκους «Cinema…διάβασες;»

Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των τελευταίων χρόνων σε επίπεδο εξωστρέφειας και παρά το «περιεχόμενο» του Φεστιβάλ που είναι απόλυτα νεανικό, σύγχρονο και δυναμικό, το Φεστιβάλ Δράμας δεν μοιάζει να έχει εναρμονιστεί με την έννοια του σημερινού, σύγχρονου Φεστιβάλ που αφορά εξίσου το εξωτερικό, όσο και το εσωτερικό. Ποιες είναι οι σκέψεις σου πάνω σε αυτό το θέμα;

Γινόταν πολλή δουλειά μέσα στο χρόνο από εκλέκτορες και τον Αντώνη Παπαδόπουλο που έβλεπαν περισσότερες από 2000 ταινίες και πρότειναν ταινίες που δεν είναι απλώς οι best of των άλλων φεστιβάλ ή απλώς αυτές που θα κυκλοφορήσουν από τη διανομή. Θέλει σίγουρα ρίσκο, αλλά και ενθάρρυνση από τον εθνικό τύπο. Η συνέχεια θα είναι ανάλογη. Είχα την τύχη να ταξιδέψω σε πολλά φεστιβάλ με τις ταινίες μου και θα συνεργαστώ με συνάδελφους μου που θα ζητήσουμε να βοηθήσουν με την πείρα τους. Πολύ σημαντικό και πρωτοποριακό το πρόγραμμα «Το Φεστιβάλ Δράμας ταξιδεύει» που ξεκίνησε το 1994 με μετακίνηση Μηχανικού και Μηχανής προβολής σε 9 πόλεις τότε, και σήμερα έφτασε τις 90 πόλεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Υπάρχουν χιλιάδες θεατές που αγάπησαν τη μικρού μήκους μέσω του θεσμού αυτού και πλέον πολλά φεστιβάλ στον κόσμο έχουν οικειοποιηθεί το θεσμό. Οι θεατές και οι επαγγελματίες του χώρου που ασχολούνται περισσότερο με το Ελληνικό Διαγωνιστικό ίσως να μη μπορούν να παρακολουθήσουν και το Διεθνές αλλά αυτό δεν σημαίνει πως το διεθνές τμήμα του Φεστιβάλ Δράμας δεν είναι δυνατό. Το καταλαβαίνω αλλά δεν μπορώ να κάνω κάτι γι αυτό.

Γιάννης Σακαρίδης

Γιάννης Σακαρίδης

Η εντύπωση που έχω από την ομάδα του φεστιβάλ και τους φορείς που στηρίζουν τον Πολιτιστικό Οργανισμό με κάνει αισιόδοξο ότι θα επικρατήσει μια μοντέρνα αντίληψη και ευθύτητα στη διαχείριση. Από την άλλη θεωρώ ότι όποιος έχει καταφέρει να κάνει παραγωγή 2 μεγάλου μήκους low budget ταινιών στην Ελλάδα που ταξίδεψαν με επιτυχία στο εξωτερικό, έχει αποδεχθεί τη πραγματικότητα της καθημερινής σχέσης με το Δημόσιο και έχει καταλάβει ότι οι δυνατότητές μας είναι μεγάλες, αρκεί να βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο και όχι μισοάδειο.

Πότε άρχισε να σ’ ενδιαφέρει προσωπικά το νέο ελληνικό σινεμά και ποια ήταν (πώς μετατράπηκε) η αίσθησή σου γι’ αυτό;

