Παρουσίαση σκηνοθετών Πέμπτη

Οι παρουσιάσεις των σκηνοθετών στο 43ο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας συνεχίστηκαν στο θερινό κινηματογράφο Αλέξανδρος. Με όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας και με τις υπέροχες συνθήκες που δημιουργούνται από τα δέντρα τα οποία περιβάλλουν το χώρο, το Q&A των σκηνοθετών φέτος έχει έναν διαφορετικό χαρακτήρα. Τις παρουσιάσεις επιμελείται ο Δημήτρης Πάντσος.


«Στα βήματα της» της Αναστασία Κρατίδη

Στις δυσκολίες που αντιμετώπισε στα γυρίσματα της ταινίας της, αναφέρθηκε η Αναστασία Κρατίδη κατά τη διάρκεια της παρουσίασης της. Η ταινία γυρίστηκε στις φυλακές Αλμυρού στη Μαγνησία, με δυσκολίες και διάφορους περιορισμούς ως προς την απεικόνιση των φυλακών. Αναφερόμενη στην υπόθεση, η κ. Κρατίδη ανέφερε πως «η πραγματικότητα της ζωής πολλές φορές ξεπερνάει κάθε φαντασία». Η πρωταγωνίστρια της ταινίας της, πρώην φυλακισμένη που προσπαθεί να βρει την κανονικότητά της, μπαίνει στο βουστάσιο των αγροτικών φυλακών ως συλλέκτης γάλακτος στο πλαίσιο ενός προγράμματος κοινωνικής επανένταξης. Εκεί συναντά κάποιον που θα της αλλάξει τη ζωή. Παρούσα στην παρουσίαση ήταν η πρωταγωνίστρια Μαντώ Γιαννίκου.

«Ανάπαυσις» του Δημήτρη Παπαγιαννόπουλου.

Μετά από μία ανάγνωση του «Η Ζωή εν Τάφω» του Στρατή Μυριβήλη, ο Δ. Παπαγιανόπουλος ξεκίνησε τη συγγραφή του σεναρίου της ταινία. «Πρόκειται για μια αντιπολεμική ταινία γυρισμένη στην Πάρνηθα, αν και το καλύτερο θα ήταν να ήμασταν σε κάποιο από τα βουνά της Βόρειας Ελλάδας, όπου και θεωρητικά λαμβάνουν χώρα τα όσα βλέπουμε κατά την περίοδο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου» σημείωσε ο κ. Παπαγιαννόπουλος. «Ενώ έχουμε δει άπειρες ταινίες για τον Δεύτερο Παγκόσμιο, γνωρίζουμε λίγα για τον Πρώτο».Στην ταινία του η αντίφαση του πολέμου και της ειρήνης προκύπτει μέσα από την αντίθεση του δάσους που εκφράζει την Άνοιξη, τον έρωτα, τη ζωή και των χαρακωμάτων που εκφράζουν τον θάνατο.

«Ίσκιωμα» του Κώστα Γεραμπίνη

Την ταινία ο Κώστας Γεραμπίνης κλήθηκε να τη σκηνοθετήσει, καθώς το σενάριο δεν ήταν γραμμένο από τον ίδιο, αλλά από τον γνωστό συγγραφέα Δημοσθένη Παπαμάρκο σε συνεργασία με τον Χρήστο Κωνσταντακόπουλο. Ήταν ωστόσο μία πρόκληση για αυτόν καθώς «από τον αστικό ρεαλισμό των προηγούμενων ταινιών μου, περασα σε ένα τοπίο της επαρχίας, στα βουνά και τα κριάρια». Ο σκηνοθέτης πέρασε αρκετό χρόνο με αγρότες και κτηνοτρόφους στην περιοχή του Γραμματικού. Και στην πορεία συνειδητοποίησε πως του αρέσει η ζωή στην επαρχία. «Με ενδιαφέρει αυτή η λεπτή γραμμή που χωρίζει την πόλη από την επαρχία». Απαντώντας σε ερώτημα για το αν η ταινία το «Ίσκιωμα» θα μπορούσε να ήταν η αρχή μιας μεγάλης μήκους ταινίας η απάντηση του ήταν κατηγορηματική: ΟΧΙ! Η ταινία του, συνειδητά, αφήνει πολλά περιθώρια ερμηνειών και εξηγήσεων για το τέλος.

«Teo, ο γείτονάς μου» του Χρήστου Καρτέρη

Ο πρωταγωνιστής, υπαρκτό πρόσωπο, ζει πενήντα μέτρα μακριά από το σπίτι του σκηνοθέτη και όπως είπε ο κ. Καρτέρης η προσέγγιση έγινε σε ένα μπουγατσοπωλείο στη γειτονιά, όπου έγινε και η πρόταση για την ταινία. Ο Τεό δέχθηκε την πρόκληση και το αποτέλεσμα είναι ένα ντοκιμαντέρ γυρισμένο με φροντίδα μέσα στο σπίτι του. Μεγάλη, όπως είπε, ήταν η προσπάθεια που κατέβαλε ο Χρήστος Καρτέρης ώστε να μην παραβιάσει τον προσωπικό χωρο του πρωταγωνιστή του και να μην τον εκθέσει. Κάτι που το κατάφερε δίνοντας όμως παράλληλα και μια πλήρη εικόνα της πολύ ιδιαίτερης προσωπικότητας του. «Τελικά καλά τα λέω… Δε λέω βλακείες…» ήταν τα λόγια ικανοποίησης του Τεό όταν είδε το αποτέλεσμα.

«54/Η τυφλή χελώνα και η απέραντη θάλασσα» της Ισαβέλλας Μαργάρα

Η ταινία εκφράζει την έντονη ανάγκη της σκηνοθέτριας να επαναπροσδιορίσει τον χρόνο μέσα από τον συμβολισμό της χελώνας που περπατάει αργά: «Είχα ανάγκη να κατεβάσω ταχύτητα, κόντρα στις τρομακτικές ταχύτητες της σύγχρονης ζωής».. Μία ανάγκη που όπως είπε της δημιουργήθηκε παρατηρώντας έναν πίνακα του Minoan Cretan με τίτλο «Civilization». Όπως παρατήρησε η σκηνοθέτις, «στον πίνακα αυτό υπήρχε μια «σφιγμένη» γυναίκα με έντονο βλέμμα, κι ένας άντρας σε ένα γυάλινο ασανσέρ κι από πίσω τους οι ουρανοξύστες μιας πόλης. Η γυναίκα ήταν καλοντυμένη αλλά τρομοκρατημένη, ενώ ο άντρας ήταν με στολή εργασίας, ήρεμος και σαν να είχε ένα χαμόγελο». Μέσα από αυτή την αντίθεση και παράλληλα με την εμπειρία του θανάτου πρόσφατη, η σκηνοθέτις, που εργάζεται ως ιατρός, προχώρησε στην υλοποίηση της ταινίας.

«Απόδραση από τον εύθραυστο πλανήτη» του Θανάση Τσιμπίνη

Η ταινία του θα μπορούσε κάλλιστα να χαρακτηριστεί και ως προφητική καθώς το σενάριο, το οποίο έγραψε το 2017, μιλά για γενικευμένη χρήση της μάσκας λόγω μιας πανδημίας. Για αυτό και ο Θανάσης Τσιμπίνης ξεκίνησε την παρουσίασή του λέγοντας χαριτολογώντας σε ένα κοινό που φορούσε μάσκες: «Ειλικρινά σας το λέω, δε γνώριζα κάτι για το σήμερα!» Στην ταινία του ο κόσμος προσπαθεί να προστατευτεί από ένα ροζ θανατηφόρο νέφος. Δύο άντρες συναντιούνται, έλκονται ερωτικά, και αποφασίζουν να περάσουν μερικές στιγμές μαζί στον όσο χρόνο τους απομένει καθώς το περιβάλλον γίνεται όλο και πιο τοξικό. Ρισκάρουν και βγαίνουν έξω. «Θέλουν να είναι παρόντες, χωρίς να σκέφτονται το μετά».

«Όπως θα συνέβαιναν μέσα στο νερό» της Ανθής Δαουτάκη

Η σκηνοθέτρια έφτιαξε το πορτραίτο μιας 35χρονης γυναίκας. Το σπίτι της είναι ο κόσμος της και ο κόσμος της μαγικός. Η μοναξιά της είναι γεμάτη αντικείμενα. Μια γυναίκα που δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στα κοινωνικά πρότυπα σχετικά με το φύλο. Η σκηνοθέτις χαρακτήρισε το σπίτι της ηρωίδας της ως «έναν δεύτερο χαρακτήρα μέσα στην ταινία» και επεσήμανε την ιδιαίτερη σχέση που αναπτύσσουν οι γυναίκες με τους οικιακούς χώρους από νεαρή ηλικία και μέχρι να φτάσουν τα γεράματα.

«Goads» της Ίριδας Μπαγλανέα

Δύο παιδιά μεγαλώνουν με έναν πατέρα ο οποίος θέλει με σκληρό τρόπο να τα εξοικειώσει με τον θάνατο. «Θεωρεί πώς όσο συχνότερα αντιμετωπίζουν γύρω τους τον θάνατο, τόσο πιο εύκολα θα τον αποδεχθούν και θα ξεπεράσουν τον φόβο». Όμως το πράγμα δεν λειτουργεί όπως περιμένει…
Γύρισε την ταινία στον Όλυμπο, και όπως είπε, δυσκολεύτηκε να βρει τα κατάλληλα παιδιά στην επαρχία –έπρεπε να έχουν εξοικείωση με τα ζώα καθώς στην ταινία πρωταγωνιστεί ένα κατσικάκι. Κατά την διάρκεια των γυρισμάτων η σκηνοθέτις ήταν έγκυος και, όπως είπε, δούλεψε με τα παιδιά και μέσω του drama therapy.


Δημήτρης Καστώρης

Aίθρια Λογοτεχνικά Απογεύματα 23

Το έργο δύο σημαντικών Δραμινών παρουσίασε χθες το απόγευμα ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Παύλος Μεθενίτης στον θερινό κινηματογράφο «Αλέξανδρο» με αφορμή τα τελευταία τους βιβλία. Πρόκειται για την ποιήτρια Καλλιόπη Εξάρχου και τον πολυσχιδή καλλιτέχνη Φαίδωνα Πατρικαλάκι που δεν βρίσκεται πια ανάμεσά μας.

“Η ΕΙΡΗΝΗ ΤΗΣ ΔΡΑΜΑΣ” του διακεκριμένου ζωγράφου, ενδυματολόγου-σκηνογράφου και λογοτέχνη (εκδόσεις Μανδραγόρας, 2017), αποτελεί το “κύκνειο άσμα” στο χώρο της λογοτεχνίας του πολυγραφότατου Φ.Πατρικαλάκι. Για το βιβλίο μίλησε, εκτός από τον Παύλο Μεθενίτη, η ποιήτρια και δικηγόρος, Πολύνα Γ. Μπανά και ο εκδότης του συγγραφέα Κώστας Κρεμμύδας.

Ο Φαίδων Πατρικαλάκις, διέπρεψε, σχεδόν για έξι δεκαετίες, στο χώρο της ζωγραφικής, της ενδυματολογίας της σκηνογραφίας, της γλυπτικής, της κεραμικής, της ποίησης, της πεζογραφίας αλλά και της θεωρίας & ιστορίας της ενδυματολογίας, της μουσικής, ακόμη και της λαογραφίας.
Για την ποιητική συλλογή “ΤΟΣΟ ΗΘΕΛΕ ΤΟ ΣΤΗΘΟΣ” της ποιήτριας και Αναπληρώτριας Καθηγήτριας Θεατρολογίας του Α.Π.Θ., Καλλιόπης Εξάρχου (εκδόσεις Σοκόλη, 2020), μίλησε ο Παύλος Μεθενίτης και η Πολύνα Γ. Μπανά, και βέβαια η ίδια η ποιήτρια η οποία μοιράστηκε με το κοινό του Φεστιβάλ ένα πολύ όμορφο κείμενό της για την ποιηση.


Ακολουθεί αυτούσια η παρουσίαση του Παύλου Μεθενίτη:

“Η Ειρήνη της Δράμας” (βιογραφικό μυθιστόρημα), Φαίδων Πατρικαλάκις (εκδόσεις Μανδραγόρας, 2017).

«Ξέρεις πόσο είναι οδυνηρό να ζεις σ’ ένα μέρος χωρίς να γνωρίζεις την ιστορία του;

Απόκρημνος ίσκιος, αγνοώντας τον προορισμό του

Περιφέρομαι ανάμεσα από ακέφαλα αγάλματα και ακρωτηριασμένες κολόνες.

