Η ΤΑΙΝΙΑ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΩΝ ΚΑNΝΩΝ

Επιλεγμένες Ταινίες της τελευταίας πενταετίας απ΄την εβδομάδα των κριτικών των Καννών

Η Διεθνής Εβδομάδα Κριτικής, που αποτελεί παράλληλο τμήμα της Επίσημης Επιλογής του Φεστιβάλ των Καννών και θεσμοθετήθηκε το 1962 έχει ως κατευθυντήρια γραμμή να αναδείξει τους παραγωγούς παρουσιάζοντας τις πρώτες και δεύτερες ταινίες μεγάλου μήκους. Έτσι, αυτός ο θεσμός συνόδευσε μεταξύ άλλων το ντεμπούτο των Κεν Λοούτς, Αλεχάντρο Γκονζάλεθ Ινιαρίτου, Γουονγκ Καρ-γαϊ ή πιο πρόσφατα του Κέρεν Γεντάγια. Έχοντας την πρόθεση να στηρίξει τα πρώτα βήματα των σκηνοθετών, ο θεσμός αυτός ανοίγει το 1988 τις πόρτες του στις ταινίες μικρού μήκους και φέρνει στο προσκήνιο τα έως τότε άγνωστα ονόματα του Φρανσουά Οζον, Γκάσπαρ Νόε ή ακόμα και του Κρίστοφερ Μποε.

Από τις περίπου 500 ταινίες που προβάλλονται ετησίως από την επιτροπή «μικρού μήκους», επιλέγονται τελικά 10-15 ταινίες που προτείνονται στο κοινό του Φεστιβάλ Καννών. Εφτά ταινίες μικρού μήκους που προβλήθηκαν στο πρώτο μέρος των ταινιών μεγάλου μήκους [1], διαγωνίζονται για το Βραβείο της Εβδομάδας Κριτικής [2] ενώ οι υπόλοιπες συγκροτούν ένα πλήρες πρόγραμμα, το οποίο παρουσιάζεται σε ειδική τελετή. Το πρόγραμμα αυτό, το οποίο είναι εξ ολοκλήρου αφιερωμένο στις ταινίες μεσαίου μήκους, βεβαιώνει την πρόθεση του να υπογραμμίσει την εξέλιξη των αφηγηματικών «parti pris» και των τρόπων παραγωγής που εφαρμόζονται στον χώρο των ταινιών μικρού μήκους.

Η αναδρομή που παρουσιάζεται εδώ και είναι αποτέλεσμα των τελευταίων ετών του έργου επιλογής μας είναι μια μοναδική ευκαιρία να επαναβεβαιώσει την πολιτιστική πολυμορφία των σκανδιναβικών χωρών–στην βορειο και νοτιοαμερικανική ήπειρο–και τη δημιουργική ζωντάνια –της ταινίες επιχείρισης, παγιδευμένο στον κινηματογράφο gore, στο πορτρέτο του καλλιτέχνη που συνδυάζει τρισδιάστατα κινούμενα σχέδια και πειραματικές διεξόδους – μιας πτυχής συστηματικά ευρηματικής του κινηματογράφου, για όσους ξέρουν να παραμένουν τολμηροί σινεφίλ και περίεργοι προγραμματιστές. Για την Εβδομάδα της Κριτικής, εν τέλει, κάθε φεστιβάλ αποτελεί μια σημαντική ευκαιρία για συνάντηση με όλους τους ηθοποιούς της κάθε εθνικής κινηματογραφίας και για να ξεκινήσει ένα άνοιγμα προς τον κόσμο.

Francis Gavelle
Συντονιστής ταινιών μικρού μήκους της Εβδομάδας Κριτικής.

(Ευχαριστίες στους πρωτεργάτες αυτής της αναδρομής: Σταύρο Χασάπη και Μαρκ Λεπουάβρ, μέλος της επιτροπής ταινιών «μικρού μήκους» της Εβδομάδας Κριτικής από το 2002 έως το 2004)

1. Σε αντίθεση με την Επίσημη Επιλογή και το Δεκαπενθήμερο των Παραγωγών, η Εβδομάδα Κριτικής είναι η μόνη ενότητα που αναμιγνύει αφηγηματική διάρκεια και τρόπους εκμετάλλευσης ταινιών.

2. Σαν παράδειγμα, στον Κατάλογο Βραβευθέντων του 2005 συγκαταλέγονται οι ταινίες του Ταϊβανού Wi Ding Ho « Ανασαίνω » (Βραβείο Kodak) και του Ολλανδού Rosto, «Jona / Tomberry» (Βραβείο Canal+).

Αστέρια

Τετάρτη 21/9/2004, 18:00–20:00

  • Λάθος Επαφή, Eric Jameux, Γαλλία (13')
  • Νύχτα Γάμου, Carlos Cuarón, Μεξικό (5')
  • Ξένος Και Γηγενής, Ali Mohammad Ghasemi, Ιράν (13')
  • Klaus Οδηγός Περονοφόρου–Η Πρώτη Μέρα Στη Δουλειά, Jörg Wagner & Stefan Prehn Γερμανία (9')
  • 2 Λεπτά, Jacob Tschernia, Δανία (8')
  • Συνάντηση Με Το Κακό, Reza Parsa, Σουηδία (12')
  • Μπελάρα, Koldo Almandoz, Ισπανία (10')
  • Το Ξέσπασμα, Marianela Maldonado, Ηνωμένο Βασίλειο (10')

Αστέρια

Πέμπτη 22/9/2004, 20:00–22:00

  • Μητροπολιτικό Εξπρές, Artem Antonov, Ρωσία (30')
  • Από Τον Μέσμερ Με Αγάπη Ή Τσάι Για Δυο, Salvador Aguirre & Alejandro Lubezki, Μεξικό (9')
  • Συνεχίζεται, Linus Tunström, Σουηδία (5')
  • Ανασαίνω, Wi Ding Ho, Ταϊβάν (14')
  • Ράιαν, Chris Landreth, Καναδάς (14')
  • Η Αγάπη Είναι Νόμος, Eivid Tolas, Νορβηγία (7')
  • Η Αλίς Κι Εγώ, Micha Wald, Βέλγιο (19')