Πρωτάκουσα για τον Αγγελόπουλο πολύ μικρός, όταν ζούσα σε μια κωμόπολη της Βόρειας Ελλάδας, στη Σκύδρα, απ’ όπου περνούσε συχνά για ρεπεράζ και γυρίσματα στην αγαπημένη του Φλώρινα και έξω από την Έδεσσα. Έμελλε να είναι η πρώτη μου επαφή με κάποιον σκηνοθέτη. Μ’ έκανε να αισθανθώ το πάθος του για το σινεμά, την ατέλειωτη αναζήτησή του, αλλά και την κουλτούρα που κουβαλούσε μαζί του. Όταν ζεις στην επαρχία, το να βλέπεις μπροστά σου (σε γυρίσματα στη Φλώρινα) τα ιερά τέρατα του παγκόσμιου σινεμά όπως τον Μαστρογιάνι, τη Ζαν Μορό, τον Τεό και τους συνεργάτες του, είναι μια ανεκτίμητη εμπειρία για όλους. Χρόνια αργότερα στο Λονδίνο, όπου σπούδαζα κινηματογράφο, παρακολούθησα όλες τις ταινίες του Αγγελόπουλου στο Riverside Studios και έκλεισε ένας κύκλος αναζήτησης. Έχω δουλέψει ως μοντέρ με τον Πανουσόπουλο, τον Γραμματικό, τον Τριανταφυλλίδη αλλά και με δεκάδες άλλους από τις νεότερες γενιές. Αγαπώ τις ταινίες πολλών Ελλήνων σκηνοθετών αλλά και πάντα πίστευα στη μεγάλη καταξίωση της γενιάς μου. Θεωρώ το 1998 με τη ταινία του Κωνσταντίνου Γιάνναρη, «Από την Άκρη της Πόλης» και το 2009 με τη «Στρέλλα» του Πάνου Χ. Κούτρα και τον «Κυνόδοντα» του Γιώργου Λάνθιμου σημαντικούς σταθμούς του ελληνικού σινεμά. Είναι ενθαρρυντικό το «diversity», σε θεματολογία και στιλ, η παρουσία τόσο καλών Ελληνίδων σκηνοθετριών, η πληθώρα άριστων ηθοποιών, τεχνικών και η πρόοδος των Ελλήνων παραγωγών.

Παρακολουθείς τις ελληνικές μικρού μήκους ταινίες τα τελευταία χρόνια; Νιώθεις ότι σε ενθουσιάζουν; Βλέπεις κάποιες κοινές παραμέτρους μεταξύ τους;

Τα τελευταία χρόνια είχαμε σημαντικές επιτυχίες από τις μικρού μήκους ταινίες, που ίσως επισκίασαν κάποιες χρονιές τις ελληνικές μεγάλου μήκους σε διεθνή φεστιβάλ, από τους Κεκάτο, Κοτζαμάνη, Ζώη, Κολοβό, Αρτεμις Αναστασιάδου, Λέντζου, Νεοφώτιστο και πολλούς άλλους. Ζούμε ίσως τα καλύτερα χρόνια που θυμάμαι για τις μικρού μήκους σε αναγνωρισιμότητα στο εξωτερικό, σε συμπαραγωγές και διεθνή βραβεία. Η γενιά αυτή βοηθούμενη από την αλματώδη πρόοδο των Ελλήνων παραγωγών έχει μοντέρνα γραφή, άριστη τεχνική και κατασκευή, πλουραλισμό στη θεματολογία, συμμετοχή πολύ καλών ηθοποιών και μια ματιά που βλέπει την υφήλιο και τον υπόλοιπο κόσμο σαν να είναι η αυλή του σπιτιού τους. Chapeau!

Οι διεθνείς επιτυχίες των ταινιών μικρού μήκους (ειδικά τα τελευταία χρόνια) πώς μπορούν να ενισχύσουν το ίδιο το Φεστιβάλ και αντίστοιχα από τη μεριά του Φεστιβάλ να επιστρέψει αυτή η ενίσχυση στους δημιουργούς;

Το φεστιβάλ, όπως ήδη σας ανέφερα, φιλοδοξεί να δημιουργήσει πρόγραμμα με masterclasses, προβολές και on line ταινίες/εργαστήρια με τη συμμετοχή βραβευμένων σκηνοθετών, συντελεστών και ηθοποιών και ήδη δουλεύει προς αυτήν την κατεύθυνση. Το Pitching Lab, το Drama Mini Talent Lab, η ενθάρρυνση των συμπαραγωγών μέσω του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας αλλά και οι συνεργασίες μας με άλλα φεστιβάλ θα επιστρέψουν αυτή την ενίσχυση στους δημιουργούς.