Μερικές απ’ αυτές βρίσκονται μέσα στο ρέμα,

Με τίποτα η ορμή του νερού δεν είναι ικανή να τις μετακινήσει.»

Αυτό είναι ένα απόσπασμα από το ποίημα «Χωρίς Ιστορία», από το βιβλίο «Η Ειρήνη της Δράμας», του Φαίδωνα Πατρικαλάκι, από τις εκδόσεις Μανδραγόρας, 2017. Ο Πατρικαλάκις, φίλες και φίλοι των Αίθριων Λογοτεχνικών Απογευμάτων του 43ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, έφυγε από τη Δράμα, και τον κόσμο, πριν από τρία χρόνια, στα 82 του. Λέω «από τη Δράμα και τον κόσμο», γιατί η γενέτειρα αυτού του σημαντικού εικαστικού, σκηνογράφου και λογοτέχνη, ήταν το κέντρο, ο άξονας, γύρω από τον οποίο περιστρεφόταν η ζωή του και το έργο του. Αν και σπούδασε και έζησε στο εξωτερικό, στη Γαλλία και αλλού, ο Πατρικαλάκις γεννήθηκε και πέθανε εδώ, στην Δράμα.

Η ηρωίδα του βιβλίου του, η Ειρήνη της Δράμας, δεν γεννήθηκε εδώ, ήταν μια φράγκισσα αρχοντοπούλα, αλλά κι αυτή πέθανε στη Δράμα στις αρχές του 14ου αιώνα – το 1317. Ναι, η Γιολάντα του Μομφεράτου, μέλος του Οίκου των Αλεράμιτσι, Ιταλών ευγενών Φράγκικης καταγωγής της Βορειοδυτικής Ιταλίας, πήρε το ορθόδοξο όνομα Ειρήνη όταν έγινε η δεύτερη σύζυγος του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Ανδρόνικου Παλαιολόγου, του δεύτερου με αυτό το όνομα.

Τώρα θα μου πείτε, τί νταλκά είχε ο Πατρικαλάκις με την Ειρήνη της Δράμας; Δεν υπάρχει απάντηση επ’ αυτού. Η Τέχνη αποφασίζει τα αφ’ εαυτής: ο μυθιστορηματικός βίος της Γιολάντας τη Μομφερατικής ρίζωσε και κάρπισε μέσα στο κεφάλι του Φαίδωνα, πλημμυρίζοντάς τον εικόνες και λέξεις, αναγκάζοντάς τον, κυριολεκτικά, να καταπιαστεί μαζί της. Αυτή η ταύτιση των δύο, του του ιστορικού προσώπου και του αφηγητή του βίου του, ενδυναμωμένη από την κοινή εντοπιότητα, έφτασε σε μεγάλα βάθη, και ύψη, κυρίες και κύριοι.

Διαβάζω το βιβλίο, και βλέπω των Πατρικαλάκι να μπλέκει τη ζωή του μ’ εκείνη της Ιταλογαλλίδας αριστοκράτισσας, της κόρης του γαλαζοαίματου καθάρματος που σύλησε και δήωσε την Κωνσταντινούπολη το 1204, στην πρώτη της Άλωση, των Σταυροφόρων. Δεν έχω διαβάσει τα άλλα έργα του συγγραφέα, και μάλιστα τις βιογραφίες του, αλλά εδώ, σ’ αυτό το βιβλίο, αυτή η συνύφανση είναι αξιοπρόσεκτη.

Μιλώ για παράλληλες αφηγήσεις, για ερωταποκρισεις τύπου συνέντευξης, ακόμα και για ιδιωτική, εκ βαθέων, συνομιλία του συγγραφέα με το πρόσωπο που βιογραφεί – ή αυτοβιογραφεί, αν μου επιτρέπεται αυτός ο εντελώς αδόκιμος, αλλά ταιριαστός με το πνεύμα και το σώμα του βιβλίου όρος. Δε ξέρω – αλήθεια, η δομή του βιβλίου είναι εντελώς ιδιόμορφη και ενδιαφέρουσα, και σίγουρα καμία σχέση δεν έχει ούτε με συνηθισμένο ιστορικό μυθιστόρημα, ούτε με τυπική βιογραφία, και δεν είναι ακριβώς ούτε ποίηση ούτε πρόζα.

Στην πραγματικότητα είναι κάτι απ΄όλα αυτά, είναι ένα εικαστικό έργο με λέξεις, ένα φωτεινό, πολύχρωμο αφήγημα, που φέρνει την Ιστορία, με γιώτα κεφαλαίο, στα μέτρα του συγγραφέα. Ο Πατρικαλάκις βουτάει με θάρρος την πένα του στη παλέτα των ιστορικών χρωμάτων: κόκκινο για την αδιανόητη αγριότητα των αιμοδιψών Βυζαντινών και Δυτικών Αρχόντων του Μεσαίωνα, χρυσό για την απαράμιλλη χλιδή και τον τρυφηλό τους βίο, σκούρο γκρίζο για τη ψευδεπίγραφη, ταγκή ευλάβειά τους που είχε κάνει πουρί στους τοίχους των μοναστηριών και των παλατιών, γαλάζιο για την αγάπη, που ακόμα κι αυτά τα χρυσοποίκιλτα τέρατα, αυτά τα εξουσιοφρενή παγόνια ηταν ικανά να νιώσουν για κάποιους κοντινούς τους ανθρώπους, όταν δηλαδή δεν τύφλωναν τους αδελφούς τους ή δεν στραγγάλιζαν του εραστές τους, κι ακόμα, πράσινο, φωτεινό, λαμπερό, σμαραγδένιο πράσινο για την ελπίδα, φίλες και φίλοι, για την ελπίδα της Ειρήνης-Γιολάντας, και του Φαίδωνα Πατρικαλάκι, πως κάποια στιγμή τα πράγματα θα διορθωθούν, πως το καλό θα υπερισχύσει, πως το ψεύδος, η αρρώστια και το έρεβος θα ηττηθούν, και μάλιστα κατά τη διάρκεια της ζωής μας. Της δικής μας, του Πατρικαλάκι και της Ειρήνης της Μομφερατικής….

Κι εν τω μεταξύ, μέχρι να φτιάξουν τα πράγματα, εμείς περιφερόμαστε σαν απόκρημνοι ίσικιοι «ανάμεσα από ακέφαλα αγάλματα και ακρωτηριασμένες κολόνες», έχοντας όμως σαν σταθερό, ακίνητο σημείο, σαν πολικό αστέρα των ουρανών μας, την πόλη μας, τον τόπο μας, το δικό μας μέρος. Για τον Φαίδωνα και την Ειρήνη ήταν η Δράμα.
Σας ευχαριστώ.

“Τόσο ήθελε το στήθος” (ποίηση), Καλλιόπη Εξάρχου (εκδόσεις Σοκόλη, 2020)

Φίλες και φίλοι καλησπέρα σας.

Τα Αίθρια Λογοτεχνικά Απογεύματα του 43ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, έχουν την χαρά να φιλοξενούν την κυρία Καλλιόπη Εξάρχου. Δραμινή πανεπιστημιακός, λέει το βιογραφικό της, δηλαδή Αναπληρώτρια καθηγήτρια θεατρολογίας στο τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης.

Όμως, απόψε η κυρία Εξάρχου δεν είναι εδώ με την ακαδημαϊκή, αλλά με την ποιητική της ιδιότητα: «Τόσο ήθελε το στήθος», είναι ο τίτλος της ποιητικής της συλλογής, από τις εκδόσεις Σοκόλη. Να πω πως δεν είναι η πρώτη φορά που τα Αίθρια Λογοτεχνικά Μεσημέρια έχουν τη χαρά να καταπιάνονται με το έργο της κυρίας Εξάρχου: πριν από τέσσερα χρόνια, το 2016, είχα μιλήσει για τη μελέτη της «Δημήτρης Δημητριάδης: το Θέατρο του Ανθρωπισμού». Τότε, είχα ξεκινήσει την παρουσίασή μου με ένα στίχο της: «Μοναξιά ως έρημος / Ανυπεράσπιστη / Ανεπίστρεπτη / Ωραία / Ως θάνατος».

«Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου, βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί», είχε πει κάποτε ο Σίγκμουντ Φρόυντ, και σκέφτομαι πως η ποίηση τελικά έχει πάντα την απάντηση, όποιο και να είναι το ερώτημα που θέτουν οι ανθρωπιστικές επιστήμες. Από το «Θέατρο του Ανθρωπισμού» λοιπόν και την ωραία ως θάνατο μοναξιά του τότε, απόψε η κυρία Εξάρχου θα μας πάει, με το βιβλίο της, στον θετικό πόλο της ανθρώπινης ψυχής, σ’ αυτόν που βρίσκεται διαμετρικά απέναντι από τον θάνατο, στον πόλο του έρωτα. Θα μπορούσε να πει κανείς πως αυτοί οι δύο πόλοι, το συν και το πλην, ο θάνατος κι ο έρωτας, δίνουν ενέργεια στην ανθρώπινη ψυχή, τροφοδοτούν εκείνη τη γεννήτρια που λειτουργεί μέσα στα κεφάλια των ποιητών, παράγοντας ποιήματα που κάνουν τη ζωή μας καλύτερη, όπως αυτό που έδωσε τον τίτλο στην ποιητική συλλογή της κυρίας Εξάρχου:

Κι εγώ ήξερα / πως / τα λόγια του θέρους / κόβουν σα μαχαίρια / έφτασε / μια σταγόνα θάλασσα / ανυπεράσπιστη / να ξεγελάσει / τη μνήμη / Τόσο ήθελε / το στήθος.

Καιρό είχα να διαβάσω ένα τόσο σωματικό βιβλίο, φίλες και φίλοι. Το βιβλίο της είναι ένα ταξίδι στο Κορμί, με κάπα κεφαλαίο, όπου συμβαίνει ο έρωτας.

«Εἴμαστε σώματα, εἴμαστε πάνω ἀπ’ ὅλα, πρωτίστως καί σχεδόν ἀποκλειστικά σώματα, καί ἡ κατάσταση τοῦ σώματός μας ἀποτελεῖ τήν πραγματική αἰτία τῶν περισσότερων ἀπό τίς διανοητικές καί ἠθικές μας ἀντιλήψεις». Αυτό το είχε γράψει ο Μισέλ Ουελμπέκ, στη «Δυνατότητα ενός νησιού», κι είναι σαν να το είχε συνεχώς η κυρία Εξάρχου στο μυαλό της, όταν διάλεγε, μια – μια τις λέξεις, για να γράψει αυτά τα ποιήματα. Μια – μία τις λέξεις, σαν να τις διάλεγε μέσα από ένα κουτί με βελόνες.

Οι ακριβείς, αιχμηρές λέξεις της Καλλιόπης κεντούν την επιδερμίδα, νύσσουν το δέρμα κι από εκεί εισχωρούν στη ψυχή, διηθούνται – μιλάω για μια ώσμωση πνεύματος και αίματος, μια ανταλλαγή σωματικής ύλης και ψυχικής ενέργειας με το περιβάλλον.

Τα ποιήματα είναι διαρθρωμένα σε μια κυκλοτερή δομική κίνηση. Η αφήγηση ξεκινάει, σαν αμαξοστοιχία, από την αφετηρία, τη «μήτρα-μητρίδα», όπως επιγράφεται, και προχωράει: οι τίτλοι των ενοτήτων είναι χαρακτηριστικοί, σαν ονομασίες σιδηροδρομικών σταθμών: σώμα-έρωτας, μάτια-όραση, στόμα-φωνή, χείλη-φιλί, πνεύμονες-ανάσα, στήθος-σθένος, άκρα-δεσμοί-δεσμά, δέρμα-δέρας, ελελεύ… Κι εντέλει, το ποιητικό όχημα του βιβλίου κλείνει τον κύκλο, ξαναγυρίζει στην αρχή του, στη μήτρα-μητρίδα, σαν τον μυθικό ουροβόρο όφι που ολοκληρώνεται δαγκώνοντας την ουρά του. Δεν είναι τυχαίο το ακροτελεύτιο ποίημα: «Στα θραύσματα / στις αναγνώσεις τους / στα κουράγια μας / Αμήν»

Αμήν, αμήν, λέγω υμίν, φίλες και φίλοι. Αναγινώσκουμε τα θραύσματα της ψυχής μας, λέει η Καλλιόπη Εξάρχου, και μακάρι να μας φτάσουν τα κουράγια μας για να αντέξουμε τη φονική ομορφιά της ποίησης και του έρωτα. «Love will tear us apart», ο έρωτας θα μας κάνει κομμάτια, έλεγαν οι Joy Division, αλλά εγώ διαβάζω, στη σελίδα 85, στο ενδέκατο ποίημα της ενότητας «ελελεύ», το εξής ηρωικό, αντάρτικο και ερωτικό:

«Δεν θα μολύνω / τον έρωτα / που δεν εξαργυρώθηκε / Δεν θα αφήσω / να με συλήσουν / οριζοντίως / και καθέτως / Απλώς / μεχρι θανάτου / Δεν»
Κυρίες και κύριοι, μετά από αυτό το εκρηκτικό «δεν», δεν θα σας πω τίποτα άλλο. Θα σιωπήσω επιτέλους, καλώντας την ποιήτρια να μιλήσει η ίδια για την ποιητική της συλλογή. Και λάβετε, παρακαλώ, υπόψη σας, πως «Τη σιωπή / να την ακούτε / από μέσα προς τα έξω / Όλο και κάποιος / λυγμός / θα της κλείνει το στόμα».