Πώς κρίνεις την κατάσταση στο ελληνικό σινεμά σήμερα, ακόμη και μετά τη δεκαετία της κρίσης και των διεθνών επιτυχιών, σε επίπεδο χρηματοδότησης, συνθηκών παραγωγής και στήριξης της ελληνικής ταινίας – είσαι αισιόδοξος ή απαισιόδοξος για το μέλλον;

Τα τελευταία χρόνια ήταν πολύ δύσκολα παρά τις διεθνείς επιτυχίες. Όπως διαπιστώσαμε με τον πιο δραματικό τρόπο την ανάγκη για καλύτερο Εθνικό Σύστημα Υγείας, θα δούμε σύντομα την ανάγκη για ενίσχυση του ελληνικού σινεμά από τη Πολιτεία. Δεν γίνεται αλλιώς. Ειδικά με κλειστά τα σινεμά αλλά και τα θέατρα για μήνες και περιορισμούς σε δημόσιους χώρους, ο ρόλος και η συμβολή της Πολιτείας στη σύγχρονη τέχνη έγινε ακόμη πιο σημαντικός. Υπάρχει βέβαια σοβαρότητα και καλύτερη επικοινωνία της πολιτείας με τον κινηματογραφικό χώρο. Ήδη υπάρχουν εξαγγελίες για τις μικρού μήκους, τα ντοκιμαντέρ και το animation. Ελπίζω να επεκταθούν στις μεγάλου μήκους και να ανεβεί, κι εννοώ να πολλαπλασιαστεί, το μπάτζετ για ταινίες από το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου.

Είναι ακόμα κάπως πρώιμο, αλλά σκέφτεστε καθόλου τι εναλλακτικές υπάρχουν για το Φεστιβάλ Δράμας, εάν, τυχόν, τον Σεπτέμβριο δεν μπορούμε να μαζευόμαστε σε κλειστές αίθουσες;

Ελπίζουμε πως θα επιστρέψουμε στην κανονικότητα και δουλεύουμε με δεδομένο πως θα είμαστε όλοι εκεί τον Σεπτέμβρη. Παράλληλα όμως σχεδιάζουμε την ανανέωση της ηλεκτρονικής μας σελίδας, μελετάμε σε ποια πλατφόρμα θα μπορούσαμε να δουλεύουμε, θέλουμε να συνεργαστούμε με το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης που έχει κάνει μεγάλα βήματα σε αυτόν το τομέα και μέσω του Short Film Conference όπου ανήκουμε, είμαστε σε επαφή με άλλα φεστιβάλ που γίνονται τους επόμενους 2 μήνες όπως το Vienna Shorts κά. Το αγαπημένο μου Encounters στο Μπρίστολ που αρχίζει την ίδια βδομάδα με μας, ήδη έχει ανακοινώσει ότι το Διεθνές Διαγωνιστικό φέτος θα είναι online.

Γενικά και ανεξάρτητα από το Φεστιβάλ Δράμας, ποια πιστεύεις ότι θα είναι η «επόμενη μέρα» όταν λήξουν τα περιοριστικά μέτρα λόγω της πανδημίας για το σινεμά;

Η ιστορία μας διδάσκει ότι έχουν γραφτεί μεγάλα αριστουργήματα της Λογοτεχνίας όταν η ανθρωπότητα δοκιμάζεται. Οπότε να υποθέσω ότι αντίστοιχα θα γραφτούν και πολύ σημαντικά σενάρια. Όμως, όλη η κινηματογραφική κοινότητα έχει πληγεί οικονομικά. Η διανομή, τα φεστιβάλ, οι παραγωγές έχουν πάει πίσω, πολύς κόσμος έμεινε χωρίς δουλειά και φοβάμαι ότι αυτό το σοκ θα περάσει καιρός για να ξεπεραστεί. Η μικρού μήκους αντέχει και σε αυτή την κρίση, ήδη γίνονται ταινίες σε κλειστούς χώρους που αποτελούν τα πρώτα βήματα για να ξαναβρεθούν πιο γρήγορα οι δημιουργοί, οι ηθοποιοί και οι τεχνικοί στα γυρίσματα.

Η νέα σου θέση θεωρείς ότι θα επηρεάσει τη δημιουργική δουλειά σου; Κοινώς, να περιμένουμε από εσένα ταινία τα προσεχή χρόνια;

Είμαι σε δημιουργική δουλειά από το 1995 και πάντα συνδυάζω τις σκηνοθετικές μου αναζητήσεις δουλεύοντας παράλληλα κοντά σε άλλους σκηνοθέτες στο μοντάζ, στην παραγωγή και τώρα στο Φεστιβάλ. Η επόμενή μου ταινία είναι σε στάδιο ανάπτυξης, την έγραψα με την κινηματοθεραπεύτρια / ψυχολόγο Ντενίζ Νικολάκου, δουλεύοντας με τους ηθοποιούς Θέμιδα Μπαζάκα, Τάσο Νούσια, Sandra Von Ruffin, Γιάννη Στάνκογλου, Βασίλη Κουκαλάνι και Αλέξανδρο Λογοθέτη και έχει τίτλο «A Year Without Summer» («Μια Χρονιά Χωρίς Καλοκαίρι»).

Οι προγραμματισμένες ημερομηνίες διεξαγωγής για το 43ο Εθνικό / 26ο Διεθνές Φεστιβάλ Δράμας είναι 20 έως και 26 Σεπτεμβρίου του 2020.

22ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

Το 22ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης θα πραγματοποιηθεί διαδικτυακά, 19-28 Μαΐου

Μετά την αναβολή του λόγω της υγειονομικής κρίσης, το 22ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης θα γίνει online από την Τρίτη 19 Μαΐου έως την Πέμπτη 28 Μαΐου 2020.

Πιο επίκαιρα από ποτέ, σ’ αυτή την πρωτόγνωρη συνθήκη που ζούμε, τα ντοκιμαντέρ που θα προβληθούν στο online 22ο Φεστιβάλ, μας υπενθυμίζουν τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος, ποια είναι η σχέση μας με τη φύση, πόσο ευάλωτοι και ταυτόχρονα πόσο δυνατοί είμαστε. Ετοιμαστείτε για συναρπαστικά (νοερά) ταξίδια σε όλο τον κόσμο! Ανάμεσα στις ταινίες, μη χάσετε και 77 ελληνικές πρόσφατες παραγωγές: απ’ την πολιτική, τη μουσική και την Ιστορία, το περιβάλλον, τις ανθρώπινες σχέσεις και τα ανθρώπινα δικαιώματα, αποκαλύπτουν την ίδια τη ζωή.

Οι κριτικές επιτροπές θα παρακολουθήσουν τις ταινίες online και θα απονείμουν τα βραβεία.

Οι ταινίες θα είναι διαθέσιμες δωρεάν για το κοινό και κάθε ταινία θα διατίθεται για 400 θεάσεις, σε χρήστες αποκλειστικά στην Ελλάδα, καθώς το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης έχει αναλάβει μια διεθνή πρωτοβουλία για την καθιέρωση του γεωγραφικού περιορισμού των προβολών στις online φεστιβαλικές διοργανώσεις, με σκοπό την προστασία των ταινιών και των φεστιβάλ.

Το Φεστιβάλ είναι σε διαρκή συνεργασία με το υπουργείο Πολιτισμού και τις υγειονομικές αρχές και όταν και εφόσον το επιτρέψουν οι εξελίξεις θα εξετάσει το ενδεχόμενο να πραγματοποιήσει και φεστιβαλικές προβολές σε θερινούς κινηματογράφους και σε ανοιχτούς χώρους (λιμάνι, πλατείες, πάρκα κ.α.) της Θεσσαλονίκης μέσα στο καλοκαίρι, λαμβάνοντας φυσικά όλα τα απαραίτητα μέτρα.

Επιπλέον πρόθεση του Φεστιβάλ είναι, σε συνεργασία με το ΥΠΠΟΑ, να προσληφθούν όλοι οι συμβασιούχοι οι οποίοι επρόκειτο να εργαστούν τον Μάρτιο. Για τις ανάγκες διοργάνωσης του διαδικτυακού 22ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης θα ενεργοποιηθούν όλες ανεξαιρέτως οι συμβάσεις που δεν είχαν προλάβει να ξεκινήσουν τον Μάρτιο και θα ολοκληρωθούν όλες οι συμβάσεις που διακόπηκαν, εξαιτίας της αναβολής του Φεστιβάλ.