Φίλες και φίλοι, η Καλλιόπη Εξάρχου

Διεθνές Σπουδαστικό Πρόγραμμα

Οι προβολές θα πραγματοποιηθούν στον Κινηματογράφο Ολύμπια, Πέμπτη και Παρασκευή (24 & 25/9) στις 17:00.


Το Τμήμα παρουσιάζει 22 ταινίες από 16 χώρες –ανάμεσά τους και 3 ελληνικές .

Πέμπτη (24/09) θα προβληθούν οι εξής ταινίες:

  • The Best Orchestra in the World του Henning Backhaus, Μυθοπλασία, 14’, ΑΥΣΤΡΙΑ – Film Academy Vienna (UMDK)
  • The Jar του Κυριάκου Ρόντση, Μυθοπλασία, 10’, ΕΛΛΑΔΑ/ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ – Bournemouth Film School (AUB)
  • Sun Dog του Dorian Jespers, Μυθοπλασία, 19’, ΒΕΛΓΙΟ – Royal Academy of Fine Arts / University College Ghent (KASK)
  • My Fat Arse and I της Yelyzaveta Pysmak, Κινούμενα Σχέδια, 10’, ΠΟΛΩΝΙΑ – Polish National Film School Lodz (PWSF TViT)
  • Illusion Bleue της Tea Tannoury, Μυθοπλασία, 15’, ΛΙΒΑΝΟΝ / ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ – Notre Dame University – Louaize (NDU)
  • Fine της Maya Yadlin, Μυθοπλασία, 9’, ΙΣΡΑΗΛ – Minshar School of Art
  • In the Eye of the Beholder των Vanja Victor Kabir Tognola and Jan-David Bolt, Ντοκιμαντέρ, 8’, ΕΛΒΕΤΙΑ – Zurich University of the Arts / Department of Performing Arts and Film (ZHdK)
  • Last Day του Szu-Wei Chen, Μυθοπλασία, 11’, ΗΠΑ – Columbia University
  • Austral Fever του Thomas Woodroffe, Μυθοπλασία, 21’, ΧΙΛΗ – University of Chile’s Institute of Communications and Image / Demre Universidad de Chile
  • Violetta του Φοίβου Ήμελλου, Μυθοπλασία, 15’, ΕΛΛΑΔΑ – New York College

Στο σύντομο αυτό βίντεο που ακολουθεί, οι σκηνοθέτες συστήνονται στο κοινό του Φεστιβάλ αλλά και παρουσιάζουν τις ταινίες τους!

Video ThumbnailΟι προβολές θα πραγματοποιηθούν στον Κινηματογράφο Ολύμπια, Πέμπτη και Παρασκευή (24 & 25/9) στις 17:00. Το Τμήμα παρουσιάζει 22 ταινίες από 16 χώρες –ανάμεσά τους και 3 ελληνικές . Πέμπτη (24/09) θα προβληθούν οι εξής ταινίες: The Best Orchestra in the World του Henning Backhaus, Μυθοπλασία, 14

Παρασκευή (25/09) συνεχίζονται οι προβολές του Διεθνούς Σπουδαστικού Προγράμματος:

  • Under the Heavens του Gustavo Milan, Μυθοπλασία, 17’, ΒΡΑΖΙΛΙΑ – New York University (NYU) /Tisch
  • Patron Saint του Georden West, Πειραματική, 8’, ΗΠΑ – Emerson College
  • A Mess at Apartment 14 του Radu Barbu, Μυθοπλασία, 15’, ΡΟΥΜΑΝΙΑ – UNATC, I.L.CARAGIALE
  • 22:47 Linie 34 του Michael Karrer, Μυθοπλασία, 10’ ΕΛΒΕΤΙΑ – Zurich University of the Arts / Department of Performing Arts and Film (ZHdK)
  • Development του Nikola Vučinić, 21’, Μυθοπλασία, ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ – Faculty of Dramatic Arts in Cetinje
  • Ghazaal της Ragini Bhasin, Μυθοπλασία, 15’, ΗΠΑ – Aotearoa Short Film Lab in New Zealand
  • Senescence της Phoebe Morrison, Κινούμενα Σχέδια, 4’, ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ – UCA University for the Creative Arts
  • The Insect Women της An Doyeoung, Μυθοπλασία, 16’, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΚΟΡΕΑΣ – Suwon University Film Department
  • Fire Report της Katarína Jonisová, Ντοκιμαντέρ, 15’, ΣΛΟΒΑΚΙΑ – Academy of Performing Arts / Film and Television Faculty (VSMU)
  • Something της Kasia Babicz, Μυθοπλασία, 14’, ΠΟΛΩΝΙΑ – Warsaw Film School
  • The Same Skin της Nina Hopf, Πειραματική, 5’, ΓΕΡΜΑΝΙΑ- B.F.A., Bauhaus-University, Weimar
  • Rosa Kairo του Jacques Simha, Μυθοπλασία, 14’, ΕΛΛΑΔΑ – Kapodistrian University’s Cultural Society’s Cinema Section (Π.Ο.Φ.Π.Α. κιν/κός τομέας)

Στο σύντομο αυτό βίντεο που ακολουθεί, οι σκηνοθέτες συστήνονται στο κοινό του Φεστιβάλ αλλά και παρουσιάζουν τις ταινίες τους!

Video ThumbnailΟι προβολές θα πραγματοποιηθούν στον Κινηματογράφο Ολύμπια, Πέμπτη και Παρασκευή (24 & 25/9) στις 17:00. Το Τμήμα παρουσιάζει 22 ταινίες από 16 χώρες –ανάμεσά τους και 3 ελληνικές . Πέμπτη (24/09) θα προβληθούν οι εξής ταινίες: The Best Orchestra in the World του Henning Backhaus, Μυθοπλασία, 14

Head Programmer του Διεθνούς Σπουδαστικού Προγράμματος είναι ο πολυβραβευμένος σκηνοθέτης Θανάσης Νεοφώτιστος.
Η κριτική επιτροπή απαρτίζεται από τους: Αλέξανδρο Διακοσάββα, δημοσιογράφο, Λήδα Βαρτζιώτη & Δημήτρη Τσακαλέα, σκηνοθετικό δίδυμο και Άλκη Πολίτη, σεναριογράφο, σκηνοθέτιδα.

Μπορέιτε να παρακολουθήσετε και το πρόγραμμα Online στην Πλατφόρμα μας:

https://www.dramafilmfestival.gr/online-festival/

Παρουσίαση σκηνοθετών Τετάρτη

Οι μικρομηκάδες που την Τρίτη έδειξαν σε πρεμιέρα τις ταινίες τους στο κοινό του 43ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, βρέθηκαν σήμερα το μεσημέρι στον θερινό κινηματογράφο «Αλέξανδρος», για να μιλήσουν για τη δουλειά τους στον Δημήτρη Πάντσο.


«Πρώτος έρωτας» του Χάρη Ραφτογιάννη.

«Έκανα μια ταινία για την ταύτιση ανθρώπων και ζώων. Αν και δεν έχω ζώα, έχω πολλούς φίλους που έχουν, και παρατηρώ τη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσά τους. Εξάλλου κι εμείς οι άνθρωποι, ζώα είμαστε και δεν χρειάζεται να περιοριζόμαστε τόσο». Η ταινία του προσεγγίζει το θέμα της, την γνωριμία δύο ανθρώπων μέσα από την ερωτική επαφή των σκύλων τους, με μια γκροτέσκα διάθεση. «Η σχέση άλλωστε και των ανθρώπων με τα ζώα είναι με έναν τρόπο ερωτική».

«Το μάους στόρυ»» του Μιλτιάδη Χρηστίδη.

Στην ταινία πρωταγωνιστεί ένα ποντίκι σε μέγεθος ανθρώπου που λατρεύει το τυρί. «Όλα ξεκίνησαν με μια εικόνα στο μυαλό μου για ένα μεγάλο ποντίκι που έκοβε τυρί σε σούπερ μάρκετ, αλλά δεν μπορούσε να το φάει, κάτι βαθιά ειρωνικό. Την ταινία την έγραψε σε ένα ξενοδοχείο στη Ρουμανία. «Δεν άντεχα άλλο, ήθελα να την κάνω αυτήν την ταινία». Ο ηθοποιός πίσω από το ποντίκι του είναι ένας εκφραστικός χορευτής. «Μου αρέσουν οι ιστορίες με γλυκόπικρο τέλος, και τα κινούμενα σχέδια».

Το αστείο στην υπόθεση είναι πως ο Μ. Χρηστίδης είναι…αλλεργικός στο τυρί, ενώ οι περισσότεροι συνεργάτες του στο γύρισμα δεν το τρώνε!

«Καρτ ποστάλ από το Ελληνικό» της Αφροδίτης Κατερινοπούλου.

Η σκηνοθέτις θέλησε να γυρίσει μια ταινία-αποχαιρετισμό για το εγκαταλελειμμένο Αεροδρόμιο του Ελληνικού. Έχει άλλωστε μεγαλώσει στην Άνω Γλυφάδα, προς Αργυρούπολη, κι έχει και δικές της μνήμες από τον χώρο. «Ο χώρος σύντομα θα πάψει να υφίσταται με τον τρόπο που απεικονίζεται στην ταινία», οπότε η ταινία της Α. Κατερινοπούλου θα αποτελεί σύντομα ντοκουμέντο. «Η βάση μου είναι το Βερολίνο, κι όταν σε κάποιες διακοπές μου στην Ελλάδα διάβασα για έναν διαγωνισμό που αφορούσε την χρήση του Ελληνικού, ταράχτηκα. Ένοιωσα πως πρέπει να κάνω κάτι τώρα». Η ταινία απαρτίζεται από διάφορες ιστορίες, αλλά κάθε μια τελειώνει με ένα γενικό πλάνο που θυμίζει καρτ ποστάλ.

«Dear Joel» του Θανάση Τρουμπούκη.

Βασισμένος σε μια πραγματική αλληλογραφία την οποία ανακάλυψε σε ένα αρχείο αφηγήσεων προσφύγων και μεταναστών, ο Θ.Τρουμπούκης δημιούργησε μια ταινία που βασίζεται στις εξ αποστάσεως «συνομιλίες» μεταξύ ενός μικρού Αφρικανού μετανάστη που ζει μόνος στην χώρα μας, με τον μεγαλύτερο αδερφό του που ζει στην Ιταλία. Το μικρό παιδί περιπλανιέται μόνο σε μια αφιλόξενη Αθήνα. «Ήθελα να γυρίσω την ταινία από την οπτική (και) ενός μικρού παιδιού που το χωρίζει και το ηλικιακό σύνορο από τον κόσμο των ενηλίκων»… Στο “Dear Joel”, που είναι γυρισμένο σε φιλμ, τα όρια μεταξύ ντοκιμαντέρ και μυθοπλασίας είναι δυσδιάκριτα.

«Ανθολόγιο μιας πεταλούδας» του Κωστή Χαραμουντάνη.

Ο σκηνοθέτης, μίλησε για μια «πολύ συνειρμική ταινία» με αφετηρία τα λουλούδια. «Αρχικά υπήρχε σενάριο αλλά στην πορεία ένοιωσα ότι δεν της ταιριάζει, έτσι έγινε πολλή δουλειά στο μοντάζ». Το αποτέλεσμα, πειραματικό σε φόρμα και περιεχόμενο, δεν είναι εύκολο να αποδοθεί ή να εξηγηθεί με λόγια, «είναι κάτι σαν όνειρο». Στον πυρήνα της ιστορίας βρίσκεται μια γυναίκα παθιασμένη με τα λουλούδια.