Επίσης, οι επικεφαλής των τμημάτων του Φεστιβάλ θα μεριμνήσουν για την αναγκαία εκπαίδευση και εξοικείωση των συμβασιούχων με νέες δεξιότητες που απαιτούνται για την online πραγματοποίηση της διοργάνωσης.

Το μεγαλύτερο μέρος των εργασιών θα γίνουν εξ αποστάσεως, αλλά για όσους εργαζόμενους χρειαστεί να έχουν φυσική παρουσία στο γραφείο, θα τηρηθούν αυστηρά όλες οι υγειονομικές υποδείξεις που θα είναι σε ισχύ (αποστάσεις, γάντια, μάσκες, αντισηπτικά).

Σύντομα θα ανακοινωθούν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα και τον τρόπο με τον οποίο θα πραγματοποιηθεί η online θέαση των ταινιών.


Από την Πλατεία Αμερικής στη Δράμα

Από την Πλατεία Αμερικής στη Δράμα

Άμεση ήταν η αντίδραση του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας. Λίγες μέρες μετά τον θάνατο του Αντώνη Παπαδόπουλου, είκοσι χρόνια στο τιμόνι του θεσμού, ανακοινώθηκε ο διάδοχός του, μια επιλογή του Διοικητικού Συμβουλίου που έγινε δεκτή και από την υπουργό Πολιτισμού. Και ήταν έκπληξη: ο επιτυχημένος μοντέρ και σκηνοθέτης Γιάννης Σακαρίδης, που μόλις το 2018 η δεύτερη ταινία του μεγάλου μήκους, «Πλατεία Αμερικής», ήταν η εθνική μας πρόταση για το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας.

Θα ’λεγε κανείς ότι ο Σακαρίδης, που άλλωστε έλειψε πολλά χρόνια στο εξωτερικό, στην Αγγλία, χώρα των σπουδών του αλλά και μιας σημαντικής καριέρας μοντέρ, θα ήθελε να αφοσιωθεί στο σινεμά. Όχι στη διαχείριση ενός μεγάλου κρατικού φεστιβάλ με ιδιαίτερα ευαίσθητο χαρακτήρα, την προώθηση και ανάδειξη νέων κινηματογραφιστών.

Θα το εγκαταλείψει, άραγε, το σινεμά; «Όχι, βέβαια, άλλωστε το να είσαι ενεργός κινηματογραφιστής στην Ελλάδα σημαίνει ότι κάνεις μία ταινία τα πέντε χρόνια. Πιστεύω ότι θα μπορέσω να συνδυάσω Δράμα και ταινίες. Ίσα-ίσα που νιώθω ότι μπαίνω πολύ πιο μέσα στο σινεμά. Πάντα έκανα κι άλλα πράγματα παράλληλα με τις ταινίες μου, όπως το μοντάζ που, πέραν του ότι έκανα καριέρα, με βοήθησε πολύ και ως σκηνοθέτη».

Δεν του είχε ποτέ περάσει από το μυαλό να γίνει καλλιτεχνικός διευθυντής ενός φεστιβάλ. «Όλες μου οι φιλοδοξίες ήταν γύρω από το σινεμά. Όσο κι αν με συνάρπαζαν τα φεστιβάλ και αγαπούσα τόσο τη Δράμα, που πήγαινα ως θεατής από το 1993, αλλά και τη Θεσσαλονίκη. Μεγάλωσα στη Βόρεια Ελλάδα, είμαι από τη Σκύδρα της Πέλλας, και ξέρω πόσο σημαντικά είναι και τα δύο, ανάσες πολιτισμού για τον τόπο, πέρα από την προσφορά τους στο σινεμά».

Δεν διεκδίκησε τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή της Δράμας. Η πρόταση του ήρθε από τον πρόεδρο του Δ.Σ. Γιώργο Δεμερτζή και τον δήμαρχο Χριστόδουλο Μαμσάκο. Ήταν συνδεδεμένος με φεστιβάλ, είχε συμμετάσχει και βραβευτεί δύο φορές, είχε υπάρξει μέλος της Κριτικής και της Προκριματικής του επιτροπής. Δεν αποδέχτηκε την πρόταση αμέσως, χωρίς συζήτηση. «Τους είπα κάποια πράγματα που έχω στο μυαλό μου και είδα έναν μεγάλο ενθουσιασμό από τη μεριά τους. Διότι πολλά εξαρτώνται από την καλή μας συνεργασία. Είναι αποφασισμένοι να κάνουμε μια πολύ δυναμική αλλαγή και επανεκκίνηση του φεστιβάλ».

Τη χρειάζεται η Δράμα. Όσο κι αν το φεστιβάλ είναι απαραίτητο και κυρίαρχο στην καρδιά των μικρομηκάδων, όσα βήματα και αν έχει κάνει, δεν διαθέτει, ίσως, την εξωστρέφεια και την τόλμη της Θεσσαλονίκης, που εκτινάχτηκε όταν έκοψε εντελώς με κάποιες παλιές δουλείες του χώρου, παραγοντισμούς και σωματεία. Δεν θέλει να σχολιάσει το τελευταίο. «Δεν θα σπάσουμε αυγά κατευθείαν», λέει και γελάει. Τι έχει, λοιπόν, στο μυαλό του: ριζικές αλλαγές ή προσεκτικά βήματα;

«Θα μπούμε δυναμικά, θα κάνουμε αμέσως αλλαγές. Θα δοκιμάσουμε φρέσκες ιδέες και νέα πράγματα κι ας μη δουλέψουν από την πρώτη χρονιά. Ο στόχος του φεστιβάλ μπορεί να είναι σαφής, αλλά από κει και πέρα έχει σημασία πώς παρουσιάζεις το πρόγραμμα, όχι μόνο το ελληνικό, αλλά και το εκπληκτικό Διεθνές». Ένα από τα πρώτα πράγματα που σκέφτεται είναι ο τρόπος επιλογής των ταινιών για το διαγωνιστικό ελληνικό τμήμα. Συχνά ακούγονται κριτικές για ένα υπερφορτωμένο πρόγραμμα.

«Το να μειώσεις τις ταινίες είναι δύσκολο στην πράξη», λέει. «Έχει ανεβεί πολύ το επίπεδο. Ξέρω βέβαια ότι οι Κριτικές Επιτροπές γκρινιάζουν, “πώς είναι δυνατόν τόσο πολλές ταινίες σε λίγες μέρες”. Μετά, όμως, και οι ίδιες κάνουν τα ίδια, όταν την επόμενη χρονιά αναλαμβάνουν την ευθύνη της πρόκρισης, σύμφωνα με το σύστημα που είχε αποφασίσει ο Αντώνης Παπαδόπουλος. Σκέφτομαι να προχωρήσουμε σε μια πιο μόνιμη ομάδα επιλογής ταινιών, ίσως από του χρόνου. Με ανθρώπους που να το ψάχνουν το θέμα. Είναι πολύ σημαντικό το curating του εθνικού τμήματος, επηρεάζει την πορεία της ελληνικού μήκους ταινίας, έχει να κάνει με την ικανότητα να διακρίνεις τις τάσεις της εποχής, να σκεφτείς πού θέλουμε να πάμε, πού πρέπει να ποντάρουμε. Τα ίδια ισχύουν και για το Διεθνές Τμήμα, με τη διαφορά ότι είναι πιο safe οι επιλογές, κανείς δεν αναρωτιέται γιατί κόπηκε ο…. Γιώργος. Από την άλλη βλέπουμε 2-2,5 χιλιάδες ξένες ταινίες κάθε χρόνο, άλλου είδους δυσκολία αυτή, ενώ πάλι θέλουμε να έχουμε άποψη, να κάνουμε προτάσεις, όχι να αρκούμαστε σε ένα best of των ξένων φεστιβάλ».