«Μελατονίνη» του Νίκου Πάστρα

Ένα κορίτσι που δεν κοιμάται ποτέ γιατί φοβάται μήπως πεθάνει. Ενα αγόρι που κοιμάται συνεχώς, και πάσχει από ναρκοληψία. Και στο βάθος μια υπνωτιστική μουσική, κι ένα όμορφο κομμάτι του Κωνσταντίνου Βήτα. Έρωτας, ύπνος, μουσική.

Ο Νίκος Πάστρας γύρισε την ταινία του κατά τη διάρκεια του Arte Festival στο πρώην Αεροδρόμιο του Ελληνικού. «Η έλλειψη ύπνου, και συγκεκριμένα ο χαρακτήρας μιας κοπέλας που φοβάται να κοιμηθεί, στάθηκε η αφορμή για να έρθουν κοντά δύο ετερώνυμα στην ταινία μου». Η μελατονίνη, που είναι και ο τίτλος της, είναι μια ορμόνη που εκκρίνει ο οργανισμός και ρυθμίζει το βιολογικό μας ρολόι και κατ΄επέκταση τον ύπνο μας.


Ευάννα Βενάρδου

Αίθρια Λογοτεχνικά Απογεύματα, Τρίτη

Xτες, Τρίτη 22/9/2020, πραγματοποιήθηκε η έναρξη των Αίθριων Λογοτεχνικών Απογευμάτων, για πρώτη φορά στον Θερινό Κινηματογράφο «Αλέξανδρο». Το φετινό πρόγραμμα περιλαμβάνει καθημερινές λογοτεχνικές παρουσιάσεις στις 6 μ.μ., έως και την Παρασκευή (25/09).

Φέτος, τα Αίθρια ξεκίνησαν με λογοτεχνικά περιοδικά αντί για βιβλία και με εκλεκτούς καλεσμένους. Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Παύλος Μεθενίτης παρουσίασε την «Δίοδο 66100» και τον «Μαδραγόρα», δύο καταξιωμένα περιοδικά.

Ο Κώστας Κρεμμύδας, εκδότης του «Μανδραγόρα» μίλησε για το σημαντικό μακρόβιο περιοδικό, και ακολούθησε παρέμβαση του συγγραφέα Χρήστου Χαρτοματσίδη, ενώ για τη «Δίοδο», το καλαίσθητο Δραμινο περιοδικό, ανέβηκε στο βήμα ο διευθυντής σύνταξης του εντύπου Βασίλης Τσιαμπούσης και το μέλος της Συντακτικής Επιτροπής, Αθανάσιος Κάζης.


Ακολουθεί αυτούσια η παρουσίαση του Παύλου Μεθενίτη:

«Φίλες και φίλοι καλησπέρα σας,
Σας καλωσορίζω στα Αίθρια Λογοτεχνικά Απογεύματα, (που μέχρι πέρσι ήταν Μεσημέρια…), του 43ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, που φέτος περνάει στο επόμενο στάδιό του. Ο Αντώνης Παπαδόπουλος, καλλιτεχνικός διευθυντής του για τριάντα χρόνια, πριν ξεκινήσει για το τελευταίο ταξίδι της ζωής του, πρόλαβε να δώσει στο Φεστιβάλ το κύρος και την αύρα, που το έκαναν γνωστό, αγαπητό και θαυμαστό στον χώρο της ταινίας μικρού μήκους παγκοσμίως. Η αγάπη και ο σεβασμός στο πρόσωπό του, από όλους εμάς τους συνοδοιπόρους του, είναι τα κτερίσματα στη μνήμη του.

Όμως, η ζωή και ο κινηματογράφος προχωρούν, κι ένας νέος άνθρωπος, ο Γιάννης ο Σακαρίδης, καλείται τώρα να οδηγήσει το Φεστιβάλ στην επόμενη πίστα, αν μου επιτρέπετε, στο επόμενο στάδιό του, αφουγκραζόμενος τις νέες φωνές, καταγράφοντας τις νέες εικόνες, διαβάζοντας τις νέες λέξεις, που γεννιούνται καθώς η κοινωνία εξελίσσεται. Κι επειδή πάντα το σινεμά θα συνομιλεί με τη Λογοτεχνία, επειδή η εικόνα και η γραφή θα είναι για πάντα συγκοινωνούντα δοχεία όπου κυκλοφορεί το ρευστό της ανθρώπινης ψυχής, γι’ αυτό είμαστε και πάλι εδώ, όχι στο γνωστό Αίθριο του Φεστιβάλ, αλλά στο θερινό σινμεά «Αλέξανδρος», για να μιλήσουμε για βιβλία!

Και περιοδικά, να προσθέσω…

“ΔΙΟΔΟΣ 66100” και “Μανδραγόρας”

Φίλες και φίλοι, ξεκινάμε τα Αίθρια Λογοτεχνικά Απογεύματα του 43ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας όπως είπαμε, με περιοδικά! Να δηλώσω ευθύς εξαρχής πως λίγα είναι τα περιοδικά που διαβάζονται. Ναι, αυτό μπορεί να ακουστεί κάπως παράξενο, αλλά σκεφτείτε: Πόσα περιοδικά, από αυτά που πέφτουν στα χέρια μας στον προθάλαμο ενός οδοντιατρείου, ας πούμε, ή πόσα από αυτά που έχουν ξεμείνει στο ραφάκι του τραπεζιού μας στο σαλόνι τα έχουμε διαβάσει από την πρώτη ως την τελευταία σελίδα;

Δε λέω να τα έχουμε ξεφυλλίσει, καθώς περιμένουμε, σκεπτόμενοι κάτι σοβαρότερο, όπως μια ιατρική εξέταση ή τον προορισμό της νυχτερινής μας εξόδου… Δεν εννοώ να έχουμε αφήσει το μάτι μας να βοσκήσει καμιά φωτογραφιούλα εδώ, κάνα σχόλιο στην επόμενη σελίδα, μια ενδιαφέρουσα διαφήμιση στη μεθεπόμενη, κι ύστερα να φτάνουμε στο τέλος του χωρίς να το καταλάβουμε, και μετά να το ξαναπιάνουμε πάλι από την αρχή, συνεχίζοντας να ταλαιπωρούμε το καημένο το περιοδικό, μέχρι που το πετάμε με μια άπονη, αδιάφορη κίνηση στο τραπεζάκι, γιατί ήρθε η σειρά μας… Ώσπου ο επόμενος στην ουρά να το πιάσει στα χέρια του αμήχανα, ουσιαστικά για να παίξει μαζί του σαν να είναι κομπολόι, σαν να είναι πασατέμπος, για να περάσει η ώρα…

Ε, ούτε η Δίοδος, ούτε ο Μανδραγόρας δεν είναι τέτοια περιοδικά. Προσωπικά δεν τα άφησα από το χέρια μου, σαν να ήταν και τα δύο βιβλία. Τα έλιωσα, φίλες και φίλοι, τα έφθειρα, τσάκιζα τις σελίδες τους για μη χάσω το σημείο που είχα μείνει όταν ξανάπιανα την ανάγνωσή τους, τα απόλαυσα από τα εξώφυλλα μέχρι το οπισθόφυλλα τους, όπως…

Τί να πω τώρα, ποιο παράδειγμα να σας δώσω, σε μια εποχή που το χαρτί διώκεται, που τα βιβλία πάσχουν, που οι εφημερίδες καρκινοβατούν και τα περιοδικά γενικά αργοπεθαίνουν, καθώς θεωρούνται πλέον όλα αυτά κάπως σαν τα τελευταία ζώντα απολιθώματα, γραφικοί χάρτινοι αναχρονισμοί…. Πώς να δώσω, ειδικά στους νέους και νεότερους ανθρώπους να καταλάβουν πόσο μου άρεσε να διαβάζω αυτά τα δύο περιοδικά, όταν τα νεανικά χέρια έχουν αγκυλωθεί και καλουπωθεί ως βάσεις κινητού… Πώς να σας δώσω να καταλάβετε πόσο ενδιαφέροντα είναι δύο λογοτεχνικά περιοδικά, όταν η συντριπτική πλειοψηφία των περιοδικών εκδόσεων που πωλούνται, που μπορεί κάποιος να αγοράσει από ένα περίπτερο ή ένα μίνι μάρκετ, έχουν σαν αποκλειστική τους θεματολογία τη θεά Τηλεόραση, και το ιερατείο της, τις ακκιζόμενες σελεμπριτιές που παίρνουν φως από την ανταύγειά της…

Ίσως οι παλιότεροι καταλάβουν πόσο φαγώσιμα περιοδικά είναι ο Μανδραγόρας και η Δίοδος, όταν τους θυμίσω το Νάσιοναλ Τζεογκράφικ, ας πούμε. Παλιότερα, όχι απλώς το διαβάζαμε, μ’ όλα αυτά τα υπέροχα άρθρα του με τις θεϊκές φωτογραφίες, το καταβροχθίζαμε, το λιώναμε από το πολύ διάβασμα. Ε, η Δίοδος κι ο Μανδραγόρας, ας μου επιτραπεί η σύγκριση, είναι αναλόγου γοητείας, μόνο που κινούνται σε εντελώς άλλα νερά. Δεν καταγράφουν το φυσικό και ανθρωπογενές μας περιβάλλον, αλλά τη λαμπρότητα του εσωτερικού τοπίου του Ανθρώπου, με άλφα κεφαλαίο: «Λογοτεχνία, ποίηση, ζωγραφική, φωτογραφία», είναι οι κατηγορίες των περιεχομένων της Διόδου. Αλλά και ιστορικά θέματα φιλοξενούνται στις σελίδες της, από το κοινωνικό, οικονομικό, ακόμα και το αρχιτεκτονικό παρελθόν της Δράμας, τεκμηριωμένα με σπάνιο φωτογραφικό υλικό.

Άλλωστε, αναγράφεται στον τίτλο της: «εξάμηνη περιοδική έκδοση λόγου και τέχνης», λέει, και να πούμε πως έχουν εκδοθεί συνολικά 18 τεύχη, από το 2009 μέχρι σήμερα. Το περιοδικό εκδίδεται από τη Δημοτική Κοινωφελή Επιχείρηση Κοινωνικής Πολιτιστικής και Τουριστικής Ανάπτυξης του Δήμου Δράμας, με τον Βασίλη Τσιαμπούση να υπογράφει την διεύθυνση σύνταξης. Βέβαια, η απαράμιλλη ποιότητα της Διόδου, οφείλεται, πρέπει να το πούμε κι αυτό, στην εταιρεία Raycap που ανέλαβε τα έξοδα της έκδοσης.

Ο Μανδραγόρας τώρα, είναι ένα «τετραμηνιαίο περιοδικό για την τέχνη και τη ζωή», όπως διαβάζω στον τίτλο του. Εξήντα δύο τεύχη, φίλες και φίλοι, από το 1993 μέχρι σήμερα – δεν τα λες και λίγα. Σ’ αυτό το τεύχος που έχω στα χέρια μου, ο αναγνώστης έχει ένα εξίσου, με τη Δίοδο, πλούσιο μενού: ποίηση, πεζογραφία, μεταφρασμένα κείμενα, δύο πλουσιότατα αφιερώματα, στον Βασίλη Βασιλικό και στον Αλέκο Ζούκα, δοκίμιο και βιβλιοπαρουσιάσεις, κι όλα αυτά διανθισμένα με ωραία έργα του ζωγράφου Κώστα Παπατριανταφυλλόπουλου. Εκδότης του Μανδραγόρα είναι ο Κώστας Κρεμμύδας.

Φίλες και φίλοι, όχι, ούτε η Δίοδος, ούτε ο Μανδραγόρας δεν κινούνται σε κάποια Νεφελοκοκκυγία, όπου ενδιαιτώνται εξαϋλωμένοι διανοούμενοι, εντελώς αδιάφοροι για το χώμα και το αίμα, για το αχ! του κόσμου. Τα περιοδικά είναι λογοτεχνικά, ναι, είναι εκδόσεις τέχνης, αλλά κοιτούν και γύρω τους, καταγράφουν τον παλμό τόσο της τοπικής κοινωνίας, της Δράμας, όσο και της Ελλάδας γενικότερα, του τόπου όπου ζούμε, νιώθουμε και σκεφτόμαστε. Ξέρουν πολύ καλά πού βρίσκονται, που πατούν και πού πηγαίνουν, ποιες είναι εκείνες οι κοινωνικές δυνάμεις που συντάσσονται με το Φως, και ποιες είναι αυτές που το αντιστρατεύονται… Κι οι δύο περιοδικές εκδόσεις έχουν τα ώτα τους ευήκοα στον καημό των ανθρώπων.