Μπορεί η Δράμα να ανταγωνιστεί τα ξένα φεστιβάλ; «Φυσικά, τα 3-4 μεγάλου βεληνεκούς, όπως του Κλερμόν Φεράν, σε μικρές πόλεις γίνονται. Το φεστιβάλ έχει ήδη μεγάλο πρεστίζ στο εξωτερικό, μην ξεχνάτε ότι είμαστε μέλος του Short Film Initiative της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου, εξασφαλίζοντας απευθείας υποψηφιότητα στα βραβεία της για την ταινία του διεθνούς διαγωνιστικού. Η προηγούμενη διοίκηση είχε βάλει στόχο να κερδίσει το ίδιο και για τα Όσκαρ, θα το κυνηγήσουμε κι εμείς. Γενικά πάντως θέλω να δώσουμε ώθηση στο Διεθνές Τμήμα, έτσι ώστε τουλάχιστον να είμαστε πρωτοπόροι στα Βαλκάνια».

Με το κοινό τι γίνεται; Έχει φτάσει στα όριά του, δεδομένου ότι οι δύο αίθουσες («Ολύμπια» και Δημοτικό Ωδείο) δεν είναι δα και πελώριες; Και η Καπναποθήκη Περδίκκα έχει πολύ δρόμο μπροστά της μέχρι να μετατραπεί σε ένα Palais της Δράμας. «Το φεστιβάλ είναι βαθιά ριζωμένο στο dna της πόλης και οι αίθουσες είναι γεμάτες. Χρειάζονται, βέβαια, πολλά ακόμα να γίνουν για τη σύσφιγξη των σχέσεών μας με την πόλη, μέχρι να δοκιμαστούμε και σε μεγαλύτερες αίθουσες, όπως το αξίζουμε». Ο Γιάννης Σακαρίδης αναφέρεται σε κάτι που πολύ πιστεύει. «Δράσεις τού φεστιβάλ σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς και εκπαιδευτικά προγράμματα σε σχολεία. Ακόμα κι ένα μεταπτυχιακό στο σινεμά που θα μπορούσε να γίνει σε συνεργασία με το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο».

Η επόμενη διοργάνωση έχει οριστεί για 20-26 Σεπτεμβρίου. Μήπως οι προετοιμασίες γίνονται ερήμην του κορωνοϊού; Ο Γιάννης Σακαρίδης δεν κρύβει την αγωνία του.

«Υπάρχει θέμα, δεν μπορούμε να το παραβλέψουμε. Όλοι ελπίζουμε, πάντως, ότι τα φεστιβάλ θα ξανανοίξουν, όπως και η καθημερινότητά μας. Προχωράμε κανονικά τη δουλειά μας και, ευτυχώς, οι μικρού μήκους ταινίες αντέχουν, υπάρχει παραγωγή».

Η Δράμα αποκτά σχολή κινηματογράφου

Η Δράμα αποκτά σχολή κινηματογράφου

Η παρουσία και σημασία του φεστιβάλ μικρού μήκους της Δράμας που ξεπερνά τα σαράντα χρόνια ενδυναμώνονται θεαματικά με την ανακοίνωση της δημιουργίας προγράμματος κινηματογραφικών σπουδών στην πόλη.

Την απόφαση αυτή αποκάλυψε ο Υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνικών και Ενημέρωσης Νίκος Παππάς, ο οποίος επισκέφτηκε τη Δράμα, δηλώνοντας πως «Θεωρούμε πως στη νέα εποχή, η χώρα μας θα αναπτυχθεί μόνο αν αξιοποιήσουμε και ενισχύσουμε τα πλεονεκτήματα και τη δυναμική κάθε περιοχής. Και αυτό είναι κάτι που κάνουμε ήδη».

Συγκεκριμένα υπεγράφη μνήμονιο συνεργασίας ανάμεσα στο φεστιβάλ και το Ανοικτό Πανεπιστήμιο, με το πρώτο να αναλαμβάνει τη φιλοξενεία του πρακτικού σκέλους των σπουδών. Ο χώρος που προβλέπεται για αυτήν τη χρήση είναι η Καπναποθήκη, η οποία αγοράστηκε από το φεστιβάλ το 2000 και προορίστηκε αρχικά για να στεγάσει τις υποδομές του.

Διαβάστε παρακάτω ολόκληρη την ανακοίνωση του Υπουργείου:


Ν. Παππάς: «Θεωρούμε πως στη νέα εποχή, η χώρα μας θα αναπτυχθεί μόνο αν αξιοποιήσουμε και ενισχύσουμε τα πλεονεκτήματα και τη δυναμική κάθε περιοχής. Και αυτό είναι κάτι που κάνουμε ήδη».