Αυτή η διασύνδεση τέχνης και ζωής, και μάλιστα μέσα στο Ιστορικό συνεχές, καθορίζουν τη φυσιογνωμία τόσο του Μανδραγόρα, όσο και της Διόδου. Συνεπώς η ύλη τους, όπως καταλαβαίνετε, δεν είναι μόνο απολαυστική, δεν τέρπει μόνο, παρά συνεγείρει κιόλας, λειτουργεί και αφυπνιστικά: ας κοιτάξουμε γύρω μας και μέσα μας, λένε τα περιοδικά αυτά, κι ας το χαρούμε, ας αφήσουμε την Ομορφιά να μας πληγώσει.

Σας ευχαριστώ.”

Ο Sami Arpa και η Βένια Βέργου

ΤΡΙΤΗ 22 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2020

Με επιτυχία ολοκληρώθηκαν διαδικτυακά το μεσημέρι της Τρίτης 22/9, οι δύο παρουσιάσεις του 7ου Drama Pitching Lab, με εισηγητές τη Βένια Βέργου, Διευθύντρια του Hellenic Film Commission του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και τον Sami Arpa, ιδρυτή της ελβετικής Largo.

Να θυμίσουμε πως το φετινό Εργαστήρι Pitching, με επικεφαλής τη Βαρβάρα Δούκα, δέχθηκε φέτος 15 σχέδια, καθώς η διαδικτυακή πλατφόρμα μπορεί να επιτρέψει τη μεγαλύτερη συμμετοχή και να διευρύνει την παγκόσμια εμβέλεια του. Οι συμμετέχοντες προέρχονται από την Τουρκία, το Μεξικό, την Αυστραλία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, τη Μάλτα, τη Σιγκαπούρη την Κίνα, τη Ρωσία, την Ελλάδα και την Κύπρο. Οι συνολικές αιτήσεις συμμετοχής έφτασαν τις 105 απ΄όλον τον κόσμο –ακόμα και από την μακρινή Αϊτή.

Το πρώτο μέρος, το οποίο το παρουσίασε ο Sami Arpa, αφορούσε την πλατφόρμα βίντεο κατά παραγγελία Sofy.tv, και πώς οι τεχνολογίες που αναπτύχθηκαν, για αυτήν την πλατφόρμα, μετατράπηκαν σε άλλη υπηρεσία ως Largo.ai. Η πρώτη είναι μια πλατφόρμα βίντεο ειδικά για ταινίες μικρού μήκους ταινίες . Η δεύτερη είναι μια πλατφόρμα τεχνητής νοημοσύνης που παρέχει υποστήριξη AI για τους παραγωγούς και τους διανομείς ταινιών μεγάλου μήκους. Όπως είπε και ο ίδιος, «αυτές οι τεχνολογίες γίνονται πολύ σημαντικές για την βιομηχανία κινηματογράφου σε όλο τον κόσμο». Στη συνέχεια ο κ. Arpa εξήγησε πώς ακριβώς αναλύεται μία ταινία μέσω του συστήματος, για παράδειγμα σε τί ποσοστό εμπεριέχει δράμα ή δράση. Επίσης το σύστημα είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε να προβλέπει τα πιθανά έσοδα της ταινίας ήδη από το στάδιο της προ-παραγωγής.

Video ThumbnailΤΡΙΤΗ 22 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2020 Με επιτυχία ολοκληρώθηκαν διαδικτυακά το μεσημέρι της Τρίτης 22/9, οι δύο παρουσιάσεις του 7ου Drama Pitching Lab, με εισηγητές τη Βένια Βέργου, Διευθύντρια του Hellenic Film Commission του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και τον Sami Arpa, ιδρυτή της ελβετικής Largo. Να θ

Ο S. Arpa διάνθισε την παρουσίαση του με κάποια στοιχεία, που προέκυψαν έπειτα από έρευνα της Sofy.tv. Όπως ότι το 2017 το 70% των ταινιών μικρού μήκους δεν διανεμήθηκαν στο Διαδίκτυο και ότι μόνο το 19% του δυτικού κόσμου παρακολουθεί ταινίες μικρού μήκους κάθε μήνα.

Το διάστημα 2000-2006 οι θεατές μπορούσαν να παρακολουθήσουν δωρεάν τις ταινίες σε διάφορες πλατφόρμες (Youtube, Vimeo, Netflix κ.α), ενώ το διάστημα 2006-2010 όχι, καθώς βελτιωνόταν και η ποιότητα της εικόνας και πρωτίστως των πλατφορμών.

Στη συνέχεια παρουσίασε συγκριτικά τα box office της Αμερικής και της Ευρώπης για το 2018, όσον αφορά τις ταινίες του Hollywood, τις τοπικές και άλλων κατηγοριών. Όσον αφορά τις επενδύσεις, είπε πως στην Αμερική κυκλοφόρησαν 1800 ταινίες με μέση δαπάνη 4.4 εκ. ευρώ για κάθε ταινία, ενώ στην Ευρώπη κυκλοφόρησαν 1500 ταινίες με μέση δαπάνη 1.3 εκ. ευρώ.

Είναι η πρώτη φόρα που συμμετέχει στο Pitching Lab και είναι χαρούμενος γι’ αυτό. «Έμαθα για το Φεστιβάλ Δράμας στο παρελθόν, πως είναι ένα από τα ακρογωνιαία φεστιβάλ μικρού μήκους στον κόσμο. Έχουμε την ευκαιρία εν μέσω πανδημίας να το παρακολουθήσουμε διαδικτυακά, αλλά ελπίζω να συμμετάσχω μελλοντικά και με φυσική παρουσία», δήλωσε, ευχαριστώντας κοινό και φεστιβάλ.

Στο δεύτερο μέρος, την σκυτάλη πήρε η Βένια Βέργου, η οποία ανέλυσε τις υπηρεσίες που προσφέρει η Διεύθυνση Hellenic Film Commission του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου στους ξένους παραγωγούς, και το πώς μπορούμε ως χώρα να προσελκύσουμε ξένες παραγωγές στον ελλαδικό χώρο.

Η κα. Βέργου συμμετέχει πρώτη φορά με τη συγκεκριμένη ιδιότητα στο Pitching Lab, αλλά έχει συμμετάσχει αρκετές φορές στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας ως κριτικός ταινιών και ως παραγωγός. Επίσης είχε κληθεί από τον πρώην καλλιτεχνικό διευθυντή Αντώνη Παπαδόπουλο να συμμετάσχει και ως κριτική αποτιμήτρια για το ελληνικό πρόγραμμα.

Video ThumbnailΤΡΙΤΗ 22 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2020 Με επιτυχία ολοκληρώθηκαν διαδικτυακά το μεσημέρι της Τρίτης 22/9, οι δύο παρουσιάσεις του 7ου Drama Pitching Lab, με εισηγητές τη Βένια Βέργου, Διευθύντρια του Hellenic Film Commission του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και τον Sami Arpa, ιδρυτή της ελβετικής Largo. Να θ

Ξεκίνησε την ομιλία της λέγοντας πως η πόλη της Δράμας είναι ιδανική για το συγκεκριμένο Εργαστήρι. «Θεωρώ ότι είναι σημαντικό να υπάρχει αυτό το εργαστήρι στη Δράμα προκειμένου να γίνονται ζυμώσεις μεταξύ των Ελλήνων και ξένων κινηματογραφιστών και να γεννιούνται συνεργασίες. Χαίρομαι πάρα πολύ που συμμετέχουμε σε αυτό ακόμη και με μικρή παρουσία εν μέσω κορωνοϊού».

Στόχος του Hellenic Film Commission, εξήγησε, είναι η προσέλκυση ξένων παραγωγών στην Ελλάδα και η προσφορά βοήθειας αναφορικά με οποιοδήποτε πρόβλημα ή απορία προκύψει εν όψει των γυρισμάτων στη χώρα μας.

Η Β. Βέργου ανέφερε πως το cash rebate ανέρχεται στο 40% επί των επιλέξιμων δαπανών που πραγματοποιούνται στην Ελλάδα για όλους τους δικαιούχους. Υποστηρίζει ταινίες μεγάλου μήκους, ντοκιμαντέρ, τηλεοπτικές δραματικές σειρές, ταινίες κινουμένων σχεδίων και ψηφιακά παιχνίδια. Οι παραγωγοί μπορούν να πραγματοποιήσουν τα γυρίσματα τους σε διάφορα μέρη της χώρας, σε αρχαιολογικούς χώρους, παλιές πόλεις, δάση, βουνά, παραλίες κ.α, εφόσον οι αρμόδιες αρχές δώσουν την άδεια.

Η κ. Βέργου παρουσίασε χαρακτηριστικές εικόνες από διάφορα μέρη του ελλαδικού χώρου, ευχαρίστησε τον κόσμο που την παρακολούθησε κι ευχήθηκε καλή επιτυχία στους δημιουργούς ταινιών.

Η συνάντηση με τη Βαρβάρα Δούκα, επικεφαλής του Pitching Lab

Με την κ. Δούκα βρεθήκαμε στο ξενοδοχείο «Ύδραμα». Η ατμόσφαιρα ήταν ήρεμη και φιλική, καθώς βρισκόμασταν στο πανέμορφο υδάτινο πάρκο της Αγίας Βαρβάρας. Πριν κλείσει το τάμπλετ, μας έδειξε πώς πραγματοποιείται το διαδικτυακό εργαστήρι. Καλλιτέχνες από διάφορα μέρη του κόσμου συζητούσαν για τον παγκόσμιο κινηματογράφο και στο τέλος του μαθήματος αναφερόντουσαν στην κουλτούρα του τόπου τους. Αφού αποσυνδέθηκε από την ηλεκτρονική πλατφόρμα, μας είπε πως μέχρι σήμερα ολοκληρώθηκαν σχεδόν 17 βραβευμένες ταινίες που ξεκίνησαν από το Pitching Lab. «Είμαστε υπερήφανοι που βοηθούμε να «ψελλίσει» κάποιος από την αρχή μία ιστορία και να τη στήσει ώστε να βρεθεί χρηματοδότηση. Νομίζω ότι είναι το πιο διεθνές κομμάτι του Φεστιβάλ Δράμας, το οποίο φυσικά, φέτος αποφασίστηκε πολύ νωρίς, λόγω του κορωνοϊού, να πραγματοποιηθεί σε διαδικτυακή πλατφόρμα. Γιατί υπό τις παρούσες συνθήκες ήταν αδύνατον να πραγματοποιηθεί με φυσική παρουσία», μας είπε.

Μαρία Γερμαντζίδου

Παρουσιάσεις σκηνοθετών

Ο υπέροχος χώρος του ανακαινισμένου θερινού κινηματογράφου «Αλέξανδρος», το νέο hotspot του Φεστιβάλ, φιλοξενεί φέτος τις παρουσιάσεις των σκηνοθετών του 43ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας.

Η αλλαγή αυτή θεωρήθηκε επιβεβλημένη από το διοίκηση του Φεστιβάλ, αφενός για την αποφυγή του συνωστισμού στο αίθριο των γραφείων και αφετέρου για την αναβίωση ενός χώρου, ταγμένου στον κινηματογράφο, που παρέμενε κλειστός για αρκετά χρόνια. Το φετινό Q&A των σκηνοθετών παρουσίασε ο δημοσιογράφος Δημήτρης Πάντσος.

«Dakar» του Στέλιου Μωραϊτίδη.

Η μοναξιά, βγαλμένη μέσα από μία ηχητική κασέτα που αναδεικνύει τις αντιφάσεις μεταξύ παρόντος και παρελθόντος… Την ημέρα των γενεθλίων του, ο Σταύρος, ήταν να αρραβωνιαστεί με τη Ματούλα. Χρόνια μετά βρίσκεται να περιπλανάται μόνος μέσα στην πόλη. «Ένας παραιτημένος άνθρωπος στη μέση ηλικία, που δεν περιμένει τίποτε εκτός ίσως από τον θάνατο». Και όλα αυτά μέσα σε ένα κάδρο 4:3 που περιορίζει ακόμη περισσότερο την ελευθερία του… Η ταινία, όπως εξήγησε ο Στέλιος Μωραϊτίδης, βασίστηκε σε ένα γράμμα που βρήκε σε μια υπαίθρια αγορά. «Βλέπετε κρατούσαν ο, τι τους φαινόταν χρήσιμο, όπως το γραμματόσημα, και πετούσαν το περιεχόμενο….». Την κασέτα εμπνεύστηκε από μια κοπέλα που έστελνε στους δικούς της κασέτες, αντί για γράμματα.

«Ο Τροχός» του Γιάννη Στεφανάκι.

«Ο τροχός μπορεί να έφερε επανάσταση στην ανθρώπινη εξέλιξη, όμως έχουμε ξεφύγει ως πλανήτης. Γιατί ο Άνθρωπος, με την επιστήμη και την λεγόμενη εξέλιξη κάπου συγκρούονται»… Αυτή την σύγκρουση αποδίδει με τη χρήση κινουμένων σχεδίων, ο γνωστός εικαστικός καλλιτέχνης Γ.Στεφανάκις, παρουσιάζοντας την εξέλιξη του είδους μας και παράλληλα την καταστροφή που επιφέρουμε στον πλανήτη. Όπως παρατήρησε ο κ. Στεφανάκις, η χρήση της τεχνολογίας είναι θεμιτή, αλλά στην εποχή μας έχει γίνει καταστρεπτική. «Και βέβαια, ο ίδιος ο άνθρωπος είναι αυτός που φέρνει αυτήν την καταστροφή».
Ο καλλιτέχνης το 1975 είχε παρακολουθήσει τη Σχολή Σταυράκου, όμως τελικά κατέληξε στην Σχολή Καλών Τεχνών. «Αλλά φαίνεται πως το μικρόβιο το είχα, έτσι πριν λίγα χρόνια ξεκίνησα να γυρίζω ταινίες. Είναι μια εξέλιξη της εικαστικής μου δουλειάς». Για τις ανάγκες της ταινίας έφτιαξε 450 σχέδια στην Αίγινα.

«Χάνσελ» της Βίβιαν Παναγιωτίδου.

Πρόκειται για ένα αλληγορικό παραμύθι που παρουσιάζει το φαινόμενο της παιδικής κακοποίησης, κεκλεισμένων των θυρών, μέσα από τα μάτια μίας μητέρας. Η μητέρα υποψιάζεται τί συμβαίνει και εμείς παρακολουθούμε την αγωνία της να ανακαλύψει την αλήθεια. Μέσα από μία σειρά εικόνων και συμβολισμών που θυμίζουν τα σκοτεινά παραμύθια της γιαγιάς, παρουσιάζεται το δράμα που βιώνει η μητέρα και ο μικρός της γιος. Η ταινία γυρίστηκε στο δάσος της Πάρνηθας και σε μια εγκαταλελειμμένη ταβέρνα εκεί. Παραπέμπει στο κλασικό παραμύθι «Χάνσελ και Γκρέτελ», «που είναι τόσο τρομακτικό που πάντα αναρωτιόμουν πώς γίνεται να βάζουν τα παιδιά για ύπνο και να τους το διαβάζουν…». Ωστόσο, «αν δεν την έκανα αυτήν την ταινία θα έσκαγα!», ομολόγησε η κ. Παπαγεωργίου, λέγοντας πως λατρεύει το σινεμά του φανταστικού.

«Qualia» του Θανάση Ταταύλαλη.

Ο σκηνοθέτης εμπνεύστηκε την ταινία από το πεδίο έρευνας «qualia», που «ερευνά το αλάθητο της υποκειμενικότητας. Το φαινόμενο qualia παρατηρείται όταν δύο υποκείμενα είναι ευαίσθητα σε ένα κοινό αντικείμενο». Στην ταινία του δύο φίλοι πάνε για Σαββατοκύριακο στο εξοχικό του ενός και ανακαλύπτουν πως μέσα στο σπίτι μένει μία κοπέλα με την οποία δεν μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί της με κανένα τρόπο. «Η κοπέλα είναι ένας χαρακτήρας χωρίς καμία απολύτως υπόσταση. Και υπ’ αυτήν την έννοια η ταινία είναι ανοιχτή σε όλες τις ερμηνείες». Η έμπνευση προέκυψε από ένα αληθινό περιστατικό, όταν κάποτε είδε στο δικό του εξοχικό την φιγούρα μιας ηλικιωμένης με μαύρα, μέσα σε μια ομίχλη, να κουβαλάει κάτι κούτσουρα, γεγονός που πυροδότησε μια μεγάλη συζήτηση με την παρέα του.

«Το νόημα του Αυγούστου» του Μάνου Παπαδάκη.

Εμπνευσμένη από το διήγημα του Χρήστου Οικονόμου «Το Δέσιμο των σωμάτων», η ταινία παρουσιάζει την σχέση του Ανδρέα, ενός εργάτη εργοστασίου, με ένα ροντβάιλερ. Ο σκύλος είναι του εργοδότη του Ανδρέα, ο οποίος του ανέθεσε να τον προσέχει μαζί με το σπίτι του, για μια εβδομάδα. «Αρχικά ο νέος άντρας και ο σκύλος βρίσκονται απέναντι. Στη συνέχεια είναι μαζί… Με έναν τρόπο ο ένας είναι το καθρέφτισμα του άλλου». Στην ταινία έλαβαν μέρος 6 σκυλιά σε ένα άκρως απαιτητικό γύρισμα, και όπως υπογράμμισε ο κ. Παπαδάκης θα του ήταν πολύ δύσκολο να γυρίσει ξανά ταινία με ζώα… Πρόκειται για την πρώτη του ταινία, με πρωταγωνιστή τον Παύλο Ιορδανόπουλο ο οποίος ήταν παρών στην παρουσίαση και μίλησε για την πολύμηνη εμπειρία του με τον εκπαιδευτή σκύλων

«Τοπίο με καλύβα και δάσος» του Ηλία Δ. Δούλη.

Η πολύ ιδιαίτερη ταινία του ανήκει στην πειραματική κατηγορία και διαρκεί μόλις 3 λεπτά. Ο Ηλίας Δούλης μας παρουσίασε τη σχέση μιας γυναίκας κι ενός άνδρα που ζωγραφίζει ένα τοπίο, μέσα σε ένα σπίτι δυσανάλογου με τους ανθρώπους μεγέθους, με μια πολύ απρόσμενη και τραγική κατάληξη, που σχετίζεται με το καρφί με το οποίο ο άντρας καρφώνει τον πίνακα. Ο Ηλίας Δ.Δούλης είπε πως δεν δουλεύει με επαγγελματίες ηθοποιούς «αλλά με φάτσες που μου αρέσουν»., ενώ προσέθεσε πως «δεν θεωρεί την ταινία του τόσο πειραματική όσο την χαρακτηρίζουν».

«Happy» της Γιούλη Αναστασοπούλου

Η ηρωίδα της Γιούλης Αναστασοπούλου έχει χάσει το σκύλο της εδώ και δύο χρόνια αλλά συνεχίζει απεγνωσμένα να τον αναζητά. Κάποια στιγμή αποφασίζει πως ήρθε η ώρα να σταματήσει την αναζήτηση του. Όμως ένα άγαλμα που βρίσκεται μπροστά της ένα βράδυ την συνταράζει συθέμελα. «Είναι το άγαλμα ενός σκύλου, που υπάρχει στ΄αλήθεια, στην Φωκίωνος Νέγρη, έργο του Ευρυπίδη Βαβούρη. Για την ηρωίδα λειτουργεί κάπως σαν τάφος του δικού της σκύλου…».
Στην ταινία, όπου κάνει ένα πέρασμα και ο σκύλος της σκηνοθέτριας, πηγή έμπνευσης της Γ.Αναστασοπούλου, υπήρξε ο τύπος του φιλόζωου που μερικοί χαρακτηρίζουν ως και γραφικό. «Εγώ δεν βλέπω τους ανθρώπους αυτούς με λύπηση. Διότι μπορεί να είναι πολύ πιο ευτυχισμένοι από εμάς, να είναι ικανοποιημένοι με πολύ λιγότερα πράγματα. Κι ας μην ξεχνάμε πως μπορεί να μην έχουν αγαπηθεί πραγματικά από ανθρώπους γι΄ αυτό στρέφονται στα ζώα. Με ενδιαφέρει πολύ ο κοινωνικός αποκλεισμός, ολομόναχων ανθρώπων…» Το post production της ταινίας έγινε εξ ολοκλήρου μέσω skype κατά τη διάρκεια του lockdown. Η πρωταγωνίστρια της ταινίας Λία Καράμπελα, ήταν παρούσα στην παρουσίαση.

Δημήτρης Καστώρης

Αίθρια Λογοτεχνικά Απογεύματα

Οι καθιερωμένες λογοτεχνικές παρουσιάσεις, γνωστές ως “ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΑΙΘΡΙΑ”, οι οποίες διεξάγονται, με επιτυχία, εδώ και μία δεκαετία περίπου, κατά τη διάρκεια της εβδομάδας του -εκάστοτε- Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, σε επιμέλεια και παρουσίαση του συγγραφέα και δημοσιογράφου, Παύλου Μεθενίτη, αλλάζουν, φέτος, χώρο, ώρα και κατ΄ επέκταση όνομα.

Μεταφέρονται στο δημοτικό θερινό κινηματογράφο «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ» (ο οποίος επαναλειτουργεί μετά από 10 περίπου χρόνια και αξιοποιείται, για πρώτη φορά, από το Φεστιβάλ, ως χώρος προβολών) και διεξάγονται, πλέον, τις απογευματινές ώρες (ώρα έναρξης καθημερινά: 18.00). Για το λόγο αυτό, μετονομάζονται σε «Αίθρια Λογοτεχνικά Απογεύματα».

Να θυμίσουμε πως ο θεσμός των Λογοτεχνικών Αίθριων ήταν μια επιλογή του Αντώνη Παπαδόπουλου ο οποίος ήθελε να διασυνδέσει έτσι, τον κινηματογράφο με τη λογοτεχνία. Ο Παύλος Μεθενίτης πήρε τη σκυτάλη από τον αξέχαστο ποιητή Ανδρέα Παγουλάτο στην παρουσίαση των συγγραφέων και των βιβλίων τους.
Το φετινό πρόγραμμα, στο δημοτικό θερινό κινηματογράφο «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ», περιλαμβάνει δύο (2) λογοτεχνικές παρουσιάσεις καθημερινά, από την Τρίτη (22/09) έως και την Παρασκευή (25/09). Αναλυτικότερα, το πρόγραμμα έχει ως εξής:

ΤΡΙΤΗ, 22/09, στις 18.00

(1) Παρουσίαση του τετραμηνιαίου περιοδικού για την τέχνη και τη ζωή (όπως, ευστόχως, αυτοσυστήνεται) “ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑΣ”, από το συγγραφέα και δημοσιογράφο, Παύλο Μεθενίτη.

Για το περιοδικό θα μιλήσει, φιλοξενούμενος της εκδήλωσης, και ο εκδότης και διευθυντής του, ποιητής Κώστας Κρεμμύδας. Ένα λογοτεχνικό περιοδικό, εξ Αθηνών ορμώμενο, το οποίο διανύει αισίως το 26ο έτος κυκλοφορίας του, με σταθερή και καθ’ όλα ευδιάκριτη, μέχρι σήμερα, πορεία στον ελληνικό λογοτεχνικό χώρο των περιοδικών εκδόσεων και με εγνωσμένη -και αναγνωρισμένη- άποψη, τόσο λογοτεχνική όσο και αισθητική.

(2) Παρουσίαση του Δραμινού περιοδικού λόγου και τέχνης “ΔΙΟΔΟΣ 66100”, από το δημοσιογράφο και συγγραφέα, Παύλο Μεθενίτη.

Για το περιοδικό θα μιλήσουν, φιλοξενούμενοι της εκδήλωσης, και ο Διευθυντής Σύνταξης Βασίλης Τσιαμπούσης και τα μέλη της Συντακτικής Επιτροπής, Αθανάσιος Κάζης και Γιώργος Κασαπίδης.

Το -μοναδικό- λογοτεχνικό περιοδικό ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ παρουσιάζεται και, μάλιστα, για ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ, στο κινηματογραφικό Φεστιβάλ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ.

ΤΕΤΑΡΤΗ, 23/09, στις 18.00

(1) Παρουσίαση του βιογραφικού μυθιστορήματος “Η ΕΙΡΗΝΗ ΤΗΣ ΔΡΑΜΑΣ” του ζωγράφου, ενδυματολόγου-σκηνογράφου & λογοτέχνη Φαίδωνα Πατρικαλάκι (εκδόσεις Μανδραγόρας, 2017), από το συγγραφέα και δημοσιογράφο, Παύλο Μεθενίτη, με τη συμμετοχή της ποιήτριας και δικηγόρου, Πολύνας Γ. Μπανά.

Για το βιβλίο θα μιλήσει, φιλοξενούμενος της εκδήλωσης, και ο εκδότης του Κώστας Κρεμμύδας. Το βιβλίο αποτελεί το “κύκνειο άσμα” στο χώρο της λογοτεχνίας του Δραμινού στην καταγωγή, πολυγραφότατου Φαίδωνα Πατρικαλάκη, μίας καλλιτεχνικής, με την πλέον κυριολεκτική αναγεννησιακή έννοια, προσωπικότητας που διέπρεψε, σχεδόν για έξι δεκαετίες, στο χώρο της ζωγραφικής, της ενδυματολογίας & της σκηνογραφίας, της γλυπτικής, της κεραμικής, της ποίησης, της πεζογραφίας αλλά και της θεωρίας & ιστορίας της ενδυματολογίας, της μουσικής, ακόμη και της λαογραφίας.