Ο Υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, Νίκος Παππάς, ο Δήμαρχος Δράμας, Χριστόδουλος Μαμσάκος και ο Πρόεδρος του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου, Βασίλης Καρδάσης, υπέγραψαν Μνημόνιο Συνεργασίας για την ίδρυση Σχολής Κινηματογράφου και Οπτικοακουστικών Μέσων στη Δράμα.

Η συμφωνία περιλαμβάνει:

Την ίδρυση προγράμματος κινηματογραφικών σπουδών (προπτυχιακά και μεταπτυχιακά μαθήματα, στην ελληνική και αγγλική γλώσσα).
Τη διοργάνωση κινηματογραφικών προβολών, συνεδρίων και εκθέσεων.
Τη συνεργασία με ελληνικούς και ευρωπαϊκούς φορείς του τομέα των οπτικοακουστικών.
Την προσπάθεια ανάδειξης της Δράμας ως διεθνούς κέντρου κινηματογράφου.

Ο Υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, Νίκος Παππάς, δήλωσε σχετικά: «Σταθερός μας στόχος είναι να στηρίξουμε την ελληνική Περιφέρεια και τους ανθρώπους της. Θεωρούμε πως στη νέα εποχή, η χώρα μας θα αναπτυχθεί μόνο αν αξιοποιήσουμε και ενισχύσουμε τα πλεονεκτήματα και τη δυναμική κάθε περιοχής. Και αυτό είναι κάτι κάνουμε ήδη.

Η Δράμα έχει το πλεονέκτημα του φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους, πάνω στο οποίο “χτίζουμε” την περαιτέρω ανάπτυξη της πόλης με την ίδρυση της  Σχολής Κινηματογράφου και Οπτικοακουστικών Μέσων αλλά και του Πρότυπου Ψηφιακού Κέντρου για την ανάπτυξη των ψηφιακών δεξιοτήτων του πληθυσμού της περιοχής.

Μετά τη σημερινή μας συμφωνία, θα πρέπει να σταματήσουμε να θεωρούμε και να αναφέρουμε την πόλη ως ακριτική. Η Δράμα μπορεί και πρέπει να αποτελέσει κέντρο στον τομέα των οπτικοακουστικών για όλη την Ευρώπη».

Ο Δήμαρχος Δράμας, Χριστόδουλος Μαμσάκος, ανέφερε: «Σήμερα, το όνειρο της πόλης παίρνει σάρκα και οστά. Η Σχολή Κινηματογράφου και Οπτικοακουστικών Μέσων, με τη συνεργασία του ΕΑΠ, και το Πρότυπο Ψηφιακό Κέντρο από το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής αλλάζουν το πρόσωπο της πόλης, την αναβαθμίζουν. Η Δράμα, πλέον, γίνεται σημείο αναφοράς των κινηματογραφικών σπουδών διεθνώς και αναδεικνύεται σε πόλο έλξης για τον κόσμο της καλλιτεχνικής δημιουργίας και των τεχνών στην Ελλάδα, την Ευρώπη, τον κόσμο».

Ο Πρόεδρος του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου, Βασίλης Καρδάσης, τόνισε: «Η Δράμα έχει ένα ασύγκριτο πλεονέκτημα, διαθέτει ένα ισχυρό brand name στη φιλοξενία του κινηματογράφου. Εμείς θα εργαστούμε ώστε να το αξιοποιήσουμε και να το προωθήσουμε περαιτέρω. Το ΕΑΠ ιδρύει παράρτημα του Πανεπιστημίου στη Δράμα, άμεσα διοργανώνει διεθνές συνέδριο κινηματογράφου και ξεκινά συνεργασία με δημιουργούς και ακαδημαϊκούς. Το εγχείρημά μας έχει προοπτική, στόχο και έμπνευση».

Τον Υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, Νίκο Παππά, συνόδευσαν ο Βουλευτής Δράμας του ΣΥΡΙΖΑ, Χρήστος Καραγιαννίδης και ο διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του Υπουργού, Παναγιώτης Σκούτας.»