(2) Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής “ΤΟΣΟ ΗΘΕΛΕ ΤΟ ΣΤΗΘΟΣ” της ποιήτριας και Αναπληρώτριας Καθηγήτριας Θεατρολογίας του Α.Π.Θ., Καλλιόπης Εξάρχου (εκδόσεις Σοκόλη, 2020), από το συγγραφέα και δημοσιογράφο, Παύλο Μεθενίτη, με τη συμμετοχή της ποιήτριας και δικηγόρου, Πολύνας Γ. Μπανά.
Για το βιβλίο θα μιλήσει, φιλοξενούμενη της εκδήλωσης, και η ίδια η ποιήτρια.

Το ιδιαίτερο και απολύτως διακριτό, ποιητικό ύφος της Καλλιόπης Εξάρχου, το οποίο συγκροτεί ένα, κατά κυριολεξία, δικό της προσωπικό, ποιητικό «σύμπαν», γνώριμο κι αγαπημένο στους αναγνώστες της, χαρακτηρίζει, σε καθοριστικό βαθμό, κι αυτή τη νέα της ποιητική συλλογή.

ΠΕΜΠΤΗ, 24/09, στις 18.00

(1) Παρουσίαση της αυτοβιογραφίας; (το ερωτηματικό του ιδίου του συγγραφέα) “ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ” του σκηνοθέτη Δημήτρη Σοφιανόπουλου (εκδόσεις Ποταμός, 2019), από το συγγραφέα και δημοσιογράφο, Παύλο Μεθενίτη.

Για το βιβλίο θα μιλήσει, φιλοξενούμενος της εκδήλωσης, και ο ίδιος ο -αυτοβιογραφούμενος – συγγραφέας. Ο γνωστός σκηνοθέτης, Δημήτρης Σοφιανόπουλος, με οικονομικές σπουδές σε Αμερική και Βρετανία, με ένα πέρασμα από θέση οργανισμού του Υπουργείου Χωροταξίας, από την οποία παραιτήθηκε πολύ γρήγορα για να αφοσιωθεί στη σκηνοθεσία, έχοντας, μεταξύ πολλών άλλων, διαγράψει μία σκηνοθετική διαδρομή στην τηλεόραση περίπου 20 ετών & διατελέσει Γενικός Διευθυντής Τηλεόρασης στην ΕΡΤ, αφηγείται την ενδιαφέρουσα διαδρομή της ζωής του, αναφερόμενος σε πρόσωπα και πράγματα από τον χώρο της 7ης Τέχνης (και όχι μόνο).

(2) Παρουσίαση της Ανθολογίας μικροδιηγήματος “ΜΕ ΜΙΑ ΣΧΕΔΙΑ- 100 λέξεις σε 100 ώρες για τη Σχεδία”, από το συγγραφέα και δημοσιογράφο, Παύλο Μεθενίτη, με τη συμμετοχή της ποιήτριας και δικηγόρου, Πολύνας Γ. Μπανά.

Για την ανθολογία θα μιλήσουν, φιλοξενούμενοι της εκδήλωσης, ο συγγραφέας και μέλος ΕΔΙΠ του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας του Δ.Π.Θ, Σπύρος Κιοσσές, ο ποιητής και Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας του Δ.Π.Θ., Χάρης Μιχαλόπουλος & η συγγραφέας και αρθρογράφος Φωτεινή Ναούμ, ενώ θα απευθύνει χαιρετισμό, εκ μέρους των εκδόσεων “Παρατηρητής της Θράκης”, η δημοσιογράφος Νατάσα Βαφειάδου.

Τα έσοδα από τις πωλήσεις της Ανθολογίας, η οποία μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις “Παρατηρητής της Θράκης”, σε επιμέλεια της φιλολόγου & επιμελήτριας εκδόσεων Ξανθής-Τζένης Κατσαρή και θα διατίθεται προς πώληση κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, θα διατεθούν στο γνωστό περιοδικό δρόμου για τους αστέγους “ΣΧΕΔΙΑ”.

Στην Ανθολογία περιλαμβάνονται 502 συνολικά μικροδιηγήματα, εκ των οποίων ΑΦΕΝΟΣ τα 424 προέκυψαν από ένα διαγωνισμό μικροδιηγήματος έως 100 λέξεων που διεξήχθη διαδικτυακά, προς ενίσχυση του εν λόγω περιοδικού δρόμου “Σχεδία” και διαρκούσε μόλις 100 ώρες, με πρωτοβουλία των ως άνω τριών ομιλητών και επιμελήτριας οι οποίοι συγκρότησαν και την κριτική επιτροπή του διαγωνισμού και ΑΦΕΤΕΡΟΥ τα υπόλοιπα 78 αποτελούν συνεισφορά γνωστών λογοτεχνών στο εν λόγω εγχείρημα.

Στο πλαίσιο της παρουσίασης, θα υπάρχει, επίσης, διαθέσιμο δωρεάν πληροφοριακό υλικό για το περιοδικό δρόμου “Σχεδία”, το νέο τεύχος του περιοδικού προς πώληση καθώς και μία μικρή έκθεση από προηγούμενα τεύχη της “Σχεδίας”, προκειμένου οι παριστάμενοι να γνωρίσουν από κοντά, αυτό το, μοναδικό στην Ελλάδα, περιοδικό δρόμου για αστέγους, με την πάντα ενδιαφέρουσα ύλη, την άψογη επιμέλεια και, πρωτίστως, το τόσο σημαντικό, από άποψη κοινωνικής ευαισθησίας κι αλληλεγγύης, προορισμό, το οποίο, μέχρι σήμερα, κυκλοφορεί, αποκλειστικά, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 25/09, στις 18.00

Παρουσίαση της βιογραφίας “ΖΕΥΓΑΡΙΑ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΑΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ” της συγγραφέα και Καθηγήτριας Ιστορίας Εξωτερικής Πολιτικής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Λένας Διβάνη (εκδόσεις Πατάκη, 2019), από τον δημοσιογράφο και συγγραφέα, Παύλο Μεθενίτη.

Για το βιβλίο θα μιλήσει, φιλοξενούμενη της εκδήλωσης, και η ίδια η συγγραφέας. Από τις σελίδες του βιβλίου, όπως και ο ίδιος ο τίτλος του εύγλωττα δηλώνει, παρελαύνουν ζευγάρια της νεότερης ελληνικής ιστορίας, όπως, μεταξύ άλλων, ο Δημήτριος Υψηλάντης και η Μαντώ Μαυρογένους, ο Όθωνας και η Αμαλία, ο Νίκος Μπελογιάννης και η Έλλη Παπά, ο βασιλιάς Παύλος και η Φρειδερίκη, ενώ, μέσα από τη διεισδυτική σκιαγράφηση των προσωπικών τους σχέσεων και της δυναμικής αυτών, συντίθεται, κατ’ ουσίαν, όλη η ιστορική πορεία της νεότερης Ελλάδας.

Νέα εποχή για το Φεστιβάλ Δράμας, που, σε μια πρωτόγνωρη συγκυρία, θα διεξαχθεί ταυτόχρονα και σε φυσικούς χώρους και online για πρώτη φορά στην ιστορία του, με νέο καλλιτεχνικό διευθυντή τον Γιάννη Σακαρίδη.

Σε κλίμα έντονης συγκίνησης, η ομάδα του φεστιβάλ, αποχαιρέτησε τον επί δεκαετίες καλλιτεχνικό διευθυντή του φεστιβάλ αείμνηστο Αντώνη Παπαδόπουλο, που έφυγε πρόωρα τον περασμένο Μάρτιο, ενώ κατά την διάρκεια της τελετής έναρξης, πραγματοποιήθηκε η τελετή ονοματοδοσίας της αίθουσας του Δημοτικού Ωδείου σε «Αίθουσα εκδηλώσεων Αντώνης Παπαδόπουλος», παρουσία της συζύγου του Κάλλης και της κόρης του Ιωάννας. Ο σκηνοθέτης Δημήτρης Νάκος, παλιός γνώριμος του φεστιβάλ και βραβευμένος μικρομηκάς, παρουσίασε μια μικρή ταινία προς τιμήν του Αντώνη Παπαδόπουλου, με αποσπάσματα συνεντεύξεων από τότε που, νεαρός σκηνοθέτης ακόμα, και γεμάτος κέφι, πρωτοανέλαβε τα ηνία του φεστιβάλ, μέχρι τα πρόσφατά σχέδιά του για την ίδρυση κινηματογραφικής ακαδημίας στη Δράμα και την δημιουργία μιας μεγάλης αίθουσας, όνειρα για τα οποία πάλεψε με όλες του τις δυνάμεις, αλλά δεν πρόλαβε να δεί να υλοποιούνται. Στην τελετή, μίλησαν με λόγια αγάπης οι δύο στενές του συνεργάτριες Σοφία Γεωργιάδου και Ρίτσα Καβάκα, αλλά και η κόρη του, που θυμήθηκε τις στιγμές που παρατούσε τα μαθήματά της για να δει μικρού μήκους με τον πατέρα της, δημιουργώντας έντονα συναισθήματα νοσταλγίας στους συνεργάτες του Φεστιβάλ και το κοινό. «Αντώνη θα είσαι πάντα ανάμεσά μας…».

Video ThumbnailΝέα εποχή για το Φεστιβάλ Δράμας, που, σε μια πρωτόγνωρη συγκυρία, θα διεξαχθεί ταυτόχρονα και σε φυσικούς χώρους και online για πρώτη φορά στην ιστορία του, με νέο καλλιτεχνικό διευθυντή τον Γιάννη Σακαρίδη. Σε κλίμα έντονης συγκίνησης, η ομάδα του φεστιβάλ, αποχαιρέτησε τον επί δεκαετίες καλλιτεχν

Στο βίντεο που προβλήθηκε, κάνουν την εμφάνισή τους μερικοί ακόμα άνθρωποι που συμπορεύτηκαν, από διάφορα πόστα, με το Φεστιβάλ και σήμερα δεν είναι ανάμεσά μας, όπως ο ποιητής Ανδρέας Παγουλάτος, ο δημοσιογράφος Κώστας Κωβαίος και ο αιθουσάρχης του Τριανόν Λεωνίδας Παπαγεωργίου…

Ο Αντώνης Παπαδόπουλος κατάφερε κάτι μοναδικό: να πάρει μια επαρχιακή εκδήλωση και να την εξακτινώσει στον υπόλοιπο κόσμο, κάνοντάς την γνωστή και στις 5 ηπείρους. Παίρνοντας την σκυτάλη, ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής Γιάννης Σακαρίδης, ταλαντούχος σκηνοθέτης, τον οποίο ο Αντώνης Παπαδόπουλος εκτιμούσε ιδιαίτερα, δήλωσε πανέτοιμος να οδηγήσει τον θεσμό στην επόμενη μέρα. «Μπορεί η μάσκα να καλύπτει σήμερα το πρόσωπό μας, όμως δεν μπορεί να κρύψει το χαμόγελό μας που το Φεστιβάλ είναι εδώ–γιατί το τελευταίο διάστημα νοιώσαμε όσο ποτέ πόση ανάγκη έχουμε το σινεμά… Παρά τη μεγάλη απώλεια, παρά την πανδημία, ετοιμάσαμε μια διοργάνωση που θα προβάλλει τους νέους δημιουργούς μικρού μήκους, οι οποίοι σήμερα βρίσκονται στην κορυφή της παγκόσμιας κινηματογραφίας -μια νέα γενιά που θ’ ακολουθήσει αλλά και θα ξεπεράσει την παράδοση του ελληνικού σινεμά. Οι ταινίες τους θα παρουσιαστούν σε τέσσερις χώρους: δύο κλειστά σινεμά, ένα θερινό και ένα drive-in”.

O Γιάννης Σακαρίδης καλωσόρισε στο Φεστιβάλ τον Θανάση Νεοφώτιστο, head programmer του νεοσύστατου Διεθνούς Σπουδαστικού Διαγωνιστικού Προγράμματος και ευχαρίστησε την ομάδα του Φεστιβάλ, τους εθελοντές, τον πρόεδρο Γιώργο Δεμερτζή και τον Δήμαρχο Χριστόδουλο Μαμσάκο «που έκαναν τις υποσχέσεις πράξεις», και βέβαια το ΥΠΠΟΑ και τον Νικόλα Γιατρομανωλάκη προσωπικά, και την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης.

Παίρνοντας τον λόγο, ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Οργανισμού Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας Γιώργος Δεμερτζής είπε πως φάνηκε γρήγορα πώς το 2020 θα είχαμε δύσκολο δρόμο να διαβούμε, όταν χάσαμε από την επάρατη νόσο τον άνθρωπο που ανέδειξε τον θεσμό για πάνω από 20 χρόνια. «Ευτυχώς η επιλογή του Γιάννη Σακαρίδη στο τιμόνι του φεστιβάλ συνεχίζει να δικαιώνει και εμένα και τον Δήμαρχο και το ΔΣ, μέρα με τη μέρα. Με τις γνώσεις του και τον ενωτικο του χαρακτήρα ήρθε την κατάλληλη στιγμή. Φέτος έχουμε την αμέριστη συμπαράσταση του ΥΠΠΟΑ και της Περιφέρειας και σχεδιάζουμε νέες καινοτόμες δράσεις και προγράμματα. Αν και η πανδημία επηρέασε τον αρχικό μας προγραμματισμό, δεν κάναμε έκπτωση στο πρόγραμμα», υπογράμμισε, καλωσορίζοντας τους μικρομηκάδες στην πόλη.

Ο Δήμαρχος Δράμας Χριστόδουλος Μαμσάκος μίλησε για την πόλη του, λέγοντας πως «φωτίζει και φωτίζεται από την λάμψη του σινεμά, καθώς το Φεστιβάλ αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτιστικής της ταυτότητας» και καλωσόρισε το νέο καλλιτεχνικό διευθυντή με τις διεθνείς επιτυχίες που καλείται να συνεχίσει το έργο του αείμνηστου Αντώνη Παπαδόπουλου που συντρόφευσε το Φεστιβάλ από το 1993. «Αγαπημένε μας Αντώνη θα είσαι πάντα στις ψυχές όλων μας…».
Ο κ. Μαμσάκος καλωσόρισε επίσης τα νέα πρόσωπα του Φεστιβάλ και τις κριτικές επιτροπές και μίλησε για το νέο σπουδαστικό τμήμα, που, όπως είπε, θα αποτελέσει ένα σημαντικό δίπολο μαζί με την μελλοντική σχολή κινηματογράφου, ως προς την κινηματογραφική εκπαίδευση που θα παρέχει το Φεστιβάλ.

Ο Πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου, Χρήστος Παπαθεοδώρου εκπροσώπησε τον Περιφερειάρχη Χρήστο Μέτιο και αναφέρθηκε στην συνεισφορά της Περιφέρειας, η οποία συμμετέχοντας στην τριμερή σύμβαση, θα χρηματοδοτεί το Φεστιβάλ με 50.000 ευρώ ετησίως για τα επόμενα τρία χρόνια.

Στη συνέχεια χαιρετισμό απηύθυνε ο Θεόφιλος Ξανθόπουλος, βουλευτής Δράμας του ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος μίλησε για την άνθηση του Θεσμού επί Αντώνη Παπαδόπουλου, και θυμήθηκε το ξεκίνημα του Φεστιβάλ επί Αλέξη Δερμεντζόγλου «σε μια εποχή που στην πόλη βλέπαμε μόνο ταινίες πορνό και καράτε!». «Το Φεστιβάλ χρειάζεται χώρους», τόνισε. «Έτσι θα τιμήσουμε το όραμα του Αντώνη».

Ο Βουλευτής Δράμας της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Μπλούχος, αφού μνημόνευσε τα θύματα της πρόσφατης θεομηνίας και βέβαια τον Αντώνη Παπαδόπουλο, μίλησε για την κουλτούρα κινηματογράφου που χρόνο με το χρόνο καλλιεργείται στην ακριτική Δράμα.
Η βραδιά έκλεισε με την παρουσίαση των κριτικών επιτροπών και τους δύο programmers του Φεστιβάλ: τον Μανώλη Μελισσουργό του Διεθνούς Διαγωνιστικού, και τον Θανάση Νεοφώτιστο του Σπουδαστικού.

Βιντεο χαιρετισμού απέστειλε, ο διεθνούς φήμης Πολωνός σκηνοθέτης Πάβελ Παβλικόφσκι που συμμετέχει στην επιτροπή του Διεθνούς Διαγωνιστικού του Προγράμματος και τις επόμενες μέρες αναμένεται στη Δράμα. Ο Π.Παβλικόφσκι, χαιρέτησε από τη Βαρσοβία όπου βρίσκεται το κοινό του Φεστιβάλ, μιλώντας στα ελληνικά από την αίθουσα προβολών του σπιτιού του, όπου, όπως είπε, παρακολούθησε ήδη ένα μεγάλο μέρος των ταινιών που διαγωνίζονται φέτος. «Είναι ένα πλούσιο ταξίδι στο χώρο, στο χρόνο, στα είδη, με πολύ διαφορετικά στυλ, και έχετε κάθε λόγο να ανυπομονείτε γι αυτό. Απολαύστε την Δράμα, απολαύστε ο ένας τον άλλο, ελπίζω σύντομα να σας συναντήσω δια ζώσης!».

Παίρνοντας τον λόγο, ο πρόεδρος του ελληνικού διαγωνιστικού Αργύρης Παπαδημητρόπουλος θυμήθηκε πως «πολλοί από μας ήρθαμε εδώ στο ξεκίνημα της καριέρας μας», ενώ μίλησε για την ανυπομονησία όλων «να δούμε ταινίες στον φυσικό τους χώρο, τώρα που οι αίθουσες κλείνουν, που οι θεατές λιγοστεύουν. Ταινίες που θα μας συγκινήσουν, θα μας κάνουν να γελάσουμε, ταινίες που βγάζουν γλώσσα, ταινίες που πρέπει να γίνονται, ειδικά στις μέρες μας. Όταν ο συντηρητισμός, ο ρατσισμός, η ομοφοβία ο σεξισμός και όλα τα κακά του κόσμου εξαπλώνονται, η τέχνη και οι ταινίες δημιουργούν ένα υπέροχο πολύχρωμο οχυρό που απαντά σε όλους αυτούς…».

Η πλατφόρμα και το πρόγραμμα

Την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου, στις 7 μ.μ., λίγο πριν την τελετή έναρξης, ανοίγει η πλατφόρμα για όσους επιθυμούν να παρακολουθήσουν τις δράσεις του Φεστιβάλ Δράμας online. Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την λειτουργία της πλατφόρμας θα βρείτε παρακάτω.
Δείτε εδώ το σχετικό βίντεο:

Video Thumbnail#DISFF43 ONLINE PLATFORM INFO: ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️ Η ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ https://www.dramafilmfestival.gr/online-festival/ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ► Η εγγραφή στη διαδικτυακή πλατφόρμα ΑΝΟΙΓΕΙ στις: 20/09/2020 - 19:00 μ.μ. (EEST) ► Η ψηφοφορία για το Βραβείο Κοινού ΛΗΓΕΙ στις: 25/09/2020 - 22:00 μ.μ. (EEST) ► Η διαδικτυακή πλατφόρμα ΚΛΕΙΝΕΙ στις: 26/09/2020 - 23:59 μ.μ. (EEST) * Στο πρόγραμμα ΔΕΝ υπάρχει δυνατότητα εξαιρέσεων. * Λόγω του κανονισμού Geo-Blocking, η πλατφόρμα DISFF λειτουργεί μόνο στην ελληνική επικράτεια. ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΟΙΝΟΥ ► ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ: 34 ταινίες ► ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ: 35 ταινίες ► ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ: 22 ταινίες ΨΗΦΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΣΑΣ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ! ► Μπορείτε να ψηφίσετε μόνο (1) Μικρού Μήκους Ταινίας / ανά Διαγωνιστικό Πρόγραμμα. ► Η ψηφοφορία συνδέεται με το email και το IP. ► Ο νικητής των βραβείων κοινού θα ανακοινωθεί στην τελετή απονομής λήξης: 26 Σεπτεμβρίου! ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️ THE PLATFORM https://www.dramafilmfestival.gr/online-festival/ THE SCHEDULE ► Online Platform’s registration OPENS at: 20/09/2020 – 19:00pm (EEST) ► Online Voting for Audience Award ENDS at: 25/09/2020 – 22:00pm (EEST) ► Online Platform CLOSES at: 26/09/2020 – 23:59pm (EEST) *The schedule is strict and there is NO possibility of exceptions. *Because οf Geo-Blocking regulation, DISFF Online Platform works normally only in Greek Territory. THE AUDIENCE AWARD ► NATIONAL COMPETITION: 34 Films ► INTERNATIONAL COMPETITION: 35 Film ► INTERNATIONAL STUDENT COMPETITION: 22 Film VOTE FOR YOUR FAVOURITE SHORT FILM! ► You can vote only one (1) Short Film / per Competition Program. ► The vote is connected to the User & IP Address. ► The Winner of Audience Awards will be announced on the Awards Ceremony: 26 September! #DramaFilmFestival #OnlineFilmFestival More: https://www.dramafilmfestival.gr/online-festival-platform/

https://www.dramafilmfestival.gr/online-festival/

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

► Η εγγραφή στη διαδικτυακή πλατφόρμα ΑΝΟΙΓΕΙ στις: 20/09/2020 – 19:00 μ.μ. (EEST)
► Η ψηφοφορία για το Βραβείο Κοινού ΛΗΓΕΙ στις: 25/09/2020 – 22:00 μ.μ. (EEST)
► Η διαδικτυακή πλατφόρμα ΚΛΕΙΝΕΙ στις: 26/09/2020 – 23:59 μ.μ. (EEST)

* Στο πρόγραμμα ΔΕΝ υπάρχει δυνατότητα εξαιρέσεων.
* Λόγω του κανονισμού Geo-Blocking, η πλατφόρμα DISFF λειτουργεί μόνο στην ελληνική επικράτεια.

ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΟΙΝΟΥ

► ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ: 34 ταινίες
► ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ: 35 ταινίες
► ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ: 22 ταινίες

ΨΗΦΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΣΑΣ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ!

► Μπορείτε να ψηφίσετε μόνο (1) Μικρού Μήκους Ταινίας / ανά Διαγωνιστικό Πρόγραμμα.
► Η ψηφοφορία συνδέεται με το email και το IP.
► Ο νικητής των βραβείων κοινού θα ανακοινωθεί στην τελετή απονομής λήξης: 26 Σεπτεμβρίου

Δείτε εδώ το ημερήσιο πρόγραμμα του Φεστιβάλ ανά χώρο:

https://www.dramafilmfestival.gr/schedule/

Οι χορηγοί του Φεστιβάλ:

Το πρόγραμμα του Drama Pitching Lab

καθώς και  πληροφορίες για τις δύο παρουσιάσεις που θα πραγματοποιηθούν σε live streaming στο πλαίσιο της δράσης:

Την Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου, στις 12, ο Sami Arpa, ιδρυτής της ελβετικής Largo, θα μιλήσει για την πλατφόρμα video on demand για μικρού μήκους ταινίες Sofy.tv.

Στις 13.10 η Βένια Βέργου, διευθύντρια του Hellenic Film Commission του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου θα δώσει μια ομιλία με τίτλο: “What does the Hellenic Film Commission has to offer?». Η Β.Βέργου θα αναφερθεί στις διευκολύνσεις και τα κίνητρα που προσφέρει η Ελλάδα σε όσους επιλέξουν την χώρα μας για το γύρισμα της επόμενης ταινίας τους, κίνητρα που αφορούν και τη μικρού μήκους ταινία.

Η μεγάλη γιορτή των μικρομηκάδων, θα διεξαχθεί στις 20-26 Σεπτεμβρίου με πρωταγωνιστές τους κινηματογραφιστές και το κοινό που αγαπά και στηρίζει την ταινία μικρού μήκους.

Επισκεφθείτε την σελίδα του Φεστιβάλ Δράμας https://www.dramafilmfestival.gr/ και παρακολουθήστε το Φεστιβάλ online εδώ:
https://www.dramafilmfestival.gr/online-festival/

Εδώ, μπορείτε να επιλέξετε τις φωτογραφίες που θέλετε από όλα τα τμήματα:
https://www.dropbox.com/sh/h4kkvxvjqicokf3/AAAUmMFzAAO0L-2MFbRKf_H3a?dl=0

Κι εδώ θα βρείτε το trailer του ελληνικού διαγωνιστικού:
https://player.vimeo.com/external/457837210.hd.mp4?s=613ce767c06670c4d83a1b51c857f3542d25bf42&profile_id=175


Για οποιαδήποτε πληροφορία:
Ευάννα Βενάρδου
Υπεύθυνη Γραφείου Τύπου
Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας
Tel: +30 6932906657